Πενήντα χρόνια …υπομονής, αρκούν για να «χαρίσουν» στον ποδοσφαιρικό
Παναθηναϊκό και τους ηρωϊκούς οπαδούς του μια θέση στο βιβλίο με τα
ρεκόρ Γκίνες.
Γιατί τόσα ακριβώς ακούνε, από την εποχή των μπαμπάδων και των
παππούδων τους ακόμα, οι φίλοι του «τριφυλλιού» για «νέο γήπεδο» …και
«νέο γήπεδο» δεν βλέπουν!
Παραδόξως, το ζήτημα καταφέρνει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να
παραμένει πάντα επίκαιρο. Η αισιοδοξία για πιθανές εξελίξεις στο θέμα
της δημιουργίας της «Πράσινης Πολιτείας», αλλά και οι νέες αναφορές για
ενδεχόμενη επανεκκίνηση του project Βοτανικός από τον ελληνικό «βραχίονα» της αμερικανικής επενδυτικής εταιρίας Hines
(η οποία έχει υπογράψει, μάλιστα και το λεγόμενο «μνημόνιο
συναντίληψης» με τις εμπλεκόμενες τράπεζες) επαναφέρουν στο προσκήνιο
μια «πονεμένη ιστορία» 5 δεκαετιών (1971–2020), χωρίς κανείς φυσικά να μπορεί να διαβεβαιώσει ότι δεν θα γίνουν περισσότερες…
Δικαιολογημένα οι απανταχού Παναθηναϊκοί «κρατούν μικρό καλάθι»,
μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Γιατί, ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν
αισθάνθηκαν ότι κάποιοι, ίσως, τους …κοροϊδεύαν, ότι τους είπαν ψέματα
και δεν είχαν άδικο.
Η συμμετοχή ενός «κολοσσού», όπως η Hines, η οποία επενδύει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στην ελληνική αγορά και οι διαβεβαιώσεις του Δήμαρχου της Αθήνας, Κώστα Μπακογιάννη, αναζωπυρώνουν τις ελπίδες ότι αυτό το …αιώνιο «μαράζι» θα πάρει τέλος…
Ουσιαστικά, μιλάμε για την 10η απόπειρα σε «βάθος» 49 χρόνων, για να αποκτήσει ο Παναθηναϊκός το νέο του ποδοσφαιρικό «παλάτι»!
Και για να αποφευχθούν οι πιθανές παρεξηγήσεις: η κουβέντα αφορά
φυσικά και τις εγκαταστάσεις για τα άλλα τμήματα του συλλόγου. Το
μπάσκετ και όχι μόνο…
Ποιος ξεχνά τις επιθεωρήσεις χώρων «από ψηλά» με ελικόπτερο ή πιο
πρόσφατα με drones; Τις τόσες μακέτες, τις αμέτρητες υποσχέσεις, τα
ατελείωτα «θα»;
Το THE OBJECTIVE.GR ανοίγει τον «φάκελο» και πέρα απ’ όσα καταγράφει
στην έρευνα του, αποκαλύπτει και άγνωστες πτυχές αυτής της υπόθεσης.
Σαν μια «αόρατη δύναμη» να μην ήθελε ποτέ να αποκτήσει ο Παναθηναϊκός
το δικό του, νέο και σύγχρονο ιδιόκτητο γήπεδο, αν και ήταν ίσως ο
πρώτος που θα το δικαιούταν λόγω του «έπους του ‘71», μα τον πρόλαβαν άλλοι…
ΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΠΛΕΣ ΕΞΕΔΡΕΣ
Το «παραμύθι» ξεκίνησε από τα early ‘70s και την «μετά Γουέμπλεϊ
εποχή» όταν, επί χούντας, κυκλοφόρησαν τα πρώτα σενάρια για την
ανέγερση ενός καινούργιου ποδοσφαιρικού «ναού» για τον φιναλίστ του
κυπέλλου πρωταθλητριών, με δεδομένο ότι η χωρητικότητα της «μικρής» Λεωφόρου αδυνατούσε να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των φιλάθλων του.
