Το 2022 μας έμαθε τι σημαίνει "ενεργειακή κρίση"...

 

Σαν περιττό στολίδι πάνω σε χριστουγεννιάτικο δέντρο φαντάζει η κλιματική και ενεργειακή δικαιοσύνη. Όμορφη (αν υπάρχει), όμως όχι απαραίτητη – λες και μπορούμε να την αντικαταστήσουμε εύκολα με κάποιο άλλο στολίδι. Κάπως έτσι τη μεταχειρίζονται οι κυβερνήσεις. Μπορεί να την αναφέρουν, αλλά σαν διακοσμητικό και όχι ζωτικής σημασίας θέμα.

Ακόμη κι όταν ο ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, δηλώνει πως οδεύουμε προς μια κλιματική κόλαση, ακόμη κι όταν οι περιβαλλοντικοί ακτιβιστές φωνάζουν ότι είμαστε η τελευταία γενιά που μπορεί να κάνει κάτι που θα αντιστρέψει την κατάσταση. Ο αγώνας για το κλίμα πρέπει να κερδηθεί σε αυτήν την κρίσιμη δεκαετία, αλλιώς θα πούμε game over. Για να υπάρξει όμως αγώνας πρέπει να μιλήσουμε ανοιχτά για τις καταστροφικές πρακτικές.

Όπως είχε γράψει πρόσφατα o George Monbiot, συγγραφέας και περιβαλλοντικός ακτιβιστής, «Η προσπάθεια ευαισθητοποίησης σχετικά με τον αντίκτυπο της κτηνοτροφίας στον πλανήτη μοιάζει πολύ με την αντίστοιχη προσπάθεια για τα ορυκτά καύσιμα πριν από 20 χρόνια. Πρέπει να ξεκινήσεις από το πρώτο επίπεδο, εξηγώντας υπομονετικά, ξανά και ξανά, ζητήματα που φαίνονται εκτυφλωτικά προφανή, αλλά που έχουν συσκοτιστεί επιτυχώς από δεκαετίες προπαγάνδας». Το να αναγνωρίζουμε όμως το πρόβλημα, χωρίς να κάνουμε κάτι ουσιαστικό για την αντιμετώπισή του τείνει να παραχαράσσει το πραγματικό νόημα του τι σημαίνει (κλιματική) κρίση.

Πέρα από την κρίσιμη βλάβη της κτηνοτροφίας στο περιβάλλον και την αιματηρή βία απέναντι στην πανίδα, υπάρχει μια άλλη συζήτηση σχετικά με το περιβάλλον, η οποία δεν ανοίγει εύκολα, κριτικά, (αντι)συστημικά, ούτε με στόχο να επιλυθεί, και σίγουρα δεν διευρύνεται στη δημόσια σφαίρα. Διότι όσο πιο καταστροφική είναι μια πρακτική, τόσο το πιθανότερο να τυχαίνει προστασίας. Πάρτε για παράδειγμα τις δικομανείς πολυεθνικές του πετρελαίου που 

μηνύουν κατά ριπάς ολόκληρες χώρες εις βάρος φυσικά του πλανήτη. Υπάρχουν βέβαια και λιγότερο προφανείς μολυντές, όπως το ίντερνετ. (Fun fact: μία ταινία δύο ωρών ρυπαίνει όσο 45 λεπτά οδήγησης με το αυτοκίνητο ισχυρίζεται ο Stefano Bonetti, Καθηγητής Πειραματικής Φυσικής Συμπυκνωμένης Ύλης στο Πανεπιστήμιο Ca’ Foscari της Βενετίας.)

Το αόρατο θύμα ενός πολέμου

Στο θέμα μας όμως. Οι πολεμικές συγκρούσεις και ο στρατός είναι από τους μεγαλύτερους ρυπαντές στον κόσμο. Περίπου το 60% των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα προέρχεται από δέκα μόλις χώρες: Κίνα, ΗΠΑ, Ινδία, Ινδονησία, Ρωσία, Βραζιλία, Ιαπωνία, Ιράν, Καναδάς και Σαουδική Αραβία και όλες τους – εκτός από την Ινδονησία – είναι μεταξύ των 20 χωρών με τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δαπάνες. Το περιβάλλον είναι το αόρατο θύμα στις συγκρούσεις και αυτό έγινε πιο φανερό με την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου της χρονιάς που εκπνέει. 

