To νέο InMotion 49 είναι online!

Το νέο InMotion 49 είναι online και είναι εδώ με δοκιμές αυτοκινήτων και μοτοσικλετών, αγώνες, παρασκήνια και τα σημαντικότερα νέα από τον χώρο της ελληνικής και της διεθνούς αυτοκίνησης. Είναι διαδραστικό! Με 120 σελίδες, πολλά video και πληροφορίες... και διαβάζεται δωρεάν!

Στο 49o τεύχος του InMotion by Gazzetta παίρνουμε μια γεύση από το νέο Ford Focus και την 5η γενιά του Honda CR-V. Aνακαλύπτουμε.. την ριζικά ανανεωμένη BMW X4 ενώ δοκιμάζουμε στην Ελλάδα, την εντυπωσιακή Ford Mustang, το τρομερά ποιοτικό πλέον ΚΙΑ Ceed αλλά και το και το SEAT Arona 1.6 TDI 95PS. Ακόμα ανακαλύπτουμε ποια είναι τα μεγαλύτερα Τρακτέρ ενώ ταξιδεύουμε σε Αμοργό και Κρήτη με την BMW X2.
Φυσικά υπάρχουν και δοκιμές μοτοσυκλετών, όπως της μοναδικής Honda X-ADV και της απίστευτα οικονομικής στην αγορά της CF Moto 650MT.

Ξεφυλλίστε το τεύχος εδώ!

Επωνυμίες των αυτοκινήτων (ετυμολογική- ιστορική ανάλυση)

Οι επωνυμίες των αυτοκινήτων είναι από τις λέξεις που χρησιμοποιούμε συνεχώς στην καθημερινή επικοινωνία μας. Όλες είναι ξενικές και “νεκρές” στη φαντασία των ανθρώπων, που τις χρησιμοποιούν.  Αυτό, ακριβώς, αποσκοπούν να καλλιεργήσουν οι παρακάτω ερμηνείες (ετυμολογικές και ιστορικές) όλων των αυτοκινητοβιομηχανιών της υφηλίου. Οι επωνυμίες παρατίθενται με αλφαβητική σειρά

Aixam

Γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία ελαφρών οχημάτων. Πρωτοεμφανίστηκε το 1975. Το εργοστάσιο βρίσκεται στη λουτρόπολη Aix le Blain (κοντά στο Chambery) και απ΄εδώ πήρε το όνομα του.

Alfa Romeo.

Στην αρχή (1909) την ονόμαζαν μόνο ALFA, αρκτικόλεξο της φράσης Anonima Lombarda Fabbrica Automobili (Ανώνυμη βιομηχανία αυτοκινήτων της Λομβαρδίας). Ήταν ένα Ιταλικό εργοστάσιο που κατασκεύαζε, στo Μιλάνο, το Γαλλικό αυτόκινητο Darracq. Το 1915 πέρασε στον Ναπολιτάνο μηχανικό Nicola Romeo (1876 – 1938), ο οποίος διατήρησε το Alfa και πρόσθεσε το επώνυμο του. Από το 1986 ελέγχεται από τη FIAT.

Audi

Γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, ιδρύθηκε το 1909 από τον A. Horch στο Zwickan (Σαξονία). Το 1945 πέρασε στον έλεγχο των Σοβιετικών και γι αυτό από το 1948 «ξαναγεννιέται» στο Ντύσελντοφ. Από το 1964 διοικείται από τη VW, ενώ είχε προηγηθεί η συγχώνευση της με την NSU . Η επωνυμία παράγεται από το λατινικό ρήμα audi (:ακούω) και οφείλεται στον υιό, μάλλον, του Horch, ο οποίος μελετούσε Λατινικά.

Bentley

Αγγλική αυτοκινητοβιομηχανία που ιδρύθηκε το 1919 απο τον πιλότοWalter Owen Bentley (1888 – 1971). Η βιομηχανία χρεωκόπησε το 1931 (λόγω της οικονομικής κρίσης του 1929) και εξαγοράστηκε από τη Rolls Royce. Σήμερα, ελέγχεται από την VW.

B.M.W (< Bayrische MotorenWenke, μτφ: Βαυαρική αυτοκινητοβιομηχανία)

Πρωτολειτούργησε (1919) στο Μόναχο της Βαυαρίας. Στην αρχή κατασκεύαζε δίτροχες μηχανές και κατόπιν αυτοκίνητα καθώς και μηχανές αεροπλάνων. Το 1994 αγοράζει τη Rover και το 1998 τη Rolls Royce, καθώς και τη Mini

Cadillac

Ο όρος Cadillac παραπέμπει σε Γάλλους ευγενείς του 17^ου αιώνα. Το ίδιο όνομα φέρει και μία μικρή κωμόπολη στη Γαλλία, αλλά και στο Michigan (ΗΠΑ). Επίσης, Cadillac ονομάζεται και η λίμνη στο Michigan (190Km ΝΔ του Lansing). H αυτοκινητοβιομηχανία ιδρύθηκε το 1908 και πήρε το όνομα της από τον ευγενή Antoine de la Mothe Cadillac (απόγονο των ιδρυτών του Detroit). Ελέγχεται (από το 1909) από τη General motor.

Caterham

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1973 στην πόλη Caterham, απ΄εδώ και η επωνυμία, (νομός Surrey, Αγγλία). Ο αρχικός σκοπός της ήταν να αναπαράγει τη θρυλική Lotus seven του 1959. Σήμερα, κατασκευάζει και νέα μοντέλα.

Chevrolet

Αμερικάνικη αυτοκινητοβιομηχανία που ιδρύθηκε το 1911 από τον Luis Chevrolet (οδηγό αγώνων). Η πρώτη έδρα της επιχείρησης ήταν ένα συνεργείο στο Detroit. Από το 1918 ελέγχεται από τη General motor.

Chrysler

Αμερικάνικη αυτοκινητοβιομηχανία, που ιδρύθηκε το 1925 από τον Walter Percy Chrysler .Ο Chrysler αγόρασε την χρεωκοπημένη Maxwell motor car και ασχολήθηκε, αρχικά, με την παραγωγή πολυτελών αυτοκινήτων

Citroen

Η αυτοκινητοβιομηχανία ιδρύθηκε από τον μηχανικό Andre Citroen (1878 – 1935), το 1919. Σήμερα, αποτελεί μέλος του ομίλου Peugeot

Dacia

Ρουμάνικη αυτοκινητοβιομηχανία. Δακία είναι το ιστορικό όνομα της σημερινής νότιας Ρουμανίας. Οι Δακοί εμφανίστηκαν στην περιοχή τον α΄ αιώνα μ.Χ., εκδιώκοντας τους Ρωμαίους. Η αυτοκινητοβιομηχανία, σήμερα, ελέγχεται από τη Renault.