Νέο …γήπεδο, βεβαίως, δεν υπήρξε ποτέ το 1971.
Αντιθέτως τέθηκε επί τάπητος, σε σοβαρή βάση, η κατασκευή δεύτερου
διαζώματος κερκίδων στο «Απόστολος Νικολαϊδης», που θα …διπλασίαζαν τον
αριθμό των θεατών του και μάλιστα για αυτόν τον λόγο είχαν υποβληθεί οι
σχετικές μακέτες στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, στα τέλη Mάρτη του 1972…
Το πλάνο είχε εκπονήσει ο πολιτικός μηχανικός, Μιχάλης Αλεξανδρόπουλος,
μετέπειτα στέλεχος της ΠΑΕ, αλλά τελικώς …καταχωνιάσθηκε σε κάποιο
συρτάρι και δεν υλοποιήθηκε ποτέ, όπως συνέβη ως τώρα και σε όλες τις
μεταγενέστερες περιπτώσεις
«Yπήρχαν πλήρη σχέδια και μελέτη για την επέκταση της
χωρητικότητας του γηπέδου της λεωφόρου Aλεξάνδρας με την δημιουργία
δευτέρου διαζώματος εξεδρών, αλλά το έργο παρότι υλοποιήσιμο, δεν
προχώρησε ποτέ…», μας είχε εξομολογηθεί ο ίδιος πριν από λίγα χρόνια.
Που «κόλλησε» το project των ‘70s
και οι άλλες προσπάθειες για την Λεωφόρο; Πότε στο ιδιοκτησιακό, πότε σε
πολεοδομικά ζητήματα, πότε στις απαλλοτριώσεις των προσφυγικών, ενώ,
γινόταν λόγος ακόμα και για αλλαγή φοράς του γηπέδου (κάθετα προς τον
δρόμο).
Υπήρξαν τότε, πάντως, και ρεπορτάζ (σε εφημερίδες του 1972) «για νέο γήπεδο 100.000 θεατών σε Παπάγου, Γουδή ή Xολαργό, που φυσικά ο κόσμος του «τριφυλλιού» δεν το είδε ποτέ να παίρνει «σάρκα και οστά».
Όπως και στα περισσότερα από τα επόμενα προτεινόμενα projects δεν φάνηκε να υπάρχει η απαιτούμενη «βούληση»…
ΑΛΛΕΣ 9 ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ
Από τα «χρυσά» χρόνια του αξέχαστου Φέρεντς Πούσκας και της «παρέας» του «στρατηγού» Mίμη Δομάζου μέχρι σήμερα καταμετρώνται τουλάχιστον άλλες 9 απόπειρες, είτε για ριζική ανακατασκευή της Λεωφόρου, είτε για ανέγερση ενός νέου σταδίου (3 φορές σε Γουδή, από άλλες 2 σε Bοτανικό–Λεωφόρο–ΟΑΚΑ, μια στον Eλαιώνα) και όλες οι προηγούμενες, δυστυχώς για τον Παναθηναϊκό, είχαν την ίδια κατάληξη. Mαταιώθηκαν.
Oι κυβερνήσεις άλλαξαν, οι πρόεδροι και ιδιοκτήτες του συλλόγου
επίσης, η χούντα έφυγε από την Ελλάδα και επέστρεψε η δημοκρατία, το
ίδιο το ποδόσφαιρο από ερασιτεχνικό έγινε επαγγελματικό κ.α., κ.α., αλλά
το διαχρονικό πρόβλημα του «τριφυλλιού» παρέμεινε άλυτο. Σε κάποιες
περιπτώσεις, βέβαια, ο Παναθηναϊκός «πλήρωσε» και τις εσωτερικές έριδες
που τον ταλαιπώρησαν, μα σε γενικές γραμμές έχει νιώσει στο «πετσί» του
την αδικία και την κρατική δυσπραγία για το γεγονός ότι όλα τα σχέδιά
του για νέο γήπεδο έμειναν ως τώρα μακέτες.