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία απέδειξε πόσο εξαρτημένοι είμαστε ακόμη από τα ορυκτά καύσιμα. Η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος εξαγωγέας ορυκτών καυσίμων στον κόσμο και ένας ιδιαίτερα σημαντικός προμηθευτής στην Ευρώπη. Η παγκόσμια κατανάλωση άνθρακα πρόκειται να φτάσει σε νέο υψηλό το 2022 καθώς η ενεργειακή κρίση κλονίζει τις αγορές, ελλείψει ισχυρότερων προσπαθειών για την επιτάχυνση της μετάβασης στην καθαρή ενέργεια. Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρακας θα συνεχίσει να είναι η μεγαλύτερη ενιαία πηγή εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα του παγκόσμιου ενεργειακού συστήματος. 

«Ο κόσμος είναι κοντά σε μια κορύφωση στη χρήση ορυκτών καυσίμων, με τον άνθρακα να είναι ο πρώτος που θα υποχωρήσει, αλλά δεν είμαστε ακόμη εκεί», δήλωσε ο Keisuke Sadamori, Διευθυντής Ενεργειακών Αγορών και Ασφάλειας του Διεθνή Οργανισμού Ενέργειας. «Η ζήτηση άνθρακα είναι πεισματική και πιθανότατα θα φτάσει σε υψηλό όλων των εποχών φέτος, αυξάνοντας τις παγκόσμιες εκπομπές. Ταυτόχρονα, υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι η σημερινή κρίση επιταχύνει την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την ενεργειακή απόδοση και τις αντλίες θερμότητας – και αυτό θα μετριάσει τη ζήτηση άνθρακα τα επόμενα χρόνια. Οι κυβερνητικές πολιτικές θα είναι το κλειδί για τη διασφάλιση μιας ασφαλούς και βιώσιμης πορείας προς τα εμπρός».

Τα μέλη της ΕΕ έχουν εισαγάγει υποχρεώσεις αποθήκευσης φυσικού αερίου και συμφώνησαν σε εθελοντικούς στόχους για μείωση της ζήτησης φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας κατά 15% αυτόν τον χειμώνα μέσω μέτρων απόδοσης, μεγαλύτερης χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και υποστήριξης για βελτιώσεις απόδοσης. Η ρωσική εισβολή πυροδότησε μια επανεκτίμηση των ενεργειακών πολιτικών και προτεραιοτήτων, θέτοντας υπό αμφισβήτηση τη βιωσιμότητα δεκαετιών αποφάσεων υποδομών και επενδύσεων.

Η κρίση ενέργειας ως επιστέγασμα των πολλαπλών κρίσεων

Οι αγορές ενέργειας άρχισαν να στριμώχνονται το 2021 λόγω διαφόρων παραγόντων, συμπεριλαμβανομένης της ταχείας οικονομικής ανάκαμψης μετά την πανδημία. Η κατάσταση όμως κλιμακώθηκε σε πλήρη παγκόσμια ενεργειακή κρίση μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η τιμή του φυσικού αερίου έφτασε σε υψηλά ρεκόρ και ως αποτέλεσμα και η ηλεκτρική ενέργεια σε ορισμένες αγορές. Οι τιμές του πετρελαίου έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδο από το 2008.

Οι υψηλότερες τιμές της ενέργειας συνέβαλαν σε έναν επικίνδυνα υψηλό πληθωρισμό, ώθησαν οικογένειες στη φτώχεια και επιβράδυναν την οικονομική ανάπτυξη σε σημείο που ορισμένες χώρες οδεύουν προς σοβαρή ύφεση. Στις αναδυόμενες οικονομίες, όπου το μερίδιο των οικιακών προϋπολογισμών που δαπανάται για ενέργεια και τρόφιμα είναι ήδη μεγάλο, οι υψηλότεροι λογαριασμοί ενέργειας αύξησαν την ακραία φτώχεια και καθυστερούν την πρόοδο προς την επίτευξη καθολικής και οικονομικά προσιτής ενεργειακής μετάβασης. Ακόμη και στις προηγμένες οικονομίες, η αύξηση των τιμών έχει επηρεάσει τα ευάλωτα νοικοκυριά και έχει προκαλέσει σημαντικές οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές πιέσεις.