Daihatsu

Πρόκειται για την πρώτη αυτοκινητοβιομηχανία που «γεννήθηκε» στην Ιαπωνία. Ιδρύθηκε το 1907 με το όνομα: Ηatsudoki Seizo co. Tο1951 πήρε το σημερινό της όνομα : Daihatsu Motor co , LTD. Από το1967 ελέγχεται από την Toyota

Ferrari

O πιλότος Enzo Anselmo Ferrari (18/2/1988- 14/8/1988) ιδρύει τη Scuderia (μτφ: στάβλος) το 1929. Σκοπός του ήταν να εκπαιδεύει πιλότους (ο ίδιος Ferrari ήταν team manager της Alfa romeo). Το 1943 ιδρύει το εργοστάσιο, πλέον, στο Maranello (Modena).Το1946 παρουσιάζει το πρώτο δικό του αυτοκίνητο (από το 1950 συμμετέχει στη F1). Aπό το 1969, η ferrari ελέγχεται από τη Fiat.

Το «όρθιο άλογο» (cavallino rampante) είναι το έμβλημα της Ferrari. Αρχικά, ανήκε στον μυθικό πιλότο του Α΄ παγκοσμίου πολέμου κόντε Francesco Baracca με το οποίο (δίχως το κίτρινο φόντο) κοσμούσε το αεροπλάνο του (αλλά και όλα τα αεροπλάνα της μοίρας του). Το 1923 η μητέρα του πιλότου το δώρησε στον Ferrari με την ελπίδα να του φέρει τύχη. Το «αλογάκι» πρωτοχρησιμοποιήθηκε το 1932 (ουσιαστικά, όμως, κάτω από τον έλεγχο της Alfa Romeo, για την οποία εργαζόταν,τότε, ο Ferrari. Το ίδιο έμβλημα χρησιμοποίησε και ο Fabio Taglioni για τις μηχανές του: moto Ducati. Ο πατέρας του Taglioni είχε πολεμήσει στην ίδια μοίρα με τον κόντη και θεωρούσε ότι το αλογάκι του ανήκε δικαιωματικά. Αργότερα, όταν μεγάλωσε η φήμη της Ferrari, η Ducati το απέσυρε.

Fiat

H επωνυμία παράγεται από το αρκτικόλεξο : Fabbrica Italiana Automobile Torino (ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία του Τορίνο) ιδρύθηκε το 1899, από ομάδα επενδυτών ανάμεσα στους οποίους και ο Giovanni Agnelli (αλλά και οι ευγενεις Biscaretti di Ruffia και ο Bricherasio .Πρόκειται για τον ιταλικό κολοσσό: το 1967 εξαγοράζει την Autobianchi και την OM .Το 1969 τη Lancia και το 50% της Ferrari.Το 1971 εξαγόρασε την Abarth , ενώ το 1986 τη Alfa Romeo. Το 1988 εξαγόρασε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της ferrari. Στον όμιλο ανήκει, επίσης, και η Maserati

Ford

Αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία, που ιδρύθηκε το 1903 από τον Henry Ford (Michigan , 30 Ιουλίου1863, Detroit 7 Απριλίου, 1947). Δημιουργός της Μαζικής παραγωγής των αυτοκινήτων: προσέφερε για πρώτη φορά οικονομικό και αξιόπιστο αυτοκίνητο στον πολύ κόσμο αλλά και ποιότητα ζωής στους υπαλλήλους του (το 1914, μειώνει το ωράριο των εργαζομένων και αυξάνει το μεροκάματο από 3$σε 5 $). Στον όμιλο Ford ανήκουν: Aston Martin, Daimler, Jaguar, Land Rover, Lincoln, Mercury, Volvo.

Honda

H βιομηχανία ιδρύθηκε το1948 από τον μηχανικό Soichiro Honda (1906- 1991). Το 1949 παρουσιάζει την πρώτη δίτροχη μηχανή, ενώ το 1962 το πρώτο αυτοκίνητο. Σχεδόν ταυτόχρονα (1963) θα εμφανιστει στη F

Hummer

Η επωνυμία είναι παραλλαγή του στρατιωτικού κωδικού HMMWV (Hight Mobility Multipuprose Wheeled Vehicle), που από το 1979 εφοδιάζει τον Αμερικανικό στρατό. Η εταιρεία ανήκει στην General Motor και το 1991 αποφάσισε να παραγει το όχημα μαζικά, με το όνομα HUMMER, και να το διακινήσει στο εμπόριο

Hyundai

Η επωνυμία προφέρεται Hyun dae (μτφ.:μοντέρνος).Ο όμιλος ιδρύθηκε το 1947 από τον Chung Junyung (Kangwon, 25/ 10/1915 – 21/3/2001). Το 1974 πρωτοπαρουσιάζεται στη αυτοκινητοβιομηχανία.Σήμερα, ελέγχει και την ΚΙΑ.

Jaguar

H βιομηχανία ιδρύθηκε το 1920 με το όνομα Swallow sidecar company.Το 1945 θα αποκτήσει το σημερινό της όνομα jaguar ( < ιαγουάρος : panthera onca) από τον Sir William Lyons.Το 1970 την αγόρασε η British Leyland, ενώ το 1990 πωλήθηκε στην Ford . Από το 1999 συμμετέχει στην F1.

Jeep

Το πρώτο όχημα παράχθηκε το 1941 από την DaimlerChrysler.Tο όνομα jeep είναι μία παρεκφορά της αρχικής ονομασίας GP (General Ρurpose). Η προφορά jeep καθιερώθηκε, κυρίως, από την τηλεόραση και υιοθετήθηκε, τελικά, από την αυτοκινητοβιομηχανία.

