Δεύτερες Βουλευτικές Εκλογές στην Ελλάδα (22-6-2023), αποτελέσματα

 

Με ένα «κλικ» στον διαδραστικό χάρτη της ειδικής εφαρμογής του Υπουργείου Εσωτερικών, έχετε τη δυνατότητα να ενημερωθείτε για όλα τα αποτελέσματα των εκλογών 2023 και να δείτε άμεσα, ποιοι είναι οι βουλευτές που εκλέγονται σε κάθε Περιφέρεια.

Πιο συγκεκριμένα, επιλέγοντας «Επικράτεια – Αναλυτικά», μπορείτε να διαλέξετε την Περιφέρεια που σας ενδιαφέρει και έπειτα να τσεκάρετε το κουτάκι «Υποψήφιοι». Έτσι, θα εμφανιστεί ολόκληρη η λίστα με τα ονόματα των υποψηφίων, τις ψήφους και τις έδρες τους.

Δείτε αναλυτικά τον χάρτη:

Αποτελέσματα Άρτας

Αποτελέσματα Έβρου

Αποτελέσματα Α’ Αθήνας

Αποτελέσματα Α’ Ανατολικής Αττικής

Αποτελέσματα Α’ Θεσσαλονίκης

Αποτελέσματα Α’ Πειραιώς

Αποτελέσματα Αιτωλοακαρνανίας

Αποτελέσματα Αργολίδας

Αποτελέσματα Αρκαδίας

Αποτελέσματα Αχαΐας

Αποτελέσματα Β’ Δυτικής Αττικής

Αποτελέσματα Β’ Θεσσαλονίκης

Αποτελέσματα Β’ Πειραιώς

Αποτελέσματα Β1′ Βόρειου Τομέα Αθηνών

Αποτελέσματα Β2′ Δυτικού Τομέα Αθηνών

Αποτελέσματα Β3′ Νότιου Τομέα Αθηνών

Αποτελέσματα Βοιωτίας

Αποτελέσματα Γρεβενών

Αποτελέσματα Δράμας

Αποτελέσματα Δωδεκανήσου

Αποτελέσματα Εύβοιας

Αποτελέσματα Ευρυτανίας

Αποτελέσματα Ζακύνθου

Αποτελέσματα Ηλείας

Αποτελέσματα Ημαθίας

Αποτελέσματα Ηρακλείου

Αποτελέσματα Θεσπρωτίας

Αποτελέσματα Ιονίων Νήσων

Αποτελέσματα Ιωαννίνων

Αποτελέσματα Κέρκυρας

Αποτελέσματα Καβάλας

Αποτελέσματα Καρδίτσας

Αποτελέσματα Καστορίας

Αποτελέσματα Κεφαλληνίας

Αποτελέσματα Κιλκίς

Αποτελέσματα Κοζάνης

Αποτελέσματα Κορινθίας

Αποτελέσματα Κυκλάδων

Αποτελέσματα Λάρισας

Αποτελέσματα Λέσβου

Αποτελέσματα Λακωνίας

Αποτελέσματα Λασιθίου

Αποτελέσματα Λευκάδας

Αποτελέσματα Μαγνησίας

Αποτελέσματα Μεσσηνίας

Αποτελέσματα Ξάνθης

Αποτελέσματα Πέλλας

Αποτελέσματα Πιερίας

Αποτελέσματα Πρέβεζας

Αποτελέσματα Ρεθύμνου

Αποτελέσματα Ροδόπης

Αποτελέσματα Σάμου

Αποτελέσματα Σερρών

Αποτελέσματα Τρικάλων

Αποτελέσματα Φθιώτιδας

Αποτελέσματα Φλώρινας

Αποτελέσματα Φωκίδας

Αποτελέσματα Χίου

Αποτελέσματα Χαλκιδικής

Αποτελέσματα Χανίων

Πηγή: ertnews.gr

Βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα (21-5-2023), αποτελέσματα

 

Καθαρή πρωτιά της ΝΔ στις 58 από τις 59 εκλογικές περιφέρειες ήταν το αποτέλεσμα των εκλογών του 2023, οι οποίες διενεργήθηκαν την προηγούμενη Κυριακή, με το σύστημα της απλής αναλογικής.

Ο ΣΥΡΙΖΑ γνώρισε μια συντριπτική ήττα και ήδη τα στελέχη της Κουμουνδούρου δρομολογούν σημαντικές αλλαγές, σκεπτόμενοι την επόμενη ημέρα. Αντίθετα, τα... χαμόγελα επέστεψαν στο ΠΑΣΟΚ, που με τον Νίκο Ανδρουλάκη στο τιμόνι κατάφερε να «σπάσει» το φράγμα του 10%, αυξάνοντας σημαντικά τα ποσοστά του σε σύγκριση με την προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση - του 2019.

Η επόμενη Βουλή θα είναι πεντακομματική, καθώς τελικά έμειναν εκτός τα κόμματα «Νίκη», «Πλεύση Ελευθερίας», αλλά και το ΜέΡΑ25 του Γιάνη Βαρουφάκη.

Οι έδρες των κομμάτων μετά τις εκλογές της 21ης Μαΐου

Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα του υπουργείου Εσωτερικών, στο 99,56% των εκλογικών τμημάτων της επικράτειας τα κόμματα συγκεντρώνουν τα εξής ποσοστά:

ΝΔ: 40,79%

ΣΥΡΙΖΑ: 20,07%

ΠΑΣΟΚ: 11,46%

ΚΚΕ: 7,23%

Ελληνική Λύση: 4,45%

Νίκη: 2,92%

Πλεύση Ελευθερίας: 2,89%

ΜέΡΑ25: 2,62%

Με αυτά τα αποτελέσματα, η Νέα Δημοκρατία εκλέγει 146 βουλευτές, ο ΣΥΡΙΖΑ 71, το ΠΑΣΟΚ 41, το ΚΚΕ 26 και η Ελληνική Λύση 16.