Το αποτέλεσμα; Ενεργειακή φτώχεια

Το 17% των ερωτηθέντων στην Ελλάδα δεν γνωρίζει τι σημαίνει ο όρος ενεργειακή φτώχεια, σύμφωνα με έρευνα του Ιδρύματος Χάινριχ Μπελ. «Ενεργειακή φτώχεια έχουμε όταν οι άνθρωποι δεν μπορούν να κρατήσουν ζεστά τα σπίτια τους. Και αυτό προκαλεί τεράστια προβλήματα», σημειώνει η πρωτοβουλία End Fuel Poverty Coalition. 

Ενεργειακή φτώχεια είναι ο όρος που αποδίδεται στον τύπο της φτώχειας στην οποία τα νοικοκυριά δεν έχουν πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες ενέργειας για ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης και υγείας. Με άλλα λόγια, όταν δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να θερμάνουν κατάλληλα τα σπίτια τους τον χειμώνα ή να έχουν δροσιά το καλοκαίρι. Και η φτώχεια είναι βία, συστημική. Ειδικότερα, στον δήμο της Αθήνας, παρατηρείται σημαντική γεωγραφική διάχυση της εγκατάλειψης και των χαμηλών ενεργειακών προδιαγραφών των κτιρίων, της φτώχειας και της μείωσης της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι δύο βασικές αιτίες της ενεργειακής φτώχειας είναι τα χαμηλά εισοδήματα και η διαβίωση σε κτίρια με χαμηλή ενεργειακή απόδοση.

Παρότι το δικαίωμα πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες όπως η ενέργεια κατοχυρώνεται στην Αρχή 20 του Ευρωπαϊκού Πυλώνα Κοινωνικών Δικαιωμάτων, η οποία ορίζει ότι «καθένας έχει δικαίωμα πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες καλής ποιότητας, όπως νερό, αποχέτευση, ενέργεια και μεταφορές».

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους

Το Ελληνικό Δίκτυο για την Καταπολέμηση της φτώχειας παρουσίασε μια έρευνα με στοιχεία από την πρόσφατη έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ καθώς και μέσω έρευνας που διεξήγαγε το ΕΔΚΦ σε συνεργασία με οργανώσεις, δείχνοντας ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της περιόδου που διανύουμε δεν είναι άλλο από αυτό της ενεργειακής φτώχειας. 

Συγκεκριμένα, το 84,6% των ερωτηθέντων (ωφελούμενοι των οργανώσεων) δήλωσε πως αντιμετωπίζουν ενεργειακή φτώχεια.

Το 20% των ερωτηθέντων ανέφερε ότι οι σημαντικότερες ανάγκες που αντιμετωπίζει είναι οικονομικές/ έλλειψη επαρκών πόρων, το 18,3% εξεύρεση εργασίας/ πρόσβαση σε εργασία, το 15% θέματα στέγης, το 12,5 % μορφές ενεργειακής φτώχειας και άλλο ένα 12,5% επισιτιστική ανασφάλεια.

Παράλληλα, το 38,5% των ερωτηθέντων δυσκολεύονται πάρα πολύ να επιβιώσουν, το 23,1% δήλωσε ότι η κατάστασή τους χειροτερεύει ενώ το 19,2% αντιμετωπίζουν τα προβλήματα με την όποια δυσκολία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, σε σχέση με τρεις βασικούς δείκτες αποτύπωσης της ενεργειακής φτώχειας, για το 2020 στην Ελλάδα το 17,1% των νοικοκυριών (39,1% των φτωχών νοικοκυριών) αντιμετωπίζουν οικονομική αδυναμία κάλυψης ικανοποιητικής θέρμανσης, το 28,2% (50,1% των φτωχών νοικοκυριών) δηλώνει δυσκολία στην έγκαιρη πληρωμή πάγιων λογαριασμών, όπως αυτών του ηλεκτρικού ρεύματος, του νερού, του φυσικού αερίου, κ.λπ.

