Αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών 2019

Με 39,85% προηγείται η ΝΔ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος συγκέντρωσε το 31,53%, σύμφωνα με τα επίσημα τελικά αποτελέσματα των εθνικών εκλογών της προχθεσινής Κυριακής.
 Η Νέα Δημοκρατία, όπως φαίνεται και στον χάρτη, κυριαρχεί, με εξαίρεση την Κρήτη, την Ξάνθη, την Άρτα, την Αχαΐα και τον Βόρειο τομέα της Δυτικής Αττικής, στους οποίους υπερτερεί ο ΣΥΡΙΖΑ.
 
Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών 2019 που δίνει η Singular Logic, στο 100% της ενσωμάτωσης, έχουν ως εξής:

Τε τελικά αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών 2019

ΝΔ: 39,85%
ΣΥΡΙΖΑ: 31,53%
ΚΙΝΑΛ: 8,10%
ΚΚΕ: 5,30%
Ελληνική Λύση: 3,70%
ΜέΡΑ 25: 3,44%
Σημειώνεται ότι μένει εκτός Βουλής η Χρυσή Αυγή καθώς συγκεντρώνει ποσοστό 2,93%.

Αποτελέσματα βουλευτικών εκλογών 2019, οι έδρες

Τα αποτελέσματα αυτά, σε έδρες, με ενσωματωμένο πάντα το 99,86% του τελικού αποτελέσματος έχουν ως εξής:
ΝΔ: 158
ΣΥΡΙΖΑ: 86
ΚΙΝΑΛ: 22
ΚΚΕ: 15
Ελληνική Λύση: 10
ΜέΡΑ25: 9

Ποιοι εκλέγονται στη νέα Βουλή

Με 39,85% και 158 βουλευτές εκλέγεται η ΝΔ και ακολουθούν ο ΣΥΡΙΖΑ με 31,53% και 86 βουλευτές, το ΚΙΝΑΛ με 8,10% και 22 βουλευτές, το ΚΚΕ με 5,30% και 15 έδρες, η Ελληνική Λύση με 3,70% και 10 έδρες και το ΜέΡΑ25 με 3,44% και 9 έδρες.
Από τις 59 εκλογικές περιφέρειες, η ΝΔ προηγείται σε 51 περιφέρειες και ο ΣΥΡΙΖΑ σε 8 περιφέρειες (πρόκειται για τις εκλογικές περιφέρειες Ξάνθης, Άρτας, Β' Δυτικής Αττικής, Αχαϊας και τις 4 περιφέρειες της Κρήτης -Χανίων, Ρεθύμνης, Ηρακλείου, Λασιθίου).
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών, έχουν εκλεγεί ως βουλευτές οι παρακάτω υποψήφιοι:

ΝΔ

Επικρατείας

Παναγιώτης Πικραμένος

Μαριέττα Γιαννάκου-Μαριόρη

Γιώργος Γεραπετρίτης

Τάκης Θεοδωρικάκος

Χρηστος Ταραντίλης

Α' Αθηνών

Όλγα Κεφαλογιάννη

Βασίλης Κικίλιας

Θάνος Πλεύρης

Νικήτας Κακλαμάνης

Άγγελος Συρίγος

Κωνσταντίνος Μπογδάνος

Φωτεινή Πιπιλή

Β1 Βόρειος Τομέας Αθηνών

Κωστής Χατζηδάκης

Άδωνις Γεωργιάδης

Νίκη Κεραμέως

Γιώργος Κουμουτσάκος

Θοδωρής Ρουσόπουλος

Δημήτρης Καιρίδης

Ζωή Ράπτη

Β2 Δυτικός Τομέας Αθηνών

Κυριάκος Μητσοτάκης

Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης

Γιάννης Λοβέρδος

Β3 Νότιος Τομέας Αθηνών

Νίκος Δένδιας

Κωνσταντίνος Κυρανάκης

Διονύσιος Χατζηδάκης

Θεοχάρης Θεοχάρης

Άννα Καραμανλή

Σοφία Βούλτεψη

Μπάμπης Παπαδημητρίου

Ιωάννης Καλλιάνος

Βασίλης-Πέτρος Σπανάκης

Α' Πειραιώς

Κωνσταντίνος Κατσαφάδος

Ιωάννης Μελάς

Νίκος Μανωλάκος

Νόνη Δούνια

Χριστόφορος-Εμμανουήλ Μπουτσικάκης

Β' Πειραιώς

Κυριάκος Μητσοτάκης

Δημήτρης Μαρκόπουλος

Α' Ανατολικής Αττικής

Γεωργία Μαρτίνου

Μάκης Βορίδης

Γιώργος Βλάχος

Βασίλης Οικονόμου

Β' Δυτικής Αττικής

Αθανάσιος Μπούρας

Ευάγγελος Λιάκος

Γιώργος Κωτσήρας

Αιτωλοακαρνανίας

Κωνσταντίνος Καραγκούνης

Μάριος Σαλμάς

Σπήλιος Λιβανός

Αργολίδας

Ιωάννης Ανδριανός

Αρκαδίας

Κωνσταντίνος Βλάσης

Άρτας

Γιώργος Στύλιος

Αχαϊας

Κυριάκος Μητσοτάκης

Αγγελος Τσίγκρης

Ανδρέας Κατσανιώτης

Ιάσων Φωτήλας

Βοιωτίας

Ανδρέας Κουτσούμπας

Γρεβενών

Ανδρέας Πάτσης

Δράμας

Κωνσταντίνος Μπλούχος

Δωδεκανήσου

Μάνος Κόνσολας

Βασίλειος-Νικόλαος Υψηλάντης

Μίκα Ιατρίδη

Ιωάννης Παππάς

Έβρου

Αναστάσιος Δημοσχάκης

Χρήστος Δερμεντζόπουλος

Σταύρος Κελέτσης

Ευβοίας

Σίμος Κεδίκογλου

Αθανάσιος Ζεμπίλης

Σπυρίδων Πνευματικός

Ευρυτανίας

Κωνσταντίνος Κοντογεώργος

Ζακύνθου

Διονύσιος Ακτύπης

Ηλείας

Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου

Κωνσταντίνος Τζαβάρας

Ανδρέας Νικολακόπουλος

Ημαθίας

Απόστολος Βεσυρόπουλος

Αναστάσιος Μπαρτζώκας

Λάζαρος Τσαβδαρίδης

Ηρακλείου

Λευτέρης Αυγενάκης

Μάξιμος Σενετάκης

Θεσπρωτίας

Βασίλης Γιόγιακας

Α' Θεσσαλονίκης

Κωνσταντίνος Καραμανλής

Κωνσταντίνος Γκιουλέκας

Ελένη Ράπτη

Σταύρος Καλαφάτης

Στράτος Σιμόπουλος

Άννα Ευθυμίου

Δημήτρης Κούβελας

Β' Θεσσαλονίκης

Θεόδωρος Καράογλου

Σάββας Αναστασιάδης

Δημήτρης Βαρτζόπουλος

Ιωαννίνων

Κωνσταντίνος Τασούλας

Σταύρος Καλογιάννης

Μαρία-Αλεξάνδρα Κεφαλά

Γιώργος Αμυράς

Καβάλας

Νικόλαος Παναγιωτόπουλος

Ιωάννης Πασχαλίδης

Μακάριος Λαζαρίδης

Καρδίτσας

Κωνσταντίνος Τσιάρας

Γεώργιος Κώτσος

Ασημίνα Σκόνδρα

Καστοριάς

Ζήσης Τζηκαλάγιας

Κέρκυρας

Στέφανος Γκίκας

Κεφαλληνίας

Παναγής Καππάτος

 Κιλκίς

Γεώργιος Γεωργαντάς

Κοζάνης

Ευστάθιος Κωνσταντινίδης

Παρασκευή Βριζίδου

Μιχάλης Παπαδόπουλος

Γεώργιος Αμανατίδης

Κορινθίας

Χρίστος Δήμας

Νίκος Ταγαράς

Μαριλένα Σουκουλή

Κυκλάδων

Ιωάννης Βρούτσης

Κατερίνα Μονογιού

Φίλιππος Φορτωμάς

Λακωνίας

Θανάσης Δαβάκης

Νεοκλής Κρητικός

Λάρισας

Μάξιμος Χαρακόπουλος

Χρήστος Κελλάς

Στέλλα Μπίζιου

Λασιθίου

Ιωάννης Πλακιωτάκης

Λέσβου

Χαράλαμπος Αθανασίου

Λευκάδας

Θανάσης Καββαδάς

Μαγνησίας

Χρήστος Μπούκωρος

Ζέττα Μακρή

Θανάσης Λιούπης

Κωνσταντίνος Μαραβέγιας

Μεσσηνίας

Αντώνης Σαμαράς

Ιωάννης Λαμπρόπουλος

Μίλτος Χρυσομάλλης

Περικλής Μαντάς

Ξάνθης

Σπύρος Τσιλιγγίρης

Πέλλας

Γιώργος Καρασμάνης

Διονύσης Σταμενίτης

Λάκης Βασιλειάδης

Πιερίας

Φώντας Μπαραλιάκος

Άννα Μάνη-Παπαδημητρίου

Σάββας Χιονίδης

Πρέβεζα

Στέργιος Γιαννάκης

Ρεθύμνης

Ιωάννης Κεφαλογιάννης

Ροδόπης

Ευριπίδης Στυλιανίδης

Σάμου

Χριστόδουλος Στεφανάδης

Σερρών

Κωνσταντίνος Καραμανλής

Φωτεινή Αραμπατζή

Τάσος Χατζηβασιλείου

Θεόφιλος Λεονταρίδης

Τρικάλων

Κωνσταντίνος Σκρέκας

Αθανάσιος Λιούτας

Κατερίνα Παπακώστα-Παλιούρα

Φθιώτιδας

Χρήστος Σταϊκούρας

Ιωάννης Οικονόμου

Γεώργιος Κοτρωνιάς

Θέμης Χειμάρας

Φλώρινας

Ιωάννης Αντωνιάδης

Φωκίδας

Ιωάννης Μπουγάς

Χαλκιδικής

Γιώργος Βαγιωνάς

Χανίων

Ντόρα Μπακογιάννη

Κωνσταντίνος-Μανούσος Βολουδάκης

Βασίλης Διγαλάκης

Χίου

Νότης Μηταράκης

 