Kia

Κορεατική αυτοκινητοβιομηχανία, που από το 1944 παράγει οχήματα (κυρίως Mazda). Από το 1986 παράγει αυτοκίνητα με την επωνυμία Kia. Η επωνυμία είναι απόδοση στα Κορεάτικα της φρασης : ανατέλλοντας από την Ασία (arisinig from Asia) .Από το 1998 ανήκει στη Hyundai

Lada

Ιδρύθηκε στα τέλη του 1960 απο τη VAZ (Volsky Autobilny Zadov :αυτοκινητοβιομηχανία του Βόλγα) και την Iταλική FIAT. Βασίστηκαν στο δημοφιλές της εποχής (του 1960) FIAT 124. Η VAZ παρήγαγε, ήδη, αυτοκίνητα με το όνομα Zhiguli (όνομα οροσειράς κοντά στο Βόλγα, στην ευρύτερη περιοχή της Σαμάρα). Μετά τη συμφωνία με τους Ιταλούς θα μετονομάσουν την Σταυρούπολη του Βόλγα (εκεί οπού βρίσκεται το εργοστάσιο) σε Tolyatti (από το όνομα του Ιταλού πολιτικού Palmiro Togliatti (1893 – 1964) γ.γ. του ιταλικού κομουνιστικού κόμματος, που μεσολάβησε για την επίτευξη της συμφωνίας). Σ όλη τη Σοβιετική ένωση τα αυτοκίνητα θα είναι γνωστά ως Zhiguli – Tolyatti , ενώ στον υπόλοιπο κόσμο ως Lada (: χάδι.Ο όρος συνδέεται με τις Σλαβικές θεότητες lada (θεός της αρμονίας) και Lado (θεός της χαράς, της ευθυμίας). Η συνεργάστηκε μέχρι το 1971 με τη Fiat και μέχρι το 2001 με τη General motor

Lamborghini

Ιδρύθηκε το 1948 από τον Ιταλό μηχανικό Ferrucio Lamborghini (1916- 1993).Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στη Ρόδο (τότε Ιταλική κτήση). Εκεί, κινδύνεψε να περάσει από στρατοδικείο, γιατί ο διοικητής του κατεληξε στη θάλασσα με το αυτοκίνητο, που ο Lamborghini είχε «βελτιώσει».Το 1948 παρήχθησαν τα πρώτα τρακτέρ Lamborghini, ενώ το 1963 το πρώτο αυτοκίνητο.Το 1997 αγοράστηκε από την Chrysler, ενώ το 1998 πωλήθηκε στην VW.

Lancia

Ιδρύθηκε το 1906, στο Τορίνο από τον πιλότο αγώνων Vincenzo Lancia (γόνο πάμπλουτης οικογένειας σαπουνοβιομηχάνων). Ο Lancia (1881 – 1937) ήταν για χρόνια πιλότος της Fiat, μέχρι το 1910. Συνέχισε, δηλαδή, να αγωνίζεται για τη Fiat παρόλο που είχε τη δική του αυτοκινητοβιομηχανία. Το 1969 η Fiat αγόρασε το πλειοψηφικό πακέτο της Lancia.

Land Rover

Η εταρεία ιδρύθηκε το 1948 από την Rover (1883 – 2005). Η επωνυμία σημαίνει : περιπλανώμενος στη γη. Σήμερα ελέγχεται από την Ford.

Lexus

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1989 στην Ιαπωνία από την Toyota με σκοπό να προωθήσει αυτοκίνητα πολυτελείας, κυρίως, στις Ηνωμένες Πολιτειες. Η επωνυμία οφείλεται στον αναγραμματισμό των λέξεων elegance (: πολυτέλεια ) + luxury (:χλιδή) και σχηματίστηκε από ειδικούς, με σκοπό να είναι εύηχη και εύληπτη σε όλο τον πλανήτη. Σήμερα, Lexus παράγονται, εκτος από το εργοστάσιο της Ιαπωνίας (Tahara), και στον Καναδά.

Lotus

Aγγλική αυτοκινητοβιομηχανία, που ιδρύθηκε το 1952 από τον Collin Chapman. Πήρε το όνομα από το φυτό : λωτός. Σήμερα, ελέγχεται από την Proton .

Maserati

O Alfiero Maserati (1887- 1932) ήταν φημισμένος πιλότος στις αρχές του 20^ου αιώνα. Μαζί με τα αδέλφια του (Ernesto, Ettore, Bindo) ίδρυσε την ομώνυμη αυτοκινητοβιομηχανία το 1926, στη Bologna. Σήμερα, ανήκει στη Fiat, αφού πρώτα πέρασε από την ιδιοκτησία της Citroen (1969) και της De Tomaso (1975)

Mazda

Ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία, που ιδρύθηκε στη Χιροσίμα, το 1920, από τον Jujiro Matsuda. Η αρχική επωνυμία του εργοστασίου ήταν Toyo Cork Kogyo Co Ltd. Το όνομα Mazda δόθηκε αργότερα (1931). Ο Ahura Mazda (ο θεός του καλού και του φωτός) ήταν η ανώτατη θεότητα του αρχαίου Ιράν (Ζωροαστρισμός). Από το 1979, ένα μεγάλο μερίδιο της εταιρείας ανήκει στη ford.

Mercedes

Γυναικείο όνομα, ιδιαίτερα διαδεδομένο στους Ισπανόφωνους. Πρόκειται για επιθετικό προσδιορισμό της Παναγίας : η Maria de las Mercedes ( μτφ: Παναγία η Μεγαλόχαρη ή η Ελεούσα, Mercedes > Χάρις, Eλεούσα, απ΄εδώ και το γαλλικό mercie: ευχαριστώ). Προς τιμήν της Maria de las Mercedes ονομάστηκε ένα Τάγμα Καθολικών, πού ιδρύθηκε το 1218 από τον Pietro Nolasco και είχε σκοπό να ελευθερώνει τους Χριστιανούς από τους Τούρκους, όταν αυτοί τους πουλούσαν ως σκλάβους.

Mercedes έλεγαν, λοιπόν, και την κόρη του Emil Jellinek (αντιπροσώπου της Daimler). Αυτός, στις αρχές του 1900, ειχε παραγγείλει στη Daimler (ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1880 από τους Gottlieb Daimler – Karl Benz) μία νέα έκδοση για να τα διακινήσει στη Γαλλία και τα «βάφτισε» με το όνομα της κόρης του. Τα αυτοκίνητα είχαν επιτυχία στη Γαλλία και αργότερα η Daimler τα υιοθέτησε για όλη τη νέα αυτοκινητοβιομηχανία της και έτσι δημιούργηθηκε το όνομα – σημείο αναφοράς-στην ιστορία του αυτοκινήτου (αλήθεια, πως θα σας φαινόταν η SLK η… Χαρούλα; Κάπως έτσι το αντιλαμβάνεται, μάλλον, ένας Ισπανόφωνος). Με το όνομα Mercedes βρίσκουμε και πολλές πόλεις: Αργεντινή, Βραζιλία, Ουρουγουάη, Τέξας, Φιλιππίνες.