Περισσότερα από 54 εκατομμύρια νοικοκυριά στην ΕΕ, δηλαδή το 11% του πληθυσμού, υπολογίζεται ότι έρχονται αντιμέτωπα με το φαινόμενο και τις επιπτώσεις της ενεργειακής φτώχειας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο για την Ενεργειακή Φτώχεια. Κι αυτή είναι η αισιόδοξη εκτίμηση, καθώς ο πραγματικός αριθμός πιστεύεται ότι είναι ακόμη μεγαλύτερος από αυτόν.

Στο δρόμο για ενεργειακή ανεξαρτησία

Η Ελλάδα έχει θέσει ως στόχο τη μείωση της ενεργειακής φτώχειας κατά 50% έως το 2025 και κατά 75% έως το 2030. Στην ΕΕ συμφώνησαν να συσταθεί ένα Κοινωνικό Ταμείο για το Κλίμα, το οποίο θα βοηθήσει τους πολίτες που είναι πιο ευάλωτοι λόγω ενεργειακής φτώχειας και οικονομικής αδυναμίας μετακινήσεων. Για πρώτη φορά η ΕΕ θα στηρίξει απευθείας την πράσινη μετάβαση των πιο ευάλωτων.

Ο δρόμος για ενεργειακή ανεξαρτησία είναι μακρύς κι αν δεν υπάρξουν περισσότερες, πιο συγκεκριμένες, άμεσες και φιλόδοξες προτάσεις...

Πηγή: popaganda.gr/

Μόλις το 3% της Γης είναι… ελεύθερο ανθρώπου...

  

Έχουμε καταλάβει και παρέμβει δυναμικά και αρνητικά στο 97% του πλανήτη μας. Δεν χρειαζόταν κάποια επιστημονική μελέτη για να γνωρίζουμε ότι ο άνθρωπος όχι μόνο κατέλαβε σχεδόν κάθε σπιθαμή της στεριάς της Γης αλλά ότι έχει επέμβει στην φύση με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο. Οι αρνητικές επιπτώσεις της ανθρώπινης παρουσίας ανακαλύφθηκαν πρόσφατα ακόμη και στα βαθύτερα σημεία του πλανήτη. Στον οργανισμό θαλάσσιων οργανισμών που ζουν σε βάθη οκτώ χλμ. εντοπίσθηκαν πλαστικές ύλες οι οποίες έχουν φθάσει και μολύνουν πλέον ακόμη και τις αβύσσους.

Παρόλα αυτά οι ειδικοί εκτιμούσαν ότι ένα αξιοσημείωτο ποσοστό παρέμενε ανέπαφο, άθικτο από την ανθρώπινη παρουσία και παρέμβαση. Οι εκτιμήσεις αυτές βασίζονταν κυρίως σε δορυφορικές παρατηρήσεις των τελευταίων δεκαετιών. Οι επιστήμονες παρατηρούσαν τα επίπεδα καταστροφής και αποψίλωσης των δασικών εκτάσεων και κατέληγαν με βάση αυτά τα δεδομένα στα συμπεράσματα τους. Οι μελέτες αυτές έδειχναν ότι ένα ποσοστό της τάξης του 20%-40% της άγριας φύσης πάνω στην Γη είχε καταφέρει να αποφύγει το αρνητικό αποτύπωμα της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Όμως μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Frontiers in Forests and Global Change» ανατρέπει πλήρως αυτές τις εκτιμήσεις και προκαλεί όχι απλά προβληματισμό αλλά πραγματικό σοκ. Οι ερευνητές αποφάσισαν να μελετήσουν την σημερινή κατάσταση που επικρατεί στον πλανήτη και το φυσικό περιβάλλον με βάση την κατάσταση που υπήρχε στην προβιομηχανική εποχή. Πήραν λοιπόν ως μέτρο σύγκρισης την κατάσταση που γνωρίζουμε ότι ήταν ο πλανήτης και τα οικοσυστήματα του το 1500 μ.Χ.