Εκλογές 2023: Οι 300 της νέας Βουλής

ΝΔ

ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Λάμπρου, Ηλείας

ΑΓΑΠΗΔΑΚΗ ΕΙΡΗΝΗ του Στυλιανού, Επικρατείας

ΑΓΑΤΣΑ ΑΡΙΑΔΝΗ (ΑΡΙΑ) του Αριστείδη, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του Χριστόφα, Λέσβου

ΑΚΤΥΠΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ του Δημητρίου, Ζακύνθου

ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ του Μιχαήλ, Αχαΐας

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ ΣΑΒΒΑΣ του Ιωάννη, Β' Θεσσαλονίκης

ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Σωτηρίου, Αργολίδος

ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΜΑΡΙΑ του Βασιλείου, Καστοριάς

ΑΥΓΕΝΑΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ του Κωνσταντίνου, Ηρακλείου

ΑΥΓΕΡΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑ-ΘΕΟΔΩΡΑ του Ζήσιμου, Ηλείας

ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ του Ιωάννη, Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

ΒΑΡΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Χρυσοστόμου, Β' Θεσσαλονίκης

ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ (ΛΑΚΗΣ) του Νικολάου, Πέλλας

ΒΕΝΙΕΡΗΣ-ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Ιωσήφ, Α' Θεσσαλονίκης

ΒΕΣΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του Φωτίου, Ημαθίας

ΒΛΑΣΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Γεωργίου, Αρκαδίας

ΒΛΑΧΑΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Αντωνίου, Α' Πειραιώς

ΒΛΑΧΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Θεοδώρου, Α' Ανατολικής Αττικής

ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ ΣΕΒΑΣΤΗ (ΣΕΒΗ) του Αναστασίου, Χανίων

ΒΟΡΙΔΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ (ΜΑΚΗΣ) του Χρήστου, Α' Ανατολικής Αττικής

ΒΟΥΛΤΕΨΗ ΣΟΦΙΑ του Ιωάννη, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Δρακούλη, Β' Πειραιώς

ΒΡΟΥΤΣΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ (ΓΙΑΝΝΗΣ) του Βασιλείου, Κυκλάδων

ΓΑΪΤΑΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ (ΤΑΣΟΣ) του Δημητρίου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Παύλου, Κιλκίς

ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ-ΑΔΩΝΙΣ του Αθανασίου, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΓΙΑΤΣΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Νικολάου, Γρεβενών

ΓΙΟΓΙΑΚΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Νικολάου, Θεσπρωτίας

ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Αγγελή, Χαλκιδικής

ΓΚΕΛΕΣΤΑΘΗ ΙΩΑΝΝΑ του Νικολάου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΓΚΙΚΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ του Σωτηρίου, Κέρκυρας

ΓΚΙΟΥΛΕΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Πέτρου, Α' Θεσσαλονίκης

ΓΚΟΛΙΔΑΚΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ του Μιχαήλ, Α' Θεσσαλονίκης

ΔΑΒΑΚΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Παναγιώτη, Λακωνίας

ΔΕΝΔΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ-ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Σπυρίδωνος, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΔΕΡΜΕΝΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Αλεξάνδρου, Έβρου

ΔΗΜΑΣ ΧΡΙΣΤΟΣ του Σταύρου, Κορινθίας

ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΑΝΝΑ του Ταξιάρχη, Α' Θεσσαλονίκης

ΖΑΧΑΡΑΚΗ ΣΟΦΙΑ του Ηλία Α' Ανατολικής Αττικής

ΖΕΜΠΙΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Γεωργίου, Ευβοίας

ΘΕΟΔΩΡΙΚΑΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΤΑΚΗΣ) του Δημητρίου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΘΕΟΧΑΡΗΣ (ΧΑΡΗΣ) του Αθανασίου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΙΑΤΡΙΔΗ ΤΣΑΜΠΙΚΑ (ΜΙΚΑ) του Ιωάννη, Δωδεκανήσου

ΚΑΒΒΑΔΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Ιωάννη, Λευκάδας

ΚΑΙΡΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Κωνσταντίνου, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ ΝΙΚΗΤΑΣ του Μιχαήλ, Α' Αθηνών

ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ του Αθανασίου, Α' Θεσσαλονίκης

ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Δημητρίου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΚΑΠΕΤΑΝΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Δημητρίου, Λάρισας

ΚΑΠΠΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΗΣ του Σπυρίδωνος-Διονυσίου, Κεφαλληνίας

ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (ΚΩΣΤΑΣ) του Ανδρέα, Αιτωλοακαρνανίας

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΑΝΝΑ του Αρκαδίου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Αχιλλέα, Σερρών

ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του Γεωργίου, Β' Θεσσαλονίκης

ΚΑΤΣΑΝΔΡΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ του Γεωργίου, Α' Ανατολικής Αττικής

ΚΑΤΣΑΝΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ του Ιωάννη, Αχαΐας

ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Ιωάννη, Α' Πειραιώς

ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ ΣΥΜΕΩΝ (ΣΙΜΟΣ) του Βασιλείου, Ευβοίας

ΚΕΛΛΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Αχιλλέα, Λάρισας

ΚΕΡΑΜΕΩΣ ΝΙΚΗ του Κωνσταντίνου, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗ ΟΛΓΑ του Ιωάννη, Α' Αθηνών

ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Αχιλλέα, Ρεθύμνης

ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Βασιλείου, Ηρακλείου

ΚΙΚΙΛΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Παναγιώτη, Α' Αθηνών

ΚΟΛΛΙΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ (ΒΑΣΩ) του Σταματίου, Α' Ανατολικής Αττικής

ΚΟΝΣΟΛΑΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ (ΜΑΝΟΣ) του Νικία, Δωδεκανήσου

ΚΟΥΒΕΛΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Σωτηρίου, Α' Θεσσαλονίκης

ΚΟΥΛΚΟΥΔΙΝΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Ευριπίδη, Πιερίας

ΚΟΥΜΟΥΤΣΑΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Σπυρίδωνος, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΚΡΗΤΙΚΟΣ ΝΕΟΚΛΗΣ του Δημοσθένη, Λακωνίας

ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ του Νικολάου, Βοιωτίας

ΚΥΡΑΝΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Ιωάννη-Παναγιώτη, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Τριανταφύλλου, Δράμας

ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Γεωργίου, Πρέβεζας

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ του Κωνσταντίνου, Κοζάνης

ΚΩΤΣΗΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Αναστασίου, Β' Δυτικής Αττικής

ΚΩΤΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Κωνσταντίνου, Καρδίτσας

ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ ΜΑΚΑΡΙΟΣ του Βασιλείου, Καβάλας

ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Δημητρίου, Μεσσηνίας

ΛΙΒΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ του Ιωάννη, Β' Πειραιώς

ΛΟΒΕΡΔΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ-ΜΙΧΑΗΛ (ΓΙΑΝΝΗΣ) του Πέτρου, Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

ΛΥΤΡΙΒΗ ΙΩΑΝΝΑ του Δημητρίου, Επικρατείας

ΜΑΚΡΗ ΖΩΗ (ΖΕΤΤΑ) του Μιχαήλ, Μαγνησίας

ΜΑΝΗ-ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΝΝΑ του Ευαγγέλου, Πιερίας

ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Κωνσταντίνου, Β' Πειραιώς

ΜΗΤΑΡΑΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΝΟΤΗΣ) του Αντωνίου, Χίου

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ του Κωνσταντίνου, Έβρου

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ του Κωνσταντίνου, Α' Θεσσαλονίκης

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ του Κωνσταντίνου, Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ ΔΟΜΝΑ-ΜΑΡΙΑ του Αριστείδη, Α' Πειραιώς

ΜΟΝΟΓΥΙΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ του Μιχαήλ, Κυκλάδων

ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΘΕΟΔΩΡΑ (ΝΤΟΡΑ) του Κωνσταντίνου, Χανίων