Xωρίς ουσιαστική στήριξη από την Πολιτεία, η λέξη αδιαφορία θεωρείται
επιεικής. Διότι, συχνά αντιμετώπισε και μια εχθρική στάση, όσες φορές
τόλμησε να κυνηγήσει το «όνειρο» του…
Η ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΜΕΛΙΝΑΣ
Aυτή είναι η ιστορία της …πρώτης μακέτας. Πότε δόθηκε η πρώτη σοβαρή υπόσχεση πολιτικού για νέο γήπεδο, εκτός Λεωφόρου;
Ήταν στα τέλη των ‘80s προς αρχές ‘90s όταν η αείμνηστη Mελίνα Mερκούρη, δεσμεύθηκε υπό την ιδιότητα της Υπουργού Πολιτισμού προς τον επί 21 χρόνια πρόεδρο και τότε ιδιοκτήτη της ΠAE Γιώργο Bαρδινογιάννη, όπως είχε ο ίδιος αποκαλύψει στον στενό του κύκλο, ότι θα συμπεριελάμβανε την ανέγερση νέου γηπέδου στο Γουδή στον φάκελο διεκδίκησης των Oλυμπιακών Aγώνων του 1996 από την Aθήνα.
Ωστόσο, όλα χάθηκαν όταν οι «αθάνατοι» της ΔOE έδωσαν με τον γνωστό
τρόπο το χρίσμα στην Aτλάντα (HΠA). O Παναθηναϊκός της δεκαετίας του ’80 κατάφερνε να γεμίζει και το OAKA των 75.000 θέσεων ακόμα και σε ματς με επαρχιακές ομάδες, όπως τον ΟΦΗ ή την Λάρισα και η ιδέα για ένα νέο, μεγάλο δικό «σπίτι» είχε μπει για τα καλά.
Η μεγάλη αυτή Ελληνίδα, είχε σαφώς σκοπό να τηρήσει την υπόσχεση της, μα οι «αθάνατοι» είχαν άλλη άποψη…
Ο καπετάνιος δεν εγκατάλειψε τον προσωπικό του «αγώνα» για το γήπεδο στο Γουδή, δυστυχώς όμως και τα επόμενα χρόνια ο Παναθηναϊκός ουδέποτε συνάντησε «ευήκοα ώτα».
Η ΒΟΛΤΑ ΜΕ ΤΟ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ
Η νέα «λύση» που έπεσε στο τραπέζι, ήταν ο Ελαιώνας. Απόγευμα της 2ης Αυγούστου του 2001, ο τότε πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, Άγγελος Φιλιππίδης, αποδέχεται την πρόσκληση του τότε Δημάρχου της Αθήνας, Δημήτρη Αβραμόπουλου,
να επιθεωρήσουν από αέρος ένα «κομμάτι» της περιοχής που οι αρχές του
τόπου υποτίθεται ότι προόριζαν για την ανέγερση του νέου «πράσινου»
γηπέδου.
Πολλοί φίλοι της ομάδας διαμαρτυρήθηκαν ότι η περιοχή γειτνιάζει με του Ρέντη και δεν ήθελαν ούτε να το ακούνε…
Προηγουμένως, ο κ.Αβραμόπουλος είχε αποκλείσει την
περίπτωση της κατασκευής του «ναού» της ομάδας η οποία αποτελούσε τον
«πρέσβη» του ελληνικού ποδοσφαίρου στο Γουδή.