Η δεύτερη και πιο σημαντική απόφαση των ερευνητών ήταν να «ξύσουν» την επιφάνεια των προηγούμενων μελετών και να διεισδύσουν πιο βαθιά. Με απλά λόγια δεν έμειναν στην εικόνα των δασών όπως φαίνονται από ψηλά αλλά μελέτησαν τι συμβαίνει στο εσωτερικό τους. Αυτός ήταν και ο κρίσιμος παράγοντας που αποκάλυψε την πραγματική εικόνα των επιπτώσεων που έχει η ανθρώπινη παρουσία στον πλανήτη. Σύμφωνα με τους ερευνητές μπορεί ένα δάσος να φαίνεται ότι δεν έχει υποστεί κάποια καταστροφή, τα δέντρα δηλαδή να βρίσκονται στην θέση τους αλλά το τοπικό οικοσύστημα (ειδικά τα ζώα που ζουν εκεί) έχει καταρρεύσει στις περισσότερες περιπτώσεις.

Το νόμιμο αλλά και παράνομο κυνήγι, διάφορες ασθένειες που οφείλονται στην ανθρώπινη δραστηριότητα, η εμφάνιση σε πολλά οικοσυστήματα ειδών που δεν υπήρχαν ποτέ εκεί και η παρουσία τους οφείλεται στον άνθρωπο τα οποία λειτουργούν ως εισβολείς εξοντώνοντας τα τοπικά είδη προκαλούν μια αθέατη αλλά διαρκή καταστροφή σε αυτά τα οικοσυστήματα. Με αυτά και με αυτά οι ερευνητές κατέληξαν στην διαπίστωση ότι το ποσοστό που δεν έχει ακόμη υποστεί τις συνέπειες του ανθρώπου στον πλανήτη είναι μόλις 3% και φυσικά αν δεν ληφθούν γρήγορα κάποια μέτρα σύντομα και αυτές οι περιοχές θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες της δραστηριότητας μας.

Τι πρέπει να γίνει

Οι περιοχές του πλανήτη που δεν έχουν επηρεαστεί ακόμη από εμάς είναι κάποια δάση στον Αμαζόνιο, ένα τροπικό δάσος στο Κονγκό, κάποια δάση και κάποιες περιοχές της τούνδρας στην ανατολική Σιβηρία, κάποια δάση στον Βόρειο Καναδά και κάποιες περιοχές της Σαχάρας.

«Γνωρίζαμε ότι αυξάνεται συνεχώς η απώλεια των άθικτων μέχρι σήμερα περιοχών αλλά αυτή η μελέτη δείχνει ότι πολλές περιοχές που θεωρούσαμε άθικτες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα από το κυνήγι, τις ασθένειες και τα είδη που εισβάλουν εκεί» αναφέρει καθηγητής Άντριου Πλάμτρι, στέλεχος της Γραμματείας Σημαντικών Περιοχών Βιοποικιλότητας στο Κέιμπριτζ, επικεφαλής της νέας μελέτης.

Οι ερευνητές αφήνουν πάντως ένα παράθυρο αισιοδοξίας ανοικτό υποστηρίζοντας ότι το παιχνίδι όχι μόνο δεν έχει χαθεί αλλά είναι σχετικά εύκολο να αντιστραφεί η κατάσταση και μάλιστα γρήγορα. Αναφέρουν ότι αν επανεισάγουμε σε κάθε οικοσύστημα που έχει υποστεί απώλειες είδη που υπήρχαν εκεί και για κάποιο λόγο εξαφανίστηκαν, τότε σε σύντομο χρονικό διάστημα θα δούμε μια επανάκαμψη των οικοσυστημάτων σε ποσοστό 20% στον πλανήτη.

Πηγή: www.naftemporiki.gr

Από την Αττική...Καλό καλοκαίρι!

  

Οι βραβευμένες με γαλάζια σημαία παραλίες της Αττικής  για το φετινό καλοκαίρι του 2021,σε μια υπέροχη, εναέρια βόλτα!

"Ήχοι του δάσους": Μια διαδικτυακή πλατφόρμα συγκεντρώνει τη «μουσική» του πλανήτη...