ΜΠΑΡΑΛΙΑΚΟΣ ΞΕΝΟΦΩΝ (ΦΩΝΤΑΣ) του Ελευθερίου, Πιερίας

ΜΠΑΡΤΖΩΚΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ του Στέργιου, Ημαθίας

ΜΠΟΥΓΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Δημητρίου, Φωκίδας

ΜΠΟΥΚΩΡΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Γεωργίου, Μαγνησίας

ΜΠΟΥΡΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Κωνσταντίνου, Β' Δυτικής Αττικής

ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ του Θεοδώρου, Ηλείας

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Αθανασίου, Α' Ανατολικής Αττικής

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΘΩΜΑΪΣ (ΤΖΙΝΑ) του Γεωργίου, Ευρυτανίας

ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Ιωάννη, Καβάλας

ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Δαμιανού, Αιτωλοακαρνανίας

ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ (ΝΙΚΟΣ) του Χρήστου, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΠΑΠΑΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ (ΦΑΝΗΣ) του Αστερίου, Β' Θεσσαλονίκης

ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ του Γεωργίου, Φλώρινας

ΠΑΠΠΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Κωνσταντίνου, Δωδεκανήσου

ΠΑΣΧΑΛΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Αδάμ, Καβάλας

ΠΕΤΣΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ (ΣΤΕΛΙΟΣ) του Λεωνίδα, Α' Ανατολικής Αττικής

ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ του Στεφάνου, Α' Αθηνών

ΠΙΠΙΛΗ ΦΩΤΕΙΝΗ του Ανδρέα, Α' Αθηνών

ΠΛΑΚΙΩΤΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Ιωσήφ, Λασιθίου

ΠΛΕΥΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (ΘΑΝΟΣ) του Κωνσταντίνου, Α' Αθηνών

ΠΟΛΥΖΟΥ ΜΑΡΙΑ του Αθανασίου, Επικρατείας

ΡΑΠΤΗ ΕΛΕΝΗ του Δημητρίου, Α' Θεσσαλονίκης

ΡΑΠΤΗ ΖΩΗ του Γεωργίου, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ (ΘΟΔΩΡΟΣ) του Βασιλείου, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΣΑΛΜΑΣ ΜΑΡΙΟΣ του Γεωργίου, Αιτωλοακαρνανίας

ΣΑΜΑΡΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ του Κωνσταντίνου, Μεσσηνίας

ΣΕΝΕΤΑΚΗΣ ΜΑΞΙΜΟΣ του Γεωργίου, Ηρακλείου

ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ (ΣΤΡΑΤΟΣ) του Γεωργίου, Α' Θεσσαλονίκης

ΣΚΡΕΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Θεοδώρου, Τρικάλων

ΣΚΥΛΑΚΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ του Στεφάνου, Επικρατείας

ΣΠΑΝΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ-ΠΕΤΡΟΣ του Νικολάου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Αναστασίου, Επικρατείας

ΣΤΑΜΕΝΙΤΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ (ΔΙΟΝΥΣΗΣ) του Ευαγγέλου, Πέλλας

ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Κωνσταντίνου, Φθιώτιδας

ΣΤΕΦΑΝΑΔΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ του Ισιδώρου, Σάμου

ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ του Στυλιανού, Ροδόπης

ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Μέλη, Επικρατείας

ΣΤΥΛΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Δημοσθένη, Άρτας

ΣΥΡΕΓΓΕΛΑ ΜΑΡΙΑ του Κωνσταντίνου, Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

ΣΥΡΙΓΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ (ΑΓΓΕΛΟΣ) του Ματθαίου, Α' Αθηνών

ΤΑΓΑΡΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Χρήστου, Κορινθίας

ΤΑΣΟΥΛΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Αναστασίου, Ιωαννίνων

ΤΡΙΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Γεωργίου, Μαγνησίας

ΤΣΙΑΡΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Αλεξάνδρου, Καρδίτσας

ΤΣΙΛΙΓΓΙΡΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ (ΣΠΥΡΟΣ) του Γεωργίου, Ξάνθης

ΦΟΡΤΩΜΑΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ του Αριστοτέλη, Κυκλάδων

ΦΩΤΗΛΑΣ ΙΑΣΩΝ του Ασημάκη, Αχαΐας

ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ του Παντελή, Λάρισας

ΧΑΤΖΗΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ (ΤΑΣΟΣ) του Γεωργίου, Σερρών

ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ του Διονυσίου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ (ΚΩΣΤΗΣ) του Ιωάννη, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΙΔΟΥ ΜΑΡΙΑ-ΝΕΦΕΛΗ του Βασιλείου, Επικρατείας

ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ ΜΙΧΑΗΛ του Βασιλείου, Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

ΣΥΡΙΖΑ

ΑΚΡΙΤΑ ΕΛΕΝΑ του Λουκή, Επικρατείας

ΑΜΑΝΑΤΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Γεωργίου, Α' Θεσσαλονίκης

ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑ (ΣΙΑ) του Πέτρου, Αχαΐας

ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ του Ευαγγέλου, Επικρατείας

ΑΥΓΕΡΗ ΘΕΟΔΩΡΑ (ΔΩΡΑ) του Πέτρου, Β' Θεσσαλονίκης

ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ - ΧΡΗΣΤΟΣ του Νικολάου, Κέρκυρας

ΑΧΤΣΙΟΓΛΟΥ ΕΥΤΥΧΙΑ ( ΕΦΗ) του Θεμιστοκλή, Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

ΒΑΡΔΑΚΗΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ του Δημητρίου, Ηρακλείου

ΒΕΤΤΑ ΚΑΛΛΙΟΠΗ του Δημητρίου, Κοζάνης

ΒΟΥΤΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Γεωργίου, Α' Αθηνών

ΓΑΒΡΗΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Νικολάου, Αργολίδος

ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΗ ΟΛΓΑ του Βασιλείου, Άρτας

ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Ιωάννη, Α' Θεσσαλονίκης

ΓΚΟΥΝΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (ΣΑΚΗΣ) του Σωτηρίου, Πιερίας

ΔΟΥΡΟΥ ΕΙΡΗΝΗ (ΡΕΝΑ) του Αθανασίου, Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

ΔΡΑΓΑΣΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Ανδρέα, Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΑ (ΤΑΝΙΑ) του Παύλου, Καβάλας

ΖΑΜΠΑΡΑΣ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ (ΜΙΛΤΟΣ) του Γεωργίου, Αιτωλοακαρνανίας

ΖΕΪΜΠΕΚ ΧΟΥΣΕΪΝ του Χασάν, Ξάνθης

ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ (ΝΑΣΟΣ) του Κωνσταντίνου, Α' Αθηνών

ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ ΟΘΩΝ του Σταύρου, Επικρατείας

ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ του Νικολάου, Αιτωλοακαρνανίας

ΘΡΑΣΚΙΑ ΟΥΡΑΝΙΑ (ΡΑΝΙΑ) του Κωνσταντίνου, Α' Θεσσαλονίκης

ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ - ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ του Χρήστου, Ηλείας

ΚΑΡΑΜΕΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Παναγιώτη, Α' Ανατολικής Αττικής

ΚΑΡΙΠΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Κωνσταντίνου, Λάρισας

ΚΑΣΙΜΑΤΗ ΕΙΡΗΝΗ (ΝΙΝΑ) του Γεωργίου, Β' Πειραιώς

ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ ΣΥΜΕΩΝ του Άγγελου, Ευβοίας

ΚΟΚΚΑΛΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Κωνσταντίνου, Λάρισας

ΚΟΝΤΟΤΟΛΗ ΜΑΡΙΝΑ του Γεωργίου, Τρικάλων

ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Άγγελου, Αχαΐας

ΛΙΝΟΥ ΑΘΗΝΑ του Κωνσταντίνου, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΜΑΛΑΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗ του Ιωάννη, Χαλκιδικής

ΜΑΛΤΕΖΟΣ ΜΕΝΕΛΑΟΣ του Φωτεινού, Έβρου

ΜΑΜΟΥΛΑΚΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ (ΧΑΡΗΣ) του Αντωνίου, Ηρακλείου

ΜΕΪΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ του Μιχαήλ, Μαγνησίας

ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Ηλία, Καρδίτσας

ΜΟΥΖΑΛΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Ευστρατίου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΜΠΑΡΚΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Θεοφάνη, Πρέβεζας

ΜΠΟΥΡΝΟΥΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Δημητρίου, Λέσβου

ΝΟΤΟΠΟΥΛΟΥ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ (ΚΑΤΕΡΙΝΑ) του Παναγιώτη, Α' Θεσσαλονίκης

ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ του Σάββα, Δράμας

ΞΕΝΟΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ ΕΛΙΖΑ (ΜΑΡΙΛΙΖΑ) του Διονυσίου, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ του Αντωνίου, Αχαΐας

ΠΑΠΑΗΛΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Ηλία, Αρκαδίας

ΠΑΠΠΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Στυλιανού, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΠΑΠΠΑΣ ΠΕΤΡΟΣ του Μιχαήλ, Κιλκίς

ΠΕΡΚΑ ΘΕΟΠΙΣΤΗ (ΠΕΤΗ) του Χαράλαμπου, Φλώρινας

ΠΟΛΑΚΗΣ ΠΑΥΛΟΣ του Πέτρου, Χανίων

ΠΟΥΛΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ (ΓΙΩΤΑ) του Λεωνίδα, Βοιωτίας

ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Νικολάου, Β' Πειραιώς

ΣΑΡΑΚΙΩΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Αθανασίου, Φθιώτιδας

ΣΠΙΡΤΖΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Παναγιώτη, Α' Ανατολικής Αττικής

ΣΤΕΦΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Θεοδώρου, Ιωαννίνων

ΣΥΡΜΑΛΕΝΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Ευάγγελου, Κυκλάδων

ΤΖΑΚΡΗ ΘΕΟΔΩΡΑ του Εμμανουήλ, Πέλλας

ΤΖΑΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Μόσχου, Α' Αθηνών

ΤΖΟΥΦΗ ΜΕΡΟΠΗ του Στεφάνου, Ιωαννίνων

ΤΟΛΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ του Χαράλαμπου, Ημαθίας

ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ του Στεφάνου, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΤΣΑΠΑΝΙΔΟΥ ΠΑΡΘΕΝΑ (ΠΟΠΗ) του Γεωργίου, Επικρατείας

ΤΣΙΠΡΑΣ ΑΛΕΞΙΟΣ του Παύλου, Σερρών

ΤΣΙΠΡΑΣ ΑΛΕΞΙΟΣ του Παύλου, Α' Πειραιώς

ΤΣΙΠΡΑΣ ΑΛΕΞΙΟΣ του Παύλου, Δωδεκανήσου

ΤΣΙΠΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Ηρακλή, Β' Δυτικής Αττικής

ΦΑΜΕΛΛΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ του Πέτρου, Β' Θεσσαλονίκης

ΦΕΡΧΑΤ ΟΖΓΚΙΟΥΡ του Ναζήφ, Ροδόπης

ΦΩΤΙΟΥ ΘΕΑΝΩ του Βασιλείου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΧΑΡΙΤΣΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ (ΑΛΕΞΗΣ) του Βύρωνα, Μεσσηνίας

ΧΡΗΣΤΙΔΟΥ ΡΑΛΛΙΑ του Δημητρίου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΨΥΧΟΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Κωνσταντίνου, Κορινθίας

ΠΑΣΟΚ

ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Δημητρίου, Μεσσηνίας

ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΔΟΥ ΡΑΧΗΛ του Νικολάου, Πέλλας

ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Μαρίνου, Α' Θεσσαλονίκης

ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Μαρίνου, Ηρακλείου

ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Μαρίνου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ ΕΛΕΝΗ - ΜΑΡΙΑ (ΜΙΛΕΝΑ) του Γεωργίου, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΑΧΜΕΤ ΙΛΧΑΝ του Σαμπρή, Ροδόπης

ΒΑΤΣΙΝΑ ΕΛΕΝΗ του Φανουρίου, Ηρακλείου

ΓΕΡΟΥΛΑΝΟΣ ΠΑΥΛΟΣ του Μαρίνου, Α' Αθηνών

ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ (ΝΑΝΤΙΑ) του Ιωάννη, Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

ΓΛΑΒΙΝΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Ιωάννη, Β' Θεσσαλονίκης

ΓΡΗΓΟΡΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΝΑΓΙΑ) του Λεωνίδα, Λακωνίας

ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Ιωάννη, Β' Πειραιώς

ΔΟΥΔΩΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Αριστείδη, Επικρατείας

ΚΑΖΑΝΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ του Νικολάου, Ευβοίας

ΚΑΤΡΙΝΗΣ ΜΙΧΑΗΛ του Ιωάννη, Ηλείας

ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ (ΠΑΡΙΣ) του Δημητρίου, Κοζάνης

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ ΟΔΥΣΣΕΑΣ του Κωνσταντίνου, Αρκαδίας

ΛΙΑΚΟΥΛΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ του Θεοφάνη, Λάρισας

ΜΑΝΤΖΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Σωτηρίου, Επικρατείας

ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ του Γεωργίου, Χίου

ΜΟΥΛΚΙΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Βασιλείου, Βοιωτίας

ΜΠΑΡΑΝ ΜΠΟΥΡΧΑΝ του Νετζαντή, Ξάνθης

ΜΠΙΑΓΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Σπυρίδωνος, Κέρκυρας

ΝΙΚΗΤΙΑΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Νικολάου, Δωδεκανήσου

ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ (ΤΑΣΟΣ) του Γεωργίου, Δράμας

ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Χρήστου, Τρικάλων

ΠΑΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ του Νικολάου, Χαλκιδικής

ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΩΤΗΡΙΟΣ του Δημητρίου, Καρδίτσας

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Ανδρέα, Αχαΐας

ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΪΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Χαριλάου, Λέσβου

ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΔΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ του Θεοδώρου, Κιλκίς

ΠΟΥΛΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ του Θεοδοσίου, Αργολίδος

ΣΠΥΡΙΔΑΚΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ (ΚΑΤΕΡΙΝΑ) του Νικολάου, Λασιθίου

ΣΤΑΡΑΚΑ ΧΡΙΣΤΙΝΑ του Δημήτριου, Αιτωλοακαρνανίας

ΤΑΓΑΡΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ του Ιωάννη Κορινθίας

ΤΖΕΛΕΠΗΣ ΜΙΧΑΗΛ του Γεωργίου Σερρών

ΤΣΙΜΑΡΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Παναγιώτη, Ιωαννίνων

ΤΣΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Αθανασίου, Φθιώτιδας

ΧΝΑΡΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ του Ιωάννη, Ρεθύμνης

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ (ΜΑΝΩΛΗΣ) του Ανέστη, Α' Ανατολικής Αττικής

ΚΚΕ

ΑΜΠΑΤΙΕΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Γεράσιμου, Α' Πειραιώς

ΓΚΙΟΚΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ του Χρήστου, Α' Ανατολικής Αττικής

ΔΑΓΚΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (ΒΙΒΗ) του Αθανασίου, Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

ΔΙΓΕΝΗ ΑΣΗΜΙΝΑ (ΣΕΜΙΝΑ) του Αναστασίου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΕΞΑΡΧΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ (ΠΑΚΟΣ) του Θεοφάνη, Ιωαννίνων

ΚΑΝΕΛΛΗ ΓΑΡΥΦΑΛΛΙΑ (ΛΙΑΝΑ) του Χρήστου, Α' Αθηνών

ΚΑΝΤΑΡΤΖΗΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ του Κλεομένη, Τρικάλων

ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Πέτρου, Αχαΐας

ΚΑΤΣΩΤΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Περικλή, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΚΟΥΖΙΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑ ΜΑΤΙΝΑ (ΤΙΝΑ) του Παναγιώτη, Κοζάνης

ΚΟΥΤΟΥΜΑΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Σαράντου, Μεσσηνίας

ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Αποστόλου, Α' Θεσσαλονίκης

ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Αποστόλου, Φθιώτιδας

ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Αποστόλου, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΚΤΕΝΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ του Θεοφύλακτου, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Αριστείδη, Λάρισας

ΜΑΝΩΛΑΚΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΩ του Εμμανουήλ, Β' Πειραιώς

ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ του Κωνσταντίνου, Χανίων

ΜΑΡΙΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Βασιλείου, Ευβοίας

ΜΕΤΑΞΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Δημητρίου, Μαγνησίας

ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ του Αθανασίου, Αιτωλοακαρνανίας

ΠΑΦΙΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ του Σπυρίδωνα, Επικρατείας

ΠΕΡΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Εμμανουήλ, Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

ΣΤΟΛΤΙΔΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ του Δημητρίου, Β' Θεσσαλονίκης

ΣΥΝΤΥΧΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ του Δανιήλ, Ηρακλείου

ΤΣΟΚΑΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ του Νικολάου, Β' Δυτικής Αττικής

Ελληνική Λύση

ΑΓΙΟΣΤΡΑΤΙΔΟΥ ΝΙΚΗ του Χρήστου, Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ του Ευάγγελου, Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

ΑΡΜΟΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Νικολάου, Ευβοίας

ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΟΦΙΑ-ΧΑΪΔΩ του Δημητρίου, Β' Πειραιώς

ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ του Ιωσήφ, Α' Θεσσαλονίκης

ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ του Ιωσήφ, Λάρισας

ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΣ του Ιωσήφ, Αχαΐας

ΒΙΛΙΑΡΔΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Διονυσίου, Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών

ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ του Αναστασίου, Α' Αθηνών

ΚΟΥΠΕΛΟΓΛΟΥ ΣΥΜΕΩΝ του Σάββα, Α' Θεσσαλονίκης

ΜΠΟΥΜΠΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Ιωάννη, Σερρών

ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ του Χρήστου, Έβρου

ΣΑΡΑΚΗΣ ΠΑΥΛΟΣ του Κωνσταντίνου, Επικρατείας

ΤΡΕΜΠΕΛΗ ΔΗΜΗΤΡΑ του Κωνσταντίνου, Ημαθίας

ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ του Θεοδώρου, Α' Ανατολικής Αττικής

ΧΗΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ του Αχιλλέως, Β' Θεσσαλονίκης

Με τις εκλογές αυτές δεν κατέστη δυνατή η δημιουργία βιώσιμης κυβέρνησης. Συνεπώς, θα επαναληφθεί η εκλογική διαδικασία την Κυριακή 25 Ιουνίου 2023, με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής και με προμοδότηση (μπόνους) 40 εδρών στο πρώτο κόμμα, οπότε είναι σίγουρο πως θα υπάρξουν ουσιαστικές αλλαγές στη σύνθεση του παραπάνω πίνακα των βουλευτών. 

Μια πανοραμική εικόνα του εκλογικού χάρτη στις 21 Μάη 2023 εδώ

Η Απογραφή του 2021 στην Κεφαλονιά...

 

Παρακάτω παρουσιάζονται οι μεγαλύτερες σε πληθυσμό δημοτικές κοινότητες της Κεφαλονιάς με βάση την απογραφή του 2021.

(Ορισμένες δημοτικές κοινότητες δεν περιλαμβάνουν μόνο τον επώνυμο οικισμό, αλλά και γειτονικούς που ανήκουν στην ίδια κοινότητα, π.χ. τα Φαρακλάτα περιλαμβάνουν και τα Ραζάτα, τα Περατάτα και τα Τραυλιάτα και το Κάστρο κλπ). Αξιοσημείωτο ότι το πιο εμβληματικό "κεφαλοχώρι" της Κεφαλονιάς, τα Διλινάτα, λείπει από τη δεκάδα - 507 κάτοικοι.

Αξιοσημείωτη η τεράστια διαφορά ανάμεσα στη νότια Κεφαλονιά, που είναι και η πιο πυκνοκατοικημένη και στη βόρεια και τη δυτική Κεφαλονιά που ερημώνουν...

Ολόκληρη η Κεφαλονιά έχει 36.064 μόνιμους κατοίκους, χωρισμένους σε 3 δήμους: Αργοστόλι (23.574 κάτοικοι), Ληξούρι (6.989 κάτοικοι) και Σάμη (5.501 κάτοικοι).

