Ο Λουίς Ενρίκε – μπορεί να ενταχθεί σε ένα premium κλειστό κλαμπ πίσω από τον Κάρλο Αντσελότι ( 5) και μαζι με τους: Πεπ Γκουαρδιόλα, Μπομπ Πέισλι και Ζινεντίν Ζιντάν – ως ο 5ος προπονητής που κατακτά τρία (3) Τσάμπιονς Λιγκ – αρχικά είδε την ομάδα του να πραγματοποιεί μια μάλλον μέτρια πορεία στην League Phase με 14 βαθμούς από τους πιθανούς 24, αλλά η Παρί Σεν Ζερμέν όπως συνηθίζει “ζωντάνεψε” ουσιαστικά στους νοκ άουτ γύρους.
Η Μονακό, η Τσέλσι, η Λίβερπουλ και πιο πρόσφατα η Μπάγερν Μονάχου ήταν τα “θύματα” στα νοκ άουτ για τους πρωταθλητές Ευρώπης , οι οποίοι, όπως ήταν αναμενόμενο, ηγούνται και της φετινής λίστας με τα περισσότερα γκολ του UCL -με 44 – ένα λιγότερο από το ρεκόρ όλων των εποχών που σημείωσε η ομάδα της Μπαρτσελόνα το 1999-00.
Μόνο μία φορά η Παρί Σεν Ζερμέν δεν κατάφερε να σκοράρει στην φετινή πορεία της στην League Phase του Champions League – στην ισοπαλία χωρίς γκολ με την Αθλέτικ Μπιλμπάο τον Δεκέμβριο – ενώ πέτυχε 2+ γκολ στους 7/8 αγώνες της στα νοκ άουτ, με αυτό το σερί να λήγει με την ισοπαλία 1-1 στον επαναληπτικό ημιτελικό με την Μπάγερν Μονάχου.
Οι πρωταθλητές Ευρώπης και Γαλλίας τερμάτισαν τη σεζόν 2025-26 της Ligue 1 με με την ήττα από την Παρί FC (2-1) αλλά ο τίτλος είχε ήδη εξασφαλιστεί, και το γκολ του Μπράντλεϊ Μπάρκολα σε αυτή την αναμέτρηση σημαίνει ότι η Παρί Σεν Ζερμέν θα πάει στη Βουδαπέστη με μια εντυπωσιακή σειρά σκοραρίσματος 27 αγώνων!
Είναι απολύτως εύλογο οι «κανονιέρηδες» να διεκδικούν την κατάκτηση της ευρωπαϊκής κορυφής εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν , δύο δεκαετίες μετά την απογοήτευσή τους στη Γαλλική πρωτεύουσα, όπου η κόκκινη κάρτα του Γενς Λέμαν στο πρώτο ημίχρονο , και το γκολ του Τζουλιάνο Μπελέτι οδήγησαν την Μπαρτσελόνα στην νίκη- ανατροπή (2-1) και στην κατάκτηση του τροπαίου απέναντι στον απογοητευμένο Αρσέν Βενγκέρ και τους παίκτες του.
Ο μαθητής του Βεγκέρ, ο Μίκελ Αρτέτα, απέχει πλέον μόλις 90 λεπτά ή και 120 από ένα ιστορικό νταμπλ! Την του Champions League μετά από αυτή της Premier League! Αντίστοιχο κατόρθωμα που είχε προηγουμένως πετύχει η Λίβερπουλ δύο φορές (1977, 1984 ), η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δύο φορές, ( 1999, 2008 ) και η Μάντσεστερ Σίτι μια φορά ( 2023).
Οι επικριτές θα επισημάνουν την υποτιθέμενο εύκολο “μονοπάτι” της Άρσεναλ στη Βουδαπέστη, αλλά οι πρωταθλητές της Πρέμιερ Λιγκ κέρδισαν τη θέση τους στην εκεί χάρη στην άψογη εμφάνισή τους στη League Phase πριν ξεπεράσουν τις : Μπάγερ Λεβερκούζεν, Σπόρτινγκ Λισαβόνας και Ατλέτικο Μαδρίτης καθ’ οδόν προς την Ουγγαρία.