 

 

Μια διαδικτυακή πρωτοβουλία με τίτλο «Ήχοι του δάσους» [Sounds of the forest] συγκεντρώνει ηχητικό υλικό από δασικές εκτάσεις του πλανήτη –από τις πιο γνωστές μέχρι τις πιο απομακρυσμένες και δυσπρόσιτες– δημιουργώντας ένα μοναδικό αρχείο της φύσης.

 

Από τα τιτιβίσματα στο Εθνικό Πάρκο Άμπελ Τάσμαν της Νέας Ζηλανδίας μέχρι τη συμφωνία τζιτζικιών και βατράχων ένα σούρουπο στο δάσος Αγκούμπε της Ινδίας· από την καταρρακτώδη βροχή στο Αμπιτζάν της Ακτής του Ελεφαντοστού μέχρι τις βάθρες της Σαμοθράκης· και από τον κούκο της Νορβηγίας στα θροΐσματα των φύλλων στο δρυμό Ταμποπάτα στο Περού.

Όλες αυτές τις ηχητικές διαδρομές –και πολλές άλλες ακόμη– μπορεί να ακολουθήσει κανείς μέσα από την ανοιχτή σε όλους διαδικτυακή πλατφόρμα, που δημιούργησε η αγγλική ομάδα Wild Rumpus.

To πρότζεκτ, που χρηματοδοτείται από το Συμβούλιο Τεχνών της Αγγλίας και το PRS Foundation, αποτελεί ένα έργο σε εξέλιξη, στο οποίο όποια/ος επιθυμεί μπορεί να στείλει τη δική της/ου ηχητική καταγραφή.

«Συγκεντρώνουμε ήχους από τους δασότοπους και τα δάση του κόσμου, δημιουργώντας έναν ολοένα και πιο πλήρη ηχητικό χάρτη, ο οποίος αποτυπώνει τους ακουστικούς τόνους και τις ηχητικές υφές από τα δάση του πλανήτη», σημειώνουν οι δημιουργοί, στην παρουσίαση της ιστοσελίδας τους.

Όπως εξηγούν οι ίδιοι, στη δεύτερη φάση του πρότζεκ καλλιτέχνες από διαφορετικές χώρες θα εμπνευστούν από αυτό το ηχητικό υλικό, συνθέτοντας μουσική, βίντεο και άλλες δημιουργίες, που θα παρουσιαστούν στο Timber Festival, το καλοκαίρι του 2021, στο Εθνικό Πάρκο των Μίντλαντς της Αγγλίας.

Με τον όρο, «τυφλότητα απέναντι στα δέντρα», οι επιστήμονες περιγράφουν την επίμονη τάση του ανθρώπου να παραγνωρίζει –ακόμα και στο επίπεδο της φιλοσοφίας αλλά και της έρευνας– τη σημασία και τον ζωντανό χαρακτήρα της χλωρίδας του πλανήτη. Τα δέντρα μοιάζουν να γίνονται αντιληπτά ως στατικά στοιχεία του περιβάλλοντος, με περιφερειακό και επουσιώδη ρόλο.

Αφυπνίζοντας μια άλλη αίσθηση, αυτήν την ακοής, το αρχείο των «Ήχων του δάσους» υπενθυμίζει ότι πρόκειται για ένα διαρκώς κινούμενο σύμπαν, τον ζωογόνο χαρακτήρα του οποίου ίσως εκτιμούμε περισσότερο μέσα στις συνθήκες της αποστέρησής του...

 

H «ευημερία με το οικολογικό πρόσημο» του νέου νομοσχεδίου για το περιβάλλον...