ΣΥΡΙΖΑ

Επικρατείας

Βασίλης Βασιλικός

Έφη Αχτσιόγλου

Πάνος Σκουρλέτης

Αλέκος Φλαμπουράρης

Α' Αθηνών

Νίκος Βούτσης

Δημήτρης Τζανακόπουλος

Νίκος Φίλης

Χριστόφορος Βερναδάκης

Β1 Βόρειου Τομέα Αθηνών

Ευκλείδης Τσακαλώτος

Κωνσταντίνος Ζαχαριάδης

Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου

Γιώργος Κατρούγκαλος

Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών

Ιωάννης Δραγασάκης

Δημήτρης Βίτσας

Χαρά Καφαντάρη

Θανάσης Παπαχριστόπουλος

Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών

Νίκος Παππάς

Θεανώ Φωτίου

Γιάννης Μουζάλας

Ιωάννης Μπαλάφας

Ραλλία Χρηστίδου

Α' Πειραιώς

Θεόδωρος Δρίτσας

Β' Πειραιώς

Νίνα Κασιμάτη

Ιωάννης Ραγκούσης

Τρύφων Αλεξιάδης

Α' Ανατολικής Αττικής

Αλέξης Τσίπρας

Χρήστος Σπίρτζης

Νάσος Αθανασίου

Β' Δυτικής Αττικής

Γιώργος Τσίπρας

Αιτωλοακαρνανίας

Γιώργος Βαρεμένος

Θάνος Μωραϊτης

Αργολίδας

Ιωάννης Γκιόλας

Αρκαδίας

Γιώργος Παπαηλιού

Άρτας

Όλγα Γεροβασίλη

Αχαϊας

Αλέξιος Τσίπρας

Σία Αναγνωστοπούλου

Κωνσταντίνος Μάρκου

Βοιωτίας

Γιώτα Πούλου

Δράμας

Θεόφιλος Ξανθόπουλος

Δωδεκανήσου

Νεκτάριος Σαντορινιός

Έβρου

Νατάσα Γκάρα

Ευβοίας

Ευάγγελος Αποστόλου

Μιλτιάδης Χατζηγιαννάκης

Ηλείας

Διονύσιος-Χαράλαμπος Καλαματιανός

Ημαθίας

Φρόσω Καρασαρλίδου

Ηρακλείου

Χάρης Μαμουλάκης

Σωκράτης Βαρδάκης

Νικόλαος Ηγουμενίδης

Θεσπρωτίας

Μάριος Κάτσης

Α' Θεσσαλονίκης

Κατερίνα Νοτοπούλου

Ιωάννης Αμανατίδης

Χρήστος Γιαννούλης

Κωνσταντίνος Ζουράρις

Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης

Β' Θεσσαλονίκης

Σωκράτης Φάμελλος

Δώρα Αυγέρη

Ιωαννίνων

Μερόπη Τζούφη

Καβάλας

Σουλτάνα Ελευθεριάδου

Καρδίτσας

Σπύρος Λάππας

Καστοριάς

Ολυμπία Τελιγιορίδου

Κέρκυρας

Χρήστος-Αλέξανδρος Αυλωνίτης

Κιλκίς

Ειρήνη-Ελένη Αγαθοπούλου

Κοζάνης

Καλλιόπη Βέττα

Κορινθίας

Γεώργιος Ψυχογιός

Κυκλάδων

Νικόλας Συρμαλένιος

Λακωνίας

Σταύρος Αραχωβίτης

Λάρισας

Αλέξιος Τσίπρας

Βασίλειος Κόκκαλης

Λασιθίου

Εμμανουήλ Θραψανιώτης

Λέσβου

Ιωάννης Μπουρνούς

Μαγνησίας

Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος

Κατερίνα Παπανάτσιου

Μεσσηνίας

Αλέξης Χαρίτσης

Ξάνθης

Χουσεΐν Ζεϊμπέκ

Πέλλας

Θεοδώρα Τζάκρη

Πιερίας

Μπέττυ Σκούφα

Πρέβεζας

Κωνσταντίνος Μπάρκας

Ρεθύμνης

Ανδρέας Ξανθός

Ροδόπης

Τάκης Χαρίτου

Σερρών

Λευτέρης Αβραμάκης

Τρικάλων

Αθανάσιος Παπαδόπουλος

Φθιώτιδας

Ιωάννης Σαρακιώτης

Φλώρινας

Πέτη Πέρκα

Χαλκιδικής

Κυριακή Μαλάμα

Χανίων

Παύλος Πολάκης

Χίου

Ανδρέας Μιχαηλίδης

 

ΚΙΝΑΛ

Επικρατείας

Γιώργος Καμίνης

Α' Αθηνών

Κώστας Σκανδαλίδης

Β1' Βορείου Τομέα Αθηνών

Ανδρέας Λοβέρδος

Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

Νάντια Γιαννακοπούλου

Β3' Νοτίου Τομέα Αθηνών

Φώφη Γεννηματά

Αιτωλοακαρνανίας

Δημήτρης Κωνσταντόπουλος

Αργολίδος

Ανδρέας Πούλας

Αρκαδίας

Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος

Άρτας

Χρήστος Γκόκας

Αχαΐας

Γιώργος Παπανδρέου

Βοιωτίας

Γεώργιος Μουλκιώτης

Δράμας

Χαρά Κεφαλίδου

Ηλείας

Μιχαήλ Κατρίνης

Ηρακλείου

Φώφη Γεννηματά

Α' Θεσσαλονίκης

Χάρης Καστανίδης

Β' Θεσσαλονίκης

Γιώργος Αρβανιτίδης

Κέρκυρας

Δημήτρης Μπιάγκης

Κιλκίς

Γεώργιος Φραγγίδης

Λάρισας

Ευαγγελία Λιακούλη

Ξάνθης

Μπουρχάν Μπαράν

Ροδόπης

Ιλχάν Αχμέτ

Χαλκιδικής

Απόστολος Πανάς

 

ΚΚΕ

Επικρατείας

Αλέκα Παπαρήγα

Α' Αθηνών

Λιάνα Κανέλλη

Β1' Βορείου Τομέα Αθηνών

Θανάσης Παφίλης

Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

Δημήτρης Κουτσούμπας

Β3' Νοτίου Τομέα Αθηνών

Χρήστος Κατσώτης

Β' Πειραιώς

Διαμάντω Μανωλάκου

Α' Ανατολικής Αττικής

Ελένη Γερασιμίδου

Αιτωλοακαρνανίας

Νίκος Παπαναστάσης

Αχαϊας

Νίκος Καραθανασόπουλος

Ευβοίας

Γεώργιος Μαρίνος

Ηρακλείου

Μανώλης Συντυχάκης

Α' Θεσσαλονίκης

Δημήτρης Κουτσούμπας

Β' Θεσσαλονίκης

Λεωνίδας Στολτίδης

Λάρισας

Γεώργιος Λαμπρούλης

Λέσβου

Μαρία Κομνηνάκα

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ

Επικρατείας

Βασίλης Βιλιάρδος

Β1' Βορείου Τομέα Αττικής

Αναστασία - Αικατερίνη Αλεξοπούλου

Β2' Δυτικού Τομέα Αττικής

Μαρία Αθανασίου

Β3' Νοτίου Τομέα Αττικής

Δημήτριος Βαγενάς

Β' Πειραιώς

Σοφία-Χάιδω Ασημακοπούλου

Α' Ανατολικής Αττικής

Αντώνιος Μυλωνάκης

Α' Θεσσαλονίκης

Κυριάκος Βελόπουλος

Β' Θεσσαλονίκης

Κωνσταντίνος Χήτας

Λάρισας

Κυριάκος Βελόπουλος

Σερρών

Κωνσταντίνος Μπούμπας

 

ΜέΡΑ25

Α' Αθηνών

Αγγελική Αδαμοπούλου

Β1' Βορείου Τομέα Αθηνών

Κλέων Γρηγοριάδης

Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών

Κρίτων-Ηλίας Αρσένης

Β3' Νοτίου Τομέα Αθηνών

Σοφία Σακοράφα

Β' Πειραιώς

Γιάνης Βαρουφάκης

Α' Ανατολικής Αττικής

Μαρία Απατζίδη

Ηρακλείου

Γιάνης Βαρουφάκης

Α' Θεσσαλονίκης

Γιάνης Βαρουφάκης

Β' Θεσσαλονίκης

Κωνσταντίνα Αδάμου

Λείπει η φωνή και η ψυχή του όλη...

Αποτελεί σπάνια και ίσως ανεπανάληπτη περίπτωση στα μουσικά δρώμενα του τόπου.

Ο Νίκος Ξυλούρης, που σαν σήμερα, το 1936, γεννήθηκε στην Κρήτη, είναι ίσως ο μόνος ερμηνευτής που ενώ ξεκίνησε την πορεία του και αναδείχτηκε ως πρωταγωνιστής στο χώρο του καθαρά παραδοσιακού τραγουδιού, κατάφερε να διαφοροποιηθεί από τους άλλους ομότεχνούς του, περνώντας σε λόγιες συνεργασίες και έντεχνες διαδρομές που έδρεψαν δάφνες καθολικής αναγνώρισης και αποδοχής.

Από τη φυγή του Νίκου Ξυλούρη έχουν περάσει τριάντα εννέα χρόνια. Όμως ο μύθος του παλικαριού με την στεντόρεια κι αισθαντική φωνή και την καθαρή ματιά δεν έπαψε ούτε στιγμή να φουντώνει και να θεριεύει στην καρδιά και την συνείδηση του κόσμου.

Ίσα-ίσα μέρα με τη μέρα, κι ενώ ο χρόνος αποκρυσταλλώνει τις σκέψεις και την κρίσεις, ο Κρητίκαρος τραγουδιστής, ολοένα και απλώνει πιο πλατειά τις ρίζες και τα χνάρια του, κάνοντας μας να μελαγχολούμε για την «ζωντανή» απουσία του.

Στον ουρανό χορεύουνε,
στον Άδη κάνουν γάμο,
και βγήκαν και καλούσανε
όλους του πικραμένους
Χριστέ να με καλούσανε…

Το παράπονο του αντρειωμένου λυράρη απ’ τ’ Ανώγεια ανατάραξε τον Ψηλορείτη. Και ο Θεός, ακούγοντας την παράκλησή του, έβαλε σημάδι κι έριξε τη σαΐτα του.

Ανακίνησε και διεύρυνε το ενδιαφέρον του κόσμου για το Κρητικό τραγούδι, το οποίο ανέκαθεν λειτουργούσε δυναμικά σαν ζωντανός πυρήνας, αλλά αναμφίβολα με την παρουσία του Νίκου Ξυλούρη αναβαθμίστηκε. Και να φανταστεί κανείς ότι οι «προκάτοχοί» του, ήταν -από κάθε άποψη- αληθινά μεγαθήρια: Σκορδαλός, Φουσταλιέρης, Μπαξεβάνης, Μουντάκης κ.α. Κι όμως ο μαθητής κατάφερε με σοβαρότητα να προεκτείνει και να διευρύνει το έργο τους.

Ο Nίκος Ξυλούρης έφυγε από την ζωή στις 8 Φεβρουαρίου του 1980, στις 4 το πρωί, σε ηλικία 44 χρόνων. Ο χαμός του βύθισε σε θλίψη όλη τη χώρα. Ο σπουδαίος αυτός άνθρωπος και ερμηνευτής, είχε ριζώσει βαθιά στις καρδιές του κόσμου. Η ξεχωριστή φωνή του -που μύριζε ύπαιθρο και ξερολιθιά, αλλά ταυτόχρονα έκρυβε στα πατήματα και τις αναπνοές της τα αρώματα της ποίησης του Σεφέρη, του Ελύτη, του Ρίτσου… - τα μεγάλα τραγούδια του, οι αγώνες του για δημοκρατία τον είχαν ήδη καταξιώσει στο Πάνθεον των αξέχαστων...

Αν στις μέρες μας το Κρητικό ιδίωμα, μέσα στο ευρύτερο έθνικ άκουσμα της Μεσογείου, εδραιώνεται στη παγκόσμια μουσική σκηνή αυτό οφείλεται σε ένα μεγάλο βαθμό στη φωνή και την προσωπικότητα του, του Νίκου Ξυλούρη, του Αρχάγγελου της Κρήτης, που άνοιξε δρόμους δύσβατους και στράτες απόμερες, πάνω στις οποίες βαδίζουν σήμερα οι νεότεροι εκπρόσωποί του.

Γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου του 1936 στα Ανώγεια της Κρήτης. Είναι το πρώτο αγόρι της οικογένειάς του. Τρία κορίτσια στη σειρά και μετά ο Νίκος, ο Ψαραντώνης, ο Γιάννης... Οι γονείς του Γιώργος και Ελευθερία δεν ασχολούνται με την μουσική. Ο παππούς του όμως, ο Νίκος, ήταν γνωστός και φημισμένος λυράρης στην Κρήτη. Είναι 5 χρονών όταν οι Γερμανοί κατακτητές καίνε τ’ Ανώγεια και μεταφέρουν τα γυναικόπαιδα στο Μυλοπόταμο. Ο πατέρας του γίνεται αντάρτης. Θα επιστρέψουν στο χωριό τους μετά την απελευθέρωση. Σε ηλικία 12 ετών, ο πατέρας του, του αγόρασε την πρώτη του λύρα. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα έγινε ένας από τους πιο περιζήτητους μουσικούς που καλούσαν σε γάμους, βαφτίσια, χορούς, χαρές...

