Κυριακή 2 Ιουνίου 2019

Απλά, το άξιζε...Πρωταθλήτρια Ευρώπης 2019 η ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ!

Αποτέλεσμα εικόνας για τελικοσ champions league
Η Λίβερπουλ νίκησε 2-0 την Τότεναμ στον αγγλικό εμφύλιο με τα γκολ των Σαλάχ (2') και Οριγκί (87') και έφτασε στην κατάκτηση του Champions League για έκτη φορά στην ιστορία της   



Συνεχίζει να γράφει ιστορία με χρυσά γράμματα στα Κύπελλα Ευρώπης! Δεκατέσσερα χρόνια μετά από τον αθλο στην Κωνσταντινούπολη απέναντι στην Μίλαν, η Λίβερπουλ επέστρεψε στο θρόνο της αφού επιβλήθηκε 2-0 της Τότεναμ στον αγγλικό εμφύλιο που έγινε στο "Γουάντα Μετροπολιτάνο" της Μαδρίτης και κατέκτησε για έκτη φορά το Κύπελλο Πρωταθλητριών/Champions League.
Ο Μοχάμεντ Σαλάχ με εύστοχο πέναλτι μόλις στο 2ο λεπτό και ο Ντιβόκ Οριγκί (καθοριστικός στον δεύτερο ημιτελικό με την Μπαρτσελόνα που σκόραρε δις) με γκολ τρία λεπτά πριν το φιναλε του 90λεπτου υπέγραψαν τη μεγάλη νίκη, η οποία φέρνει τους "κόκκινους" μόνους στην τρίτη θέση της λίστας των ομαδων με τις περισσότερες κατακτήσεις στο θεσμό, πίσω από τις Ρεάλ Μαδρίτης (13) και Μίλαν (7) και μπροστά πλέον από τις Μπαρτσελόνα και Μπάγερν Μονάχου (5 κατακτήσεις).


 
Αυτός ήταν μάλιστα και ο πρώτος κερδισμένος τελικός για τον Γιούργκεν Κλοπ με την ομάδα του Μέρσεϊσαϊντ μετά από τρεις χαμένους στον πάγκο της (2016 κόντρα σε Μάντσεστερ Σίτι και Σεβίλλη, πέρυσι απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης) αλλά και έξι σερί χαμένους, με τον Γερμανό να γίνεται ο τέταρτος μάνατζερ της Λίβερπουλ που σηκώνει το τρόπαιο με τα μεγάλα αυτιά μετα τους Μπομπ Πέισλι, Τζο Φάγκαν και Ράφα Μπενίτεθ.
Στον αντίποδα η Τότεναμ δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τη δική της απίστευτη σεζόν στην Ευρώπη (είχαν προηγηθεί οι επικές προκρίσεις απέναντι σε Μάντσεστερ Σίτι και Άγιαξ σε προημιτελικά και ημιτελικά αντίστοιχα) με το παρθενικό της τρόπαιο στο Champions League και έτσι εξακολουθεί να παραμένει χωρίς τιτλο εδώ και 11 χρόνια. 
Ο ΤΕΛΙΚΟΣ
Η εκκίνηση της Λίβερπουλ στον τελικό ήταν βγαλμένη από τα όνειρα του πιο αισιόδοξου οπαδού της καθώς στην πρώτη της επίσκεψη στα αντίπαλα κάρε κέρδισε πέναλτι μετά από μόλις 25'' αγώνα! Ο Μανέ προσπάθησε να βρει κάποιον συμπαίκτη του στη μεγάλη περιοχή και ο Σισοκό σταμάτησε τη μπάλα με το χέρι, με τον Νταμίρ Σκόμινα μην έχει τον παραμικρό ενδοιασμό και να δείχνει την άσπρη βούλα.
 Ο Μοχάμεντ Σαλάχ -μεγάλος άτυχος του περυσινού τελικού όπου αποχώρησε πρόωρα λόγω του τραυματισμού από το μαρκάρισμα του Σέρχιο Ράμος- ανέλαβε την εκτέλεση και έστειλε τη μπάλα στο κέντρο της εστίας του Λορίς (έπεσε την αριστερή του γωνία) για να κάνει το 1-0 και να δώσει προβάδισμα νίκης και κούπας στην ομάδα του με το καλημέρα.
 Σημειώνεται πως αυτό ήταν το δεύτερο γρηγορότερο γκολ στην ιστορία των τελικών του Champions League (μπήκε στο 1' 48'') μετά από αυτό του Πάολο Μαλντίνι στο Μίλαν-Λίβερπουλ το 2005 (στα 50'') ενώ ο Σαλάχ που έφτασε τα 71 γκολ σε 104 παιχνίδια του με την κόκκινη φανέλα έγινε μόλις ο πέμπτος Αφρικανός ποδοσφαιριστής που βρίσκει δίχτυα στον τελικό της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης.
Το εντυπωσιακό είναι πως αυτό το γκολ καθόρισε ουσιαστικά σε πολύ μεγάλο βαθμό τη ροή και την εικόνα του αγώνα μέχρι το φινάλε του ημιχρόνου, με τους "κόκκινους" να δίνουν ηθελημένα χώρο στα "σπιρούνια" για να χτυπήσουν στις αντεπιθέσεις και τους Λονδρέζους να έχουν περισσότερη ώρα τη μπάλα στα πόδια τους αλλά να έχουν φλύαρη υπεροχή και να μην απειλούν ουσιαστικά τον Άλισον ούτε από τον άξονα ούτε από τις πτέρυγες.


  Είναι χαρακτηριστικό πως τα δύο μοναδικά σουτ των τυπικά γηπεδούχων, αυτό του Σισοκό στο 10' και του Έρικσεν στο 43' ήταν απελπιστικά άστοχα, με τους παίκτες του Ποτσετίνο να μη βρίσκουν ρυθμό και να αδυνατούν να περάσουν κάποια κάθετη πάσα στην περιοχή. Οι μόλις 11 επαφές με τη μπάλα του Χάρι Κέιν και τα μηδέν σουτ στην αντίπαλη εστία είναι ενδεικτικοί αριθμοί της προβληματικής εικόνας των Λονδρέζων.
Στον αντίποδα, η Λίβερπουλ πήρε άριστα στην αμυντική τακτική της καθώς δεν εκτέθηκε σε καμία φάση στο πρώτο 45λεπτο, ενώ είχε και δύο άκρως αξιόλογα σουτ λίγο έξω από την περιοχή από τα δύο μπακ της που προωθήθηκαν σε ουκ ολίγες περιπτώσεις: στο 17' του σουτ του Αλεξάντερ-Άρνολντ πέρασε ένα μέτρο έξω από το δεξί δοκάρι ενώ στο 38' ο Λορίς απέκρουσε με γροθιές σε κόρνερ το δυνατό ευθύβολο σουτ του Ρόμπερτσον από τα αριστερά.


  Η Τότεναμ άφησε το συντηρητικό και παθητικό παιχνίδι του πρώτου 45λέπτου και μπήκε με μεγαλύτερη επιθετική διάθεση στο δεύτερο ημίχρονο, ωστόσο ήταν η Λίβερπουλ που απείλησε πρώτη όταν ο Σαλάχ βγήκε ταχύτατα στην κόντρα στο 54', για να δει το σουτ του μέσα από την περιοχή να κόβεται.
Ένα λεπτό αργότερα (55') ο Αλεξάντερ-Άρνολντ έβαλε σωτήρια κόντρα στο σουτ του Ντέλε Άλι μέσα από την περιοχή ενώ στο 58' ο Βερτόνχεν έστειλε τη μπάλα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι με κεφαλιά μετά από εκτέλεση κόρνερ.


 
Ο Κλοπ είδε πως η ομάδα του χρειαζόταν φρέσκα πόδια και έκανε δύο αλλαγές μεσα σε λίγα λεπτά, με τους Οριγκί (58') και Μίλνερ (62') να μπαίνουν στη θέση των Φιρμίνο και Βαϊνάλντουμ αντίστοιχα, ενω στο 66' ο Ποτσετίνο έριξε στο ματς τον ήρωα του δεύτερου ημιτελικού με τον Άγιαξ (πέτυχε χατ-τρικ) Λούκας Μόουρα αντί του Γουίνκς για να κάνει πιο επιθετική την ομάδα του.
Στο 69' ήταν η στιγμή για τη μεγαλύτερη φάση στο δεύτερο ημίχρονο μέχρι εκείνη τη στιγμή με πρωταγωνιστές τους "κόκκινους": ο κορυφαίος παικτης τους Μανέ έκανε εφόρμηση και την κατάλληλη στιγμή έστρωσε στον Σαλάχ, εκείνος έδωσε στον Μίλνερ και ο έμπειρος μέσος έστειλε τη μπάλα σύριζα έξω από το αριστερό δοκάρι του Λορίς με συρτό διαγώνιο σουτ!



Η πρώτη απάντηση της Τότεναμ ήρθε στο 79', με την κεφαλιά του Ντέλε Άλι να φεύγει πανω από το οριζόντιο δοκάρι ενώ στο αμέσως επόμενο λεπτό η ομάδα του Μαουρίτσιο Ποτσετίνο ειχε δύο πολύ καλές ευκαιρίες για την ισοφάριση.
Αρχικά ο Κάριους απέκρουσε με γροθιές το δυνατό σουτ του Σον εκτός περιοχής ενώ στην εξέλιξη της φάσης ο Βραζιλιάνος κίπερ μπλόκαρε το σουτ του Μόουρα εντός περιοχής.

Πέντε λεπτά αργότερα (85') ο Άλισον πραγματοποίησε νέα εξαιρετική επέμβαση, αυτή τη φορά εκτινάχτηκε στην αριστερή του γωνία και απέκρουσε εντυπωσιακά σε κόρνερ την φαλτσαριστή απευθείας εκτέλεση φάουλ του Έρικσεν.
Και αφού η Τότεναμ δεν κατάφερε στις δικές της καλές στιγμές να βρει το γκολ της ισοφάρισης, ήρθε στο 87' η τιμωρία από τους "κόκκινους" με το δεύτερο γκολ. Μετά από εκτέλεση κόρνερ η μπάλα δεν απομακρύνθηκε και ο Ματίπ την έδωσε στον Οριγκί που με διαγώνιο συρτό αριστερό σουτ την έστειλε στην αριστερή γωνία του Λορίς (2-0)!
 Αυτό ήταν το τρίτο γκολ του στο φετινό Champions League με ισάριθμα σουτ που έχει κανει ενώ έγινε μόλις ο δεύτερος Βέλγος που σκοράρει σε τελικό μετα από το γκολ του Καρασκό για την Ατλετικο Μαδρίτης κοντρα στην Ρεάλ το 2016.
Το γκολ αυτό έφερε παραλήρημα στην κερκίδα των οπαδών της Λίβερπουλ και φτερά στα πόδια των παικτών του Κλοπ, με τον Άλισον να πραγματοποιεί δύο ακόμα σπουδαιες αποκρούσεις στο φιναλε και να κρατάει το 2-0 μέχρι το φιναλε που έστεψε την ομάδα του για 6η φορά πρωταθλήτριας Ευρώπης!

ΤΟΤΕΝΑΜ: Λορίς, Τρίπιερ, Αλντερβάιρελντ, Βερτόνχεν, Ρόουζ, Σισοκό (74' Ντάιερ), Γουίνκς (66' Λούκας Μόουρα), Έρικσεν, Ντέλε Άλι (82' Γιορέντε), Σον, Κέιν.
ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ: Άλισον, Αλεξάντερ-Άρνολντ, Φαν Ντάικ, Ματίπ, Ρόμπερτσον, Φαμπίνιο, Χέντερσον, Βαϊνάλντουμ (62' Μίλνερ), Σαλάχ, Μανέ (90' Γκόμεζ), Φιρμίνο (58' Οριγκί).