Mitsubishi

Iαπωνικός κολοσσός που ιδρύθηκε το 1870 από τον Yataro Iwasaki (1835 – 1885) Το 1873 εμφανίζεται στην αυτοκινητοβιομηχανία. Η λέξη είναι σύνθετη παράγεται από το mitsu : τρία + bishi : διαμάντια. Κάτι τέτοιο, άλλωστε, διαφαίνεται και στο λογότυπο της εταιρείας.

Nissan

Λίγες εταιρείες έχουν αλλάξει τόσες φορές την επωνυμία, όσες η Nissan (παλαιότερα και DATSUN). Πρωτοπαρουσιάζεται το 1918,στο Τόκιο ως DAT, αρκτκόλεξο από το επώνυμα των ιδρυτών Den, Aoyama, Tacheuchi. Το 1932, για να δηλωθούν οι απόγονοι προστίθεται και η συλλαβή sun και όχι son γιατί είναι κακόσημη στα ιαπωνικά. Το 1934, το εργοστάσιο μεταφέρεται στη Yakohama και μετονομάζεται σε Ni- San ελέγχεται, πλέον, από τη μεγαλύτερη βαριά βιομηχανία της Ιαπωνίας (Nihon – Sangyo, μτφ : ιαπωνική βιομηχανία. Από το 1932 έως το το 1983 λειτουργούν παράλληλα DATSUN – NISSAN.

Opel

Ιδρύθηκε από τον Adam Opel, το 1862 για να παραγει μηχανές ραψίματος και ποδήλατα. Τα παιδία του, από το 1898 κατασκευάζουν αυτοκίνητα (αρχικά τα Γαλλικά: darracq), ενώ το 1929 (λόγω της οικονομικής κρίσης της εποχής) εξαγοράστηκε από τη General motor

Peugeot

Η επωνυμία απαντάται από το 1810, όταν οι αδελφοί Peugeot ιδρύουν ένα από τα μεγαλύτερα σιδηρουργία στο Παρίσι.Το 1885, οι απόγονοι τους κατασκευάζουν ποδήλατα, ενώ το 1889 η Peugeot (υπό τη διοίκηση του Armand Peugeot 1849 – 1915) κατασκευάζει το πρώτο ατμοκίνητο αυτοκίνητο. Από το 1974, η Peugeot ελέγχει και τη Citroen

Porsche

O Γερμανός (γεννημένος στη Τσεχία) Ferdinand Porsche (1875 – 1951) ίδρυσε το 1947 στο Γκμουντ της Αυστρίας την περίφημη αυτοκινητοβιομηχανία, ενώ λίγα χρόνια αργότερα θα μετακομίσει στη Στουτγάρδη της Γερμανίας. O F. Porsche θεωρείται το δημιουργικό μυαλό της VW, η οποία, σήμερα, συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο της Porsche.

Renault

Το 1899, ο Louis Renault (1877- 1944) ιδρύει (μαζί με τα αδέλφια του Marcel, Fernand) την ομώνυμη αυτοκινητοβιομηχανία στο Παρίσι. Ήταν γιος ενός πάμπλουτου κατασκευαστή κουμπιών.Πέθανε στη φυλακή κατηγορούμενος ως συνεργατης των Γερμανών, στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής (εκεί, τουλάχιστον, τους τιμώρησαν). Το 1945 η εταιρεία κοινωνικοποήθηκε από τη Γαλλική κυβέρνηση. Το 1993 ιδιωτικοποιήθηκε το 30%, περίπου. Το 1999 εξαγόρασε πλήρως τη ρουμάνικη Dacia , ενώ την ίδια χρονιά εξαγοράζει το 35% της Nissan. Από το 1977 στη F1.

Rolls Royce

Ιδρύθηκε το 1904 από τους: C. S. Rolls (1877- 1910) και τον Sir Frederick Henry Royce ( 1863 – 1933).Ο Royce ηταν ο μηχανικός των πρώτων αυτοκινήτων, ενώ ο Rolls ηταν ο χρηματοδότης. Σήμερα, ελέγχεται, κατα κύριο λόγο, απο την BMW.

Saab

Η επωνυμία είναι αρκτικόλεξο της φράσης Svenska Aeroflyg Aktie Bolaget (Σουηδική Αεροναυπηγική Ανώνυμος Εταιρεία). Πρόκειται για Σουηδική εταιρεία με έδρα το Λίγκοπινγκ. Ξεκίνησε το 1937 ως κατασκευάστρια αεροπλάνων και από το 1945 κατασκευάζει και αυτοκίνητα. Το 1989 η General Motor εξαγόρασε το 51% των μετοχών της Saab.

Seat

H λέξη πρωτοεμφανίζεται το 1949 (SEAT : Sociedad Espagnola de Automoviles de Turismo). Η εταιρεία, όμως, είναι γνωστή από το 1931 ως FIAT – HISPANIA. Το 1986 η VW αγόρασε το πλειoψηφικό πακέτο της Seat.

Skoda

Ο Τσέχος Emil Skoda (1839 – 1900) ήταν ο δημιουργός της σημαντικότερης βαριάς βιομηχανίας (σιδηρουργία, όπλα, αυτοκίνητα) στην Τσεχία. Το πρώτο αυτοκίνητο παρήχθη το 1924.Το 1990 VW εξαγόρασε τη SKODA.