Στα 17 του κατεβαίνει για πρώτη φορά να δουλέψει στο Ηράκλειο, στο κέντρο «Κάστρο». Πηγαίνοντας στο Βενεράτο, ένα χωριό 18 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο, γνωρίζει την συντρόφισσα της ζωής του Ουρανία Μελαμπιανάκη. Στις 21 Μαίου του 1958 θα κλεφτούν αφού η Ουρανία προέρχονταν από ευκατάστατη οικογένεια και υπήρχε «κίνδυνος», ο πατέρας της να μην έδινε τη συγκατάθεσή του... Είναι δύσκολα χρόνια. Μαζί με τον αδελφό του Γιάννη γυρνούν στις γιορτές και στα πανηγύρια. Το Νοέμβρη του 1958 πραγματοποιεί τις πρώτες του ηχογραφήσεις. Η αμοιβή του για το Μια μαυροφόρα που περνά είναι 150 δραχμές. Το τραγούδι όμως ακούγεται αρκετά. Θα ακολουθήσουν κι άλλες επιτυχίες σε δίσκους 45 στροφών. Το 1960 γεννιέται το πρώτο του παιδί, ο Γιώργος που δυστυχώς δεν είναι κοντά μας. ΄Εξι χρόνια αργότερα θα ‘ρθεί και η Ρηνιώ.

Το 1966 συμμετέχει σε ένα διαγωνισμό Φολκλορικού Τραγουδιού στο Σαν Ρέμο, στην Ιταλία. Είναι η πρώτη φορά που ταξιδεύει στο εξωτερικό. Κερδίζει το πρώτο βραβείο αλλά η είδηση περνά στα ψιλά γράμματα των εφημερίδων... Το 1969 τραγουδά την περίφημη Ανυφαντού που η απήχησή της «σπάει» τα στενά όρια της παραδοσιακής δισκογραφίας. Τον Απρίλη της ίδιας χρονιάς εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Αθήνα, στο «Κονάκι» και τον Σεπτέμβριο εγκαθίσταται μόνιμα στην πρωτεύουσα. Το καλοκαίρι του 1970 η γνωριμία του με τον Τάκη Β. Λαμπρόπουλο θα αποφέρει το συμβόλαιο συνεργασίας με την Columbia.

Όταν στις αρχές του ’70 πηγαίνει στην Κολούμπια είναι η εποχή που το «έντεχνο» τραγούδι, παρά την «απουσία» των Mίκη Θεοδωράκη και Μάνου Χατζιδάκι, βρίσκεται σε μεγάλη ακμή, και ο πάντα ευρηματικός και πρωτοπόρος Λαμπρόπουλος θέλει να συνδέσει τον δημοτικό τραγουδιστή με τις μουσικές του Σταύρου Ξαρχάκου. Ο Ξυλούρης όμως έχει άλλα σχέδια. Θέλει πρώτα να τραγουδήσει τα τραγούδια της πατρίδας του, τα Ριζίτικα, τον Ερωτόκριτο... και την μετά να ταξιδέψει στα μεστά ποτάμια του αληθινά έντεχνου τραγουδιού.

Έρχεται σε επαφή με τον Γιάννη Μαρκόπουλο και τραγουδά - μαζί με την Μαρία Δημητριάδη - στο μεγάλο του δίσκο Χρονικό. Η εκπληκτική άρθρωσή του και το ιδιαίτερο χάρισμά που διαθέτει στην εκφορά του λόγου «περνούν» στις ψυχές και τα χείλη του κόσμου την ελειπτική και σουρεαλιστική γραφή του Κ. Χ. Μύρη (ψευδώνυμο του Κώστα Γεωργουσόπουλου) που υπογράφει τους στίχους. Στο Χρονικό συνυπάρχουν πρωτότυπα και δημιουργικά το «δημοτικό» με το «λαϊκό», το σύγχρονο με το παραδοσιακό, δίνοντας το στίγμα του Μαρκόπουλου για ένα νέο μουσικό «κίνημα» του οποίου είναι ο εμπνευστής.

Το 1971 κυκλοφορούν τα Ριζίτικα, σε ενορχήστρωση και επιμέλεια του Γιάννη Μαρκόπουλου με την εκφραστική και βροντερή φωνή του Ξυλούρη να δεσπόζει: Αγρίμια κι αγριμάκια μου, Μάνα κι αν έρθουν οι φίλοι μου, Κόσμε χρυσέ κ.α.. Το Πότε θα κάνει ξαστεριά γίνεται αντιδικτατορικό σύνθημα. Ο δίσκος θα βραβευθεί από την Γαλλική Ακαδημία του Σαρλ Κρος. Το Μάιο του 1971, μαζί με τους Μαρκόπουλο, Μέμυ Σπυράτου, Δάφνη Ζούνη, εμφανίζεται στη μπουάτ «Λήδρα», Κέκροπος 12 στην Πλάκα. Η επιτυχία τους είναι πολύ μεγάλη. Η φωνή του Ξυλούρη, στην καρδιά της δικτατορίας γίνεται σημαία αντίστασης...

Το 1972 κυκλοφορεί η Ιθαγένεια με την εμπνευσμένη και πρωτοποριακή μουσική γραφή του Γιάννη Μαρκόπουλου σε «μαγικούς» στίχους Κ. Χ. Μύρη (ψευδώνυμο του Κώστα Γεωργουσόπουλου) στο ίδιο πνεύμα με το Χρονικό προεκτείνοντας και εμβαθύνοντας ακόμη περισσότερο το εγχείρημα του συνθέτη αλλά και όλων των συντελεστών. Ο Ξυλούρης γίνεται ο τελάλης και πραματευτής μια μουσικής επανάστασης που μπολιάζει το τραγούδι με παραδοσιακά αλλά και λόγια στοιχεία, με ένα λόγο ποταμό πλημμυρισμένο από μνήμες αλλά και όνειρα.

Το 1972 συνεργάζεται με τον Σταύρο Ξαρχάκο στο άλμπουμ Διόνυσε καλοκαίρι μας. Θα συνεχίσουν μαζί στο θέατρο «Αθήναιον» όπου η Τζένη Καρέζη με τον Κώστα Καζάκο παρουσιάζουν το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη Το μεγάλο μας τσίρκο, με αντικείμενο την ιστορική διαδρομή της Ελλάδας στα νεότερα χρόνια. Μέσα από τις ιστορικές αναφορές και τα τραγούδια εκφράζεται το τεταμένο αντιδικτατορικό κλίμα που θα οδηγήσει στην εξέγερση του Πολυτεχνείου. Κι εκεί ο Ξυλούρης είναι μπροστάρης. Τραγουδά κι εμψυχώνει τους φοιτητές, μένει μαζί τους, μοιράζεται το πρόχειρο φαγητό τους... Οι συναυλίες, οι δίσκοι του, οι ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές του απαγορεύονται.

Το Πάσχα του 1974 βγαίνει η Συλλογή με παλαιότερα και καινούργια τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου. Εδώ περιλαμβάνονται τα υπέροχα: Πως να σωπάσω σε στίχους Κώστα Κινδύνη, Αυτόν τον κόσμο τον καλό σε στίχους Βασίλη Ανδρεόπουλου, Γειά σου χαρά σου Βενετιά και Παλικάρι στα Σφακιά σε στίχους Νίκου Γκάτσου και Ήτανε μια φορά σε στίχους Κώστα Φέρρη. Το τραγούδι αυτό ακουγόταν στην τηλεοπτική σειρά του Δημήτρη Ποντίκα και του Φέρρη Έμποροι των Εθνών.

Και στην μεταπολιτευτική περίοδο ο Νίκος Ξυλούρης θα έχει έντονη καλλιτεχνική και πολιτικοκοινωνική δραστηριότητα. Στο Καπνισμένο Τσουκάλι του Χρήστου Λεοντή σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου είναι συγκλονιστικός όταν τραγουδά: …Αυτά τα κόκκινα σημάδια στους τοίχους, μπορεί νά ’ναι κι από αίμα… Όλο το κόκκινο στις μέρες μας είναι αίμα...

Το 1975 μετά το έντονο πέρασμά του στην λόγια δισκογραφία, επιστρέφει και πάλι στις ρίζες, παρουσιάζοντας ένα μεγάλο «προσωπικό» δίσκο με παραδοσιακά κομμάτια της Κρήτης με τίτλο Τα που θυμάμαι τραγουδώ. Το 1976, σε συνεργασία με τον Χριστόδουλο Χάλαρη, με τον οποίο έχουν ήδη συνυπάρξει στα χαρακτηριστικά LP Τροπικός της Παρθένου και Ακολουθία, κυκλοφορεί σε πολυτελή έκδοση -με καλαίσθητο πολυσέλιδο ένθετο και εικαστική εικονογράφηση- ο Ερωτόκριτος, μία περιήγηση σε όλες τις μελωδικές καταγραφές του έργου του Βιτσέντζου Κορνάρου.

Το 1977 κυκλοφορεί το δίσκο Τα Ερωτικά, όπου επιχειρεί να αποσυνδέσει την φωνή και την παρουσία του από τις πολιτικές μνήμες, ερμηνεύοντας τραγούδια «της ζωής, της χαράς, του κεφιού, του έρωτα» με «σύγχρονο» ήχο, σε ενορχήστρωση Κώστα Γανωσέλλη. Ο δίσκος σημείωσε - ίσως για τελευταία φορά στη διαδρομή του στη δισκογραφία - μεγάλη εμπορική επιτυχία. Ο Νίκος Ξυλούρης ερμηνεύει λαϊκές στιγμές του Στέλιου Βαμβακάρη μαζί με παραδοσιακά κρητικά, ορισμένα εκ των οποίων που φέρουν την υπογραφή του Κώστα Μουντάκη.

Αρχίζει να νοιώθει τις πρώτες ενοχλήσεις στην υγεία του. Βήχας, πονοκέφαλοι... Δε δίνει σημασία και συνεχίζει το τραγούδι. Στις 12 Μαίου 1979 πηγαίνει στην Αμερική. Μαζί του είναι η γυναίκα του κι ο αδελφός του Γιάννης. Εκεί θα συναντήσει το φίλο και συμπαραστάτη του Σταύρο Ξαρχάκο, με τον οποίο ετοιμάζουν μία νέα δισκογραφική εργασία. Μαζί του είναι και όλη η Ελλάδα... Στις 5 Αυγούστου επιστρέφει και εγκαθίσταται στο Πόρτο Ράφτη, στο σπίτι του στενού του φίλου Ντίνου Δοξιάδη. Το Δεκέμβρη ταξιδεύει και πάλι στην Αμερική. Γυρνάει στην πατρίδα μετά από μία μόλις εβδομάδα. Αργοσβήνει...

Στις 5 Φεβρουαρίου του 1980 εισάγεται στο Αντικαρκινικό Πειραιώς. Δυστυχώς δεν θα ξαναβγεί ζωντανός. Ξημερώματα Παρασκευής αφήνει την τελευταία του πνοή. Η αλησμόνητη Βίκυ Μοσχολιού με την οποία ο Ξυλούρης είχε τραγουδήσει σε συναυλίες του Ξαρχάκου στο Ηράκλειο και τα Ανώγεια θα δηλώσει: «Επρόκειτο να δουλέψουμε στο Δέλτα του Φαλήρου μαζί με τον Αντώνη Καλογιάννη. ΄Οταν ξεκινήσαμε τις πρόβες μου έλεγε ότι τον πόναγε το κεφάλι του. Τελικά αυτή η δουλειά δεν έγινε... Πιστεύω ότι με την ιδιαιτερότητα της φωνής του και με τα τραγούδια που έλεγε εκπροσωπούσε όχι μόνο την Κρήτη αλλά όλη την Ελλάδα. Πάντοτε θα τον θυμάμαι με αγάπη και θα έπρεπε να ακούγεται περισσότερο από τα ΜΜΕ γιατί η φωνή του είναι φως μέσα στο σκοτάδι, σ’ αυτό που δυστυχώς σήμερα έχει βυθιστεί το ελληνικό τραγούδι...».