Αναδημοσίευση από το facebook της δημοσιογράφου Μάνιας Δούση

«Ευημερία με οικολογικό πρόσημο» χαρακτήρισε ο Μητσοτάκης το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, το οποίο:

• Καταργεί την ουσία της προστασίας των περιοχών Natura 2000 και προωθεί ακόμα και μεταλλευτικές δραστηριότητες και εξορύξεις υδρογονανθράκων σε περιοχές προστασίας της φύσης. Ορίζει χρήσεις γης που τις καθιστούν επέκταση του αστικού χώρου, καθορίζοντας.. 4 κλιμακούμενες ζώνες προστασίας και δίνοντας έτσι τη δυνατότητα βαρέων επενδυτικών δραστηριοτήτων (πχ εξορύξεις), τουριστικής/εμπορευματικής «αξιοποίησής» τους και δημιουργίας μη αναγκαίων υποδομών μέσα σε αυτές (δρόμων, κτιρίων κλπ).
• Εκθέτει σε κίνδυνο τις προστατευόμενες περιοχές, καταργώντας την αυτοτέλεια των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (ΦΔΠΠ). Υποβαθμίζονται οι ΦΔΠΠ που ήταν ανεξάρτητοι επιστημονικοί/περιβαλλοντικοί φορείς, επόπτευαν τις προστατευόμενες περιοχές και γνωμοδοτούσαν για τα σχέδια διαχείρισης των ΠΠ και τυχόν δραστηριότητες μέσα σε αυτές. Δημιουργεί μία δύσκαμπτη διαχείριση, συρρικνώνοντας τον αριθμό τους, υποβαθμίζοντάς τους και αυξάνοντας την έκταση των περιοχών που εποπτεύουν. Οι αρμοδιότητές τους συγκεντρώνονται στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, καταργώντας έτσι την αυτοτέλειά και την αποτελεσματικότητά τους.
• Επιτρέπει την καταστροφή του περιβάλλοντος στο όνομα των κατά βούληση επενδυτικών σχεδίων, εκχωρώντας τον έλεγχο των μελετών (ΜΠΕ) σε ιδιώτες και επιβάλλοντας ασφυκτικές προθεσμίες για γνωμοδοτήσεις των υπηρεσιών. Καθιερώνει το θεσμό του «ιδιώτη αξιολογητή» Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων(ΜΠΕ), μετατρέποντας την όλη διαδικασία της αδειοδότησης σε αδιαφανή και διάτρητη. Μειώνει ασφυκτικά τις προθεσμίες των γνωμοδοτήσεων των αρμόδιων υπηρεσιών και, χωρίς να τους δίνει τα απαραίτητα εργαλεία για να τις καταρτίζουν, καθιστά το ρόλο τους διακοσμητικό.
• Προωθεί την αλόγιστη επέκταση των βιομηχανικών ΑΠΕ, κυρίως των αιολικών, που έχουν ήδη προκαλέσει υποβάθμιση του περιβάλλοντος και οικονομική επιβάρυνση των καταναλωτών για την εξασφάλιση υπερκερδών των επενδυτών. Η κατάργηση της άδειας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ και οι υπόλοιπες “διευκολύνσεις” υπέρ των βιομηχανιών ΑΠΕ, όπως και ο καθορισμός χρήσεων γης στις περιοχές Natura, δημιουργούν τετελεσμένα πριν από την αναθεώρηση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις ΑΠΕ που έχει ανεπίτρεπτα καθυστερήσει και προκαταλαμβάνουν τις υπό εκπόνηση Ειδικές Περιβαλλοντικές Μελέτες για τις προστατευόμενες περιοχές.
• Νομιμοποιεί τα αυθαίρετα εντός δασικών εκτάσεων και κατά περίπτωση εντός υγροτόπων και ρεμάτων. Επαναφέρει τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων («οικιστικών πυκνώσεων») για 30 χρόνια, που έχει απορριφθεί από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ). Επιπλέον, με την διατήρηση αυθαίρετων και καταπατήσεων στα ρέματα αυξάνει τον πλημμυρικό κίνδυνο και καθιστά “απαραίτητα” τα έργα διευθέτησης των υδατορεμάτων.
• Απλοποιεί τις διαδικασίες διαχείρισης στερεών αποβλήτων και δε λαμβάνει μέτρα κατά της υποβάθμισης των ρεμάτων από την ανεξέλεγκτη διάθεση αστικών και βιομηχανικών λυμάτων μέσα σε αυτά. Δε διασφαλίζει την αποφυγή των παράνομων εκφορτώσεων αποβλήτων σε ρέματα και άλλους δημόσιους/ιδιωτικούς χώρους, που τα τελευταία χρόνια έχουν μετατρέψει όλες τις περιαστικές περιοχές σε απέραντες χωματερές. Καταργεί τη άδεια μεταφοράς αποβλήτων, αντικαθιστώντας την από μια απλή εγγραφή σε ένα μητρώο. Δεν λαμβάνει μέτρα ελέγχου/κυρώσεων για παράνομη διάθεση λυμάτων σε ρέματα.
• Παραβιάζει Συνταγματικές διατάξεις, Ευρωπαϊκές οδηγίες και Διεθνείς συμβάσεις. Ενδεικτικά: άρθρο 24 του Συντάγματος, Ευρωπαϊκές Οδηγίες για την Προστασία Οικοτόπων και Ειδών 92/43/ΕΟΚ, για την προστασία των άγριων Πτηνών 2009/147/ΕΚ, για τα Νερά 2000/60, για την Θαλάσσια Στρατηγική στη Μεσόγειο 2008/59, Διεθνή Σύμβαση Ραμσάρ για τους Υγροτόπους, Συνθήκη της Βαρκελώνης για την Προστασία της Μεσογείου.>>