Σάββατο 1 Ιουνίου 2019

Τελικός Champion"s League 2019 : ΤΟΤΕΝΑΜ- ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ


 Αποτέλεσμα εικόνας για τελικός champions league 2019

Η μεγάλη μέρα, η μέρα που οι φίλοι του ποδοσφαίρου σε όλον τον κόσμο περιμένουν κάθε χρόνο, έφτασε! Η Μαδρίτη φορά τα καλά της και περιμένει να στέψει τον νέο βασιλιά του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.  Ας θυμηθούμε, με τη βοήθεια του Β. Πρωτοπαπά, τα τελευταία σκαλοπάτια που οι δύο ομάδες ανέβηκαν για να διεκδικήσουν το σημερινό τρόπαιο, μπαίνοντας ταυτόχρονα στο κλίμα του αποψινού τελικού...
Τότεναμ και Λίβερπουλ έφθασαν στον τελικό του Champions League μέσα από επικές προκρίσεις. Η ομάδα του Ποκετίνο πέρασε την Σίτι με ένα buzzer beater που ακυρώθηκε και με ένα επίσης buzzer beater του Λούκας Μόουρα έκανε το απόλυτο κόλπο στην Ολλανδία.
Η Λίβερπουλ επικράτησε με 4-0 της Μπαρτσελόνα, δίχως τους Φιρμίνο, Σαλάχ, Κειτά.
Και οι δύο ομάδες βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο στους ημιτελικούς και βρήκαν τον τρόπο να ανατρέψουν την κατάσταση, όταν όλος ο κόσμος τους είχε χαμένους. Δεν είναι εύκολο να αποφασίσει κάποιος, αν είναι πιο επικό αυτό που πέτυχε η Λίβερπουλ στην ρεβάνς στο Άνφιλντ ή το κατόρθωμα του Άγιαξ στο δεύτερο ημίχρονο. Ή αλήθεια είναι πως Τότεναμ και Λίβερπουλ μας χάρισαν δύο αξέχαστες ποδοσφαιρικές βραδιές, κατάφεραν και ανέτρεψαν την δύσκολη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί και βρίσκονται στον τελικό της Μαδρίτης.

ΕΜΑΘΕ ΝΑ ΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΚΕΙΝ

Πέρα από τις ανατροπές, η πορεία τους έχει ακόμα ένα κοινό στοιχείο, πέτυχαν να νικήσουν σημαντικές απουσίες που προέκυψαν την κρίσιμη ώρα. Η Τότεναμ έμαθε να ζει χωρίς τον Χάρι Κέιν. Όταν έφυγε τραυματίας στο πρώτο προημιτελικό με την Σίτι, τα Αγγλικά ΜΜΕ, ανέφεραν πως έχασε ολόκληρη την σεζόν. Κανένας δεν υπολόγιζε τότε, πως η Τότεναμ μπορεί να φθάσει στον τελικό. Σε αυτήν την διαδρομή βρήκε ανέλπιστους ήρωες, πήρε υπερβατικά πράγματα από τους Σόν, Λούκας που κλήθηκαν με διαφορετικό τρόπο να καλύψουν το κενό του και επέτρεψαν στον Χάρι Κέιν να βρεθεί στον τελικό της Μαδρίτης.

ΑΝΤΕΔΡΑΣΑΝ, ΟΤΑΝ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΞΕΓΡΑΨΕΙ

Οι φίλοι της Λίβερπουλ μία ημέρα πριν την μεγάλη ανατροπή στο Άνφιλντ, είχαν βρεθεί σε κατάθλιψη. Ήταν σκληρή η πραγματικότητα που είχε δημιουργηθεί το βράδυ τις 6 Μαϊου. Η οβίδα του Κομπανί, έκανε τους οπαδούς της Λίβερπουλ να καταλάβουν πως οι 97 βαθμοί δεν φθάνουν για να κατακτήσουν το πρωτάθλημα, ενώ το άδικο αποτέλεσμα στο Καμπ Νου και οι απουσίες των Φιρμίνο, Σαλάχ, Κεϊτά δεν άφηνα πολλά περιθώρια. Όμως το ποδόσφαιρο έδειξε πως έχει τον τρόπο να αποδίδει δικαιοσύνη.
Η Λίβερπουλ αντέδρασε, μπόρεσε με τους Οριγκί, Σακίρι, να κερδίσει με 4-0 την Μπαρτσελόνα και να προκριθεί στον τελικό του θεσμού. Θα ήταν άδικο μία τόσο καλά δουλεμένη ομάδα, να αποκλειστεί από την προβληματική Μπαρτσελόνα του Βαλβέρδε, που περιστρέφεται αποκλειστικά γύρο από τον Μέσι, είχαν όμως διαμορφωθεί όλες οι προϋποθέσεις για να συμβεί και η ομάδα του Κλοπ αντέδρασε.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΑΒΟΡΙ

Στον τελικό οι εταιρίες στοιχημάτων εκτιμούν πως υπάρχει φαβορί, αυτόν τον τίτλο, τον έχουν δώσει στην Λίβερπουλ.
Ασφαλώς και είναι λογική αυτή η απόκλιση. Τις δύο ομάδες τις χώρισαν στο πρωτάθλημα 26 βαθμοί, η Λίβερπουλ κέρδισε οριακά όπως παραδέχτηκε ο Κλοπ, με 2-1 και τα δύο παιχνίδια που έδωσαν. Ασφαλώς και αυτά δεν μετράνε, κάτι που αποδείχτηκε και στα προημιτελικά με την Σίτι, όμως στο καθορισμό του ποιος είναι το φαβορί παίζουν τον ρόλο τους, χωρίς να σημαίνει πως το φαβορί πρέπει να έχει και την απόλυτη επιβεβαίωση.

ΕΤΟΙΜΑΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ

Υπάρχει μία διαφορά που δίνει ένα αρχικό προβάδισμα στην Λίβερπουλ, πως την φετινή σεζόν ετοιμάστηκε για να κατακτήσει μεγάλα τρόπαια, αντίθετα στην Τότεναμ, οι στόχοι ήταν διαφορετικοί και η συμμετοχή στον τελικό, μοιάζει σαν να προέκυψε.
Αν κάποιος έχει διαφορετική γνώμη, προκύπτει και από τις δηλώσεις των προπονητών πριν τον τελικό. Ο Κλοπ δήλωσε πως ¨ο περσινός τελικός είχε μεγάλη επίδραση πάνω μας. Ένα χρόνο πριν ήμασταν όλοι στο αεροδρόμιο της επιστροφής στεναχωρημένοι, με κακή ψυχολογία και τα κεφάλια σκυμμένα, ο στόχος ήταν να επιστρέψουμε και επιστρέψαμε.¨
Για να συμβεί αυτό, έγινε δουλειά, βελτίωσε ένα πολύ σημαντικό κομμάτι από τις παθογένειες που υπήρχαν στην ομάδα, τόσο στο ρόστερ, όσο και στην αδυναμία της Λίβερπουλ, να επιβληθεί και σε ένα πιο κοντρόλ παιχνίδι. Ενισχύθηκε εκεί που πονούσε, έμαθε να κερδίζει και χωρίς να πρέπει μόνιμα να παίζει σε οριακή ένταση και επέστρεψε.

ΠΡΟΕΚΥΨΕ

Αντίθετα ο Ποκετίνο, στις δηλώσεις που έκανε σε ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον του, έβαλε σαν κίνητρο παραμονής, το να γίνουμε ¨πραγματικοί διεκδικητές¨. Ασφαλώς το πραγματικό επίτευγμα είναι να βρίσκεσαι στον τελικό, ο Ποκετίνο καταλαβαίνει πως διάρκεια αποκτάς, όταν είσαι σε θέση να βάζεις τόσο μεγάλους στόχους, στην Τότεναμ απλά προέκυψε.
Στον τελικό επιστρέφει ο Κέιν και οι Φιρμίνο, Σαλάχ. Τα   πράγματα για τον Κλοπ μοιάζει να είναι ξεκάθαρα, Η ενδεκάδα φαντάζει προκαθορισμένοι. Οι Άρνολντ, Ρόμπερτσον θα είναι στα δύο άκρα, Μάτιπ, Φαν Ντάικ του αμυντικό δίδυμο, Φαμπίνιο, Βεϊνλαντουμ, Χέντερσον στον άξονα και Μανέ, Σαλάχ, Φιρμίνο η επιθετική τριάδα.

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ

Ο Ποκετίνο είναι αυτός που πρέπει να πάρει τις σημαντικές αποφάσεις. Όπως ο ίδιος δήλωσε ο Χάρι Κέιν προπονείτε με την ομάδα από την περασμένη Παρασκευή. Σημαίνει πως έχει μία εβδομάδα γεμάτη, ο Αργεντίνος τεχνικός γνωρίζει αν το απόλυτο επιθετικό του όπλο, είναι σε θέση να αγωνιστεί σε ένα τόσο απαιτητικό παιχνίδι. Υπάρχει μία λεπτομέρεια που κάνει την κατάσταση πιο περίπλοκη. Ο Κέιν πράγματι είναι ένα τεράστιο όπλο, αυτήν την εποχή πιθανότητα να είναι και ο καλύτερος κλασικός στράικερ στον κόσμο, λείπει όμως από τις 9/4 και η Τότεναμ, προχώρησε χωρίς αυτόν. Μάλιστα για να φθάσει στον τελικό χρειάστηκε οι Σον, Λούκας Μόουρα κυριολεκτικά να οργιάσουν.
Αν ο Κέιν είχε έναν τραυματισμό πρόσφατο και η ομάδα δεν είχε μάθει να κερδίζει χωρίς αυτόν, τότε δεν θα υπήρχε καμία συζήτηση, παίζει και στο ψυχολογικό κομμάτι ρόλο, να έχεις στο γήπεδο τον καλύτερο σου παίκτη. Η Τότεναμ όμως το τελευταίο διάστημα κατάφερε να απογαλακτιστεί, από τα τέρματα που προσέφερε ο Κέιν. Πως αφήνεις στον πάγκο έναν εκ τον Λούκας-Σον, για να βάλεις τον Κέιν χωρίς να έχει παιχνίδι από τις 9 Απριλίου, αλλά και πως αφήνεις σε τελικό στον πάγκο τον καλύτερο στράικερ στον κόσμο, όταν τον έχεις διαθέσιμο;
Είναι ένα δίλλημα στο οποίο καλείτε να απαντήσει ο Αργεντίνος τεχνικός.

Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΡΥΘΜΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΤΟΤΕΝΑΜ

Η λογική λέει πως ένας εκ των Κέιν, Σον, Λούκας θα μείνει στην πάγκο. Από εκεί και πέρα, τα παιχνίδια με τον Άγιαξ, έδειξαν στον Ποκετίνο πως λειτουργεί καλύτερα σε αγώνες υψηλής έντασης, η ομάδα του με τρία χαφ, από ότι με τρία στόπερ. Αναμένεται λοιπόν δίδυμο των Αρντεβάιλερντ, Βερτόγκεν, στα άκρα παίζουν οι Τρίπιερ, Ρόουζ. Για την θέση 6 η απουσία του Γουίνκς κάνει φαβορί τον Γουανιάμα έναντι του Ντάιερ, εσωτερικοί οι Σισοκό, Ντελέ Άλι και δύο εκ των Σον Κέιν, Λούκας στο επιθετικό δίδυμο. Ασφαλώς και ο Ποκετίνο αξιοποιεί τα προσόντα των Έρικσεν, Ντελέ Αλι, Σόν ώστε να πηγαίνει σε διάφορες παραλλαγές.
Όταν έχεις αυτούς τους ποδοσφαιριστές στο γήπεδο, είναι πολύ εύκολο να μετατρέψεις τον ρόμβο σε 4-3-3 και σε 4-2-3-1. Να πάρεις πλάτος και ταυτόχρονα πίεση στο κέντρο άμυνας του αντιπάλου. Ο Ποκετίνο εκμεταλλεύεται την ικανότητα των Έρικσεν, Ντελε Άλι, Σον να παίξουν σε πολλούς χώρους και το πλεονέκτημα της Τότεναμ σε σχέση με την Λίβερπουλ, είναι πως σε νορμάλ τέμπο με τον Δανό, έχει καλύτερη δημιουργία.
Το είδαμε στην ρεβάνς στο Άμστερνταμ, όταν η Τότεναμ  μπορεί να επιβάλει τον ρυθμό της, ο τρόπος που αναπτύσσεται είναι εξαιρετικός, στον άξονα έχει ένα μικρό προβάδισμα η τριάδα των Γουανιάμα, Έρικσεν, Ντελε Άλι, απέναντι σε αυτήν των Φαμπίνιο, Βεϊνάλντουμ, Χέντερσον. Χρειάζεται ένα εξαιρετικό παιχνίδι από τον Βραζιλιάνο ο Κλόπ, ώστε να μην μπορέσει να κάνει ζημιά και ο Έρικσεν από τον χώρο του επιτελικού χαφ, αλλά και να αναδειχτεί πως στη θέση 6 έχει μία καλύτερη λύση η Λίβερπουλ.