Η μικρότερη δημοτική κοινότητα στην Κεφαλονιά είναι τα Αργίνια στη ΝΑ Κεφαλονιά (21 κάτοικοι) και ακολουθεί το Νιοχώρι (Έρισος, Δήμος Σάμης) με 27 κατοίκους. Την πεντάδα κλείνουν και πάλι στην Έρισο τα Πατρικάτα με 39 κατοίκους, η Καρυά με 46 κατοίκους και το Νύφι στη Θηνιά με 47 κατοίκους). Δεν θέλετε να ξέρετε τί πληθυσμό είχαν ειδικά το Νιοχώρι και τα Πατρικάτα πριν τους σεισμούς,...

Στον Δήμο Ληξουρίου, μεγαλύτερη σε πληθυσμό κοινότητα μετά το Ληξούρι είναι η Κατωγή με 389 κατοίκους, ακολουθούν οι Σουλλάροι με 352 και τα Χαβδάτα με 332.

Στον Δήμο Σάμης, μεγαλύτερη μετά τη Σάμη η Δ.Κ. Αγίας Ευφημίας με 638 κατοίκους.

Πηγή: Από το fb του Ηλία Τουμασάτου

Phg;hοι αντιδράσε

Τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος: Πέντε Έλληνες και ξένοι ιστορικοί γράφουν για τον ρόλο του στην ελληνική Ιστορία...

Οι περισσότερες αναφορές αρχίζουν ως εξής: νέος, ωραίος και Ολυμπιονίκης. Μετά αλλάζουν τα πράγματα. Οι ιστορικοί, που κάνουν στην «Κ» μια σύντομη αποτίμηση του ρόλου που έπαιξε ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος στην ελληνική Ιστορία κατά τη διάρκεια της σύντομης βασιλείας του, παρατηρούν την αντίθεση ανάμεσα στην ακτινοβολία του προσώπου με τις πράξεις και τις επιλογές του μονάρχη, σε μια περίοδο μεγάλης πολιτικής αστάθειας για τη χώρα, συγκρούσεων και διχασμών. Πού θα τοποθετήσει τον Κωνσταντίνο η Ιστορία; Πέντε ιστορικοί απαντούν στην «Κ».
Σάκης Ιωαννίδης

Προσωπικότητα χωρίς ειδικό βάρος

Κέβιν Φέδερστοουν
Καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής LSE

Σε μια εβδοµάδα γεμάτη με ειδήσεις για τα απομνημονεύματα «σαπουνόπερας» του πρίγκιπα Χάρι, είμαστε υποχρεωμένοι να σκεφτούμε τον ρόλο που είχε και την επιρροή ενός βασιλιά της Ελλάδας σε μια βαθιά προβληματική πολιτική περίοδο. Εδειξε ο Κωνσταντίνος Β΄ την αξία της μοναρχίας, κάνοντας τη διαφορά; Νομίζω ότι οι ιστορικοί θα κατατάξουν τον Κωνσταντίνο ως μια φιγούρα «ελαφρών βαρών».

Σε μια πραγματικά κρίσιμη στιγμή διάλεξε να παρέχει νομιμοποίηση στο πραξικόπημα των συνταγματαρχών τον Απρίλιο του 1967, διευκολύνοντας την επικράτηση μιας σκοτεινής περιόδου στην ιστορία της χώρας. Αντιθέτως, ο Χουάν Κάρλος βγήκε στην τηλεόραση ως βασιλιάς της Ισπανίας και αποκήρυξε την απόπειρα πραξικοπήματος του 1981. Το μετέπειτα αντικίνημα του Κωνσταντίνου αποδείχθηκε άτοπο και απέτυχε: σε κάθε περίπτωση, δεν είναι ξεκάθαρο τι είδους πολιτικές μπορεί να έχει ενεργοποιήσει.

Τη χρονιά της πραγματικής αλλαγής, το 1974, η χώρα στράφηκε εναντίον του. Ταυτίστηκε με ένα ιστορικό παρελθόν που είχε καταστρέψει την Ελλάδα. Ο Καραμανλής κράτησε μια εκκωφαντική σιωπή κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος τον Δεκέμβριο του 1974 και σχολίασε αργότερα, όπως έχει γραφτεί, ότι ο ελληνικός λαός απέκοψε ένα «καρκίνωμα» από το σώμα της χώρας. Πράγματι, για δεκαετίες η μοναρχία είχε συμβάλει ώστε οι πολιτικές ταυτότητες να ορίζονται με έναν άκαμπτο και δυαδικό τρόπο – μια ένδειξη ότι η νομιμοποίηση που έδινε στο ελληνικό κράτος δεν ήταν παρά υπονομευμένη.

Ο Κωνσταντίνος ήταν προορισμένος για να βασιλέψει σε «καλούς» καιρούς. Ηταν Ολυμπιονίκης στους αγώνες της Ρώμης του 1960 και η δημόσια εικόνα του εξέπεμπε μια νέα, πιο μοντέρνα παρουσία στη χώρα και διεθνώς. Το πόσο καλά καταλάβαινε τις πολιτικές αλλαγές στην πατρίδα του και πόσο δημοκρατικά ήταν τα πιστεύω του είναι κάτι που ακόμη ερευνάται.

Οταν πήρα για πρώτη φορά την έδρα Σύγχρονων Ελληνικών Σπουδών «Ελευθέριος Βενιζέλος» στο LSE το 2002, πρότεινα να προσκαλέσουμε τον Κωνσταντίνο για μια ανοιχτή συζήτηση και σίγουρα θα γινόμασταν πρώτο θέμα στις εφημερίδες. Ενας συνάδελφος σχολίασε κάτι σαν, «και ποιο είναι το νόημα;». Και αυτό φαίνεται σαν μια λογική αντανάκλαση της επίδρασης που είχε ο Κωνσταντίνος στην ελληνική Ιστορία. Ηταν η τελευταία προσωπικότητα από την περίοδο της χούντας. Σήμερα οι Ελληνες μπορούν να κάνουν μια πιο αμερόληπτη, λιγότερο συναισθηματική εκτίμηση της συνεισφοράς του στη χώρα. Αμφιβάλω όμως ότι θα καταγραφεί ως μια προσωπικότητα με ειδικό βάρος.