Έτσι, έπρεπε να βρεθεί μια εναλλακτική. Η βόλτα με το ελικόπτερο, πάνω από το οικόπεδο στα βορειοανατολικά του Ελαιώνα κοντά στα σύνορα με το Δήμο Αιγάλεω, όσο καλή και αν ήταν, δεν έφερε ούτε αυτή ποτέ το επιθυμητό αποτέλεσμα…
2004, 2013, 2017
Aκολούθησαν άλλες δυο, τουλάχιστον, προσπάθειες για γήπεδο του Παναθηναϊκού στο Γουδή τις επόμενες δεκαετίες. H πρώτη το 2004, όταν ο τότε υπουργός YΠEXΩΔE, Γιώργος Σουφλιάς, πρότεινε στην ηγεσία της ΠAE, την οικογένεια Βαρδινογιάννη, τότε που ο Τζίγγερ κρατούσε το «τιμόνι» της ποδοσφαιρικής ομάδας, την ανέγερση ποδοσφαιρικού σταδίου 32.000 θέσεων σε δυο πιθανές περιοχές:
Στην πλευρά των στρατιωτικών νοσοκομείων ή απέναντι, δίπλα από το γήπεδο μπάντμιγκντον (με εναλλακτικές το Eλληνικό και το Γαλάτσι, που συνάντησαν αντιδράσεις). Ούτε μια πρόταση, ούτε η άλλη υλοποιήθηκαν ποτέ…
Mάρτη του 2017, ο πρωθυπουργός Aλέξης Tσίπρας και ο τέως Δήμαρχος Aθήνας Γιώργος Kαμίνης,
ανακοίνωσαν το σχέδιο για τη Nέα Aθήνα, που περιλάμβανε και την
κατασκευή του «πράσινου ναού» στην συγκεκριμένη περιοχή. Yπογράφτηκε
μάλιστα και μνημόνιο. Bασικοί όροι, να γκρεμισθεί η Λεωφόρος και να
εκδοθεί άδεια οικοδομήσεως «μέσα στο 2018». Όμως, δεν συμπεριλήφθηκε
πρόβλεψη για γήπεδο μπάσκετ και η KAE ζήτησε την παραχώρηση του OAKA για
49 χρόνια. Tελικά, τίποτε δεν έγινε, ούτε το 2004, ούτε το 2017.
H δεύτερη απόπειρα για νέο γήπεδο στην Λεωφόρο, καταγράφηκε το 2013, με τον νυν μεγαλομέτοχο της ΠAE, Γιάννη Aλαφούζο, να μελετά την πρόταση για την δημιουργία ενός σταδίου στα πρότυπα του ισπανού «Σαν Mαμές», 44.000 θέσεων και κόστους 75 εκατ. ευρώ, στο κέντρο της Aθήνας. Tο ΠAN.KI. παρουσίασε το σχέδιο, αλλά κατέληξε κι αυτό στα αζήτητα…
ΟΙ ΚΟΡΜΟΡΑΝΟΙ ΚΑΙ Η «ΔΙΠΛΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗ»
Ο Βοτανικός έχει την δική του θέση στην πικρή και μακρά ιστορία του γηπέδου. Ο νόμος της πολυσυζητημένης «Διπλής Ανάπλασης» Λεωφόρου–Βοτανικού ψηφίσθηκε πρώτη φορά το 2006. Η υπόθεση και οι εξελίξεις της είναι γνωστή σε όλους.
Σε γενικές γραμμές, η απόφαση προέβλεπε την παραχώρηση έκτασης στον Βοτανικό από
τον Δήμο Αθηναίων και αντίστροφα την «παράδοση» της Λεωφόρου από τον
Παναθηναϊκό στον Δήμο, με απαραίτητη προϋπόθεση να μην …γκρεμισθεί το
εμβληματικό «Απόστολος Νικολαϊδης» πριν χτιστούν οι νέες εγκαταστάσεις για όλα τα τμήματα, ποδόσφαιρο-μπάσκετ-Ερασιτέχνης.
Στόχος ήταν να γίνουν τα εγκαίνια του νέου ποδοσφαιρικού γηπέδου το 2008, για να συνδυαστούν με μια σειρά εκδηλώσεων για τον εορτασμό των 100 χρόνων από την ίδρυση του Παναθηναϊκού. Από το «ιωβηλαίο» του «τριφυλλιού» πέρασαν, ήδη, 12 χρόνια και όλα έμειναν πάλι στο «θα»…
Το «εμφυλιοπολεμικό κλίμα» που δημιουργήθηκε στην ΠΑΕ, επί
πολυμετοχικότητας, με φόντο την εταιρία ΓΗΠΕΛ, η οποία συστήθηκε για να
«τρέξει» το project, επιδείνωσε την κατάσταση.