Παραμένοντας αήττητη στην Ευρώπη αυτή τη σεζόν, η Άρσεναλ είναι ήδη η πρώτη ομάδα που φτάνει τα 14 παιχνίδια χωρίς ήττα σε μία μόνο σεζόν του Champions League, κατά τη διάρκεια της οποίας έχει επίσης διατηρήσει απαράμιλλο ρεκόρ εννέα (9) ανέπαφων γηπέδων – ένα λιγότερο από το αντίστοιχο ρεκόρ της το 2005-06, όπου έφτασε μέχρι τον τελικό , αλλά και της Ρεάλ Μαδρίτης το 2015-16.
Ο πρόσφατος θρίαμβος της Άρσεναλ επί της Κρίσταλ Πάλας (2-1) το περασμένο Σαββατοκύριακο – ο οποίος προηγήθηκε της πολυαναμενόμενης κατάκτησης του τροπαίου – σηματοδότησε επίσης την 5η συνεχόμενη νίκη της σε όλες τις διοργανώσεις, αν και έξι από τις τελευταίες επτά νίκες της ήταν με μόνο ένα γκολ διαφορά, με εξαίρεση μια επιτυχία με 3-0 επί της Φούλαμ.
Ο τελικός του Champions League στη Βουδαπέστη δεν αποτελεί μόνο μία από τις σημαντικότερες ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις της χρονιάς. Είναι ταυτόχρονα και μια σύγκρουση δύο διαφορετικών οικονομικών φιλοσοφιών, δύο μοντέλων ανάπτυξης και δύο ξεχωριστών αντιλήψεων για το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Από τη μία πλευρά βρίσκεται η Παρί Σεν Ζερμέν, δημιούργημα της κρατικής στρατηγικής του Κατάρ για παγκόσμια προβολή και γεωπολιτική επιρροή. Από την άλλη η Άρσεναλ, προϊόν της οικονομικής υπεροχής και της μακροχρόνιας στρατηγικής ανάπτυξης της Premier League, του πλουσιότερου πρωταθλήματος στον κόσμο.
Οι δύο φιναλίστ αντιπροσωπεύουν σήμερα συνολική αγωνιστική αξία που προσεγγίζει τα 2,7 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ η επιχειρηματική τους αποτίμηση αγγίζει τα 9,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι συναντώνται στην ίδια κορυφή, η διαδρομή που ακολούθησαν για να φτάσουν εκεί υπήρξε εντελώς διαφορετική.
Η Παρί Σεν Ζερμέν αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα μεταμόρφωσης ενός ποδοσφαιρικού συλλόγου μέσω κρατικών επενδύσεων. Η εξαγορά της το 2011 από το Qatar Sports Investments, έναντι περίπου 100 εκατομμυρίων ευρώ, αποτέλεσε την αφετηρία ενός φιλόδοξου σχεδίου του εμίρη του Κατάρ, Ταμίμ μπιν Χαμάντ Αλ Θάνι, να μετατρέψει το Παρίσι σε παγκόσμιο κέντρο προβολής της χώρας του μέσω του αθλητισμού.
Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν επενδύσεις χωρίς ουσιαστικούς περιορισμούς. Το αποκορύφωμα ήρθε το καλοκαίρι του 2017 με τις μεταγραφές του Νεϊμάρ και του Κιλιάν Μπαπέ, δύο κινήσεις που άλλαξαν τα δεδομένα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Οι δαπάνες για μεταγραφές, μισθούς και ανάπτυξη του συλλόγου ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο, ενώ παράλληλα το Κατάρ αξιοποίησε χορηγικές συμφωνίες και εμπορικές συνεργασίες προκειμένου να ενισχύσει τα έσοδα της ομάδας και να στηρίξει τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος.
Η διοίκηση υπό τον Νασέρ Αλ Κελαϊφί δεν περιορίστηκε μόνο στην αγωνιστική ενίσχυση. Εκμεταλλεύτηκε με επιτυχία τη μοναδική ταυτότητα του Παρισιού ως παγκόσμιας πρωτεύουσας της μόδας, του τουρισμού και του lifestyle. Η συνεργασία με κορυφαίους οίκους μόδας, influencers και διεθνή brands δημιούργησε μια νέα εμπορική πραγματικότητα για τον σύλλογο. Ιδιαίτερα σημαντική αποδείχθηκε η συνεργασία με το brand Jordan της Nike, η οποία εκτόξευσε τις πωλήσεις προϊόντων και μετέτρεψε την Παρί σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα αθλητικά brands παγκοσμίως.