Smart

Ιδρύθηκε το 1994 και ελέγχεται εξ ολοκλήρου από την Daimler Chrysler, αν και η ιδέα ανήκει στην ωρολογοποιϊα Swatch . Η επωνυμία, άλλωστε, προήλθε από τη φράση : Swatch Mercedes ART

SsangYong

Ιδρύθηκε στην Κορέα το 1954 για να κατασκευάζει Jeep για τον αμερικάνικο στρατό. Η επωνυμία SsangYong σημαίνει : Δίδυμοι Δράκοι. Από το 1991 συνεργάζεται με τη DaimlerChrysler, ενώ το 2004 αγοράζει το 49% η κινέζικη SAIC (Shangai Automotive Industry Corporation)

Subaru

Η εταιρεία πήρε τη σημερινή μορφή της το 1953. Οι νικητές Αμερικανοί κατακερμάτιζαν τους βιομηχανικούς κολοσσούς τους Ιαπωνίας για να ελέγχουν την οικονομία της. Έτσι, εξι μικρές εταιρείες της πάλαι ποτέ κραταιας Nakajima Aircraft Company ενώθηκαν και σχημάτισαν τη Subaru (τα έξι άστρα του λογότυπου). Η λέξη Subaru προσδιορίζει, στα Ιαπωνικά, τον αστερισμό Πλειάδες, (ο οποίος διαθέτει έξι άστρα, ορατά δια γυμνού οφθαλμού. Στην καθομιλουμένη : η Πούλια)

Suzuki

Iδρύθηκε απο τον Michio Suzuki, στο Χαμαμάτσου, το 1909. Από τότε παράγει αξιόπιστες δίτροχες μηχανές, αλλά μόλις το 1955 θα παρουσιάσει το πρώτο αυτοκίνητο.

Tata

Ινδική αυτοκινητοβιομηχανία από το 2004. Η επωνυμία φέρει το όνομα του Sir Jamsetji Nusserwanji Tata (1839 – 1904), ο οποίος θεωρείται ο «πατέρας» της Ινδικής Βιομηχανίας

 

Toyota

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1933 από τον Kichiro Toyoda. Το 1935 παρουσιάζεται το πρώτο αυτοκίνητο, ενώ το 1937 η επωνυμία αλλάζει από Toyoda σε Toyota. Σήμερα, είναι η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία στην Ιαπωνία και η δεύτερη στον πλανήτη μετά την General motor. Ελέγχει τη Lexus, Daihatsu, Subaru. Από το 1992 συμμετέχει στη F1

Volvo

Σουηδική αυτοκινητοβιομηχανία. Ιδρύθηκε το 1920 και το πρωτο αυτοκίνητο κυκλοφόρησε το 1927. Η επωνυμία παράγεται από το λατινικό ρήμα volvo : κυλώ. Το 1975 εξαγοράζει την Ολλανδική DAF, ενώ το 1999 εξαγοράστηκε (ο τομέας των επιβατκών αυτοκινήτων) από τη FORD.

VolksWagen

Ιδρύθηκε το 1938 στο Wolfsburg από τον ίδιο τον Χίτλερ. Λίγα χρόνια νωρίτερα, ο F. Porsche είχε παρουσιάσει τα σχέδια του πρώτου «σκαθαριού» στους υπεύθυνους του ναζιστικού κόμματος. Άλλωστε, η επωνυμία καθρεφτίζει όλο το λαϊκισμό της εποχής Volks : λαός, wagen : όχημα (volkswagen: το αυτοκίνητο του λαού). Σήμερα, ελέγχει την AUDI, SEAT, SKODA, PORSCHE, BUGATTI, LAMBORGHINI, ΒENTLEY.

                                                                                 Σωτήρης Αθηναίος/www.blogger.com

Κάποτε...φτιάχναμε αυτοκίνητα!

Μία συνοπτική ιστορική αναδρομή στα ελληνικά μοντέλα αυτοκινήτου...

Η πορεία της κατασκευής αυτοκινήτων στην Ελλάδα διαμορφώθηκε από τις γενικότερες οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις στη χώρα, με μία πρόσθετη παράμετρο: την απουσία ουσιαστικής στήριξης από το ίδιο το κράτος, το οποίο, με εφαρμογή συγκεκριμένων Νόμων, συχνά «απαγόρευσε» την πρόοδό της.

Οι βασικοί παράγοντες (τεχνολογική παράδοση, μέγεθος αγοράς, αγοραστική δύναμη) ήταν αρνητικοί κατά το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα, συνεπώς οι επιδόσεις μας στον τομέα αυτό είναι αντίστοιχα φτωχές. Πέρα από την –πολύ απλούστερη για διάφορους λόγου –  παραγωγή αμαξωμάτων, δεν είχαμε επιβεβαιωμένη παραγωγή ολοκληρωμένων οχημάτων, εκτός από σποραδικές προσπάθειες, πριν τη δεκαετία του ’50. Τα είδη οχημάτων που παρήχθησαν ανταποκρίνονταν στις τότε οικονομικές συνθήκες και τις ανάγκες της αγοράς, καταλύτες όμως ήταν η χαλάρωση συγκεκριμένων περιορισμών που έθετε το ίδιο το κράτος (όπως η δυσκολία χορήγησης έγκρισης τύπου) και κάποια φορολογικά κίνητρα. Και τα δύο όταν εφαρμόσθηκαν, προσωρινά πάντα, έδωσαν ώθηση στην παραγωγή αντίστοιχων τύπων οχημάτων: τρίκυκλων φορτηγών από τα μέσα της δεκαετίας του ’50 έως τα μέσα της δεκαετίας του ’70, αγροτικών φορτηγών-οχημάτων πολλαπλών χρήσεων από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 ως τα μέσα της δεκαετίας του ’80, και «τζιποειδών», την ίδια περίοδο. Τέλος, από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 έως τις αρχές της δεκαετίας του ’90 είχαμε τη λειτουργία σημαντικών μονάδων συναρμολόγησης επιβατικών αυτοκινήτων, η οποία θα μπορούσε θεωρητικά να οδηγήσει σε αξιόλογη ανάπτυξη του κλάδου. Η οριστική κατάρρευση όλων των σχετικών προσπαθειών, μαζί με την αποβιομηχάνιση που ακολούθησε το άνοιγμα της αγοράς μετά την είσοδο στην ΕΟΚ/Ε.Ε., κατέδειξε (όπως έχει τόσες φορές ειπωθεί) την απόλυτη απουσία στρατηγικού σχεδιασμού για τη βιομηχανία στην Ελλάδα. Οι ενέργειες όμως των πολιτικών ηγεσιών στην πραγματικότητα πάντα εκφράζουν και αντανακλούν μία «εθνική» νοοτροπία: με απλά λόγια, στη χώρα μας δεν αγαπούμε, δεν τιμούμε, δεν πιστεύουμε στη βιομηχανία και την τεχνολογία. Δεν είναι συνεπώς παράξενο ότι και η  έρευνα της σχετικής ιστορίας συναντά απίστευτες δυσκολίες, αντιμετωπίζοντας σημαντική έλλειψη τεκμηρίων και αξιόπιστων πηγών.
Ν. Θεολόγου