Η ΤΡΙΑΔΑ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΡΟΜΟ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ

Η Λίβερπουλ έμαθε φέτος να κερδίζει και σε πιο χαμηλό τέμπο, όμως για να επικρατήσει σε παιχνίδια υψηλού επιπέδου, το όπλο της παραμένει το ποδόσφαιρο υψηλής έντασης. Είναι ξεκάθαρο πως αν καταφέρει η Τότεναμ να πάει τον τελικό σε χαμηλή ρυθμό και σε έλεγχο, στον άξονα της έχει με τον Έρικσεν τον καλύτερο ποδοσφαιριστή για να χτίσει την δημιουργία της, αν ο τελικός όμως έχει ρυθμό, η τριάδα των Σαλάχ, Φιρμίνο, Μανέ, δύσκολα κοντρολάρεται. Μην ξεχνάμε πως με την Μπαρτσελόνα η επιθετική τριάδα δεν ήταν διαθέσιμη και το γεγονός αυτό δημιουργεί και ένα ερωτηματικό σχετικά με το επίπεδο ετοιμότητας, που βρίσκεται.
Αν είναι καλά, θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο, για τους Βερτόνγκεν, Αλντερβέιρελντ, με στήριξη από την θέση 6 του Γουανιάμα να αντέξουν.
Όλα αυτά όμως θα αποδειχτούν στο γήπεδο, το φετινό Τσάμπιονς Λιγκ, μας χάρισε μοναδικές βραδιές, ανατροπές οι οποίες δεν γινόντουσαν εύκολα να αξιολογηθούν. Όλες τους όμως είχαν έναν κοινό παρανομαστή, το θάρρος η επιθετικότητα δικαιωνόταν. Όποιος επιτίθεται έχει πλεονέκτημα, όποιος το καταλαβαίνει προχωρά, όποιος έχει μείνει στο παρελθόν, το άθλημα τον αφήνει πίσω. Η συνέχεια σήμερα το βράδυ, το πρώτο βράδυ του καλοκαιριού, στη Μαδρίτη...

Champions League 2019: Τελικός αξίας 1.786.000.000 ευρώ

Μηνολόγιο Ιουνίου 2019...

Αποτέλεσμα εικόνας για ιούνιος
Ο Ιούνιος ετυμολογείται μάλλον από τη θεά Juno των Ρωμαίων, που είναι το αντίστοιχο της Ήρας. Η λαϊκή του ονομασία είναι κυρίως Θεριστής, αλλά και Κερασάρης -ευεξήγητη και στις δυο περιπτώσεις η προέλευση του ονόματος.
 Ο Ιούνης είναι ο μήνας με τις μεγαλύτερες μέρες του χρόνου. Στις 21 Ιουνίου έχουμε το θερινό ηλιοστάσιο ή λιοτρόπι, και συνάμα τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου. Στο δικό μας γεωγραφικό πλάτος, οι μέρες γύρω στην 21η Ιουνίου διαρκούν σχεδόν 15 ώρες (παρά 12 λεπτά). Βορειότερα, οι μέρες διαρκούν περισσότερο -στο Λονδίνο 16 ώρες και 40 λεπτά, και πιο πάνω φτάνουμε στις λευκές νύχτες.
Στην παλιά αγροτική κοινωνία, οι τελευταίοι μήνες της άνοιξης και οι πρώτοι του καλοκαιριού ήταν οι πιο δύσκολοι, ιδίως για όσους δεν είχαν και ζώα: η καινούργια σοδειά δεν είχε ακόμα θεριστεί ενώ η παλιά είχε τελειώσει ή κόντευε να τελειώσει, τουλάχιστο στα φτωχά νοικοκυριά. Ο Μάης και ο Ιούνης ήταν λοιπόν μήνες στενεμένοι, εξού και η κεφαλονίτικη παροιμία μας «Ο Μάης έχει τ’ όνομα κι ο Θεριστής την πείνα». Μην αφήνοντας τη συνήθειά μας, να και το μηνολόγιο του πρώτου καλοκαιρινού μήνα, από τον Νίκο Σαραντάκο πάντα...

  Σα 1 Εφεύρεσις ραδιοφώνου υπό Μαρκόνι και γενέσιον Κατερίνας Γώγου
Κυ 2
Τα ιερά Θαργήλια (και γενέθλια Γς)
Δε 3
Γεωργίου Μπιζέ και Ιωάννου Στράους του νεωτέρου
Τρ 4
Διεθνής Ημέρα των δικαιωμάτων των παιδίων
Τε 5
Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος και γενέσιον Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
Πε 6
Πυρπόλησις ναυαρχίδος Καραλή υπό Κωνσταντίνου Κανάρη εν Χίω. Και αναχώρησις Ρέη Μπράντμπερη προς τα δίδυμα φεγγάρια του Άρη
Πα  7
Γενέσιον Παύλου Γκωγκέν
Σα  8
Γενέσιον Ροβέρτου Σούμαν, του συνθέτου
Κυ 9
† Καρόλου Ντίκενς
Δε 10
Των εν Διστόμω υπό των χιτλερικών σφαγιασθέντων αθώων
Τρ 11
† Ανδρέου Μιαούλη
Τε 12
† Ρήγα Φερραίου, του εθνομάρτυρος, στραγγαλισμός
Πε 13
† Νικηφόρου Λύτρα
Πα 14
 Γενέσιον Ερνέστου Τσε Γκεβάρα
Σα 15
† Κοίμησις Μάνου Χατζιδάκι
Κυ 16
† Μάρκου Αυγέρη· αυτοκτονία Άρη Βελουχιώτη στη Μεσούντα
Δε 17
Δίωξις Ιωάννου Συκουτρή επί αθεϊα
Τρ 18
Διεθνής Ημέρα Διακηρύξεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
Τε 19
Ακριβής υπολογισμός της περιμέτρου της Γης υπό Ερατοσθένους
Πε 20
Παγκόσμια ημέρα προσφύγων
Πα 21
Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής
Σα 22
Γαλιλαίου ταπείνωσις προ της Ιεράς Εξετάσεως
Κυ 23
Ολυμπιακή ημέρα – Μνήμη βαρώνου Κουμπερτέν
Δε 24
Σύλληψις της ιδέας του Ερυθρού Σταυρού, υπό Ερρίκου Ντυνάν
Τρ 25
Γενέσιον Αντωνίου Γκαουντί, του εκκεντρικού αρχιτέκτονος
Τε 26
Παγκόσμια ημέρα κατά των ναρκωτικών
Πε 27
Αρίωνος του κιθαρωδού διάσωσις υπό δελφίνων
Πα 28
Γενέσιον Λουδοβίκου Πιραντέλο
Σα 29
† Αιμιλίου Βεάκη
Κυ 30
Θάνατος των τριών κοσμοναυτών του διαστημοπλοίου Σογιούζ ΧΙ


Για την υποδοχή του νέου μήνα και του καλοκαιριού,ένα καταπληκτικό τραγούδι από μια καλοκαιρινή, θαυμάσια συναυλία στην πόλη...Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Ματούλα Ζαμάνη, Τεχνόπολις, τέλος καλοκαιριού 2016...

Παρασκευή 31 Μαΐου 2019

30 Μαΐου 1941: Πώς Μανώλης Γλέζος και Λάκης Σάντας κατέβασαν από την Ακρόπολη τη γερμανική σημαία...

30 Μαΐου 1941: Πώς Μανώλης Γλέζος και Λάκης Σάντας κατέβασαν από την Ακρόπολη τη γερμανική σημαία
Στα τέλη Μαΐου του 1941 είχε συμπληρωθεί ένας μήνας από την παράδοση της Αθήνας στους Γερμανούς, που ολοκλήρωναν τις επιχειρήσεις τους στην Ελλάδα με την κατάληψη της Κρήτης. Ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας ήταν δύο νεαροί φοιτητές, που δάκρυζαν, όπως και χιλιάδες Αθηναίοι, βλέποντας τη γερμανική σβάστικα να κυματίζει στην Ακρόπολη. Το χιτλερικό σύμβολο προκαλούσε την ελληνική υπερηφάνεια. Έπρεπε, λοιπόν, να κατέβει…

Το παράτολμο σχέδιο γεννήθηκε στο μυαλό τους ένα ανοιξιάτικο σούρουπο στο Ζάππειο, καθώς αντίκριζαν την Ακρόπολη και στρώθηκαν στη δουλειά για να το υλοποιήσουν. Πήγαν στην Εθνική Βιβλιοθήκη και διάβασαν ό,τι σχετικό με τον Ιερό Βράχο. Στη Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια ανακάλυψαν όλες τις σπηλιές και τις τρύπες της Ακρόπολης. Γρήγορα, αντιλήφθηκαν ότι η μόνη διαδρομή που έπρεπε να ακολουθήσουν για να μην γίνουν αντιληπτοί από τους γερμανούς φρουρούς ήταν μέσω του Πανδρόσειου Άντρου.
Το πρωί της 30ης Μαΐου 1941, ο Γλέζος και ο Σάντας πληροφορήθηκαν από το ραδιόφωνο ότι η Κρήτη είχε πέσει. Οι Γερμανοί με προκηρύξεις κόμπαζαν για το κατόρθωμά τους. Οι δύο νέοι αποφάσισαν να δράσουν το ίδιο βράδυ. Όπλα δεν είχαν, παρά μόνο ένα φαναράκι κι ένα μαχαίρι. Η ώρα είχε φθάσει 9:30 το βράδυ. Η μικρή φρουρά της Ακρόπολης ήταν μαζεμένη στην είσοδο των Προπυλαίων και διασκέδαζε με νεαρές Ελληνίδες, που πουλούσαν τον ερωτά τους, πίνοντας μπύρες και μεθοκοπώντας.
Με άγνοια κινδύνου, πήδηξαν τα σύρματα, σύρθηκαν ως τη σπηλιά του Πανδρόσειου Άντρου και άρχισαν να σκαρφαλώνουν από τις σκαλωσιές, που είχαν φτιάξει οι αρχαιολόγοι για τις ανασκαφές. Φθάνοντας σε απόσταση ολίγων μέτρων από τον ιστό της σημαίας δεν αντιλήφθηκαν κανένα φρουρό και με γρήγορες κινήσεις κατέβασαν από τον ιστό το μισητό σύμβολο του ναζισμού. Ήταν μία τεράστια σημαία, διαστάσεων 4x2 μ. Είχαν φθάσει πια μεσάνυχτα. Οι δύο «κομάντος» δίπλωσαν και πήραν μαζί τους τη σημαία και ακολουθώντας το ίδιο δρομολόγιο απομακρύνθηκαν από την Ακρόπολη, χωρίς και πάλι να γίνουν αντιληπτοί από τους Γερμανούς, που συνέχιζαν τη διασκέδασή τους.
Με έκπληξη η γερμανική φρουρά αντιλήφθηκε νωρίς το πρωί ότι η σβάστικα έλειπε από τον ιστό. Οι γερμανικές αρχές πανικοβλημένες διέταξαν ανακρίσεις. Μόλις στις 11 το πρωί ανάρτησαν μια νέα σημαία στον κενό ιστό.
Γλέζος και Σάντας καταδικάσθηκαν ερήμην σε θάνατο, οι άνδρες της φρουράς εκτελέστηκαν, οι έλληνες διοικητές των αστυνομικών τμημάτων της περιοχής απαλλάχθηκαν από τα καθήκοντά τους, ενώ για τους φύλακες της Ακρόπολης δεν προέκυψε κάποιο ενοχοποιητικό στοιχείο.
Η υποστολή της σβάστικας από την Ακρόπολη αποτέλεσε ουσιαστικά την πρώτη αντιστασιακή πράξη στην κατεχόμενη Αθήνα, μία ενέργεια με συμβολικό χαρακτήρα, αλλά τεράστια απήχηση στο ηθικό των δοκιμαζόμενων Ελλήνων. Το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ιδρύθηκαν οι δύο μεγάλες αντιστασιακές οργανώσεις ΕΑΜ και ΕΔΕΣ.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο Μανώλης Γλέζος συνελήφθη τρεις φορές από τους Γερμανούς, φυλακίστηκε και κατόρθωσε να δραπετεύσει, ενώ ο Λάκης Σάντας ξέφυγε από τους διώκτες του και κατετάγη στον ΕΛΑΣ.

Πηγή: zougla.gr

Τελικά αποτελέσματα ευρωεκλογών 2019


 Αποτέλεσμα εικόνας για ευρωεκλογές

Έγινε γνωστό χθες, Πέμπτη μεσημέρι, το τελικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών αφού η ενσωμάτωση των εκλογικών τμημάτων έφτασε στο 100%.
Η Νέα Δημοκρατία πρώτευσε με 33,11% εκλέγοντας 8 ευρωβουλευτές ενώ ακολούθησε ο ΣΥΡΙΖΑ με 23,76% και 6 ευρωβουλευτές. Η τελική διαφορά έφτασε στο 9,35%.
Στην τρίτη βρέθηκε το ΚΙΝΑΛ με 7,72% και δύο ευρωβουλευτές, στην τέταρτη το ΚΚΕ με 5,35% (2 ευρωβουλευτές), στην πέμπτη η Χρυσή Αυγή με 4,88% (2 ευρωβουλευτές) και στην έκτη η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου με 4,18% και 1 ευρωβουλευτή.
Εκτός ευρωκοινοβουλίου έμεινε τελικά το ΜέΡΑ25 του Γιάννη Βαρουφάκη που συγκέντρωσε 2.99% χάνοντας για ελάχιστες ψήφους την έδρα.
Δείτε εδώ το αναλυτικό αποτέλεσμα όλων των κομματικών σχηματισμών.