Αυτό αντικατοπτρίζεται και στα οικονομικά μεγέθη. Παρότι τα συνολικά έσοδα των δύο φιναλίστ βρίσκονται σε παρόμοια επίπεδα, η Παρί εμφανίζει σαφές προβάδισμα στα εμπορικά έσοδα, γεγονός που αποδεικνύει την επιτυχία της στρατηγικής διεθνοποίησης του συλλόγου. Αντίθετα, η Άρσεναλ αντλεί σημαντικά μεγαλύτερα έσοδα από τα τηλεοπτικά δικαιώματα, στοιχείο που αντανακλά τη δύναμη της Premier League.
Η περίπτωση της Άρσεναλ είναι διαφορετική. Ο λονδρέζικος σύλλογος αποτελεί προϊόν ενός μακρόπνοου σχεδίου που ξεπερνά τα στενά όρια του ίδιου του οργανισμού και συνδέεται άμεσα με τη μεταμόρφωση του αγγλικού ποδοσφαίρου τα τελευταία τριάντα χρόνια. Από τη δημιουργία της Premier League το 1992 μέχρι σήμερα, η Αγγλία κατάφερε να χτίσει το πιο εμπορικό και πιο κερδοφόρο πρωτάθλημα του πλανήτη.
Η Premier League παράγει ετήσια έσοδα που ξεπερνούν κατά πολύ τους ανταγωνιστές της στην Ευρώπη. Η παγκόσμια απήχηση των τηλεοπτικών της δικαιωμάτων δημιούργησε ένα οικονομικό χάσμα που επιτρέπει ακόμη και σε συλλόγους εκτός της κορυφής να διαθέτουν προϋπολογισμούς που θα ζήλευαν πολλές πρωταθλήτριες ομάδες άλλων χωρών.
Η Άρσεναλ υπήρξε ένας από τους συλλόγους που επένδυσαν έγκαιρα στις υποδομές. Η κατασκευή του Emirates Stadium αποτέλεσε μια στρατηγική επιλογή που για χρόνια περιόρισε τις αγωνιστικές φιλοδοξίες της ομάδας. Η διοίκηση επέλεξε να θυσιάσει βραχυπρόθεσμες επιτυχίες για να δημιουργήσει ένα σταθερό οικονομικό μέλλον. Για μεγάλο διάστημα, ο βασικός στόχος ήταν η συνεχής παρουσία στο Champions League και η διατήρηση της οικονομικής ισορροπίας.
Η κατάσταση άρχισε να αλλάζει μετά την πλήρη ανάληψη του ελέγχου από τον Αμερικανό επιχειρηματία Σταν Κρένκε. Ο ισχυρός άνδρας του συλλόγου, που διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά χαρτοφυλάκια στις Ηνωμένες Πολιτείες, προχώρησε σε σημαντικές οικονομικές ενισχύσεις, επιτρέποντας στην Άρσεναλ να επιστρέψει δυναμικά στη διεκδίκηση τίτλων.
Τα τελευταία χρόνια οι επενδύσεις αυξήθηκαν σημαντικά, οι δαπάνες για μεταγραφές εκτοξεύθηκαν και το αγωνιστικό επίπεδο της ομάδας ανέβηκε θεαματικά. Παρά τις ζημιογόνες χρήσεις που παρουσίασε ο σύλλογος για αρκετές συνεχόμενες χρονιές, η οικονομική του διαχείριση παραμένει αισθητά πιο συντηρητική σε σύγκριση με εκείνη της Παρί Σεν Ζερμέν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η σχέση μισθολογικού κόστους και εσόδων. Η Άρσεναλ διατηρεί έναν σαφώς πιο ελεγχόμενο δείκτη, γεγονός που υποδηλώνει μεγαλύτερη οικονομική βιωσιμότητα και μικρότερη εξάρτηση από εξωτερικές χρηματοδοτήσεις.