Στην ερώτηση «ποιο ήταν το πρώτο ελληνικό αυτοκίνητο» (μιλώντας, πάντα, για ολοκληρωμένη κατασκευή που περιλαμβάνει το πλαίσιο), η πιο ειλικρινής απάντηση είναι «δεν ξέρουμε». Η έλλειψη ενδιαφέροντος για το θέμα, όπως και για οτιδήποτε αφορά τη βιομηχανική μας ιστορία, είχε ως αποτέλεσμα την άγνοια και έλλειψη σχετικών στοιχείων. Η κατασκευή ενός μικρού αυτοκινήτου για προσωπική χρήση από το Νίκο Θεολόγου, μηχανικό με θητεία στις Η.Π.Α. και (αργότερα) γνωστό αμαξοποιό, «ανακαλύφθηκε» σχεδόν τυχαία, και αυτό χάρη στις πολλές φωτογραφίες που είχαν μείνει σχετικά τις δραστηριότητές του–αποτέλεσμα του πάθους του Θεολόγου για αυτοπροβολή. Σύμφωνα με τον ιστορικό αυτοκινήτου Νίκο Στρατογιαννάκη, η κατασκευή του οχήματος έλαβε χώρα μεταξύ 1916 και 1920. Βάσει των υπαρχόντων δεδομένων, το αυτοκινητάκι αυτό θεωρείται ο πρόγονος όλων των ελληνικών οχημάτων.

Namco Pony-Citroen

Το Pony χαρακτηρίζεται από μία ιδιαίτερη αντίφαση. Από τη μία είναι το αυτοκίνητο με τους μεγαλύτερους αριθμούς παραγωγής, τέτοιους που του επέτρεψαν να αποτελέσει ορατό στοιχείο και μέρος της ζωής της τότε ελληνικής κοινωνίας (μέχρι που χαρακτηρίσθηκε «εθνικό αυτοκίνητο», και, βεβαίως το θυμόμαστε και μιλάμε ακόμα για αυτό). Από την άλλη είναι ελάχιστα ελληνικό σα δημιουργία, σε βαθμό που ίσως προσβάλλει την τεχνολογική παράδοση της χώρας. Ο «μπαμπάς» του Pony γεννήθηκε το 1963 στην Ακτή Ελεφαντοστού, δημιουργημένος από μία ομάδα Γάλλων μηχανικών οι οποίοι έστησαν ένα βασικό και ανθεκτικό όχημα πάνω σε σασί 2CV. Έτσι γεννήθηκε το Baby-Brousse, το οποίο γρήγορα έδειξε τις αρετές του, ήδη από τις πρώτες δοκιμές στην πατρίδα του. Εύκολο στην κατασκευή, ανθεκτικό και φθηνό προωθήθηκε, μετά την αγορά των δικαιωμάτων παραγωγής από την ίδια τη Citroen το 1969, ως ένα «παγκόσμιο αυτοκίνητο» για χώρες με μικρή βιομηχανική παράδοση. Έτσι, παρήχθη επίσης στη Γουινέα-Μπισσάου και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, και μετεξελίχθηκε σε Dalat στο Βιετνάμ, σε Mehari (που δεν θα πρέπει να συγχέεται με το πλαστικό Mehari της Citroen) στη Σενεγάλη, σε Yagan στη Χιλή και σε Jiane-Mehari στο Ιράν. Το τελευταίο αποτέλεσε και το … πρώτο Pony, αφού ένα τέτοιο μοντέλο που είχε εισαχθεί από το Ιράν επιδείχθηκε περήφανα στην Έκθεση Θεσσαλονίκης του 1972 ως «ελληνικό αυτοκίνητο». Η αλήθεια είναι ότι το (πραγματικό) ελληνικό Pony τελικά παρήχθη σε μεγαλύτερους αριθμούς από όλα τα ομοειδή μοντέλα -περιλαμβανομένου και του FAF, το οποίο δημιούργησε η Citroen ακριβώς πάνω στην ίδια φιλοσοφία- ενώ μια σειρά facelifts και εκσυγχρονισμών το μετέτρεψαν σταδιακά σε ένα αυτοκίνητο με αξιοπρεπή ποιότητα και στυλ, αρκετά απομακρυσμένο από τους τριτοκοσμικούς συγγενείς του. Το Pony (ή Pony-Citroen όπως έγινε γνωστό καθώς έφερε το σήμα της γαλλικής εταιρίας) παρήχθη σε περίπου 17.000 μονάδες, και εξήχθη σε αρκετές χώρες μέσω του δικτύου της Citroen -λίγα κομμάτια μάλιστα έφθασαν και στις Η.Π.Α., όπου θεωρείται σπάνιο συλλεκτικό κομμάτι. Η ζωή του τελείωσε το 1983, βασικά λόγω αλλαγής του Νόμου που επέτρεπε σε τέτοια αυτοκίνητα να απολαμβάνουν τα προνόμια «επαγγελματικών αυτοκινήτων». Από τότε, η Namco προσπαθεί, ανεπιτυχώς, να το αντικαταστήσει με διάφορες εκδοχές του ατυχούς Pony Super, ενός αυτοκινήτου παρόμοιας δομής αλλά με διαφορετικά μηχανικά μέρη που αρχικά εξελίχθηκε το 1984 από τη γερμανική Inthelco, θυγατρική κάποτε της Namco.

Attica 200

Η ιστορία του Attica έχει πολλά κοινά με αυτήν του Pony. Το δεύτερο δημοφιλέστερο (μετά το Pony) ελληνικό αυτοκίνητο, που επίσης έμεινε στη μνήμη μας, ήταν, και αυτό, ελάχιστα «ελληνικό». Μετά από μία ανεπιτυχή προσπάθεια παραγωγής τετράτροχου αυτοκινήτου το 1958, ο Γεώργιος Δημητριάδης ιδρυτής της Βιοπλαστικ A.E., αγόρασε το 1963 τα δικαιώματα κατασκευής του γερμανικού τρίτροχου Fuldamobil. Το τελευταίο παρήχθη στη Γερμανία μεταξύ 1950 και 1969 σε διάφορες εκδοχές αμαξωμάτων, και, λόγω της πρακτικότητάς του, παρήχθη επίσης κάτω από άδεια στη Χιλή και τη Βρετανία ως Nobel, την Αργεντινή ως Bambi, την Ολλανδία ως Bambino, τη Σουηδία ως Fram King Fulda και την Ινδία ως Hans Vahaar. Το Attica είχε αρκετά επιτυχημένη καριέρα στη χώρα μας, και εξελίχθηκε σε τρεις διαφορετικές εκδόσεις, δύο από τις οποίες ήταν σε μορφή cabrio. Η παραγωγή του σταμάτησε το 1972 όταν πια ήταν εκτός εποχής, σχεδιαστικά και τεχνολογικά.