Eτσι διαμορφώθηκε ο χάρτης:
Τελικά αποτελέσματα εκλογών 2019: Ο χάρτης της Ελλάδας στο 100% της ενσωμάτωσης
Και μια οπτική αρκετά εύστοχη για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, από το facebook...

Γράφει ο Γεωργάκης Ολύμπιος Β’

Στις πολλές αναλύσεις προσθέτουμε κι άλλη μία. Εξ άλλου στην εθνική μας αρρώστια ανήκει και το να μιλάμε πολύ περισσότερο από όσο πράττουμε.
Οι ευρωεκλογές ήταν περισσότερο εθνικές-βουλευτικές εκλογές, ψήφιση ή καταψήφιση της κυβερνητικής πολιτικής όπως..
ζήτησε ο πρωθυπουργός να ερμηνευθούν. Εκ των πραγμάτων, αυτό ήταν λάθος, αφού ο χρόνος που μεσολάβησε από την έξοδο από το μνημόνιο ως αυτές δεν ήταν αρκετός για να ξεδιπλώσει τα καλά που προέκυψαν.
Το κυβερνών κόμμα ήταν δεδομένο ότι κλήθηκε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά των μνημονίων. Σίγουρα τα κατάφερε, όμως με τρόπους που ο καθένας τους έθιγε ή, στην καλύτερη περίπτωση απογοήτευσε, και μια διαφορετική μερίδα του προνομιακού ακροατηρίου του, κι έτσι έχασε με ηχηρό τρόπο τις εκλογές. Για παράδειγμα:

  • Υπερφορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών αντί του ελέγχου της φοροδιαφυγής τους, (δηλώνουν 1.355 ευρώ μέσο μηνιαίο εισόδημα, όταν οι μισθωτοί δηλώνουν 1.155 ευρώ).
  • Αύξηση της φορολογίας για όλους, όπως προέβλεπαν τα μνημόνια.
  • Αδυναμία αξιολόγησης του ανθρώπινου δυναμικού στις δημόσιες υπηρεσίες και βέλτιστης κατανομής του προς όφελος των εξυπηρετούμενων πολιτών.
  • Μεγάλη καθυστέρηση στην έναρξη διερεύνησης των σκανδάλων των προηγούμενων κυβερνήσεων με αποτέλεσμα την απομάκρυνση των προσδοκιών αποκατάστασης του αισθήματος δικαίου.
  • Ανοχή σε συνεχείς και αδιάλειπτες παραβατικές συμπεριφορές ομάδων στην Αθήνα με διαφορετική αφετηρία σε όλο το εύρος από την πολιτική έως την εγκληματική.
  • Κατά καιρούς, αδυναμία διαχείρισης των μεταναστευτικών κυμάτων με αποτέλεσμα την υπερβολική επιβάρυνση αρκετών τοπικών κοινωνιών, ιδίως σε νησιά.
Στα παραπάνω πρέπει να προστεθεί το θέμα της Βόρειας Μακεδονίας, που διέρρηξε τη σύνδεση μεγάλου τμήματος του πληθυσμού της βόρειας Ελλάδας με την κυβέρνηση, ανεξάρτητα από τους άλλους λόγους που αναφέρθηκαν, που αποτελούσαν έτσι και αλλιώς ένα αρνητικό υπόστρωμα. Αυτό, βέβαια, ήταν υπολογισμένο ρίσκο από την πλευρά της κυβέρνησης, δεδομένου του φανερού ελλείμματος γνώσης, όπως και παιδείας των αντιδρώντων. Παρόλα αυτά, η επικοινωνιακή διαχείριση φάνηκε ότι ήταν ‘αφ’ υψηλού’.
Πέρα όμως από τις επιμέρους αιτίες, υπάρχει μια συνολική εξήγηση της βαρύτατης ήττας, που φαίνεται ότι δεν έχει διατυπωθεί προς το παρόν, παρότι απλή στη βάση της. Ο ΣΥΡΙΖΑ βγήκε στην κυβέρνηση έχοντας καλλιεργήσει προσδοκίες για μεγάλες αλλαγές σε σχέση με το παληό διαβρωμένο-χρεωκοπημένο πολιτικό σύστημα. Το συνειδητοποιημένο ιδεολογικά αριστερό ακροατήριο του ήταν μικρό μέρος του συνολικού, μάλλον μονοψήφιο ποσοστό. Το υπόλοιπο ήταν (α) άνθρωποι που μειώθηκε το βιωτικό τους επίπεδο και ήθελαν πίσω τις απολαβές της δεκαετίας του millennium, αδυνατώντας να δεχτούν ότι σε ένα χρεωκοπημένο κράτος τη ζημιά πρέπει να την πληρώσουν οι πολίτες που ακόμη διαθέτουν αυτή τη δυνατότητα
(β) άνθρωποι που βρέθηκαν σε αντικειμενικά δυσμενή θέση με προβλήματα επιβίωσης, προς τους οποίους η κυβέρνηση στάθηκε αρωγός, χωρίς όμως να εξασφαλίσει ότι δεν θα επωφελούνταν και άλλοι, που δεν το είχαν ανάγκη.
Στη διαδρομή, η κυβέρνηση προσπάθησε να χαμηλώσει τον πήχη των προσδοκιών, αλλά, παρά τη σοβαρότατη αλλαγή πλεύσης της, ο κόσμος εξακολουθούσε να αρνείται τη μονιμότητα της πραγματικότητας. Όταν πια με την έξοδο από τα μνημόνια άρχισαν να δίνονται κάποιες ‘επιστροφές’ θεωρήθηκαν χρωστούμενα από το παρελθόν και διαλύθηκαν στο πέλαγος των μεγάλων προσδοκιών: ‘ήταν δικά μας, μας τα είχαν πάρει, και λίγα μας γύρισαν’.
Το δραματικά εντυπωσιακό είναι ότι οι απογοητευμένοι εναπόθεσαν τώρα τις ελπίδες τους σε αυτούς που τους είχαν καταβαραθρώσει μόλις 4-5 χρόνια πριν!
Όλα τα παραπάνω δείχνουν δυστυχώς, ότι ο ελληνικός λαός εξακολουθεί να μην μπορεί να δει τη μεγάλη εικόνα μεσοπρόθεσμα, αδυνατεί να υιοθετήσει μια πολιτική ιδεολογία, είναι πλήρως ενταγμένος σε ξένα πρότυπα και, τελικά, εξακολουθεί να είναι προσκολλημένος στο στοματικό αναπτυξιακό στάδιο. Δείχνουν όμως, επίσης δυστυχώς, ότι και η κυβέρνηση παρά τις καλές της προθέσεις αφενός δεν ήταν επαρκώς αποτελεσματική και αφετέρου έχασε μερικώς αυτό που ήταν κύριο όπλο της αρχικά: το πολιτικό της αισθητήριο και την στενή σχέση με την κοινωνία.
Η εκτίμηση είναι ότι ο χρόνος που απομένει μέχρι τις εθνικές εκλογές είναι απελπιστικά λίγος για την κυβέρνηση, που πλέον μπορεί να ελπίζει μόνο σε μερική επαναφορά και σχετικό περιορισμό των απωλειών. Η νίκη της αντιπολίτευσης και στις εθνικές εκλογές πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Κυριακή 26 Μαΐου 2019

Οι ελληνικές ευρωεκλογές από το 1981 έως το 2014...


Κάθε πέντε χρόνια, οι πολίτες της ΕΕ επιλέγουν εκείνους που θα τους εκπροσωπήσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το θεσμικό όργανο που εκλέγεται με άμεση ψηφοφορία και εκφράζει τα συμφέροντά τους στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΕ. Λίγες ώρες μας χωρίζουν από την 9η, κατά σειρά, εκλογική αναμέτρηση και εκατοντάδες εκατομμύρια ψηφοφόροι καλούνται να εκλέξουν 751 μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που θα γίνουν 705 μετά την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου (Brexit). Η Ελλάδα εκλέγει συνολικά 21 ευρωβουλευτές. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα καθορίσει τους νέους πολιτικούς συσχετισμούς στο Ευρωκοινοβούλιο και την επόμενη σύνθεση της Επιτροπής, εξελίξεις που θα επηρεάσουν με τη σειρά τους όλη την πορεία του ευρωπαϊκού οικοδομήματος τα επόμενα 5 χρόνια.
Τις περισσότερες φορές όμως, από τις πρώτες ελληνικές ευρωεκλογές και εντεύθεν, τα ελληνικά πολιτικά κόμματα εξουσίας έδωσαν δημοψηφισματικό χαρακτήρα στις ευρωεκλογές, με συνέπεια τα ευρωπαϊκά ζητήματα να περάσουν σε δεύτερη μοίρα, κατά τη διάρκεια των προεκλογικών περιόδων, τις οποίες μονοπώλησε η εσωτερική κατάσταση στη χώρα.
Από το 1981, έτος κατά το οποίο έγιναν στην Ελλάδα για πρώτη φορά ευρωεκλογές, και μέχρι και το 2014, η μεγαλύτερη διαφορά, ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο κόμμα, ήταν το 2004, όταν η Νέα Δημοκρατία βρέθηκε με 9% μπροστά από το ΠΑΣΟΚ. Η μεγάλη ανατροπή έγινε το 2014, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ, από πέμπτο κόμμα που ήταν στις ευρωεκλογές του 2009, αναδείχθηκε πρώτο κόμμα με διαφορά 3,85% από το δεύτερο κόμμα της ΝΔ.

Ποιες ήταν οι διαφορές των δύο πρώτων κομμάτων στις ελληνικές ευρωεκλογές; Το 1981, η διαφορά ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ, που ήταν πρώτο κόμμα, και τη ΝΔ που ήταν δεύτερο κόμμα, έφτασε το 8,78%. Το 1984, το ΠΑΣΟΚ προηγήθηκε της ΝΔ με διαφορά 3,55%. Το 1989, η ΝΔ αναδείχθηκε πρώτο κόμμα με διαφορά 4,5% από το ΠΑΣΟΚ.
Το 1994, το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε μπροστά από τη ΝΔ με διαφορά 4,97%. Το 1999, η ΝΔ αναδεικνύεται πρώτη δύναμη στις ευρωεκλογές με διαφορά 3,35% από το ΠΑΣΟΚ. Το 2004, η ΝΔ αναδεικνύεται και πάλι πρώτη πολιτική δύναμη στις ευρωεκλογές με διαφορά 9,02% από το ΠΑΣΟΚ. Το 2009, το ΠΑΣΟΚ αναδεικνύεται πρώτο κόμμα στις ευρωεκλογές με διαφορά 4,35%. Το 2014, πρώτο κόμμα στις ευρωεκλογές αναδεικνύεται ο ΣΥΡΙΖΑ με διαφορά 3,85% από τη ΝΔ που ήρθε δεύτερο κόμμα.
Έρευνα του Ευρωβαρόμετρου, μετά τις ευρωεκλογές του 2014, έδειξε ότι την ψήφο των Ελλήνων ψηφοφόρων επηρέασε, σε ποσοστό 73%, η ανεργία. Οι ευρωπαϊκές αξίες και η ευρωπαϊκή ταυτότητα ήταν ζήτημα που επηρέασε την επιλογή τους σε ποσοστό μόλις 11%.

Οι ελληνικές ευρωεκλογές από το 1981 έως το 2014 
Στις 28 Μαΐου 1979, στη ροτόντα του Ζαππείου, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υπογράφει τη Συνθήκη Προσχωρήσεως της Ελλάδας στην Κοινότητα. Η Συνθήκη υπογράφεται παρουσία πρωθυπουργών και υπουργών Εξωτερικών των μελών της ΕΟΚ. Ένα μήνα αργότερα, η Βουλή των Ελλήνων επικυρώνει τη Συνθήκη η οποία τίθεται σε ισχύ στις 2 Ιανουαρίου 1981. Η Ελλάδα γίνεται το δέκατο μέλος της ΕΟΚ. Η Βουλή ορίζει τους 24 ευρωβουλευτές που θα εκπροσωπήσουν τη χώρα στο ευρωκοινοβούλιο μέχρι τη διεξαγωγή των πρώτων ευρωεκλογών, για την εκπροσώπηση της Ελλάδας στο ευρωκοινοβούλιο, οι οποίες θα γίνουν  τον Οκτώβριο του 1981.