Ωστόσο, η επιτυχία των «Κανονιέρηδων» δεν εξηγείται αποκλειστικά από τα οικονομικά δεδομένα. Καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε η υπομονή με την οποία υλοποιήθηκε το αγωνιστικό πλάνο υπό τον Μικέλ Αρτέτα. Παρά τις αρχικές δυσκολίες και τις αμφισβητήσεις, η διοίκηση παρέμεινε προσηλωμένη στο σχέδιο ανάπτυξης, δίνοντας χρόνο στον Ισπανό τεχνικό να δημιουργήσει μια ανταγωνιστική ομάδα.
Η προσέγγιση αυτή αποτελεί ίσως το σημαντικότερο χαρακτηριστικό του αγγλικού μοντέλου. Σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου η πίεση για άμεσα αποτελέσματα συχνά οδηγεί σε συνεχείς αλλαγές προπονητών και στρατηγικής, οι αγγλικοί σύλλογοι δείχνουν μεγαλύτερη διάθεση να επενδύσουν στον χρόνο και στη σταθερότητα.
Ο τελικός της Βουδαπέστης, επομένως, δεν θα αναδείξει μόνο τον πρωταθλητή Ευρώπης. Θα αποτελέσει και μια συμβολική αναμέτρηση ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς δρόμους προς την κορυφή: το κρατικά υποστηριζόμενο μοντέλο παγκόσμιας προβολής του Κατάρ και το εμπορικό, θεσμικά οργανωμένο και μακροπρόθεσμο οικοδόμημα της Premier League. Δύο διαφορετικές φιλοσοφίες, δύο διαφορετικές ιστορίες, αλλά ένας κοινός στόχος: η κυριαρχία στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.
Προϊστορία: Ο Αρτέτα είδε την ομάδα του να κερδίζει την Παρί Σεν Ζερμέν (2-0) στο Λονδίνο στη φάση του περσινού πρωταθλήματος UCL αν και μετά οι παίκτες του Ενρίκε απέκλεισαν την Άρσεναλ από τα ημιτελικά με δυο νίκες .
Ένα χρόνο αργότερα, ένα φιλί στο τρόπαιο του Champions League θα αντιπροσώπευε την πιο γλυκιά γεύση εκδίκησης για τους Λονδρέζους.
A penny for Kylian Mbappe΄s thoughts ( Μια πέννα για τις σκέψεις του Μπαπέ)
Την ίδια ώρα που ο πρώην επιθετικός της Παρί Σεν Ζερμέν καλείται να αντιμετωπίσει μια επανάσταση εναντίον του από τους οπαδών στη Ρεάλ Μαδρίτης, οι πρώην εργοδότες του διεκδικούν back to back το Champions League – κάτι που ο ίδιος προσπάθησε αλλά απέτυχε να οδηγήσει δηλαδή τους Παριζιάνους στο βαρύτιμο τρόπαιο έστω και για μία φορά κατά τη διάρκεια της καριέρας του στο Παρκ ντε Πρενς.
Στατιστικά:
* Η Παρί κέρδισε με 2-1 και 1-0 πέρσι την Άρσεναλ στα ημιτελικά της διοργάνωσης.
* Οι “κανονιέρηδες” ακόμη δεν έχουν χάσει ούτε ένα παιχνίδι στην φετινή τους πορεία στον θεσμό.
* Καμία ομάδα δεν έχει σκοράρει περισσότερα γκολ (44) από όσα η Παρί στο φετινό Champions League.
Πιθανές 11άδες:
Παρί: Σαφόνοβ , Ζαϊρ Εμερί, Μαρκίνιος, Πάτσο, Μέντες, Νέβες, Βιτίνια, Ρουίζ, Ντουέ, Ντεμπελέ και Κβαρατσκέλια.
Άρσεναλ: Ράγια, Μοσκέρα, Σαλιμπά, Γκάμπριελ, Χινκάπιε, Λούις Σκέλι, Ράις, Σάκα, Όντεγκααρντ, Τροσάρ και Γκιόκερες.
* Η κορυφαία επίθεση αντιμετωπίζει την καλύτερη άμυνα της φετινής διοργάνωσης.
Το mismatch του Κβαρατσκέλια με τον Μοσκάρα ή τον ανέτοιμο Τίμπερ από την μια πλευρά και του Ντουέ ή του Ντεμπελέ με τον Χινκάπιε ή τον Καλαφιόρι από την άλλη δικαίως προβληματίζει τον Αρτέτα και μαζί όλους τους οπαδούς της Άρσεναλ.
Πηγή:betweekend.gr - in.gr