Alta A200

Η Alta υπήρξε μία σημαντική ελληνική επιχείρηση, η οποία, θα λέγαμε, άδικα – όπως τόσο συχνά συμβαίνει – έχει «σβηστεί» από τη μνήμη μας. Κατασκεύασε τρίκυκλα φορτηγά και μοτοσυκλέτες όπως και το τρίκυκλο επιβατικό Α200, το οποίο ήταν μία εκσυγχρονισμένη έκδοση του γερμανικού Fuldamobil (το οποίο παρήχθη στην Ελλάδα επίσης ως Attica) που παρουσιάσθηκε το 1968. Το κομψό Α200, του οποίου το σχέδιο φαίνεται να είχε επηρεασθεί από ιταλικά μοντέλα της εποχής του, κατασκευάσθηκε με μέτρια εμπορική επιτυχία μέχρι το 1974 και είναι επιβεβαιωμένα το τελευταίο μοντέλο-εκδοχή του Fuldamobil (κάτι που προκαλεί ενθουσιασμό σε Γερμανούς φίλους του τελευταίου, καθώς αποδεικνύει την αντοχή της τεχνολογίας του στο χρόνο).  Το κουφάρι του τελευταίου εργοστασίου της εταιρίας στην Ελευσίνα σώζεται ακόμα κοντά σε μία γέφυρα της Εθνικής Οδού Αθηνών-Κορίνθου.

DIM 652

Το DIM είναι, κατά ένα περίεργο τρόπο, ίσως το πιο «διάσημο» ελληνικό αυτοκίνητο, και ας είναι άγνωστο εντός της χώρας μας. Ο λόγος είναι η ιδιαίτερη δημοσιότητα που έλαβε μετά την παρουσίασή του στην έκθεση της Γενεύης του 1977. Περιλήφθηκε σε πολλά ξένα έντυπα και καταλόγους αυτοκινήτων, λίγοι όμως ξέρουν την πραγματική του εξέλιξη. Το αυτοκίνητο αυτό αποτέλεσε μία προσπάθεια του Γεωργίου Δημητριάδη να δημιουργήσει ένα πραγματικά ελληνικό αυτοκίνητο, περιλαμβανομένου και του κινητήρα, λίγα χρόνια μετά το τέλος της παραγωγής των Attica. Οι δυσκολίες στην παραγωγή του κινητήρα οδήγησαν τελικά τον κ. Δημητριάδη στην κατασκευή των πρωτοτύπων με χρήση μηχανικών μερών από Fiat 126. Σύμφωνα με δηλώσεις του ιδίου, το όλο σχέδιο κατέρρευσε, ενώ είχε ήδη δημιουργηθεί η βασική υποδομή για παραγωγή σε εργοστάσιο στις Αχαρνές, καθώς δεν κατάφερε να λάβει έγκριση τύπου. Άγνωστος παραμένει ο πραγματικός αριθμός τεμαχίων που κατασκευάσθηκαν (έχουν κατά καιρούς αναφερθεί 2, 5 , 10 και 20) όλα όμως πουλήθηκαν μαζί μετά την κατάρρευση της επιχείρησης, και διαλύθηκαν για να πουληθούν τα μηχανικά τους μέρη και ό,τι άλλο μπορούσε να αξιοποιηθεί.

Neorion Chicago

Ο τρόπος που παρουσιάζεται από τους Βρετανούς η ιστορία των ηλεκτρικών αυτοκινήτων Enfield αποκαλύπτει ένα αναπάντεχο στοιχείο, άγαρμπου, σχεδόν τριτοκοσμικού, «βιομηχανικού εθνικισμού» από πλευράς του λαού αυτού. Και αυτό, σε πλήρη αντίθεση με την (υποτιθέμενη) επιστημονική/επαγγελματική διαχείριση θεμάτων της  βιομηχανικής ιστορίας που οι ίδιοι προβάλλουν, και μάλιστα για ένα θέμα που αποτελεί σταγόνα στον ωκεανό της βρετανικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Συγκεκριμένα, οι βρετανικές πηγές παρουσίαζαν την παραγωγή των Enfield ως εντελώς βρετανική υπόθεση, είτε χωρίς καθόλου αναφορά στην ελληνική της διάσταση, ή, στην καλύτερη περίπτωση, απλή αναφορά στην ιδιοκτησία της από το Γιάννη Γουλανδρή. Στην πραγματικότητα, ακόμα και επί βρετανικού εδάφους το όλο εγχείρημα ήταν περισσότερο ελληνική υπόθεση αφού, εκτός της ιδιοκτησίας από τον Έλληνα μεγιστάνα, ο σχεδιασμός των αυτοκινήτων είχε γίνει σε μεγάλο βαθμό από Έλληνες. Μετά τη μεταφορά της παραγωγής στη Σύρο το 1973 και τη δημιουργία της Enfield-Neorion, τα ηλεκτρικά αυτά αυτοκίνητα είχαν πλέον πραγματικά ελληνική ταυτότητα. Μέσω του εταιρικού αυτού σχήματος προωθήθηκε η δημιουργία το 1974 ενός συμβατικού αυτοκινήτου, του Chicago που έφερε μόνο τη μάρκα Neorion. Το αυτοκίνητο, σχεδιασμένο – μάλλον απρόθυμα – από το Γεώργιο Μιχαήλ σύμφωνα με τις αυστηρές υποδείξεις του κ. Γουλανδρή, είχε στοιχεία «τέρατος»: μία λιμουζίνα με κινητήρα V8, ρετρό στυλ και ταυτόχρονα χαρακτήρα άγριου 4Χ4. Το αισθητικό αποτέλεσμα μπορεί να έχει προκαλέσει πολλά ειρωνικά και καυστικά σχόλια, η δημιουργία όμως του Chicago αποτελεί ελληνικό επίτευγμα. Για μία ακόμα φορά ο Νόμος περί έγκρισης τύπου και οι συνθήκες της αγοράς φρέναραν την προσπάθεια, με αποτέλεσμα να παραχθούν μόνο δύο ολοκληρωμένα κομμάτια, το ένα από τα οποία εκτίθεται στο Μουσείο Noesis της Θεσσαλονίκης.
ΜΕΒΕΑ Fox