Οι διπλές εκλογές του 1981
Από το 1979, οι βουλευτές του ΕΚ εκλέγονται με άμεσες εκλογές σε ολόκληρη την ΕΕ. Εκλογές διεξάγονται πάντοτε στα νέα κράτη μέλη που εντάσσονται στην ΕΕ, ώστε τα κράτη αυτά να μπορέσουν να εκλέξουν τους δικούς τους αντιπροσώπους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ακόμα και εν μέσω κοινοβουλευτικής περιόδου. Αυτό συνέβη στην Ελλάδα το 1981.
Με διπλές εκλογές, στις 18 Οκτωβρίου 1981, οι Έλληνες ψηφοφόροι εκλέγουν τους 300 βουλευτές που θα τους εκπροσωπήσουν στη Βουλή των Ελλήνων και 24 ευρωβουλευτές που θα τους εκπροσωπήσουν στο ευρωκοινοβούλιο. Οι Έλληνες ψηφοφόροι καλούνται για πρώτη φορά, να τοποθετηθούν για τον επαναπροσδιορισμό των εθνικών στόχων σε συνάρτηση με την ευρωπαϊκή διαδικασία.
Οι δύο εκλογικές αναμετρήσεις διεξάγονται με διαφορετικό εκλογικό σύστημα. Οι βουλευτικές εκλογές με ενισχυμένη αναλογική αλλά οι ευρωεκλογές με απλή αναλογική. Οι ευρωβουλευτές δεν εξελέγησαν με σταυρό προτίμησης αλλά με λίστα. Οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές ήταν 208, στις ευρωεκλογές ψήφισαν 5.752.344 πολίτες και η αποχή ανήλθε στο 18,51%, ενώ στο ίδιο ποσοστό κινήθηκε η αποχή και στις βουλευτικές εκλογές.

Πώς όμως αντιμετώπισαν οι Έλληνες τις πρώτες ευρωεκλογές στην Ελλάδα;

Οι ευρωεκλογές επισκιάστηκαν από τις εθνικές εκλογές, κατά την προεκλογική περίοδο, και η ψήφος του 1981 για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έγινε μια «δεύτερη ψήφος» χωρίς άμεσες επιπτώσεις στη συγκρότηση της πολιτικής εξουσίας.
Τα κόμματα που κατέλαβαν τις 24 έδρες στις ευρωεκλογές του Οκτωβρίου του 1981 ήταν:
1 Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) 40,12%- 10 έδρες /2 Νέα Δημοκρατία (ΝΔ): 31,34%- 8 έδρες /3 Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ) 12,84%- 3 έδρες /4 ΚΚΕ Εσωτερικού (ΚΚΕεσ.): 5,29%- 1 έδρα/ 5 ΚΟΔΗΣΟ/ΚΑΕ: 4,25% – 1 έδρα /6 Κόμμα Προοδευτικών (ΚΠ): 1,95%- 1 έδρα
Οι πρώτοι εκλεγμένοι Έλληνες ευρωβουλευτές που εξελέγησαν με το ΠΑΣΟΚ ήταν οι εξής δέκα (10): Σπύρος Πλασκοβίτης, Ασημάκης Φωτήλας, Νίκος Βγενόπουλος, Αντώνιος Γεωργιάδης, Κωνσταντίνος Νικολάου, Χρήστος Μαρκόπουλος, Δημήτρης Κουλουριάνος, Γιάννος Παπαντωνίου, Λεωνίδας Λαγάκος, Τιτίνα Πανταζή.
Με τη ΝΔ εξελέγησαν 8 ευρωβουλευτές: Λεωνίδας Μπουρνιάς, Κωνσταντίνος Καλλίας, Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος, Κωνσταντίνος Γόντικας, Ευστράτιος Παπαευστρατίου, Μιχαήλ Πρωτοπαπαδάκης, Φιλώτας Καζάζης, Κωνσταντίνος Καλογιάννης.
Με το ΚΚΕ εξελέγησαν 3 ευρωβουλευτές: Βασίλειος Ευφραιμίδης, Δημήτρης Αδάμος, Αλέκος Αλαβάνος.
Με το ΚΚΕ εσωτερικού εξελέγη ο Λεωνίδας Κύρκος.