                                                                                                                           Πηγή: ogdoo.gr

Μετανάστευση και εργασία για εκπαιδευτικούς στην Αγγλία...

Ποια είναι η αναγνώριση των Ελλήνων εκπαιδευτικών στο Ηνωμένο Βασίλειο;

Όλοι οι εκπαιδευτικοί από  Ελληνικά Πανεπιστήμια, αναγνωρίζονται στην Αγγλία ως κάτοχοι άδειας διδασκαλίας. Αυτό σημαίνει ότι έχουν δικαίωμα να διδάξουν στην Αγγλία σε οποιαδήποτε βαθμίδα θέλουν κατόπιν λήψης μιας άδειας διδασκαλίας γνωστής ως QTS. Το QTS είναι ανοιχτού τύπου και δεν περιορίζει ηλικιακά. Αυτό σημαίνει ότι ένας Νηπιαγωγός ΑΕΙ με QTS μπορεί να διδάξει και άλλες τάξεις. Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί, κατόπιν λήψης του QTS, μπορούν επίσης επίσημα να δουλέψουν ως φροντιστές σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς της Αγγλίας (Nursery Nurses). Αν ανήκετε στις παρακάτω κατηγορίες εκπαιδευτικών δικαιούστε QTS και μπορείτε να διδάξετε στην Αγγλία:

• Νηπιαγωγοί ΑΕΙ/ ΤΕΕΑΠΗ
• Δάσκαλοι
• Καθηγητές απο τμήματα όπως Μαθηματικό, Φυσικής, Χημείας, Γεωγραφίας, Ελληνικής Φιλολογίας, Ξένης Φιλολογίας
• Γυμναστές
• Καθηγητές Μουσικής και Καλλιτεχνικών
• Απόφοιτοι ΦΠΨ με κατεύθυνση Φιλολογία (όχι το πρόγραμμα Ψυχολογίας)

Οι Νηπιαγωγοί ΤΕΙ/ ΙΕΚ δεν μπορούν να διδάξουν και δε δικαιούνται QTS, ωστόσο μπορούν να δουλέψουν επίσημα ως φροντιστές σε παιδικούς σταθμούς αλλά και ως βοηθοί σε σχολεία. Μπορούν να δουλέψουν και σε παιδότοπους και childminders.
Οι απόφοιτοι ΕΠΑΛ Βρεφονηπιοκόμων κάποιες φορές αναγνωρίζονται ως πιστοποιημένοι φροντιστές παιδιών και μπορούν να δουλέψουν σε παιδικούς σταθμούς. Κάποιοι άλλοι, αναλόγως του κύκλου, αναγνωρίζονται ως εκπαιδευόμενοι και πρέπει να βρουν μαθητειακή θέση σε παιδικό σταθμό για να ολοκληρώσουν την πιστοποίηση που χρειάζεται.

Ποια είναι η διαδικασία αναγνώρισης για δουλειά στην Αγγλία;

Οι εκπαιδευτικοί ΑΕΙ θα χρειαστεί πρώτον να μεταφράσουν τα πτυχία τους και την αναλυτική βαθμολογία σε πιστοποιημένο μεταφραστή, και δεύτερον να λάβουν το QTS κάνοντας αυτή την αίτηση. Το QTS συνήθως έρχεται μέσα σε 15 μέρες αλλά μπορεί να πάρει έως και 3 μήνες. Το QTS αναγνωρίζει επίσημα το δικαίωμά σας να διδάξετε και μπορείτε επίσημα, εφόσον το λάβετε, να ψάξετε δουλειά. Ωστόσο, το QTS απο μόνο του δεν επιβεβαιώνει την ηλικιακή ομάδα στην οποία ειδικευτήκατε και έτσι, αν χρειαστεί, δε θα μπορέσετε να αποδείξετε σε τι ειδικεύεστε σε έναν εργοδότη. Έτσι, προτείνω να κάνετε και την αντιστοίχιση Statement of Comparability του UK Naric η οποία θα επιβεβαιώνει τον τομέα των σπουδών σας. Προσοχή! Μην κάνετε το Statement of Comparability for the Early Years sector ακόμη και αν θέλετε να δουλέψετε σε παιδικούς σταθμούς. Επίσης μην αναφέρετε ‘’teaching’’ ως το σκοπό της αίτησης καθότι θα σας παραπέμψουν να κάνετε το QTS. Απλώς πείτε ‘’I want to have my degree compared to a UK degree’’. Για την αίτηση Naric επισκεφτείτε αυτό το link.
Αν είστε Νηπιαγωγός ΤΕΙ, ΙΕΚ ή απόφοιτος ΕΠΑΛ Βρεφονηπιοκόμων, η αντιστοίχιση που χρειάζεστε είναι το Statement of Comparability for the Early Years Sector. Θα χρειαστείτε, εκτός απο τα υπόλοιπα έγγραφα που θα σας ζητηθούν, ένα χαρτί απο τη σχολή σας που να πιστοποιεί την ηλικιακή ομάδα στην οποία ειδικεύεστε. Αν αναγνωριστείτε ως Level 3 και πάνω μπορείτε επίσημα να δουλέψετε ως πιστοποιημένοι Nursery Nurses σε παιδικούς σταθμούς. Αν αναγνωρίζεστε κάτω απο level 3 τότε μπορείτε να ψάξετε για θέσεις trainee Nursery Nurse/ level 2.

Λοιπά σημαντικά έγγραφα

• Πριν έρθετε στην Αγγλία, είναι πολύ σημαντικό να εξασφαλίσετε μια βεβαίωση καθαρού ποινικού μητρώου απο την Ελλάδα και να τη μεταφράσετε στα Αγγλικά απο πιστοποιημένο μεταφραστή.
• Όταν φτάσετε στην Αγγλία θα χρειαστείτε Αγγλικό ΑΦΜ , γνωστό ως National Insurance Number. Αυτό θα το εξασφαλίσετε με ένα τηλεφώνημα στο HMRC (εφορία) στο 0800 141 2075 (textphone: 0800 141 2438), απο Δευτέρα έως Παρασκευή, μεταξύ 8πμ και 6μμ. Μπορείτε να τηλεφωνήσετε μόνο όταν είστε ήδη στην Αγγλία.
• Θα χρειαστείτε επίσης Αγγλική βεβαίωση καθαρού ποινικού μητρώου, χωρίς την οποία απαγορεύεται να δουλέψετε με παιδιά. Αυτή λέγεται enhanced DBS (CRB). Αν βρείτε δουλειά σε παιδικό σταθμό, θα σας την πληρώσει ο εργοδότης. Αν σκοπεύετε να ψάξετε δουλειά απευθείας σε γραφεία ή σχολεία, θα πρέπει να την πληρώσετε και να κάνετε την αίτηση μόνοι σας. Το κόστος είναι περίπου £50 και θα βρείτε πληροφορίες εδώ.
  

Τι άλλο πρέπει να γνωρίζω;

• Η Αγγλική εκπαίδευση διαφέρει   πολύ σε σχέση με την Ελληνική. Το ίδιο διαφέρουν και οι σχολικές διακοπές, ενώ υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα σε ιδιωτική και κρατική προσχολική αγωγή. Ειναι σημαντικό να κατανοήσετε πώς λειτουργεί το σύστημα, διαφορετικά θα μπερδευτείτε πολύ όταν έρθει η ώρα να ψάξετε για αγγελίες εργασίας. Διαβάστε καλά τη στήλη μας ‘’Η Αγγλική εκπαίδευση’’ στο www.teachintheuk.com
• Το κόστος ζωής διαφέρει απο πόλη σε πόλη. Το Λονδίνο είναι πιο ακριβό, ωστόσο έχει και πιο πολλές θέσεις εργασίας στον τομέα των σχολείων και των παιδικών σταθμών. Δείτε καλά τη στήλη ‘’Καθημερινότητα και κόστος ζωής’’ στη σελίδα μας. Εκεί θα βρείτε αναλυτικά τους μισθούς, τα ενοίκια και τους λογαριασμούς ώστε να υπολογίσετε το πως θα είστε οικονομικά.
• Είναι σημαντικό να καταρτιστείτε και να εμπλουτίσετε το βιογραφικό σας με γνώσεις στο Αγγλικό σύστημα.
• Εδώ θα βρείτε μερικά σημαντικά online προγράμματα.
• Στην Αγγλία υπάρχει δωρεάν ιατρική περίθαλψη ανεξάρτητα απο το αν δουλεύει κάποιος ή είναι άνεργος. Όταν φτάσετε στην Αγγλία και εφόσον έχετε μόνιμη κατοικία, μπορείτε να βρείτε τον πιο κοντινό GP εδώ.
• Συμβουλές για το πως να φτιάξετε το βιογραφικό σας θα βρείτε σε αυτό το άρθρο, μαζί με δείγματα απο βιογραφικά.
•    Στο άρθρο  Ψάχνοντας για δουλειά  θα βρείτε όλες τις εργασιακές επιλογές σας και το πώς να κινηθείτε για να κάνετε αιτήσεις.

Αν έχετε οποιαδήποτε άλλη ερώτηση μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μέσω της σελίδας μας.
Καλή επιτυχία!
Η Χριστίνα Παναγοπούλου είναι απόφοιτος του ΤΕΕΑΠΗ Πατρών. Μετακόμισε στο Λονδίνο το 2008 και απο τότε έως το 2014 δούλεψε σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς του Λονδίνου με παιδιά 0-5 ετών. Απο το 2015 διδάσκει μόνιμα στο Αγγλικό δημόσιο στην προδημοτική τάξη Reception. Είναι δημιουργός της σελίδας υποστήριξης Ελλήνων εκπαιδευτικών στο Ηνωμένο Βασίλειο www.teachintheuk.com (το πρώην blog Νηπιαγωγοί στην Αγγλία) απο το 2013.Είναι τελειόφοιτος του μεταπτυχιακού προγράμματος Comparative Education του UCL.Μπορείτε να τη βρείτε μέσω της σελίδας της στο facebook εδώ αλλά και στο Instagram: teach_in_the_uk


                                                     Πηγή: Χριστίνα Παναγοπούλου  www.fresh-education.gr

Βουλευτικές εκλογές, σήμερα...

Eίκοσι κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων θα συμμετέχουν τελικά στις εθνικές εκλογές της  σημερινής Κυριακής, 7 Ιουλίου.Στις Ευρωεκλογές, στις 26 Μαΐου,  συμμετείχαν 40 κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων.
Το Α1 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου με την υπ΄ αριθμ. 78/2019 απόφασή του, προέβη στην ανακήρυξη των κομμάτων, συνασπισμών κομμάτων, των βουλευτών, των βουλευτών Επικρατείας και των μεμονωμένων..
βουλευτών που έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις σημερινές βουλευτικές εκλογές.
Εκτός της εκλογικής αναμέτρησης παρέμειναν τα εξής κόμματα και οι συνασπισμοί κομμάτων: 1) Άλλη Ελλάδα, 2) Κίνημα φτωχών Ελλάδος, 3) Απόφαση Ανάγκης, 4) Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος-ΑΚΕ και 5) ο συνδυασμός Ανεξάρτητων Υποψηφίων υπέρ των Δημοψηφισμάτων Πρωτοβουλίας Πολιτών.
Τα 20 κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων τα οποία έλαβαν το «πράσινο φως» από τον Άρειο Πάγο για να συμμετέχουν στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές είναι:
1) Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς –ΣΥΡΙΖΑ
2) Νέα Δημοκρατία -ΝΔ
3) Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή
4) Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος-ΚΚΕ
5) Κίνημα Αλλαγής (ΚΙΝ.ΑΛ.)
6) Ένωση Κεντρώων
7) Ελληνική Λύση- Κυριάκος Βελόπουλος
8) Πλεύση Ελευθερίας- Ζωή Κωνσταντοπούλου
9) Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή - ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.
10) Δημοσθένης Βεργής- Έλληνες Οικολόγοι
11) Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (Ο.Κ.Δ.Ε.)
12) Ελλήνων Συνέλευσις (Αρτέμης Σώρρας)
13) Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα-ΕΕΚ Τροτσκιστές
14) Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (Μαρξιστικό-Λενινιστικό)- ΚΚΕ (μ-λ)
15) Μαρξιστικό Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, μ-λ ΚΚΕ
16) Λαϊκή Ενότητα
17) Μέτωπο Ευρωπαϊκής Ρεαλιστικής Ανυπακοής (ΜέΡΑ25)
18) Δημιουργία Ξανά -Θάνος Τζήμερος
19) Συν…φωνία Πολιτικών Κομμάτων
20) Ε.ΠΑ.Μ - Α.Κ.Κ.ΕΛ- Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Ε.ΠΑ.Μ) και Αγροτικό Κτηνοτροφικό Κόμμα Ελλάδας (Α.Κ.Κ.ΕΛ).