Ό,τι ακριβώς αναφέρθηκε σε αναφορά των Enfield για βρετανικό «βιομηχανικό εθνικισμό», ισχύει, με ακόμα πιο εκπληκτικό τρόπο για το ΜΕΒΕΑ Fox. Η περίοδος παραγωγής του στην Ελλάδα και η όποια ελληνική του πλευρά είχε απλώς …εξαφανισθεί από όλες τις βρετανικές πηγές, μέχρι τη μετάφραση και ανάρτηση στη Wikipedia σχετικού υλικού (κυρίως από το Made in Greece). Ο λόγος ήταν η υιοθέτηση και η παραγωγή του Fox από την ίδια τη Reliant μετά το τέλος της παραγωγής του στην Ελλάδα το 1983, οπότε (υποθέτω) τίποτα δεν θα έπρεπε να παρεμβληθεί στην βρετανική του ταυτότητα. Η αλήθεια είναι ότι η ΜΕΒΕΑ είχε παραγάγει μοντέλα της Reliant κάτω από άδεια, ενώ ένα πειραματικό αυτοκίνητο στη φιλοσοφία του Fox (δηλ τζιπάκι σε σασί Reliant Kitten) είχε όντως προταθεί από τη βρετανική εταιρία. Αν όμως λάβουμε υπόψη τα λεγόμενα από πρώην στελέχη της ΜΕΒΕΑ, το Fox όπως το ξέρουμε κατασκευάσθηκε σε πρωτότυπη μορφή στην Ελλάδα το 1979, από την ίδια τη ΜΕΒΕΑ. Στη συνέχεια ενεπλάκη η Reliant ώστε να επιτευχθεί έγκριση τύπου, με αποτέλεσμα το αυτοκίνητο να μπορεί να θεωρηθεί προϊόν της τελευταίας. Το Fox ήταν ένα από τα «τζιποειδή» που γέμισαν την Ελλάδα μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’80, ευνοημένα από ένα Νόμο που τους επέτρεπε να  χαρακτηρίζονται «επαγγελματικά οχήματα», και καρατομήθηκε (παρασύροντας μαζί του και την ίδια τη ΜΕΒΕΑ) όταν οι σχετικές ευνοϊκές συνθήκες έπαψαν να ισχύουν. Η τεράστια διαφορά στην αντιμετώπιση της βιομηχανικής ιστορίας μεταξύ χωρών φαίνεται από το ότι για το βρετανικό Reliant Fox, το οποίο παρήχθη μόνο σε 600 μονάδες, υπάρχουν άπειρα δημοσιεύματα και πηγές, ακόμα και …fan club, ενώ το ελληνικό ΜΕΒΕΑ Fox (με απείρως μεγαλύτερο σχετικό βάρος στην αυτοκινητοβιομηχανία μας) ουσιαστικά ξεχάσθηκε !
ΒΕΤ 500

Το μικρό ΒΕΤ 500 του 1973 έχει την τιμή να είναι το μόνο (πραγματικά) ελληνικό, (πραγματικά) οικογενειακό επιβατικό αυτοκίνητο που έλαβε κανονικά έγκριση τύπου από το ελληνικό κράτος και παρήχθη, έστω και σε μόνο 15 κομμάτια. Δημιουργός του ο δαιμόνιος Πέτρος Κωνσταντίνου, ο οποίος προηγουμένως είχε κατασκευάσει σειρά τρικύκλων φορτηγών και, το 1965, ένα πρωτότυπο τρίκυκλο επιβατικό. Το ΒΕΤ 500 χαρακτηριζόταν από καλή οδική συμπεριφορά και ελκυστικό σχέδιο αμαξώματος, ενώ, σύμφωνα με τον κατασκευαστή του, υπήρξαν συζητήσεις για μεταφορά της παραγωγής του στη Νότια Αφρική.

(MAVA) Renault Farma

Πρόκειται για το πιο πραγματικά ελληνικό από όλα τα «τζιποειδή» που κάποτε γέμισαν τους δρόμους μας, ευνοημένα από σχετική Νομοθεσία. Σχεδιάσθηκε από το Γιώργο Μιχαήλ και εξελίχθηκε σε χρόνο-ρεκόρ το 1979, αλλά και αυτό έφερε ένα ξένο σήμα, πωλούμενο ως μοντέλο της Renault. Το Farma ήταν ένα κομψό και πρακτικό αυτοκίνητο, και αποτελεί ίσως την πιο αξιόλογη ελληνική δημιουργία της εποχής του. Παρήχθη σε σειρά εκδόσεων, οι οποίες περιέλαβαν και το μοντέλο «Σ» με πιο γνήσιο χαρακτήρα τζιπ, σχεδιαστικά τουλάχιστον. Η καριέρα του τελείωσε το 1985, μαζί με αυτή όλων των ομοειδών ελληνικών οχημάτων.

Scavas 2

Οι προσπάθειες του μηχανικού Βασίλη Σκάβα για κατασκευή σπορ αυτοκινήτου έχουν ένα ρομαντικό στοιχείο, συνδεόμενο με τους παράγοντες που έχουν εμποδίσει την ανάπτυξη της αυτοκινητοβιομηχανίας και την κάπως «ηρωική» εικόνα που έχουμε καταλήξει να δίνουμε σε τέτοιες προσπάθειες. Το αυτοκίνητο παρουσιάσθηκε στην πρώτη του μορφή το 1973 και σε πολύ πιο εξελιγμένη έκδοση το 1992, και αν είχε παραχθεί θα αποτελούσε μία αξιοπρεπή συμμετοχή της Ελλάδας στο χώρο των σπορ/«εξωτικών» αυτοκινήτων (ένα χώρο που καλύπτεται από αναρίθμητους μικρούς κατασκευαστές, ιδίως σε ευρωπαϊκές χώρες). Σύμφωνα με τον ίδιο τον κ. Σκάβα, το αυτοκίνητο μπόρεσε να βγάλει πινακίδες αλλά δεν έλαβε έγκριση για παραγωγή. Ο δημιουργός του το διατήρησε για προσωπική του χρήση όλα αυτά τα χρόνια.
Made in Greece, το ελληνικό αυτοκίνητο, όχημα και αεροσκάφος, Εκδόσεις Typorama, 2003

                                                                             Λάμπρος Σκαρτσής / grekamag.gr