Με το ΚΟΔΗΣΟ-ΚΑΕ εξελέγη ο Γιάγκος Πεσμαζόγλου.
Με το Κόμμα Προοδευτικών εξελέγη ο Απόστολος Παπαγεωργίου.
Οι παραπάνω ήταν οι πρώτοι εκλεγμένοι Έλληνες ευρωβουλευτές στις «Ελληνικές ευρωεκλογές». Δεν ήταν όμως οι πρώτοι ευρωβουλευτές.
Από τον Ιανουάριο του 1981 έως τη διεξαγωγή των Ευρωεκλογών, οι εκπρόσωποι της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχαν οριστεί από τη Βουλή των Ελλήνων. Αυτό συνέβη επειδή στα υπόλοιπα εννέα κράτη μέλη της τότε ΕΟΚ οι πρώτες Ευρωεκλογές είχαν διεξαχθεί το 1979, όμως η Ελλάδα προσχώρησε σε αυτήν τον Ιανουάριο του 1981. Για τον λόγο αυτό η θητεία των 24 Ελλήνων Ευρωβουλευτών διήρκεσε 2,5 χρόνια και όχι 5 χρόνια, έως τις Ευρωεκλογές του 1984.
Οι «ορισμένοι» ευρωβουλευτές – από τον Ιανουάριο του 1981 μέχρι τις ευρωεκλογές του Οκτωβρίου του 1981, με βάση την κατανομή των εδρών- από τη Νέα Δημοκρατία ήταν  οι (14 ευρωβουλευτές): Λεωνίδας Μπουρνιάς, Μιχαήλ Βαρδάκας, Δημήτριος Βλαχόπουλος, Γεώργιος Βογιατζής, Θεμιστοκλής Βύζας, Κωνσταντίνος Γόντικας, Γιώργος Δαλακούρας, Γιάννης Δημόπουλος, Νίκος Ζαρντινίδης, Γιάννης Κατσαφάδος, Σπύρος Μαρκοζάνης, Στράτος Παπαευστρατίου, Βαγγέλης Σουσουρογιάννης, Δημήτρης Φράγκος. Από το ΠΑΣΟΚ οι διορισμένοι ευρωβουλευτές (7 ευρωβουλευτές) ήταν: Γιάννης Χαραλαμπόπουλος, Αντώνιος Γεωργιάδης, Γιάννης Κουτσοχέρας, Κώστας Νικολάου, Αναστάσιος Πεπονής, Σπύρος Πλασκοβίτης, Ασημάκης Φωτήλας. Επίσης από την ΕΔΗΚ ο Ιωάννης Ζίγδης. Από το ΚΚΕ ο Κώστας Λουλές που αντικαταστάθηκε τον Φεβρουάριο του 1981 από τον Κώστα Κάππο. Από το ΚΟΔΗΣΟ ήταν ευρωβουλευτής ο Γιάγκος Πεσμαζόγλου.
Ευρωεκλογές 17ης Ιουνίου 1984
Οι δεύτερες ευρωεκλογές γίνονται τον Ιούνιο του 1984. Από τον Οκτώβριο του 1981 έως την 17η Ιουνίου 1984 έχουν μεσολαβήσει το «Σχέδιο Συνθήκης για την Ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης», γνωστό και ως «Σχέδιο Spinelli» αλλά και η πρόοδος των συζητήσεων για κρίσιμα κοινοτικά ζητήματα, όπως η διεύρυνση της Κοινότητας προς τον Ευρωπαϊκό Νότο, η Κοινή Αγροτική Πολιτική. Το ΠΑΣΟΚ, ως κυβερνητικό κόμμα, έχει μετακινηθεί από την καθολική αμφισβήτηση, ως προς τη συμμετοχή της χώρας στην ΕΟΚ. Το 1982 υποβάλει αίτηση «ειδικού καθεστώτος» ως προς τα κρατικά μονοπώλια και τις σχέσεις κράτους-κοινωνίας. Η ΕΟΚ απορρίπτει το αίτημα αλλά συμφωνεί σε ένα σημαντικό χρηματοδοτικό πακέτο, τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ), το οποίο υιοθετήθηκε από το 1985.
Η αναμέτρηση των ευρωεκλογών του 1984 ήταν μια πολωτική αναμέτρηση με χαρακτηριστικά εθνικών εκλογών που εκφράστηκε με τα συνθήματα: «Αλλαγή» και «Απαλλαγή». Η Νέα Δημοκρατία, υπό την ηγεσία του Ευάγγελου Αβέρωφ, ακολουθεί γραμμή μετωπικής σύγκρουσης, που φθάνει ως το σημείο της αποχώρησης της κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης,  ασκεί οξύτατη αντιπολίτευση και αποφασίζει να δώσει στις ευρωεκλογές δημοψηφισματικό χαρακτήρα, δηλώνοντας ότι «εφόσον τον Ιούνιο, διαπιστωθεί δυσαρμονία, μεταξύ Βουλής και λαϊκής θέλησης, θα πρέπει να προκηρυχθούν εθνικές εκλογές».
Το ΠΑΣΟΚ δεν αρνείται την πρόκληση και δηλώνει έτοιμο για αναμέτρηση «εφ΄όλης της ύλης». Οι ευρωεκλογές του 1984 εγκλωβίζονται σε κλίμα οξύτητας και πόλωσης και τα καφενεία, σε πολλές περιοχές της χώρας, χωρίζονται σε μπλε και πράσινα.
Ένα μήνα πριν τη διεξαγωγή των ευρωεκλογών, η Βουλή των Ελλήνων τροποποιεί τον εκλογικό νόμο του 1981, καταργώντας το ασυμβίβαστο της ιδιότητας του βουλευτή και του ευρωβουλευτή, για τις δύο πρώτες θέσεις του ευρωψηφοδελτίου. Στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ επικεφαλής τοποθετήθηκε ο ίδιος ο Ευάγγελος Αβέρωφ και στη δεύτερη θέση ο Ιωάννης Μπούτος, που ήταν αντίπαλος του κατά τη διεκδίκηση της προεδρίας του κόμματος τον Δεκέμβριο του 1981. Στις δύο πρώτες θέσεις του ευρωψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ τοποθετούνται ο Γεώργιος Μαύρος και ο Μανώλης Γλέζος. Το ΚΚΕ θέτει επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου τον Γρηγόρη Φαράκο.
Στην αναμέτρηση του 1984 είναι συντριπτική η επικράτηση του δικομματισμού.
Στις ευρωεκλογές του 1984 καθιερώθηκαν ειδικές διευκολύνσεις προκειμένου να μπορούν να ψηφίσουν Έλληνες πολίτες που την ημέρα των εκλογών, βρίσκονται σε κάποια άλλη χώρα της ΕΟΚ. Για πρώτη φορά εκπροσωπείται στο ευρωκοινοβούλιο η ΕΠΕΝ που ζητάει αποφυλάκιση των πραξικοπηματιών.
Τον Ιούνιο του 1984 στο ευρωκοινοβούλιο εκπροσωπούνται:
1 Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) με ποσοστό 41,59% και 10 έδρες.
2 Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) με ποσοστό 38,04% και 9 έδρες
3 Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ) με ποσοστό 11,64% και 3 έδρες.
4 ΚΚΕ Εσωτερικού (ΚΚΕεσ.) με 3,41% και 1 έδρα
5 ΕΠΕΝ με 2,29% και 1 έδρα.
Στις ευρωεκλογές της 17ης Ιουνίου του 1984, το ΠΑΣΟΚ εκλέγει ευρωβουλευτές τους Γεώργιο Μαύρο, Μανώλη Γλέζο, Παρασκευά Αυγερινό, Σπύρο Πλασκοβίτη, Γρηγόρη Βάρφη, Νικόλαο Βγενόπουλο, Χρήστο Παπουτσή, Νικόλαο Γαζή, Γεώργιο Ρωμαίο, Κωνσταντίνα Πανταζή. Η ΝΔ εκλέγει ευρωβουλευτές τους Ευάγγελο Τοσίτσα-Αβέρωφ, Ιωάννη Μπούτο, Ιωάννη Τζούνη, Δημήτριο Ευρυγένη, Ευθύμιο Χριστοδούλου, Παναγιώτη Λαμπρία, Γιώργο Αναστασόπουλο, Μαριέττα Γιαννάκου, Κυριάκο Γεροντόπουλο. Το ΚΚΕ εκλέγει τους Γρηγόρη Φαράκο, Βασίλειο Ευφραιμίδη, Δημήτριο Αδάμο. Το ΚΚΕ εσ. εκλέγει τον Λεωνίδα Κύρκο. Η ΕΠΕΝ τον Χρύσανθο Δημητριάδη.
Ευρωεκλογές 18 Ιουνίου 1989
Οι ευρωεκλογές του 1989 έχουν ενσωματώσει σημαντικές εξελίξεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Από το 1987 έχει τεθεί σε ισχύ η Συνθήκη της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης (ΕΕΠ). Είναι η Συνθήκη που συνεισέφερε καθοριστικά στην ανάπτυξη της Ένωσης, καθώς θέσπισε το κανονιστικό πλαίσιο για την εγκαθίδρυση της ενιαίας εσωτερικής αγοράς (single internal market), της διαρθρωτικής πολιτικής συνοχής και σειράς άλλων συνοδευτικών πολιτικών. Είναι επίσης η Συνθήκη που έφερε την Ευρωπαϊκή Πολιτική Συνεργασία, τον μηχανισμό δηλαδή, για το συντονισμό των εξωτερικών πολιτικών των κρατών – μελών.
Η Ελλάδα, μετά από διαπραγματεύσεις με τους αξιωματούχους της ΕΟΚ,  έχει συμφωνήσει στη δημιουργία των «Μεσογειακών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων» (ΜΟΠ). Αυτά τα πακέτα χρησιμοποίησαν πόρους από συγκεκριμένα διαρθρωτικά ταμεία για την χρηματοδότηση Μεσογειακών χωρών οι οποίες ανήκαν στην ΕΟΚ. Ήταν η πρώτη οργανωμένη σχεδιασμένη προσπάθεια της ΕΟΚ για να στηρίξει την αναπτυξιακή πορεία των μελών της. Το 1988 ακολούθησε το πακέτο Ντελόρ (1988-1993). Σύμφωνα με τις τάσεις του Ευρωβαρόμετρου της εποχής, στην πλειονότητα των Ελλήνων, η Ευρώπη καθίσταται πλέον αποδεκτή και συνδέεται με την προσδοκία ότι η Ελλάδα έχει να αποκομίσει όφελος από τη συμμετοχή της στην ΕΟΚ. Οι Έλληνες προσέβλεπαν και σε πλεονεκτήματα από την επικείμενη Ευρωπαϊκή Ενιαία Αγορά. Εντούτοις η Ευρωπαϊκή Κοινή Αγορά δεν απετέλεσε το διακύβευμα των ευρωεκλογών του 1989.
Στην Ελλάδα, η προεκλογική εκστρατεία επικεντρώνεται στις παράλληλες βουλευτικές εκλογές και έτσι οι ευρωεκλογές της 18ης Ιουνίου του 1989 μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Έχει προηγηθεί το αυστηρό σταθεροποιητικό πρόγραμμα του Κώστα Σημίτη για να αποτραπεί η συναλλαγματική κατάρρευση της οικονομίας, θύελλα αντιδράσεων πολιτικών και κοινωνικών, η διαγραφή 70 συνδικαλιστών από μέλη του κόμματος, η διάσπαση της ΓΣΕΕ, η παραίτηση Σημίτη από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου ανήγγειλε άλλη εισοδηματική πολιτική από εκείνη που είχε ανακοινώσει ο υπουργός του.
Οι ευρωεκλογές της 18ης Ιουνίου του 1989 γίνονται ενώ κυριαρχούν οι αποκαλύψεις για το σκάνδαλο Κοσκωτά και την Τράπεζα Κρήτης. Ήδη από το φθινόπωρο του 1988, εφημερίδες που μέχρι τότε υποστήριζαν το ΠΑΣΟΚ, ασκούσαν οξύτατη κριτική στον Ανδρέα Παπανδρέου και σε όσους υπουργούς θεωρούσαν ότι συνεργάστηκαν με τον Κοσκωτά. Οι βουλευτικές εκλογές της 18ης Ιουνίου 1989 που διεξήχθησαν από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, έφεραν στην πρώτη θέση το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, αλλά χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αποτέλεσμα που οδήγησε στην κυβέρνηση Τζανετάκη. Η Ελλάδα οδηγήθηκε σε νέες βουλευτικές εκλογές και στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Με τις ευρωεκλογές της 18ης Ιουνίου 1989, στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο εκπροσωπούνται:
1 Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) με ποσοστό 40,44% και 10
2 Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) με 35,94% και 9 έδρες.
3 Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου (ΣΥΝ) με ποσοστό 14,30% και 4 έδρες
4 Δημοκρατική Ανανέωση (ΔΗΑΝΑ) με 1,36% και 1 έδρα
Επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου της ΝΔ είναι ο Ι. Πεσματζόγλου και ακολουθεί η Μαριέττα Γιαννάκου. Στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ επικεφαλής είναι ο Γιώργος Ρωμαίος και ακολουθεί ο Χρήστος Παπουτσής. Επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ήταν ο Β. Ευφραιμίδης. Η ΔΗΑΝΑ εξέλεξε τον Δ. Νιάνια.
Ειδικότερα στις ευρωεκλογές του 1989, με τη ΝΔ ευρωβουλευτές εκλέγονται: Ιωάννης Πεσματζόγλου, Μαριέττα Γιαννάκου, Παύλος Σαρλής, Παναγιώτης Λαμπρίας, Γιώργος Αναστασόπουλος, Κωνσταντίνος Σταύρου, Γιώργος Σαρειδάκης, Ευθύμιος Χριστοδούλου, Ευστάθιος Λαγάκος, Φίλιππος Πιέρρος. Με το ΠΑΣΟΚ ευρωβουλευτές εκλέγονται: Γιώργος Ρωμαίος, Χρήστος Παπουτσής, Παρασκευάς Αυγερινός, Παναγιώτης Ρουμελιώτης, Διονύσιος Λιβανός, Δημήτρης Παγορόπουλος, Κωνσταντίνος Τσίμας, Ιωάννης Σταμούλης, Σωτήρης Κωστόπουλος. Με τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ εκλέγονται: Βασίλειος Ευφραιμίδης, Μιχάλης Παπαγιαννάκης, Αλέκος Αλαβάνος, Δημήτρης Δεσύλλας. Με τη ΔΗΑΝΑ ο Δημήτρης Νιάνιας.
Ευρωεκλογές 12 Ιουνίου 1994
Από τις τρίτες ευρωεκλογές του 1989 μέχρι την 12η Ιουνίου του 1994, οπότε διεξάγονται οι τέταρτες, κατά σειρά, ευρωεκλογές, έχουν μεσολαβήσει γεγονότα που σχετίζονται με την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση. Το 1992 υπογράφεται και το 1993 τίθεται σε ισχύ η Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Συνθήκη Μάαστριχτ. Πρόκειται για τη Συνθήκη που αντικαθιστά την Ευρωπαϊκή Κοινότητα με την Ευρωπαϊκή Ένωση και έχει τρεις πυλώνες: το θεσμικό πλαίσιο για την εγκαθίδρυση της ΟΝΕ που έδωσε έμφαση στο νομισματικό σκέλος και έθεσε τα κριτήρια για την ένταξη κάθε κράτους-μέλους στην ΟΝΕ, τη θέσπιση της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ), τη θέσπιση των ρυθμίσεων για την αντιμετώπιση θεμάτων εσωτερικής ασφάλειας.
Από την 1η Νοεμβρίου του 1993, η «Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση» τίθεται σε ισχύ και από εκείνη την ημέρα, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα μετονομάζεται σε «Ευρωπαϊκή Ένωση». Ένα χρόνο πριν τις ευρωεκλογές του 1994 διευρύνονται οι αρμοδιότητες του Ευρωκοινοβουλίου. Την ίδια περίοδο όμως των προσδοκιών για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, οι δείκτες της ανεργίας στην Ευρώπη βαίνουν συνεχώς αυξανόμενοι. Μαζί με τους δείκτες ανεργίας, καταγράφεται και πτώση της θετικής στάσης των ευρωπαίων πολιτών που δείχνουν απογοητευμένοι από το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και νιώθουν ότι οι χώρες τους δεν ωφελούνται.
Στην Ελλάδα, έχουν μεσολαβήσει οι πρόωρες εθνικές εκλογές το 1993 που προκλήθηκαν από την πτώση της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ο Ανδρέας Παπανδρέου επέστρεψε στην εξουσία. Προηγουμένως, τον Απρίλιο του 1993, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, έχει αποδεχθεί την ένταξη της γείτονος με την ονομασία πΓΔΜ. Τον Φεβρουάριο του 1994, λίγους δηλαδή μήνες, πριν τις ευρωεκλογές, η ελληνική κυβέρνηση επιβάλει εμπορικό εμπάργκο στη γειτονική χώρα και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταθέτει ασφαλιστικά μέτρα σε βάρος της Ελλάδας και την παραπέμπει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Εξάλλου το 1992 είχαν εξαγγελθεί, από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, μέτρα λιτότητας και εκτεταμένο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων των προβληματικών επιχειρήσεων. Παρά τις εξελίξεις αυτές, η έρευνα του Ευρωβαρόμετρου, δείχνει πως οι Έλληνες ερωτηθέντες επιμένουν να υποστηρίζουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα αλλά οι ευρωεκλογές του 1994 ήταν μάλλον υποτονικές. Στις 29 Ιουλίου 1992, η Ελληνική Βουλή κυρώνει τη Συνθήκη του Μάαστριχτ με ευρύτατη πλειοψηφία. Το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα που αντιτάχθηκε.
Η προεκλογική εκστρατεία δεν στηρίχθηκε σε μαζικές συγκεντρώσεις, το έντυπο προεκλογικό υλικό περιορίστηκε και η «μάχη» δίνεται κυρίως από τους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, που αποτελούν μια νέα πραγματικότητα από τις αρχές της δεκαετίας του ’90. Στον Τύπο παραμονές των ευρωεκλογών του 1994 κυριαρχούν το «Σκοπιανό», οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και η οικονομία, όχι τα ευρωπαϊκά θέματα. Καθώς οι ευρωεκλογές του 1994 ήταν λίγο μετά την κυβερνητική αλλαγή, διεξήχθησαν σε χαμηλούς τόνους.
Το εκλογικό σύστημα ήταν παρόμοιο με το σύστημα των προηγούμενων ευρωεκλογών, η απλή αναλογική. Ο αριθμός των ευρωβουλευτών αυξήθηκε από 24 σε 25 και, για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή αναμέτρηση, τίθεται το όριο του 3%. Θύμα του 3% γίνεται η ΔΗΑΝΑ η οποία αν και αύξησε το ποσοστό της, έμεινε εκτός ευρωπαϊκού κοινοβουλίου, γιατί συγκέντρωσε 2,8%. Στις ευρωεκλογές του 1994 υπήρξε ρύθμιση για τους ετεροδημότες. Η αποχή έφτασε το 22,14%.
Με τις ευρωεκλογές της 12ης Ιουνίου 1994 στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο εκπροσωπούνται:
1 Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) με ποσοστό 37,60% και δέκα 10 έδρες. /2 Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) με 32,63% και 9 έδρες /3 Πολιτική Άνοιξη (ΠΟΛΑΝ) με 8,67% και 2 έδρες/ 4 Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ) με 6,29% και 2 έδρες /5 Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου (ΣΥΝ) με 6,26% και 2 έδρες.
Με το ΠΑΣΟΚ ευρωβουλευτές εκλέγονται οι Δημήτρης Τσάτσος, Χρήστος Παπουτσής, Παρασκευάς Αυγερινός, Κώστας Κληρονόμος, Γιάννης Ρουμπάτης, Αγγέλα Κοκκόλα, Στέλιος Παναγόπουλος, Γιώργος Κατηφόρης, Νίκος Παπακυριαζής, Ειρήνη Λαμπράκη.
Με τη ΝΔ ευρωβουλευτές εκλέγονται Τίμος Χριστοδούλου, Αντώνης Τρακατέλλης, Νάνα Μούσχουρη, Στέλιος Αργυρός, Γ. Δημητρακόπουλος, Παύλος Σαρλής, Παναγιώτης Λαμπρίας, Γεώργιος Αναστασόπουλος, Κωστής Χατζηδάκης.
Με την ΠΟΛΑΝ εκλέγονται Κατερίνα Δασκαλάκη, Νικήτας Κακλαμάνης. Με το ΚΚΕ ευρωβουλευτές εκλέγονται Βασίλης Ευφραιμίδης, Γιάννης Θεωνάς. Με τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ εκλέγονται  Αλέκος Αλαβάνος, Μιχάλης Παπαγιαννάκης.
Ευρωεκλογές 13 Ιουνίου 1999
Οι Ευρωεκλογές 1999 διεξήχθησαν την Κυριακή 13 Ιουνίου. Η περίοδος 1994 – 1995 έχει ενσωματώσει σημαντικά γεγονότα. Το 1996 φεύγει από τη ζωή ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ο Κώστας Σημίτης γίνεται πρωθυπουργός, η Ελλάδα ζει τη υπόθεση των Ιμίων. Το 1997 ο βουλευτής Θεσσαλονίκης Κώστας Καραμανλής εκλέγεται πρόεδρος της ΝΔ. Το 1998 φεύγει από τη ζωή ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Η Ελλάδα γίνεται μέλος της ΟΝΕ. Το 1999 το Χρηματιστήριο της Αθήνας βρίσκεται σε ξέφρενη πορεία. Οι Έλληνες δίνουν τους μισθούς και τις συντάξεις τους, τρέχουν στις τράπεζες και συνάπτουν δάνεια για να πάρουν μέρος στον απίστευτο χρηματιστηριακό τζόγο, ανυποψίαστοι για το κακό που θα…πέσει στα κεφάλια τους, λίγο καιρό μετά.  Τον ίδιο χρόνο, το 1999, τίθεται σε εφαρμογή η Συνθήκη του Άμστερνταμ η οποία καλύπτει κάποια κενά της συνθήκης του Μάαστριχτ και θεσπίζει τη θέση του ύπατου εκπροσώπου για τη διαχείριση της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής. Στη Συνθήκη του Άμστερνταμ, η Ελλάδα καταφέρνει να περάσει ρύθμιση για την προστασία των συνόρων και την ακεραιότητα των κρατών μελών. Τον Μάρτιο του 1999 ξεκινούν οι Νατοϊκοί βομβαρδισμοί στην πρώην Γιουγκοσλαβία.
Στην Ελλάδα, τα δύο μεγάλα κόμματα προσδίδουν στις ευρωεκλογές του 1999 δημοψηφισματικό χαρακτήρα. Το ΠΑΣΟΚ έθεσε στο επίκεντρο την πορεία στην ΟΝΕ, την εθνική οικονομία ακόμη και το Χρηματιστήριο. Είναι χαρακτηριστική η αφίσα με το σύνθημα «1.000.000 επενδυτές ξέρουν ότι οι μετοχές έχουν αξία». Στις πολιτικές αφίσες του ΠΑΣΟΚ, τα βασικά μηνύματα για τις ευρωεκλογές είναι «Πρώτα η Ελλάδα» και «Ισχυρή Οικονομία-Ισχυρή Ελλάδα». Βασικό σύνθημα στην προεκλογική εκστρατεία της ΝΔ είναι το «Νέο Ξεκίνημα». Το βασικό σύνθημα του ΚΚΕ είναι «ΟΧΙ στην ΟΝΕ. Ψήφο στο ΚΚΕ» ενώ στις αφίσες κυριαρχεί το «κέρδη στο κεφάλαιο, δεινά στο λαό». Βασικό μήνυμα της εκλογικής διακήρυξης του ΣΥΝ είναι το «Να σταματήσουμε τον πόλεμο-να αλλάξουμε την Ευρώπη-να αλλάξουμε την Ελλάδα».
Στις ευρωεκλογές της 13ης Ιουνίου 1999, το ΠΑΣΟΚ έχει σημαντικές απώλειες και χάνει την πρώτη θέση στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Η αποχή φτάνει 29,75%. Η Πολιτική Άνοιξη δεν καταφέρνει να πιάσει το 3% και μένει εκτός ευρωβουλής.
Με τις ευρωεκλογές της 13ης Ιουνίου 1999 στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο εκπροσωπούνται
1 Νέα Δημοκρατία με ποσοστό 35,98%  και 9 έδρες
2 ΠΑΣΟΚ με ποσοστό 32,92% και 9 έδρες
3 ΚΚΕ με ποσοστό 8,67% και 3 έδρες
4 ΔΗΚΚΙ με ποσοστό 6,85% και 2 έδρες
5 Συνασπισμός με ποσοστό 5,17% και 2 έδρες
Με τη ΝΔ εκλέγονται ευρωβουλευτές Μαριέττα Γιαννάκου, Χρήστος Ζαχαράκης, Αντώνης Τρακατέλλης, Γιάννης Μαρίνος, Γ. Δημητρακόπουλος, Κωστής Χατζηδάκης, Χρήστος Φώλιας, Ρόδη Κράτσα, Γιάννης Αβέρωφ.
Με το ΠΑΣΟΚ ευρωβουλευτές εκλέγονται Δημήτρης Τσάτσος, Γιάννης Σουλαδάκης, Γιώργος Κατηφόρης, Γιάννης Κουκιάδης, Πέτρος Ευθυμίου, Άννα Καραμάνου, Αλέξανδρος Μπαλτάς, Μένη Μαλλιώρη, Μανώλης Μαστοράκης.
Με το ΚΚΕ ευρωβουλευτές εκλέγονται Στρατής Κόρακας, Γιάννης Θεωνάς, Κώστας Αλυσανδράκης
Με το ΔΗΚΚΙ εκλέγονται οι Δημήτρης Κουλουριάνος, Μανώλης Μπακόπουλος.
Με τον Συνασπισμό Αλέκος Αλαβάνος, Μιχάλης Παπαγιαννάκης.
Ευρωεκλογές 13 Ιουνίου 2004
Οι Ευρωπαίοι πολίτες προσέρχονται στην κάλπη στις 13 Ιουνίου 2004. Έχει ήδη τεθεί σε ισχύ η Συνθήκη της Νίκαιας (2003) που προετοίμασε τη μεγάλη διεύρυνση της ΕΕ και προώθησε την αμυντική ενοποίηση. Οι διαφορές για το Ευρωσύνταγμα αποδεικνύονται αγεφύρωτες. Το χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στους δίδυμους πύργους στη Ν. Υόρκη, έχει διαμορφώσει μια νέα πραγματικότητα για την Ευρώπη και όλο τον κόσμο. Τον Μάρτιο του 2003 Αμερικανοί και Βρετανοί στρατιώτες εισβάλουν στο Ιράκ και η Ευρώπη αδυνατεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στις πολεμικές εξελίξεις.
Στην Ελλάδα λίγους μήνες πριν τις ευρωεκλογές, οι πολίτες έχουν προσέλθει μια ακόμη φορά στις κάλπες, για τις βουλευτικές εκλογές, που τις κέρδισε η ΝΔ με πρόεδρο τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι πλέον ο Γιώργος Παπανδρέου. Με αυτά τα δεδομένα, η προεκλογική περίοδος των ευρωεκλογών του 2004 κινείται σε χαμηλούς τόνους και έχει αλλάξει ύφος. Το «Δίπλα στον πολίτη- Δυνατά στην Ευρώπη », είναι βασικό μήνυμα της προεκλογικής εκστρατείας της ΝΔ. Το «Δύναμη για την Ελλάδα στην Ευρώπη», υπήρξε βασικό μήνυμα της προεκλογικής καμπάνιας του ΠΑΣΟΚ. Το «ΟΧΙ στον ευρωμονόδρομο. Αντίσταση, Ανυπακοή, Απειθαρχία, Αποδέσμευση από την ΕΕ», ήταν το μήνυμα του ΚΚΕ. Το «υπάρχει και άλλος δρόμος. Παρ΄ το Αριστερά», ήταν ένα από τα κεντρικά συνθήματα του Συνασπισμού. Στις 8 Ιουνίου 2004 οι τηλεθεατές παρακολουθούν το debate (τηλεμαχία) των πολιτικών αρχηγών ενόψει των ευρωεκλογών. Από τις 40 ερωτήσεις που τέθηκαν στους πολιτικούς αρχηγούς, μόνο 4 ερωτήσεις αφορούσαν τα ευρωπαϊκά διακυβεύματα. Τα θέματα που κυριαρχούν λοιπόν την προεκλογική περίοδο είναι η οικονομία και οι Ολυμπιακοί Αγώνες.
Στις ευρωεκλογές της 13ης Ιουνίου 2004 η Ελλάδα εκλέγει 24 βουλευτές, βάσει της Συνθήκης της Νίκαιας.
Στις ευρωεκλογές της 13ης Ιουνίου 2004, η αποχή έφτασε το 36,82%. Τα κόμματα εκπροσωπήθηκαν στο Ευρωκοινοβούλιο ως εξής:
1 Νέα Δημοκρατία με ποσοστό 43,03% και 11 έδρες/ 2 ΠΑΣΟΚ με ποσοστό 34,01% και 8 έδρες /3 ΚΚΕ με ποσοστό 9,48%  και 3 έδρες /4 Συνασπισμός με ποσοστό 4,16% και 1 έδρα /5 ΛΑΟΣ με ποσοστό 4,12% και 1 έδρα.
Με τη ΝΔ εξελέγησαν ευρωβουλευτές Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, Αντώνης Σαμαράς, Αντώνης Τρακατέλλης, Γ. Δημητρακόπουλος, Κωστής Χατζηδάκης, Ρόδη Κράτσα, Γιάννης Γκλαβάκης, Μαρία Κασσιώτου, Γεώργιος Παπαστάμκος, Νίκος Βακάλης, Μανώλης Μαυρομμάτης.
Με το ΠΑΣΟΚ εξελέγησαν ευρωβουλευτές Μαίρη Ματσούκα, Σταύρος Λαμπρινίδης, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Σταύρος Αρναουτάκης, Αικατερίνη Μπατζελή, Πάνος Μπεγλίτης, Ευαγγελία Τζαμπάζη, Νίκος Σηφουνάκης.
Με το ΚΚΕ εξελέγησαν ευρωβουλευτές Θανάσης Παφίλης, Γιώργος Τούσσας, Διαμάντω Μανωλάκου.
Με τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ εξελέγη ευρωβουλευτής ο Δημήτρης Παπαδημούλης.
Με το ΛΑΟΣ εξελέγη ευρωβουλευτής ο Γιώργος Καρατζαφέρης.
Ευρωεκλογές 7 Ιουνίου 2009
Στην Ελλάδα, στις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου 2009, πραγματικός νικητής αναδείχθηκε η αποχή που έφτασε το 47,37%. Η ΝΔ που είχε αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας εξασφαλίζοντας μια καθαρή νίκη στην εκλογική αναμέτρηση των βουλευτικών εκλογών του 2004, είδε τα πρώτα σύννεφα τρία χρόνια αργότερα, στην αναμέτρηση των εθνικών εκλογών 2007, στην οποία ο δικομματισμός υπέστη το πρώτο ισχυρό πλήγμα.
Το εκλογικό σύστημα στις ευρωεκλογές του 2009 ήταν η απλή αναλογική, οι ευρωβουλευτές εξελέγησαν με τη διαδικασία της λίστας και ελάχιστο ποσοστό 3% για την είσοδο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ οι έδρες της Ελλάδας μειώθηκαν κατά δύο (22 από 24). Πρώτο κόμμα βγήκε το ΠΑΣΟΚ και δεύτερη η Νέα Δημοκρατία και έτσι στις ευρωεκλογές του 2009 ο εκλογικός χάρτης ξανάγινε.. πράσινος.
Πρόεδρος του ΣΥΝ είναι από το 2008 ο Αλέξης Τσίπρας ο οποίος εκλέγεται, για πρώτη φορά βουλευτής, λίγους μήνες μετά τις ευρωεκλογές, δηλαδή στις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2009.
Η περίοδος από τις ευρωεκλογές του 2004 μέχρι τις ευρωεκλογές του 2009, ενσωματώνει σοβαρές εξελίξεις στο σκέλος της ελληνικής οικονομίας. Ο υπουργός οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης έχει προχωρήσει σε οικονομική απογραφή η οποία αποκαλύπτει αποκρύψεις δαπανών της προηγούμενης κυβέρνησης με αποτέλεσμα να αναθεωρηθούν τα ελλείμματα των προηγούμενων ετών προς τα πάνω. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε μείωση της αξιοπιστίας της χώρας και σε τριετή επιτήρηση από την ΕΕ. Η Ευρωστατιστική Υπηρεσία (Eurostat) έχει προχωρήσει σε αναθεώρηση παλαιότερων ελλειμμάτων της Ελλάδας, από τα οποία προέκυπτε ότι η Ελλάδα δεν ικανοποιούσε ποτέ τα κριτήρια σύγκλισης του Μάαστριχτ, αφού ακόμα και την κρίσιμη χρονιά του 1999 εξακολουθούσε να έχει έλλειμμα πάνω από 3%.
Την τριετία 2004-2007 το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ έχει αυξηθεί και από το φθινόπωρο του 2008 τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα. Λίγους μήνες μετά τις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2009, και με διαμορφωμένο ένα δυσάρεστο κλίμα στο εξωτερικό για την ελληνική οικονομία, ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής  εξαγγέλλει πρόωρες εκλογές για τις 4 Οκτωβρίου 2009.
Με τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου του 2009, εκπροσωπούνται στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο:
1 ΠΑΣΟΚ με ποσοστό 36,64% και 8 έδρες/ 2 Νέα Δημοκρατία με ποσοστό 32,29% και 8 έδρες /3 ΚΚΕ με ποσοστό 8,35% και 2 έδρες /4 ΛΑΟΣ με ποσοστό 7,15% και 2 έδρες /5 ΣΥΡΙΖΑ με ποσοστό  4,70% και 1 έδρα /6 ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ με ποσοστό 3,49% και 1 έδρα.