Δεν είχε την εμπειρία για τα δύσκολα

Σερ Μάικλ Λιουέλιν Σµιθ
Ιστορικός, πρώην πρέσβης της Βρετανίας στην Αθήνα

Κατά τα φαινόμενα ο Κωνσταντίνος, που ενθρονίστηκε τον Μάρτιο του 1964, ήταν «ευλογημένος» από την καλή νεράιδα. Ηταν νέος, ωραίος, με εφόδια για τη βασιλεία του και συγγενικούς δεσμούς με την παλαιότερη βασιλική οικογένεια της Ευρώπης. Παντρεύτηκε με μια ελκυστική Δανέζα πριγκίπισσα. Είχε κάθε οικογενειακό και εκπαιδευτικό προνόμιο. Εκτός αυτών των πλεονεκτημάτων, κατέγραψε και ένα προσωπικό επίτευγμα, ως ικανός και πετυχημένος αθλητής, ένα Ολυμπιακό μετάλλιο στην ιστιοπλοΐα στους Αγώνες του 1960 (Ρώμη, 3 άτομα dragon class). Τι μπορούσε να πάει λάθος; Αλλά η καλή νεράιδα που του έδωσε όλα αυτά τα πλεονεκτήματα, του άφησε και ένα πρόβλημα που δεν ήταν ικανός να λύσει: τους ιστορικούς πολιτικούς διχασμούς της Ελλάδας, στη μορφή έντονα ανταγωνιστικών πολιτικών κομμάτων και ορισμένους ανώτερους αξιωματικούς του στρατού αποφασισμένους να πάρουν τα ηνία της διακυβέρνησης στα χέρια τους, με την αμφίβολη αφορμή μιας υποτιθέμενης κομμουνιστικής απειλής. Δεν είχε την εμπειρία για να το αντιμετωπίσει αυτό με επιτυχία. Δεν βοήθησε που το Στέμμα το ίδιο ήταν ένας παράγοντας διχασμού στην ελληνική Ιστορία. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Κωνσταντίνος ήταν άτυχος. Αλλά οι βασιλείς δεν διαλέγουν τις συνθήκες: η δουλειά τους είναι να κυβερνούν.

Ο Κωνσταντίνος δεν είχε τον χρόνο να δείξει τον χαρακτήρα του στη διεθνή σκηνή. Η Βρετανία, εκεί που ήταν οι πιο στενές του συνδέσεις, είχε κάνει ένα βήμα πίσω μπροστά στην παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Σε κάθε περίπτωση αυτό που είχε σημασία και κυριάρχησε στη σύντομη βασιλεία του ήταν η πολιτικοποίηση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ηταν στριμωγμένος από τον στρατό. Χρειαζόταν η σοφία ενός σοβαρού πολιτικού, όπως του Κωνσταντίνου Καραμανλή, για να αποκατασταθεί η ορθή διακυβέρνηση και να επουλωθούν τα δηλητηριώδη ρήγματα στο πολιτικό σώμα.

Ημουν στην Αθήνα για ακαδημαϊκές εργασίες, αλλά δεν γνώριζα τον Κωνσταντίνο την κρίσιμη περίοδο. Ενα πρωινό του Δεκεμβρίου 1967 ειδοποιηθήκαμε από φίλους ότι κάτι περίεργο συμβαίνει. Καταφέραμε να παρακολουθήσουμε μέσα από ένα μικρό ραδιόφωνο τη σπασμωδική εξέλιξη αυτού που έγινε γνωστό ως το «αντικίνημα» του Κωνσταντίνου, καθώς προσπάθησε να συγκεντρώσει ανώτερα στρατιωτικά στελέχη στη βόρεια Ελλάδα. Προσπάθησε να αποκαταστήσει τη συνταγματική κυβέρνηση, αλλά η προσπάθεια ήρθε πολύ αργά και ήταν αναποτελεσματική. Οταν είδε ότι το παιχνίδι είχε τελειώσει και πέταξε από την Ελλάδα στη Ρώμη, δεν ήξερε ότι αυτό θα ήταν και το τέλος της βασιλείας του. Τον γνώρισα στα χρόνια της εξορίας που ακολούθησαν στο Λονδίνο μαζί με τη βασίλισσα Αννα-Μαρία, το σταθερό του στήριγμα. Εκανε το καλύτερο που μπορούσε, αλλά δεν ήταν αρκετό.

AP PHOTO

Ευθύνες του πολιτικού προσωπικού

Χρήστος Χρηστίδης
∆ιδάκτωρ Ιστορίας, διδάσκων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήµιο

«Για τον Ελληνα κάθε γεγονός, όσο παλιό ή ξεπερασμένο, είναι πάντα ξεχωριστό. Κάνει πάντα το ίδιο πράγμα για πρώτη φορά», γράφει ο Χένρι Μίλερ στον «Κολοσσό του Αμαρουσίου». Στα σχεδόν εξήντα χρόνια που μεσολάβησαν ανάμεσα στην έκρηξη του Εθνικού Διχασμού και τη Μεταπολίτευση (1915-1974), κοινωνία, πολιτικές ηγεσίες, Στέμμα και παράγοντες (θεσμικοί και μη), έδειξαν πολύ συχνά να επιβεβαιώνουν αυτή τη διαπίστωση. Κατά τη μακρά αυτή περίοδο των κρίσεων η χώρα παρέμενε σε μία δίνη συγκρούσεων και διχασμών, που εναλλάσσονταν με περιόδους συνταγματικής και κοινοβουλευτικής ομαλότητας. Οι ευθύνες του Στέμματος για αυτή την ιδιότυπη περιδίνηση δεν μπορούν και δεν πρέπει να παραγραφούν. Αρκεί όμως αυτό;

Ο Κωνσταντίνος διαδέχθηκε τον πατέρα του Παύλο ως βασιλιάς των Ελλήνων σε μία περίοδο εξαιρετικά κρίσιμη για την πορεία του τόπου. Στις αρχές του 1964 η ελληνική κοινωνία έδειχνε να αισιοδοξεί ότι το τέλμα, στο οποίο είχε περιέλθει το πολιτικό σκηνικό, θα μπορούσε επιτέλους να ξεπεραστεί. Πολύ σύντομα, όμως, οι προσδοκίες θα διαψεύδονταν. Το πολιτικό προσωπικό και το Στέμμα είχαν ήδη διαμορφώσει ένα πλαίσιο αλληλεξάρτησης, που επέτρεπε και στις δύο πλευρές να επιβιώνουν. Οταν κάποιος αντιδρούσε ή ζητούσε θεσμικά αντίβαρα που θα επέτρεπαν τον έλεγχο επί του συστήματος αυτού, απλά απομακρυνόταν. Αλλωστε, για το Στέμμα οι πολιτικοί «όφειλαν» στον θεσμό και ως εκ τούτου έπρεπε να αξιολογούν τις επιθυμίες του, ακόμη κι αν αυτές ξέφευγαν από το όριο των αρμοδιοτήτων του.

Εδώ ακριβώς εντοπίζονται και οι ευθύνες του πολιτικού προσωπικού, που δεν φρόντισε να κινηθεί συντεταγμένα προκειμένου να αποτρέψει περαιτέρω παρεμβάσεις του Στέμματος – άλλωστε, όχι σπάνια αυτές αποτελούσαν και δικά του αιτήματα. Ετσι επέτρεψε τελικά στον απολύτως ανεπαρκή και άπειρο Κωνσταντίνο να προχωρήσει σε κινήσεις που όξυναν τα πάθη, αποκλείοντας κάθε δυνατότητα σύγκλισης και διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον σύγκρουσης, που τελικά οδήγησε στην εκτροπή του πολιτεύματος. Επρόκειτο όμως για μια κατάληξη που ήταν νομοτελειακή; Αναμφισβήτητα όχι. Το θεσμικό πλαίσιο διέθετε δικλίδες ασφαλείας, τις οποίες θα μπορούσε να εκμεταλλευθεί το πολιτικό προσωπικό προκειμένου να διασώσει τη δημοκρατία, ακόμη κι αν το Στέμμα δεν επικουρούσε. Η δικτατορία όμως δεν αποτράπηκε και η χώρα βίωσε την επταετία και τις τραγικές συνέπειές της. Ο ιστορικός αυτός κύκλος έκλεισε πριν από περίπου πενήντα χρόνια και ο Κωνσταντίνος, όπως και οι υπόλοιποι δρώντες της περιόδου, βρίσκονται πλέον στην κρίση της Ιστορίας.