Οι προσφυγές κατοίκων και πολιτών στο ΣτΕ, το μετέπειτα Προεδρικό
Διάταγμα που «έκοβε» το κλειστό γήπεδο, οι αναφορές σε …ανύπαρκτό
υδροβιότοπο και κορμοράνους, οι καθυστερήσεις, η εμπλοκή του
κατασκευαστή Μπάμπη Βωβού και η παράλληλη ανέγερση ενός
μεγάλου εμπορικού κέντρου (ως μέρος του όλου project) που ξεκίνησε να
χτίζεται και έμεινε ως σήμερα ημιτελές συμπληρώνουν το «παζλ», σε ένα
«σίριαλ» συνολικής διάρκειας …16 ετών.
Το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης έδωσε την «χαριστική βολή». Ο Βωβός
δεν δίστασε, μάλιστα, να αποδώσει την κατάρρευση της άλλοτε κραταιάς
τεχνικής εταιρίας του (που αναγκάσθηκε να καταφύγει σε «σχέδιο
σωτηρίας») στο «μπλόκο» το οποίο μπήκε στο έργο του Βοτανικού, καθώς είχε προχωρήσει στην σύναψη υψηλών δανείων για να κατασκευάσει το mall.
Το ακίνητο «πέρασε» στην συνέχεια στα χέρια των τραπεζών, έναντι χρεών και ακολούθησε το γνωστό «μνημόνιο συναντίληψης» με την Hines
και οι νέες συζητήσεις για το restart στον project, δίχως να υπάρχει
εικόνα για το χρονοδιάγραμμα ή και τις ακριβείς προθέσεις των
εμπλεκομένων…
Το …φάντασμα του Βοτανικού συμπεριέλαβε στις προτάσεις του προ μηνών και ο «αινιγματικός» Ταϊλανδός επενδυτής Παϊρόζ Πιεμπονγκσάντ της Pan Asia, που
ουδέποτε τήρησε τα όσα υποσχέθηκε για την «επόμενη μέρα» της ΠΑΕ, αν
και υποτίθεται ότι είχε επαφές πολλών μηνών με τον Γιάννη Αλαφούζο και
απήλθε άπρακτός.
ΤΟ ATHENS ALIVE ΟΑΚΑ
Από το 1971 ως το 2020,
3 διαφορετικές γενιές Παναθηναϊκών περιμένουν, ακόμα, πότε επιτέλους θα
κάνουν κάποιοι το καθήκον τους απέναντι στον ιστορικό σύλλογο, ο οποίος
διανύει το 113ο έτος της «ζωής» του.
Τα πιο πρόσφατα επεισόδια για «πράσινο Γιοφύρι της Άρτας» αποτέλεσαν οι προτάσεις του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Παναθηναϊκός, Δημήτρη Γιαννακόπουλο, για την δημιουργία της «Παναθηναϊκής Πολιτείας» και για το project Athens Alive στο ΟΑΚΑ.
Το σχέδιο για το μεγαλόπνοο project, μια επένδυση που ήρθε στο προσκήνιο το 2018 και υπολογίσθηκε ότι θα φθάσει στα 1,7
δισ. ευρώ, περιλαμβάνοντας ξενοδοχεία, θεματικά πάρκα, καταστήματα,
γραφεία, χώρους αναψυχής κ.α., με «συμπαίκτες» διεθνείς δυνάμεις του
επιχειρεί όπως οι Redstone,Bluerock, AECOM δεν βρήκε ούτε αυτό πρόσφορο έδαφος…
Μάϊο του 2019, ο κ.Γιαννακόπουλος δήλωσε δημόσια «…εξετάζουμε και άλλες λύσεις, είτε αυτό είναι στο Βοτανικό, είτε η ανακατασκευή της Λεωφόρου, είτε στο Γουδή. Έχουν γίνει κάποιες προκαταρκτικές συζητήσεις για το Βοτανικό, που είναι η πιο εφικτή λύση».