Με το ΠΑΣΟΚ εκλέγονται ευρωβουλευτές Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Συλβάνα Ράπτη, Σταύρος Λαμπρινίδης, Χρυσούλα Σαατσόγλου, Γιώργος Σταυρακάκης, Μαριλένα Κόππα, Άννυ Ποδηματά, Κρίτων Αρσένης.
Με τη ΝΔ εκλέγονται ευρωβουλευτές Μαριέττα Γιαννάκου, Ρόδη Κράτσα, Γιώργος Παπαστάμκος, Κωνσταντίνος Πουπάκης,    Θεόδωρος Σκυλακάκης, Γιώργος Κουμουτσάκος, Γιώργος Παπανικολάου, Γιάννης Τσουκαλάς.
Με το ΚΚΕ ευρωβουλευτές εκλέγονται Θανάσης Παφίλης, Γιώργος Τούσσας.
Με το ΛΑΟΣ Νίκη Τζαβέλλα, Θάνος Πλεύρης
Με τον ΣΥΡΙΖΑ ευρωβουλευτής εκλέγεται ο Νίκος Χουντής
Με τους Οικολόγους Πράσινους ευρωβουλευτής εκλέγεται ο Μιχάλης Τρεμόπουλος
Ευρωεκλογές 25 Μαΐου 2014
Οι ευρωεκλογές του 2014 διεξήχθησαν στην Ελλάδα στις 25 Μαΐου. Το εκλογικό σύστημα ήταν η απλή αναλογική και για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε η διαδικασία επιλογής βουλευτών με σταυρό, αντί για λίστα.
Η Ελλάδα είχε το δικαίωμα εκλογής 21 ευρωβουλευτών, έναν λιγότερο από τις προηγούμενες ευρωεκλογές, λόγω της εισόδου της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και της ανακατανομής των εδρών.
Νικητής των ευρωεκλογών αναδείχθηκε ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς και δεύτερη δύναμη η Νέα Δημοκρατία. Τρίτη δύναμη αναδείχθηκε η Χρυσή Αυγή
Η αποχή άγγιξε το 40,03%.
Το αποτέλεσμα ήταν απόρροια μεγάλων πολιτικών ανατροπών αφού τα μνημόνια και η τρόικα ήταν στην Ελλάδα. Είχαν προηγηθεί οι βουλευτικές εκλογές του 2012 που ανέδειξαν τον ΣΥΡΙΖΑ δεύτερο κόμμα με το ΠΑΣΟΚ να βλέπει σημαντική πτώση της εκλογικής του δύναμης.
Στις ευρωεκλογές του Μαΐου του 2014:
ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε ποσοστό 26,57% και 6 έδρες
η Ν.Δ. έλαβε ποσοστό 22,72% και 5 έδρες /η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ έλαβε ποσοστό 9,39% και 3 έδρες /η  ΕΛΙΑ έλαβε ποσοστό 8,02% και 2 έδρες /το ΠΟΤΑΜΙ έλαβε ποσοστό 6,60% και 2 έδρες /το Κ.Κ.Ε. έλαβε ποσοστό 6,11% και 2 έδρες /Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έλαβαν ποσοστό 3,46% και 1 έδρα
Με τον ΣΥΡΙΖΑ, το 2014 εκλέγονται ευρωβουλευτές οι Μανώλης Γλέζος, Σοφία Σακοράφα, Δημήτρης Παπαδημούλης Γιώργος Κατρούγκαλος, Κωνσταντίνα Κούνεβα, Κωνσταντίνος Χρυσόγονος
Στις ευρωεκλογές του 2014, με τη ΝΔ ευρωβουλευτές εκλέγονται Μαρία Σπυράκη, Μανώλης Κεφαλογιάννης, Ελισάβετ Βόζεμπεργκ-Βρυωνίδη, Γιώργος Κύρτσος, Θεόδωρος Ζαγοράκης
Με τη Χρυσή Αυγή Ελευθέριος Συναδινός, Λάμπρος Φουντούλης, Γεώργιος Επιτήδειος
Με την ΕΛΙΑ (ΔΗΣΥ) Εύα – Ευδοξία Καϊλή, Νικόλαος Ανδρουλάκης
Με το ΠΟΤΑΜΙ Γεώργιος Γραμματικάκης, Μιλτιάδης Κύρκος
Με το ΚΚΕ Κωνσταντίνος Παπαδάκης, Σωτήριος Ζαριανόπουλος
Με τους ΑΝΕΛ Επαμεινώνδας Μαριάς (ανεξαρτητοποιήθηκε αμέσως)
(Ο  Μανώλης Γλέζος αντικαταστάθηκε από τον Ν. Χουντή,  που αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως η Σοφία Σακοράφα και αργότερα ο Κ. Χρυσόγονος.)