Μεμονωμένοι υποψήφιοι βουλευτές

Οι 6 μεμονωμένοι υποψήφιοι βουλευτές ανά περιφέρεια είναι οι εξής:
1) Ιωάννης Λαγκαδινός, στην εκλογική περιφέρεια της Α΄ Θεσσαλονίκης,
2) Βασιλική Γρίβα, στην εκλογική περιφέρεια της Α΄ Πειραιώς,
3) Μιχαήλ Στεργιόπουλος, στην εκλογική περιφέρεια των Γρεβενών,
4) Βασίλης Θεοδοσιάδης, στην εκλογική περιφέρεια της Κορινθίας,
5) Χρήστος Ντρικόγιας, στην εκλογική περιφέρεια της Λαρίσης και
6) Μάρκος Ιερωνυμάκης, στην εκλογική περιφέρεια του Ρεθύμνου.

Η σκοτεινή πλευρά της διδασκαλίας στην Αγγλία...

Αν το παιδί δεν έχει καθόλου όρια στο σπίτι και δε συμπεριφέρεται σωστά στο σχολείο (με αποτέλεσμα να μην κάνει πρόοδο) φταίτε εσείς που δε κάνατε το μάθημα αρκετά εντυπωσιακό για να του τραβήξει την προσοχή...

Χριστίνα Παναγοπούλου

Διαβάζουμε, χωρίς πολλά σχόλια...

Η σκοτεινή πλευρά της διδασκαλίας στην Αγγλία

Δεν παραπονιέμαι συχνά για τις ευθύνες που έχουμε οι Εκπαιδευτικοί στα Αγγλικά σχολεία, και αυτό οφείλεται σε αρκετούς λόγους. Πρώτον, σκοπός αυτής της σελίδας ήταν πάντα να βοηθήσω όσους συναδέλφους θέλουν να κάνουν ένα βήμα να δουλέψουν στην Αγγλία και όχι να τους τρομάξω. Δεύτερον, όσες ευθύνες και να έχει η θέση μας στην Αγγλία, μας προσφέρει πολλά: Έναν καλό και ετησίως αυξανόμενο μισθό, ένα καλό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα, πολλές διακοπές, ευκαιρίες ανέλιξης και μια οργάνωση και σταθερότητα που δεν έχουμε στην Ελλάδα. Και τρίτον, κάθε φορά που ακούω τον εφιάλτη που βιώνουν οι συνάδελφοι στην Ελλάδα που παλεύουν με λίστες, προκηρύξεις, μόρια και νομοθετικές αλλαγές, νιώθω πως παραείμαι προνομιούχα για να παραπονιέμαι και απο πάνω!
Παρόλα αυτά δεν αρνούμαι ότι το επάγγελμα αυτό με έχει φτάσει στα όριά μου και πολλές φορές, έχει φτάσει τα επίπεδα του άγχους μου στο κόκκινο. Και ξέρω ότι δεν είμαι μόνη-άρθρα όπως αυτό στη Guardian αποκαλύπτουν οτι 50% των δασκάλων στο Λονδίνο αφήνουν τη διδασκαλία μέσα στα πρώτα 5 χρόνια της καριέρας τους, ενώ ένα πρόσφατο ερωτηματολόγιο της ομοσπονδίας εκπαιδευτικών NEU αποκάλυψε οτι το 1/5 των δασκάλων (με τον όρο teachers εννοούμε όλες τις βαθμίδες εκπαιδευτικών σε σχολεία) δηλώνουν ότι θα ήθελαν να αφήσουν τη διδασκαλία μέσα στα επόμενα δύο χρόνια (πηγή: Guardian).

Πώς είναι ένα καλό σχολείο στην Αγγλία;

Ως εκπαιδευτικός στην Αγγλία, ξέρεις ότι είσαι εξαίρεση όταν βρεις ένα σχολείο όπου να μη χρειάζεται να φεύγεις στις 6.00 ή στις 7.00 το βράδυ…. Όταν η χαρτοδουλειά είναι πραγματοποιήσιμη χωρίς να απαιτεί ξενύχτια και όταν σου επιτρέπεται να φύγεις στις 4.00 το απόγευμα για να προλάβεις ένα ραντεβού. Είσαι τυχερός όταν βρεις ένα σχολείο που σου επιτρέπει να διδάξεις χωρίς να μπαινοβγαίνουν στην τάξη σου οι προϊστάμενοι κάθε μισή ώρα για να επιβλέψουν το κάθε τι που κάνεις και να επέμβουν. Και είσαι τυχερός αν ένα σχολείο σου επιτρέπει να ρυθμίζεις την τάξη σου όπως θέλεις και να είσαι δημιουργικός. Γιαυτό το λόγο, είμαι πολύ ευχαριστημένη στη δουλειά μου.
Το επάγγελμα μας όμως στην Αγγλία δεν παύει να είναι εξαντλητικό. Τι φταίει λοιπόν και οι δάσκαλοι δεν αντέχουν άλλο; Ας δούμε όσα δε μπορεί να δει κάποιος εκτός και αν βρίσκεται μέσα στο…χορό!

1. Η εμμονή με τα ποσοστά επιτυχίας

Στην Αγγλία τα σχολεία αγωνίζονται για να εξασφαλίσουν καλή βαθμολογία στην κλίμακα OFSTED. Τα σχολεία που κρίνονται Outstanding, δηλαδή τα top της βαθμολογίας απολαμβάνουν προνόμια όπως επιπλέον χρηματοδότηση. Το ίδιο συμβαίνει και όταν ένα σχολείο βρίσκεται ψηλά στα τοπικά leagues απο άποψη επιτυχίας των μαθητών. Τα υψηλά ποσοστά ωστόσο επηρεάζουν άμεσα και τους εκπαιδευτικούς. Σα δάσκαλος, τα ποσοστά επιτυχίας σου επηρεάζουν αν θα ”περάσεις” τα ετήσια targets σου για να πάρεις την ετήσια αύξηση. Ο προϊστάμενός σου, με τον ίδιο τρόπο, θα πάρει την αύξησή του αν εσύ έχεις καλά ποσοστά επιτυχίας. Και ο διευθυντής θα πάρει την αύξησή του αν οι υπόλοιποι εξασφαλίσουν ένα Outstanding σχολείο. Έτσι, ο ένας εξαρτάται απο τον άλλο για να ανεβεί οικονομικά και να ζήσει με αξιοπρέπεια με αποτέλεσμα ο ένας να πιέζει τον άλλο (domino effect).
Τα ποσοστά που αναμένονται απο τους μαθητές είναι ανεξάρτητα του αν οι μαθητές είναι ικανοί να τα κατακτήσουν. Μπορεί να έχουν μόλις έρθει απο άλλη χώρα και να μη μιλούν λέξη Αγγλικά (αυτή είναι η πλειονότητα των μαθητών στο μεγαλύτερο μέρος του Λονδίνου). Μπορεί να έχουν αυτισμό και να μην δύνανται να γράψουν σε πλήρεις προτάσεις στα 5 όπως ορίζει ο νόμος! Παρόλα αυτά, τα ποσοστά σας δε βλέπουν τέτοιες δικαιολογίες. Ή εξαντλείσαι για να πας τα παιδιά εκεί που πρέπει να είναι, ή δε περνάς τα targets σου. Επιπλέον τα ποσοστά πρέπει κάθε χρόνο να αυξάνονται. Αλοίμονο στα ποσοστά που έμειναν ίδια ή μικρότερα απο πέρυσι!

2. Η προσέγγιση της εκπαίδευσης ως χώρο προετοιμασίας skilled εργατικού δυναμικού

Το Ηνωμένο Βασίλειο ακολουθεί πιστά ό,τι λέει ο PISA, ανεξάρτητα του ότι σαν οργανισμός δεν έχει καμία σχέση με παιδαγωγική. Η εκπαίδευση έχει ως στόχο άμεσα την αγορά εργασίας. Αυτό φαίνεται σε ιδιωτικά προγράμματα όπως το Skills Builder που διδάσκονται στα σχολεία με σκοπό τα παιδιά να χτίσουν τα ”skills” που χρειάζονται στο μέλλον οι εργοδότες. Ως αποτέλεσμα, έμφαση δίνεται στα λεγόμενα core subjects (Μαθηματικά, Αγγλικά και Φυσική) και δημιουργικά μαθήματα περιορίζονται στο ελάχιστο.

3. Το ατελείωτο planning

Η προετοιμασία για διδασκαλία είναι εξαντλητική και κάθε μάθημα/ γνωστικό αντικείμενο έχει σελίδες απο planning τις οποίες πρέπει να ετοιμάσετε. Το να το ετοιμάσετε όμως δεν αρκεί. Κάθε μάθημα πρέπει να ακολουθείται απο evaluation forms τις οποίες συμπληρώνετε καθημερινά, και που πρέπει να αποδείξετε ότι στο επόμενο μάθημα τις λάβατε υπόψιν σας. Πρέπει να αποδεικνύετε διαρκώς οτι κάνατε follow-up στις σημειώσεις σας σε κάθένα απο τα άπειρα μαθήματα που διδάσκετε. Πρέπει να έχετε ξεχωριστό differentiation σε κάθε δραστηριότητα για παιδιά που είναι υψηλότερων / χαμηλότερων επιδόσεων, παιδιά που δε μιλούν Αγγλικά ή παιδιά με ειδικές ανάγκες. Το planning σας ελέγχεται εβδομαδιαία για όλα τα παραπάνω.
Εκτός απο το καθημερινό planning έχετε να ετοιμάσετε schemes of learning για κάθε term… Ετήσια planning overviews, και νέες φόρμες που θα θελήσουν να φέρουν στο σχολείο οι προϊσταμένοι σας. Θα έλεγα με σιγουριά ότι μόνο to planning και το να γράψετε evaluations παίρνει περίπου 2-3 ώρες την εβδομάδα, τις οποίες πρέπει να βρείτε μετά το σχολείο, καθότι δεν επιτρέπεται να σημειώνετε ενώ είναι τα παιδιά εκεί.

4. Οι…. εκπαιδευόμενοι Εκπαιδευτικοί

Όντας αποκεντρωμένο και ιδιωτικοποιημένο, το εκπαιδευτικό σύστημα στην Αγγλία επιτρέπει την πρόσληψη ανειδίκευτων ατόμων για θέσεις δασκάλων. Τα σχολεία που ανήκουν στην κατηγορία Academies -θα εξηγήσω παρακάτω τι είναι αυτό- επιτρέπεται να προσλαμβάνουν δασκάλους χωρίς άδεια διδασκαλίας και χωρίς την προϋπόθεση να τα καταρτίσουν. Τα κρατικά σχολεία προσλαμβάνουν βοηθούς δασκάλων οι οποίοι σύντομα αναλαμβάνουν τάξη για να καταρτιστούν και να λάβουν άδεια διδασκαλίας.
Αυτό σημαίνει οτι σε καθημερινό επίπεδο ένας εκπαιδευτικός έχει να αντιμετωπίσει συναδέλφους χωρίς το απαραίτητο ακαδημαϊκό υπόβαθρο, και αυτό προκαλεί αναμενόμενες ρήξεις. Γίνονται άπειρα παιδαγωγικά λάθη με τους μαθητές, και συχνά το να καθοδηγήσετε τον ανειδίκευτο συνάδελφο θεωρείται ως ”πατρονάρισμα”. Η πρόσληψη ανειδίκευτων δασκάλων όμως εξυπηρετεί και οικονομικούς σκοπούς: Ένας κάτοχος άδειας διδασκαλίας βάσει νόμου πρέπει να πληρώνεται με τα κρατικά Teacher Payscales (δείτε Μισθοί) ενώ ένας ανειδίκευτος δάσκαλος όχι.