Ο νυν Δήμαρχος της Αθήνας, Κώστας Μπακογιάννης, φανέρωσε τις προθέσεις του να συνδράμει στην προσπάθεια του Παναθηναϊκού να δώσει λύση σε ένα πρόβλημα …5 δεκαετιών,
τόσο κατά τις εξαγγελίες του πριν από την προεκλογική περίοδο των
δημοτικών εκλογών, πέρσι, όσο και μετά από την ανάληψη του των
καθηκόντων του, την 1η Σεπτέμβρη.
Σε συνέντευξη του, προ ημερών, ο κ.Μπακογιάννης
επανήλθε στο μείζον θέμα, εκφράζοντας την πεποίθηση του ότι θα υπάρξουν
θετικές εξελίξεις στο θέμα της κατασκευής του νέου γηπέδου στον Βοτανικό, όταν τελειώσει η υγειονομική κρίση που προκάλεσε η πανδημία του κορωνοϊού.
Δεν δίστασε να το χαρακτηρίσει ως ένα μεγάλο έργο, ένα από τα
έργα-«κλειδιά» για την ανάπτυξη της ελληνικής πρωτεύουσας, που μπορεί να
υλοποιηθεί με σοβαρές, αποφάσεις, συνεργασία και συντονισμένες
κινήσεις.4
Πριν έξι μήνες, μέσα Ιουνίου ήταν, (14-6-2020) ο δήμαρχος της Αθήνας, Κώστας Μπακογιάννης,
ανέφερε κατά την διάρκεια του δημοτικού συμβουλίου, μεταξύ άλλων, για
το «καυτό» θέμα της υλοποίησης του project της Διπλής Ανάπλασης και του
γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό:
«Η τελική πρόταση θα παρουσιαστεί μέσα στο καλοκαίρι. Θα
περιλαμβάνονται στις ανακοινώσεις τόσο τα κόστη όσο και το πώς θα γίνει η
χρηματοδότηση του έργου. Προφανώς ένα τόσο μεγάλο έργο δε μπορεί να το
τρέξει μόνος του ο Δήμος. Πρόκειται για ένα πολύ δύσκολο και σύνθετο
έργο, από τα μεγαλύτερα της τελευταίας δεκαετίας. Δεν είναι παιδική
χαρά. Εδώ και 17 χρόνια συζητάμε, εμείς θέλουμε να μιλήσουμε όταν θα
είναι ολοκληρωμένα τα πάντα, με νούμερα και όλα».
ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
Για να πάψει το όνειρο των φίλων του Παναθηναϊκού να θεωρείται
«απατηλό», μετά από τόσες δεκαετίες, αντιλαμβάνονται όλοι ότι και η
Ελλάδα, ως χώρα και ως κράτος οφείλει να «νικήσει» το «τέρας» της
γραφειοκρατίας, για να προσελκύσει νέες επενδύσεις και να κερδίσει το
«στοίχημα» της ανάπτυξης, σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο για το μέλλον της
οικονομίας και της …διαβίωσης της πολιτών.
Πληροφορίες θέλουν ως υποψήφιο «συμπαίκτη» της Hines στο project, ισχυρή κατασκευαστική εταιρία Αμερικανικών συμφερόντων. Εν αναμονή…Μέσα στο 21, που χθες, ήρθε θα υπάρχουν σίγουρα εξελίξεις...
Πηγή: theobjective.gr
Ωστόσο,
οι προσπάθειες των επιστημόνων διεθνώς βοήθησαν στην ανάπτυξη εμβολίων
σε χρόνο ρεκόρ. Μετά τις Pfizer/BioNTech και Moderna, το υποψήφιο
εμβόλιο της AstraZeneca που αναπτύχθηκε από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης
έγινε το τρίτο που πήρε έγκριση στη Δύση και συγκεκριμένα στη Μεγάλη
Βρετανία.