Κατερίνα Βλαχοδήμου
Ενδεικτική βιβλιογραφία-αρθρογραφία
-Αρχείο Εκλογών Αθηναϊκού Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων
-ιστότοπος Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
-Ευρωβαρόμετρο
-Ηλίας Νικολακόπουλος: Σύγκρουση «Αλλαγής» και «Απαλλαγής» (εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ)
-Μ. Σπουρδαλάκης (1998): «Από το Κίνημα Διαμαρτυρίας στο νέο ΠΑΣΟΚ»
-Π.Κ. Ιωακειμίδης: «1957-2017: Από τη Ρώμη στη Λισαβόνα» (Το Βήμα της Κυριακής 26.03.2017)
-Π.Κ. Ιωακειμίδης: «Ελλάδα – Ευρωπαϊκή Ένωση-Τρία λάθη πέντε μύθοι»
-Τεπέρογλου Ευτυχία: «Οι άλλες ‘εθνικές’ εκλογές. Αναλύοντας τις ευρωεκλογές στην Ελλάδα 1981-2014» (Παπαζήσης)
-Νίκος Νικολάου: «Η σταθεροποίηση της οικονομίας από τον Κώστα Σημίτη» (Καθημερινή 2008)
-Ντ. Νταϊλιάνα: «Η σημασία του νέου χάρτη της Ευρωβουλής» (Ελευθεροτυπία, 30 Μαΐου 1994)
-Δ. Δασενάκη: «Η ευρωδιαφήμιση των κομμάτων» (Τα Νέα, 23 Μαΐου 1994)
-Γιώργος Λακόπουλος: «Το μυθιστόρημα του ΠΑΣΟΚ» (Καστανιώτης)

Παρασκευή 24 Μαΐου 2019

22 Μαίου 1963: 56 χρόνια από τη δολοφονία του Γρ. Λαμπράκη μέσα από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων...

Το βράδυ της 22ας Μαΐου 1963 ο αριστερός βουλευτής Γρηγόρης Λαμπράκης δέχεται δολοφονική επίθεση από παρακρατικούς την ώρα που πάει να μιλήσει σε συγκέντρωση φίλων του στη Θεσσαλονίκη.
Έξω από τον χώρο της ομιλίας εκτός από τη συγκέντρωση υπάρχει και αντι-συγκέντρωση γνωστών παρα-κρατικών  στοιχείων. Από τις πρώτες στιγμές οι περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι η κατάσταση του άτυχου βουλευτή είναι εξαιρετικά κρίσιμη και δύσκολα θα αποφύγει το μοιραίο.

Ο Φωκίων Δημητριάδης σχολίασε με το πενάκι του τα όσα έγιναν στη Θεσσαλονίκη (Από τα ΝΕΑ) 
 
Αυτή τη θλιβερή πραγματικότητα δεν την είδαν, δεν θέλησαν, σωστότερα, να δουν, κάποιες εφημερίδες της εποχής. Όχι μόνο της Δεξιάς, όπως θα μπορούσε να υποθέσει κανείς, αλλά και… προοδευτικές. Το κλίμα είναι φορτισμένο, υπάρχει σε εξέλιξη ο Ανένδοτος αγώνας του Γεωργίου Παπανδρέου που έχει καταγγείλει τις εκλογές του 1961 ως προϊόν βίας και νοθείας, ενώ στο παρασκήνιο εξυφαίνεται σχέδιο αποστασίας και διάλυσης της Ένωσης Κέντρου. Όσο για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή που είναι πρωθυπουργός έχει μαλώσει με το Παλάτι κι ετοιμάζεται να φύγει στο εξωτερικό.
Όλα αυτά τα γράφουμε για να καταλάβετε ότι ακόμη και το παραμικρό μονόστηλο είχε τη σημασία του στην διάταξη της ύλης των εφημερίδων της εποχής που άλλωστε ήταν η σημαντικότερη πηγή ενημέρωσης καθώς δεν υπήρχε Internet και τηλεόραση και το ραδιόφωνο περιοριζόταν εκτός από την προπαγάνδα στη μίνιμουμ ενημέρωση.

Η Απογευματινή είχε διευθυντή τον Σάββα Κωνσταντόπουλο ο οποίος τρία χρόνια αργότερα έγινε εκδότης με τον «Ελεύθερο Κόσμο», το ημιεπίσημο όργανο της χούντας. Έκανε πρώτο θέμα τον τραυματισμό, αλλά τόνισε το ιατρικό σκέλος του θέματος κι όχι το πολιτικό.
Η Αθηναϊκή ήταν από τις πιο δυναμικές εφημερίδες που στήριζαν τον Γεώργιο Παπανδρέου. Όχι μόνο έκανε πρώτο θέμα την επίθεση, αλλά στην τελευταία σελίδα δημοσίευε τις τελευταίες πληροφορίες για την σοβαρή κατάσταση της υγεία του Γρηγόρη Λαμπράκη
Η Αυγή όργανο της ΕΔΑ φυσικά και είχε πρώτο θέμα την επίθεση με ανάλογους χαρακτηρισμούς (φασίστες κτλ) ενώ στις 24 του μήνα αφιερώνει όλη την πρώτη σελίδα της στο γεγονός αξιοποιώντας και τις φωτογραφίες που απουσίαζαν από το ρεπορτάζ της προηγούμενης. 
 
Το Βήμα ακροβατούσε την εποχή εκείνη. Δεν είναι τυχαίο που η είδηση καταλαμβάνει μικρό χώρο κι αυτό στο κάτω μέρος της πρώτης σελίδας. Θεωρεί σημαντικότερα θέματα την απόρριψη της ρωσικής πρότασης για απύραυλη Μεσόγειο και τον περονόσπορο που απειλεί τα ελληνικά καπνά εξ αιτίας των συνεχών βροχοπτώσεων! 
 
Το «Εθνος» είναι συγκρατημένο στην παρουσίαση του θέματος και επικαλείται την «Αυγή» για να τεκμηριώσει την άποψη ότι η επίθεση έγινε από τραμπούκους της Δεξιάς. 
 
Η «Θεσσαλονίκη» του συγκροτήματος Βελλίδη κυκλοφορούσε για τέταρτη μέρα. Είχε προσωρινά γραφεία, προσωρινές τηλεφωνικές γραμμές για την επικοινωνία με τους αναγνώστες και… θολή πολιτική γραμμή. Δεν προτάσσει στην πρώτη της σελίδα το γεγονός κι ας έγινε στην πόλη. Με τον καιρό η εφημερίδα απέκτησε και πολιτική κατεύθυνση και περισσότερη σιγουριά στις επιλογές των θεμάτων της. 
 
Η Εστία «φιλοξενεί» την είδηση σε ένα μονόστηλο στην 4η σελίδα. Δίπλα υπάρχουν κι άλλα μονόστηλα σχετικά με το θέμα. Αιτία δεν είναι μόνο η περίεργη σελιδοποίηση, αλλά και η έμφυτη αντιπάθεια σε οτιδήποτε κομμουνιστικό. 
 
Αν η νεαρή Θεσσαλονίκη υποβάθμισε την υπόθεση λόγω απειρίας, για τη Μακεδονία δεν υπάρχει δικαιολογία. Από την διάταξη της πρώτης σελίδας γίνεται φανερό ότι ο γερο – Βελλίδης δεν ήθελε να ηρωποιήσει ακόμα περισσότερο τον βουλευτή. 
 
Η Καθημερινή απηχεί τις θέσεις της κυβέρνησης. Κάνει αναφορά στην κατάσταση της υγείας του βουλευτή, αλλά και τις κυβερνητικές προσπάθειες για την τιμωρία των ενόχων.
Η Ελευθερία είναι ακόμα πιστή στον Γ. Παπανδρέου, όπως και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο φίλος του εκδότη της Πάνου Κόκκα κι αξιοποιεί ουσιαστικά το γεγονός. 
 

Τα ΝΕΑ ακολουθούν την τακτική του Βήματος. Ρεπορτάζ στην πρώτη σελίδα, αλλά όχι μεγάλη προβολή του θέματος