5. Ο φόρτος εργασίας που προκαλεί η επίβλεψη φοιτητών

Οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί συχνά έχουν φοιτητές να αναλάβουν, και τα σχολεία χρηματοδοτούνται επιπλέον για να δεχτούν φοιτητές για πρακτική. Ο επόπτης των φοιτητών στο Πανεπιστήμιο δεν έχει την ευθύνη τους, η οποία ρίχνεται εξ ολοκλήρου σε εσάς!
Οι φοιτητές σταδιακά οφείλουν να διδάξουν το 40% των μαθημάτων σας. Όταν διδάσκουν οφείλετε να συμπληρώσετε φόρμες evaluation και χρειάζεστε περίπου 1-2 ώρες την εβδομάδα μετά τη δουλειά ώστε να τους δώσετε feedback καθότι είστε ο mentor τους. Επίσης έχετε και τα mentoring meetings κατά τα οποία πρέπει να συμπληρώσετε reviews. Γράψιμο, γράψιμο και πάλι γράψιμο! Οι φοιτητές σημαίνουν 3 ώρες επιπλέον δουλειάς την εβδομάδα- τις οποίες δεν πληρώνεστε.

6. Η συνεχής και ασταμάτητη αξιολόγηση

Έχω περιγράψει αναλυτικά σε αυτό το άρθρο τον τρόπο που αξιολογούμαστε στα σχολεία αλλά συνοπτικά:

• Οι προϊστάμενοι επιβλέπουν το φάκελό με το planning όταν θέλουν χωρίς προειδοποίηση. Στη συνέχεια το planning αξιολογείται έναντι της κλίμακας OFSTED, δηλαδή ως Outstanding, Good, Requires Improvement ή Inadequate.
• Επιβλέπονται τα τετράδια των παιδιών. Ο τρόπος που διωρθώνετε βαθμολογείται και αυτός έναντι της ίδιας κλίμακας.
• Οι προϊστάμενοι θα παρατηρήσουν τους δασκάλους ανα τακτά διαστήματα εν ώρα διδασκαλίας- και θα τους βαθμολογήσουν έναντι της κλίμακας OFSTED.

Αν σε κάποιον απο τους τομείς που αξιολογείστε βαθμολογηθείτε για πάνω απο 2-3 συνεχόμενες φορές ως Requires Improvement ή Inadequate, τότε μπαίνετε σε support plan. Κατά τη διάρκειά του, γίνονται εξαντλητικές παρατηρήσεις απο τους προϊσταμένους και αν δε καταφέρετε να ανεβείτε σε βαθμολογία ως Good ή Outstanding τότε ξεκινούν τα capability procedures… με τελικό προορισμό την απόλυση.

7. Η ιδιωτικοποίηση των κρατικών σχολείων- και η εργασιακή εκμετάλλευση των academies

Αρχικά, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι είναι τα Academies: Τα κρατικά σχολεία δεν ελέγχονται απο το κράτος αλλά απο τους δήμους. Όμως συχνά, αν ένα κρατικό σχολείο δε μπορεί να στηριχτεί οικονομικά ή έχει λάβει κακή βαθμολογία, τότε αγοράζεται απο ιδιώτες ή federations. Στη συνέχεια τα σχολεία αυτά λειτουργούν μεν δωρεάν για τα παιδιά, αλλά δεν υπάγονται στο κράτος όσον αφορά το προσωπικό. Έτσι, δε χρειάζεται να ακολουθούν τους κρατικούς νόμους όσον αφορά τη μισθοδοσία των δασκάλων, τις διακοπές ή το διάλειμμα. Μπορούν επομένως να σας κάνουν να δουλέψετε στις σχολικές διακοπές, να σας αναγκάσουν να τρώτε μεσημεριανό με τα παιδιά και να καθαρίζετε την τραπεζαρία και να σας πληρώνουν με δική τους μισθολογική κλίμακα.
Και όσον αφορά τα lesson observations, δηλαδή τις επίσημες παρατηρήσεις που σας γίνονται ενώ διδάσκετε, οι ομοσπονδίες δασκάλων έχουν καταφέρει να τις περιορίσουν σε 3 ώρες συνολικά το χρόνο. Τα κρατικά σχολεία οφείλουν να ακολουθήσουν αυτό τον κανονισμό. Επίσης οφείλουν να προειδοποιούν τους δασκάλους για τα observations που πρόκειται να κάνουν. Παρόλα αυτά, τα Academies δε χρειάζεται να υπακούν αυτό τον κανονισμό και μπορούν να μπαινοβγαίνουν στην τάξη σας όσο θέλουν.
Το ανησυχητικό είναι ότι η κυβέρνηση πριν λίγα χρόνια είχε δηλώσει πως θέλει όλα τα σχολεία να έχουν μετατραπεί σε Academies ως το 2020- κάτι που έχει προκαλέσει πολλές διαδηλώσεις και αντιδράσεις απο πολλούς δήμους.

8. Το υποχρεωτικό management επιπλέον ενηλίκων

Δουλεύοντας στην Αγγλία θα έχετε να καθοδηγήσετε πολλούς ενήλικες: Το βοηθό σας, το άτομο που κάνει παράλληλη στήριξη, τον άλλο βοηθό, τους lunch supervisors κλπ. Και δυστυχώς, η συμπεριφορά τους είναι αποκλειστικά δική σας ευθύνη. Έφυγε ο βοηθός απο την τάξη όταν δεν έπρεπε; Φταίτε εσείς. Χάζεψε στους διαδρόμους; Φταίτε εσείς. Αυθαδιάζει και αρνείται να ακολουθήσει τις οδηγίες σας; Πάλι φταίτε εσείς. Μπορεί να δουλέψετε με τους καλύτερους και τους χειρότερους βοηθούς και είναι πάντα δική σας ευθύνη να διορθώσετε τη συμπεριφορά τους.

9. Η οπτική πώς για ό,τι πάει στραβά φταίει ο δάσκαλος

Στην Αγγλία το εκπαιδευτικό σύστημα είναι πολύ διαφορετικό, καθότι το βασικό κομμάτι του διαβάσματος πραγματοποιείται στο σχολείο. Υπάρχει βέβαια homework και όσο τα παιδιά βαδίζουν προς το τέλος της Δευτεροβάθμιας, το coursework αυξάνεται. Τα παιδιά ωστόσο κάνουν το βασικό task στην τάξη. Με τον ίδιο τρόπο, η πρόοδός τους θεωρείται αποκλειστικά δική σας ευθύνη. Αν ένα παιδί δε κάνει πρόοδο φταίτε εσείς. Αν το παιδί έχει γονείς που δεν ασχολούνται στο σπίτι, φταίτε εσείς που δε κάνετε interventions με το παιδί.
Αν το παιδί δεν έχει καθόλου όρια στο σπίτι και δε συμπεριφέρεται σωστά στο σχολείο (με αποτέλεσμα να μην κάνει πρόοδο) φταίτε εσείς που δε κάνατε το μάθημα αρκετά εντυπωσιακό για να του τραβήξει την προσοχή. Αν το παιδί δε μπορεί να γράψει ή δεν έχει σχηματίσει πρόοδο επειδή η πάθησή του δεν του το επιτρέπει (π.χ. βαριάς μορφής ειδικές ανάγκες), πάλι φταίτε εσείς. Αν την ώρα της διδασκαλίας σας κάποιο παιδί μιλάει ή δε σας κοιτάει, φταίτε εσείς. Σε γενικές γραμμές, καμία δικαιολογία δε γίνεται ποτέ δεκτή.

10. Ο υποβιβασμός της παράλληλης στήριξης και το ακατάλληλο επιπλέον προσωπικό

Έχω αναφέρει σε άλλα άρθρα ότι στην Αγγλία τα παιδιά με ειδικές ανάγκες φοιτούν σε μη ειδικά σχολεία, εκτός αν θελήσουν οι γονείς να πάνε το παιδί σε ειδικό σχολείο. Στη βάση της νομοθεσίας για τις ίσες ευκαιρίες, απαγορεύεται να σταλεί ένα παιδί υποχρεωτικά σε ειδικό σχολείο. Αν ένα παιδί έχει διαγνωσμένη πάθηση, τότε το κράτος χρηματοδοτεί το σχολείο για να προσληφθεί άτομο για παράλληλη στήριξη. Αν δεν υπάρχει χρηματοδότηση και διάγνωση, το σχολείο θα ορίσει έναν απο τους βοηθούς για να κάνουν την παράλληλη στήριξη αν το παιδί δεν δύναται να είναι ανεξάρτητο στην τάξη.
Δυστυχώς όμως, στην Αγγλία το επιπλέον προσωπικό στα σχολεία συχνά δεν έχει παιδαγωγική κατάρτιση. Σε πολλές περιπτώσεις, τα GCSEs (πιστοποίηση Λυκείου) σε Αγγλικά και Μαθηματικά αρκούν για να γίνεις βοηθός. Η παράλληλη στήριξη – γνωστή στην Αγγλία ως Learning Support Assistant -είναι αυτή που υποφέρει περισσότερο.
Η θέση του Learning Support Assistant είναι ιδιαίτερα κακοπληρωμένη. Στην καλύτερη περίπτωση θα την επιλέξει εκπαιδευτικός απο άλλη χώρα που θέλει να πάρει εμπειρία στο Αγγλικό σύστημα. Ωστόσο συχνότερα την επιλέγουν ανειδίκευτα άτομα που θέλουν να συμπληρώσουν συγκεκριμένες ώρες school experience για να γίνουν δεκτά σε προγράμματα κατάρτισης Εκπαιδευτικών, Κοινωνικών Λειτουργών, Ψυχολόγων κλπ. Επομένως τα άτομα που καλούνται να κάνουν παράλληλη στήριξη συχνά δεν έχουν παιδαγωγικές γνώσεις – πόσο μάλλον ειδικές γνώσεις για τον αυτισμό, το σύνδρομο Down ή άλλες ειδικές ανάγκες που μπορεί να έχει ένα παιδί.

Κλείνοντας…

Μπορεί διαβάζοντας αυτό το άρθρο πολλοί να αναρωτηθείτε ”γιατί μένω εδώ”. Ωστόσο κατά τη γνώμη μου η ζυγαριά γέρνει προς άλλα σημεία για τον καθένα. Παρά τις δυσκολίες, έχω κάποια βασικά πράγματα τα οποία εκτιμώ ιδιαίτερα- και κυρίως προοπτικές τις οποίες δε μου έδωσε ποτέ η χώρα μου- και η ζυγαριά προς το παρόν γέρνει προς αυτές. Αν γύριζα το χρόνο πίσω θα ξαναέκανα αυτό το βήμα. Και μπορεί να γκρινιάζω καθημερινά για το θόρυβο, την κίνηση, την ακρίβεια και τη ρουτίνα του Λονδίνου, όμως αυτή η πόλη μου έχει δώσει και αξέχαστες αναμνήσεις.