Υπό το πρίσμα της εποχής του και των συνθηκών

Μόγκενς Πελτ
Καθηγητής, Πανεπιστήµιο Κοπεγχάγης, διευθυντής Ινστιτούτου της ∆ανίας στην Αθήνα

O θάνατος του Κωνσταντίνου Β΄, τέως βασιλιά της Ελλάδας, μας προτρέπει για μια αξιολόγηση του ρόλου του στη σύγχρονη ελληνική Ιστορία. Η πιο απτή και δραματική επίδραση χρονολογείται στη σύντομη περίοδο από τη στέψη του ως βασιλιά της Ελλάδας το 1964 έως την εξορία του το 1967.

Πήρε το μέρος του στρατού στην αντίστασή του κατά των προσπαθειών του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου να πάρει τον έλεγχο των Ενόπλων Δυνάμεων, κάτι που οδήγησε στον Ιούλιο του 1965 όταν ο πρωθυπουργός παραιτήθηκε έπειτα από πίεση του βασιλιά. Αν και ο Κωνσταντίνος κατάφερε να δημιουργήσει μια σειρά βραχύβιων κυβερνήσεων, ο φόβος για μια επιστροφή του Παπανδρέου στις εκλογές του 1967 επιτάχυνε τη συνωμοσία στις Ενοπλες Δυνάμεις, με αποκορύφωμα το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 από τους συνταγματάρχες. Αν και οι συνταγματάρχες πήραν τον Κωνσταντίνο με το μέρος τους, η σχέση είχε τον χαρακτήρα μιας μάχης για την εξουσία την οποία έχανε ο βασιλιάς. Σε αυτό το πρίσμα θα πρέπει να καταλάβουμε το αντιπραξικόπημά του στις 13 Δεκεμβρίου 1967, που σήμανε το τέλος της παρουσίας του στην Ελλάδα και την αρχή της εξορίας του – ως μια προσπάθεια να σώσει το στέμμα του για το μέλλον. Αλλά εις μάτην: το 1974 ένα δημοψήφισμα αποφάσισε την κατάργηση της μοναρχίας.

Ο Κωνσταντίνος ακολούθησε την παράδοση που είχε η ελληνική μοναρχία να ανακατεύεται στα πολιτικά, αλλά το έκανε σε μια περίοδο αλλαγών και μεγάλης πολιτικής αστάθειας. Με αυτόν τον τρόπο οι παρεμβάσεις του έγιναν μέρος μιας διαδικασίας που είχε ραγδαίες και μακροπρόθεσμες συνέπειες, όχι μόνο στην περίοδο 1964-1967 αλλά και στις επόμενες δεκαετίες, καθώς την πτώση της χούντας ακολούθησε μια αλλαγή καθεστώτος. Αυτό σημαίνει ότι δεν ήταν μόνο οι πράξεις του Κωνσταντίνου καθ’ αυτές αλλά και η περίοδος μέσα στην οποία έδρασε που κάνουν τη βασιλεία του να ξεχωρίζει.

Ευπροσήγορος, αλλά αναβλητικός, αναποφάσιστος

Θανάσης Χρήστου
Καθηγητής Νεότερης Ιστορίας, Πανεπιστήµιο Πελοποννήσου

Είναι κοινός τόπος ότι οι δύο βασιλικές δυναστείες που γνώρισε το ελληνικό κράτος από τη ληξιαρχική πράξη της γέννησής του (1830) έως τη δεκαετία του 1970 δεν είχαν εσωτερικές ρίζες και αφετηρίες και τούτο διότι δεν υπήρχε εδώ κάποια ομόλογη αριστοκρατία με καταβολές στον μεσαίωνα ή στα νεότερα χρόνια, που να ανέδειξε από τη μήτρα της το πολίτευμα της βασιλείας. Και φυσικά ο θάνατος ενός ανθρώπου, εν προκειμένω του Κωνσταντίνου, γεννάει αισθήματα αναστοχασμού, περισυλλογής και σεβασμού· μία διαχρονική στάση, όχι μόνον των Ελλήνων αλλά και του παγκόσμιου πολιτισμού.

Ο Κωνσταντίνος Β΄ ήταν 24 ετών όταν το 1964, διαδεχόμενος τον πατέρα του, ανέλαβε τον επίζηλο θώκο του ρυθμιστή του πολιτεύματος. Ως διάδοχος του στέμματος ήταν συμπαθής, ευπροσήγορος με τα διάσημα του Ολυμπιονίκη και του κοσμοπολίτη. Η παρορμητική ανεμελιά του δεν είχε ακόμη προσπελασθεί ως ανεύθυνη επιπολαιότητα και κανείς δεν μπορούσε να προϊδεασθεί το ανάπτυγμα της επιδερμικότητας και της ρηχής ανάγνωσης της πραγματικότητας. Με μιας, όμως, το σκηνικό άλλαξε άρδην και τα βλέμματα όλων στράφηκαν στο φωτογενές πρόσωπο του νεαρού βασιλιά και όλοι, μη εξαιρουμένης και της Αριστεράς, προσδοκούσαν ότι ο νέος βλαστός θα διαπνεόταν από σύγχρονες πολιτειακές αντιλήψεις.

Δυστυχώς η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της πυκνής και αργής δεκαετίας του 1960 απέδειξε περίτρανα ότι ο νέος ανώτατος πολιτειακός άρχοντας διακρινόταν από ευθυνοφοβία, αναβλητικότητα και αναποφασιστικότητα.

Το περιβάλλον του άνακτος με καθαρόαιμα χαρακτηριστικά προσκόλλησης σε ένα παρωχημένο μεσαιωνικό μοντέλο διακυβέρνησης, όπου πρωταγωνιστούσε η βασιλομήτωρ Φρειδερίκη, ο νεόκοπος ταγματάρχης Αρναούτης και ο γηραιός στρατηγός Δόβας, συγκροτούσαν τη λυδία λίθο της αποτυχημένης διαχείρισης του έμπειρου και στοχαστικού πολιτικού Γεωργίου Παπανδρέου, του πρωθυπουργού με τη λαϊκή ετυμηγορία του 54% του ελληνικού λαού. Και οι Ελληνες τον έκριναν νηφάλια και ψύχραιμα στο δημοψήφισμα της 8ης Δεκεμβρίου 1974 και η Ιστορία απομένει ακόμη να τον κρίνει.

Πηγή: kathimerini.gr