 
Η Χριστίνα Παναγοπούλου ζει και εργάζεται ως εκπαιδευτικός στο Λονδίνο απο το 2008. Είναι απόφοιτος του τμήματος ΑΕΙ Προσχολικής Αγωγής Πατρών (ΤΕΕΑΠΗ), και τελειόφοιτος του μεταπτυχιακού προγράμματος Συγκριτικής Εκπαίδευσης του UCL. Απο το 2015 διδάσκει στον κρατικό τομέα της Αγγλίας στην προδημοτική τάξη Reception ενώ τα πρώτα 5 χρόνια στην Αγγλία δούλεψε σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς του Λονδίνου με παιδιά ηλικίας 0-5 ετών.

                                                        
                                                                                                  Πηγή: www.teachintheuk.com

Κώστας Αξελός: "Οι Νεοέλληνες συλλογίζονται μεν, αλλά δεν σκέπτονται..."

Αποσπάσματα από κείμενα του Κώστα Αξελού ακτινογραφούν τις ελληνικές παθογένειες...

Η νεωτερική Ελλάδα είναι κάτι παραπάνω από ένα μουσείο και κάτι παραπάνω από μια χώρα απλώς γραφική. Είναι, όμως, και κάτι λιγότερο από μια όντως νεωτερική πραγματικότητα […]

Είναι, λοιπόν, νεωτερική η Ελλάδα; Η αυτοσυνείδηση των Νεοελλήνων επιτελεί ένα πρώτο βήμα δεδομένου ότι ονομάζει τον εαυτό της, αλλά η προσπάθειά της σταματάει εκεί. Η αυτοσυνείδηση αυτή συγκροτείται βέβαια από διαταραγμένες αναπαραστάσεις σχετικά με το πεπρωμένο της αλλά, παραμένοντας μες στη διαταραχή αυτή, απιστεί απέναντι στη διάνοια της ίδιας της γλώσσας της, η οποία ονομάζει λόγον την ομιλία και τη σκέψη – αυτό που μεταμορφώθηκε σε ratio.

Η διάνοια της Ελλάδας συνίσταται στην εναρμόνιση της σκιάς και του φωτός. Αλλά ο διάλογος των Νεοελλήνων με την αυτο-συνείδηση είναι δύσκολο να επιχειρηθεί· […]

Μπορεί η σύγχρονη Ελλάδα να «τρέφεται» με τη δυτική σκέψη, αλλά προσπαθεί απεγνωσμένα να χωνέψει τις ξένες επιστημονικές επιτεύξεις. Στην πραγματικότητα, η δίδυμη αδελφή της επιστήμης, η τεχνική, λείπει παντελώς.

Οι Νεοέλληνες δεν κατασκευάζουν τον κόσμο, ούτε καν την ίδια τη χώρα τους. Δεν ξέρουν να «φτιάχνουν». Οι άνθρωποι της χώρας αυτής κοπιάζουν αλλά δεν παράγουν έργο. Μεγάλα έργα της σκέψης ή της επιστήμης, της τεχνικής ή της τέχνης δεν βλέπουν το φως της ημέρας. Ο όρος δυνατότητα, χάνοντας την πρωταρχική του σημασία (αυτού που καθιστά δυνατή την επίκαιρη πραγμάτωσή του), κατέληξε να σημαίνει τον ευσεβή πόθο.

Η ελληνοκεντρική αυταπάτη

Βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα παιχνίδι εισαγωγής και εξαγωγής απ’ το οποίο λείπει μια στέρεη αυτόχθων βάση. Η πολιτική δεν είναι, λοιπόν, μια ισχυρή τεχνική σκέψη που δίνει συγκεκριμένη μορφή στη μοίρα ενός συνόλου μέσω μιας ευφυούς στρατηγικής, αλλά περιπέτεια. Κι ανάμεσα στις περιπέτειες υπάρχουν μεγάλες και μικρές. Οι Ελληνες – ή οι μη Ελληνες – που σκέπτονται το παιχνίδι της ελληνικής πολιτικής εφαρμόζουν νοητικά και ρηματικά τους δυτικούς κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού. Επιχειρούν να συλλάβουν μια πραγματικότητα ακολουθώντας ένα ακατάλληλο σχήμα. Σχήμα και πραγματικότητα δεν υπακούουν πάντοτε στον ίδιο ρυθμό. Σ’ αυτή την ακαταλληλότητα έρχονται να προστεθούν οι πολυάριθμες αυταπάτες της αυτοσυνείδησης του έθνους.

Η μείζων αυταπάτη της νεοελληνικής αυτοσυνείδησης είναι εκείνο το οποίο η ίδια (με ελάχιστη μετριοφροσύνη) ονομάζει ελληνοκεντρισμό. Οι δύο λέξεις που συνθέτουν τον όρο είναι ελληνικές. Τι σημαίνει, όμως, ο όρος αυτός; Ελληνοκεντρική είναι η σύλληψη που θέλει την Ελλάδα να αποτελεί ένα κέντρο.

Κέντρο τίνος πράγµατος; Κανείς δεν απαντά ξεκάθαρα στο ερώτηµα, ωστόσο η αναπαράσταση του κέντρου αυτού συνεπάγεται τον κόσµο σαν να είναι η περιφέρειά του. Βεβαίως, η ελληνοκεντρική αντίληψη καθόλου δεν αποσαφηνίζει το άρρητο περιεχόµενο του ονόµατος που δίνει στον εαυτό της, επειδή, όπως ήδη έχουµε πει, δεν σκέπτεται το πεπρωµένο της έτσι ώστε να το εκφράσει µέσω της γλώσσας. Κατασκευάζει για τον εαυτό της διαταραγµένες και διαταράσσουσες αναπαραστάσεις και προφέρει ένα χείµαρρο από λόγια ή σωπαίνει.

Εντούτοις, ο ελληνοκεντρισµός είναι η µοναδική «ιδέα» την οποία µπόρεσε να προβάλει η Ελλάδα [..]

Ο ελληνοκεντρισµός δεν πραγµατώθηκε ούτε πολιτικά ούτε πολιτισµικά ούτε αισθητικά […]

Ισχυρή ή όχι, η νεοελληνική πραγµατικότητα συνιστά παρ’ όλα αυτά µια πραγµατικότητα. Κι αν ακόµη η πραγµατικότητα αυτή είναι στρωµένη µε στάχτες, υπάρχουν ακόµη εστίες φωτιάς. Και άνθρωποι που µάχονται ηρωικά υπέρ των εστιών αυτών. Βεβαίως η Ελλάδα δεν παρέχει το πρότυπο ενός νεωτερικού έθνους, εντούτοις ζει στο κέντρο του νεωτερικού κόσµου.

Μήπως κάνει µόνον ωσάν να ήταν νεωτερική; Ή µήπως ζει µιαν ύπαρξη παρόµοια µ’ εκείνη των φελάχων ή των «πρωτόγονων», οι οποίοι επίσης ζουν συγχρόνως και στο περιθώριο και στο κέντρο του υπερπολιτισµένου κόσµου; Αυτό θα µπορούσαν ή θα έκαναν λάθος να το διαβεβαιώσουν όσοι της επιτίθενται, αλλά διαβεβαιώνοντάς το θα έλεγαν την αλήθεια;

Πώς θα γίνει η Ελλάδα αληθινά νεωτερική

Στον αντίποδα της «ελληνοκεντρικής» τάσης, µια άλλη τάση εκδηλώθηκε. Συνιστώντας κι αυτή µιαν αυταπάτη της εθνικής αυτοσυνείδησης, χαρακτηρίζεται από τον ριζικό «δυτικισµό» της […]

Οι «άλλοι» (στους οποίους τόσο συχνά οι Ελληνες αποδίδουν τη σχετλιαστική ονοµασία «Φράγκοι»), δηλαδή οι Δυτικοί, είναι Ευρωπαίοι και νεωτερικοί, επειδή το είναι τους το ίδιο συνεπάγεται το γίγνεσθαί τους. Μετά το τέλος του αρχαίου κόσµου και το τέλος του µεσαιωνικού κόσµου, ρίχτηκαν στην ιστορική αρένα, εµψυχωµένοι από τον καινούριο νεωτερικό τους ζήλο· δεν µιµούνταν κανέναν, προσφέρονταν ως παράδειγµα. Το ζήτηµα δεν είναι καθόλου να γνωρίζουµε αν, επειδή οι χώρες αυτές είναι «προωθηµένες» και οι άλλες µένουν «καθυστερηµένες», πρέπει οι δεύτερες να προσπαθήσουν να φθάσουν τις πρώτες.

Ο καλπασµός των ιστορικών εποχών κατά κανέναν τρόπο δεν συγκρίνεται µε ιπποδροµία. Οι χώρες που δεν δηµιούργησαν τον νεωτερικό κόσµο οφείλουν να πραγµατοποιήσουν ξανά, και για δικό τους λογαριασµό, τούτες τις κατακτήσεις αν δεν θέλουν να ζουν διαρκώς σαν φτωχοί συγγενείς τους οποίους από καιρό σε καιρό (ή έστω συχνά) έρχονται να επισκεφθούν οι πλούσιοι συγγενείς τους για να γευθούν τη χάρη της γραφικής τους ζωής. Οι σπόροι που µεταφέρθηκαν πρέπει να φυτρώσουν σε γόνιµο έδαφος και µάλιστα να ριζώσουν. Για να γίνει η Ελλάδα αληθινά νεωτερική θα πρέπει να υπάρξει ένα κίνηµα προερχόµενο από τη δική της ουσία, το οποίο να τη σπρώξει όχι προς τον «µοντερνισµό» αλλά προς τη νεωτερικότητα. Είναι έτοιµο το κίνηµα αυτό προκειµένου να ολοκληρωθεί;

Αν η ελληνοκεντρική αυταπάτη αναγνωριζόταν κι αν η δυτικόστροφη τοποθέτηση απέβαλλε τη µιµητική της τάση, θα µπορούσε µήπως να γίνει αυθεντικά νεωτερική αυτή η χώρα των ερειπίων πάνω στα οποία τόσο δύσκολα ξεφυτρώνουν τα εργοστάσια; Για να συµβεί κάτι τέτοιο, θα χρειαζόταν πρώτα να ξεπεράσει η χώρα µιαν άλλη από τις τάσεις της: εκείνη τη µισο-εθνική, µισο-ψυχολογική τάση της που την εξωθεί ν’ αναπτύσσει διαλεκτικές ψευδο-συνθέσεις.

Μία κοινή άποψη, πολύ κοινή – και πολύ διαδεδοµένη – θέλει την Ελλάδα να είναι ένα περίεργο σύνολο αντιφατικών ιδιαιτεροτήτων […]

Μπορεί µήπως αυτός ο ναρκισσισµός της νωθρής ιδιαιτερότητας να πραγµατώσει (να πραγµατώσει κι όχι να ονειρευθεί την πραγµάτωσή του) οτιδήποτε αξιόλογο, ακόµη και εντός των δικών του ορίων; Μπορεί να σπρώξει ως την άκρη την ίδια τη λογική του; Οπωσδήποτε όχι, επειδή δεν διαθέτει λογική, ούτε τυπική ούτε διαλεκτική. Δεν τον κινητοποιούν παρά ψυχολογικές αναπαραστάσεις που εξαντλούνται στη «γεύση» της καθηµερινής ζωής και δονούν κυρίως τις αισθήσεις των φιλήδονων. Ολα τούτα δεν µπορούν να εγερθούν σε βλέψεις αντάξιες ενός συνόλου το οποίο εντάσσεται απαραιτήτως στην ολότητα όλων όσα είναι. Το τοπικό εξαντλείται γρήγορα, όταν δεν είναι ο – έστω και περιορισµένος – τόπος όπου τοποθετείται µια οικουµενικότητα.

Μια ατµόσφαιρα γεµάτη µεν απελπισία αλλά φτωχή σε ένταση

Η σκέψη είναι ένα άνοιγµα, κι ένα παράθυρό της είναι η λογική σκέψη. Οι αρχαίοι Ελληνες κατεύθυναν την πρωταρχική (και αναγκαστικά ποιητική) σκέψη προς την ολότητα όλων όσα είναι, οι Βυζαντινοί την εναρµόνισαν µε το χριστιανισµό και οι Νεοέλληνες την αγνοούν. Διαθέτουν οπωσδήποτε ζωηρή (πολύ ζωηρή) ευφυΐα. Εχοντας ακόρεστη περιέργεια λατρεύουν την πληροφόρηση και καταβροχθίζουν κάθε νεωτερισµό, ενώ κι ένας αρκετά αξιόλογος αριθµός οιονεί ιδιοφυών εκδηλώνεται στη δηµοκρατία του δρόµου. Ωστόσο, λείπει ο λόγος.

Οι Νεοέλληνες, καθώς αφοµοιώνουν λίγο πολύ την ευρωπαϊκή σκέψη, συλλογίζονται µεν, αλλά δεν σκέπτονται. Η απουσία σκέψης συνιστά απουσία διαµόρφωσης και µορφής, κι έτσι ούτε το ψυχολογικό ούτε το κοινωνικό µπορούν να ξεπεραστούν. Οι σύγχρονοι Ελληνες µοιάζουν ανίκανοι να κατευθύνουν το δικό τους πεπερασµένο προς το άπειρο. Κι ούτε κατορθώνουν να µεταµορφώσουν τη θλίψη των τραγουδιών τους σε λόγια της αγωνίας. Η γλυκύτητα της ζωής, οι χαρές της γιορτής δεν ορθώνονται σε µορφές της Χαράς, επειδή λείπει ο στοχασµός. Ακόµη και µια παράξενη χαρά της ζωής µπερδεύεται κατά περίεργο τρόπο µε µιαν ορισµένη µελαγχολία, κι όλα αυτά φτιάχνουν µιαν ατµόσφαιρα γεµάτη µεν απελπισία αλλά φτωχή σε ένταση, χωρίς εµβέλεια οικουµενική.

Γιατί η σκέψη δεν εκδηλώνεται στη σύγχρονη Ελλάδα; Είναι δύσκολη η απάντηση σε κάθε ερώτηση που αρχίζει µε ένα απότοµο «γιατί;».

Τούτη τη στιγµή προσπαθούµε να σκεφθούµε αυτή την απουσία σκέψης […]

Οι Νεοέλληνες, αντιθέτως, συλλογίζονται και δεν σκέπτονται, µιλούν πολύ και δεν έχουν συντεταγµένη γλώσσα, ρωτούν και απαντούν, αλλά χωρίς καµιά συνέχεια· βαδίζουν πάνω σ’ ένα δρόµο αλλά δεν πορεύονται. Θα ακολουθήσουν ποτέ τη σχολή της σκέψης και, ξεπερνώντας τη σκέψη της σχολής, θα αποκτήσουν επίσης και µνήµη;

Τα ερωτήµατα που εγείραµε αφορούν εξίσου τόσο τη «δεξιά» όσο και την «αριστερά» που µάχονται η µία την άλλη, αλλά και το «κέντρο» επίσης, όπως εξυπακούεται. Επειδή τα κόµµατα, έστω κι όταν στοχεύουν στο όλον, δεν είναι παρά µόνο «κοµµάτια». Ας πάψουµε να συντηρούµε τη σύγχυση των όρων, όταν το ζήτηµα είναι να θέσουµε τον δάκτυλον εις τον τύπον των ήλων.

Η µοίρα της σύγχρονης Ελλάδας είναι µία µοίρα: θετική ή αρνητική, µπορεί ν’ αντιµετωπισθεί είτε ως µοίρα προνοιακή είτε ως η µοίρα ενός καθυστερηµένου λαού τον οποίο εκµεταλλεύονται οι ιµπεριαλιστικές δυνάµεις.

Η Ελλάδα είναι ελληνική: είτε συνθέτει εθνική ενότητα, µια ράτσα, είτε το µελλοντικό µέλος µιας µελλοντικής Συνοµοσπονδίας. Η µοίρα της είναι νεωτερική: είτε βρίσκεται κάτω απ’ το σηµάδι της αναζήτησης του θεµελίου είτε κάτω απ’ το σηµάδι της πάλης των τάξεων ή των κρατών. Η σύγχρονη Ελλάδα, όπως κι αν αντιµετωπίζεται, εθνικά ή κοινωνικά, φυλετικά ή πολιτισµικά, δεν µπορεί να είναι δίχως µοίρα στους κόλπους του σύγχρονου κόσµου. Παραµένει εντούτοις πρόβληµα: από το α ως το ω.

Το ερώτηµα το οποίο µας θέτει είναι καίριο: ο κατακερµατισµός εποµένως των απαντήσεων θα σήµαινε ότι δεν εισακούεται η ερώτηση. Οι επιµέρους λύσεις που επιβάλλονται είναι, φυσικά, πολυάριθµες και αφορούν την οικονοµία και την πολιτική, το δίκαιο και την παιδεία, τη συνείδηση και την τεχνική. Ολες αυτές οι επιµέρους λύσεις έχουν θεµελιωδώς ανάγκη θεµελίου. Το είναι της Ελλάδας συµπίπτει µε το θεµέλιο αυτό.

Η Ελλάδα οφείλει επίσης ν’ αναπτύξει τις έρευνες που αφορούν τα ιδιαίτερά της προβλήµατα: ν’ αποκτήσει συνείδηση της παράδοσης και της ιστορίας της, της καταγωγής και της δοµής της, της λογοτεχνίας και των προσωπικοτήτων της· οφείλει ν’ αποκτήσει µια γνώση και ν’ αναπτύξει τις επιστήµες. Αφήνοντας κατά µέρος την αυταρέσκειά της, θα περάσει µήπως στο στάδιο της προσπάθειας και της συνέπειας; Θα εκτιναχθεί – σαν µεταλλικό ελατήριο πιεσµένο από καιρό – προς την κατάκτηση της δικής της κίνησης; Θα γνωρίσει τη χαρά της αποτελεσµατικής έντασης και την αληθινή θλίψη της κακιάς ώρας; Στους κόλπους του νεωτερικού Κόσµου που κυριαρχείται από τις µεγάλες δυνάµεις, µε ποιον τρόπο θα εδραιώσει η Ελλάδα την αρµονία ανάµεσα στη δύναµη και την αδυναµία της; Και για να ιδιοποιηθεί το είναι της, µήπως πουλήσει την ψυχή της στον διάβολο; Θα µπορέσει να εξασφαλίσει τη θέση της στον κόσµο χωρίς να εγκαταλείψει τη φύση της και θα ξέρει µε ποιον τρόπο να διατηρήσει την ισορροπία ανάµεσα στην φύσιν και την τέχνην;

Κώστας Αξελός "Η μοίρα της σύγχρονης Ελλάδας", μτφ. Κατερίνα Δασκαλάκη, Αθήνα, 2010, εκδόσεις Νεφέλη.

Μηνολόγιο Ιουλίου 2019...

Ο Ιούλιος είναι ο πρώτος μήνας από το δεύτερο εξάμηνο του χρόνου. Βέβαια, επειδή το πρώτο εξάμηνο έχει τον Φλεβάρη, είναι κάπως πιο κοντό από το δεύτερο -έτσι, σε ένα μη δίσεκτο έτος όπως το φετινό η απόλυτη μέση του χρόνου είναι η σημερινή μέρα, η 2α Ιουλίου!
¨οπως διαβάζουμε στο εξαιρετικό sarantakos.wordpress.com,Ο Ιούλης έχει τις λαϊκές ονομασίες Αλωνάρης (επειδή τότε γίνεται το αλώνισμα, τουλάχιστο στη νότια Ελλάδα), που είναι και η πιο διαδεδομένη, καθώς και τις Αηλιάς και Αηλιάτης (από τη γιορτή τ’ Άη Λιος στις 20 του μήνα).
 Ο Ιούλιος έχει χάρη στον Καίσαρα το Ιουλιανό ημερολόγιο, έχει φέτος τις βουλευτικές εκλογές στις 7 του μήνα, βέβαια και, γυρίζοντας πίσω στο χρόνο,τα Ιουλιανά, την εκτροπή του 1965 με τον εξαναγκασμό του εκλεγμένου πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου σε παραίτηση, την αποστασία βουλευτών της Ένωσης Κέντρου και τις καθημερινές διαδηλώσεις λαού επί 70 μέρες στο κέντρο της Αθήνας. Έχει την απόπειρα δολοφονίας του Βενιζέλου,τον θάνατο του Ίωνα Δραγούμη, αργότερα,μέσα στο 1920...
Να και το μηνολόγιο του μήνα:

Δε  1	Ανακοίνωσις της θεωρίας της εξελίξεως των ειδών υπό Καρόλου Δαρβίνου -και θανή Νικολάου Γουίντωνος, σωτήρα των εβραιόπουλων
Τρ  2	† Άρεως Αλεξάνδρου
Τε 3	Γενέσιον Φραγκίσκου Κάφκα -και Ιακώβου Μόρρισων τελευτή κατά τον δαίμονα εαυτού
Πε  4	Διακήρυξις της Ανεξαρτησίας υπό Θωμά Τζέφερσον. Και του τιμημένου η ανύψωσις.
Πα  5	Δημοσίευσις των Μαθηματικών Αρχών της Φυσικής Φιλοσοφίας υπό Ισαάκ Νεύτωνος. Και του ογδόου ελληνικού δημοψηφίσματος.
Σα  6	Πρώτον αντιλυσσικόν εμβόλιον υπό Λουδοβίκου Παστέρ
Κυ 7	Γενέσιον Βλαδιμήρου Μαγιακόφσκι και Νικολάου Ξυλούρη του Κρητός
Δε 8	Γενέσιον Αρθούρου Έβανς του αρχαιολόγου
Τρ 9	Θανάτωση επισκόπων και προκρίτων εν Λευκωσία Κύπρου
Τε 10	Γενέσιον Ιωάννου Χατζηανδρέου (κατά κόσμον Στρατή Τσίρκα) και Νικολάου Τέσλα
Πε 11	Έναρξις της εξοντώσεως των Ισραηλιτών της Θεσσαλονίκης υπό των χιτλερικών δημίων
Πα 12	† Κωνσταντίνου Ουράνη
Σα 13	† Φωτίου Κόντογλου (και γενέσιον Νεοκιδίου της Αραβίας)
Κυ 14	Της πτώσεως της Βαστίλης
Δε 15	Της Ιουλιανής εκτροπής και του κυπριακού πραξικοπήματος
Τρ 16	Της Εγίρας
Τε 17	Πρωταγόρου του Αβδηρίτου
Πε 18	Γενέσιον Νέλσονος Μαντέλα
Πα 19	† Στρατή Μυριβήλη τελευτή
Σα 20	Νιλ Άρμστρογκ και των πρώτων επί της Σελήνης βαδισάντων
Κυ 21	+ Κωνσταντίνου Καρυωτάκη τελευτή και Σωτηρη Πέτρουλα δολοφονία
Δε 22	Γενέσιον Ερνέστου Χεμινγουαίη
Τρ 23	Της πρώτης κατά την Αρχαιότητα Ολυμπιάδος
Τε 24	Γενέσιον Σίμωνος Μπολιβάρ του ελευθερωτού
Πε 25	Γενέσιον Γεωργίου Βερνάρδου Σω
Πα 26	Της νίκης των Ελλήνων επαναστατών εις Δερβενάκια
Σα 27	Τελεσίλλης της Αργείας
Κυ 28	Γενέσιον Εμμανουήλ Ροΐδου
Δε 29	† Βικεντίου Βαν Γκογκ και γενέσιον Μιχαήλ Θεοδωράκη του επιμήκους μουσουργού
Τρ 30	† Κοίμησις Διονυσίου Ντιντερό
Τε 31	† Θανή Νικολάου Σκουφά

Το τραγούδι με το οποίο υποδεχόμαστε τον νέο μήνα είναι σε μουσική Βασίλη Κουμπή και στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου κι έχει τίτλο "Τον Ιούλιο κάποτε..."