Οδοιπορικό στο Άγιον Όρος...

Μονή της Μεγίστης Λαύρας

 Το Άγιο Όρος αποτελεί αυτοδιοίκητο τμήμα του Ελληνικού Κράτους, που βρίσκεται στη χερσόνησο του Άθω της Χαλκιδικής στη Μακεδονία. Περιλαμβάνει τις είκοσι Ιερές Μονές, τα εξαρτήματά τους και διάφορα καταστήματα και υπηρεσίες. Ανεπίσημα χαρακτηρίζεται ως «Αυτόνομη Μοναστική Πολιτεία».
Από το 1988 συγκαταλέγεται στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Επισκεπτομαστε με την σειρα την Ι,Μ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ την Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ την Ι.Μ. ΚΩΣΤΑΜΟΝΙΤΟΥ την Ι.Μ. ΖΩΓΡΑΦΟΥ την Ι.Μ. ΧΙΛΙΑΝΔΑΡΙΟΥ την Ι.Μ. ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ την Ι.Μ. ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ και την Ι.Μ. ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ.

Ας απολαύσουμε τη μικρή βόλτα!

2020: Πώς άλλαξε ο κόσμος...

Σε ένα βίντεο 8 λεπτών η βρετανική Guardian δείχνει πώς ο φονικός ιός που ξεκίνησε από την Κίνα άλλαξε την ανθρωπότητα

Μέσα σε 8 μόλις λεπτά η βρετανική Guardian με ένα συγκλονιστικό βίντεο περιγράφει πώς ο κορωνοϊός άλλαξε τον κόσμο.

Το βίντεο ξεκινά από την Ουχάν, εκεί δηλαδή από όπου ξεκίνησε ο φονικός ιός όταν στις 11  Ιανουαρίου μια γυναίκα κατέληξε από πνευμονία.

Ακολουθεί ο Κινέζος γιατρός, ο πρώτος που μάταια, προειδοποίησε για τον φονικό ιό και που τελικά πέθανε από τον covid-19.
 

                                                                                                      Πηγή: protothema.gr

Πώς θα τελειώσει η πανδημία; Τα πιθανά σενάρια και ο κόσμος που θα αφήσει πίσω...

Και τώρα τι; Πως θα τελειώσει όλο αυτό; Θα τελειώσει; Πώς θα είναι ο κόσμος μετά από αυτό; Μια πιθανή εικόνα από το μέλλον.

Πριν από τρεις μήνες κανείς δεν ήξερε τον SARS-CoV-2 (η επίσημη ονομασία του νέου κορονοϊού που προκαλεί τον COVID-19). Τώρα η πανδημία έχει σκορπίσει τον φόβο σε ολόκληρο τον πλανήτη, με περίπου μισό εκατ. κρούσματα (τα επιβεβαιωμένα μόνο) και έχει κλειστεί στο σπίτι του το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή περίπου 3 δισ. άνθρωποι.

Εκτός από τους ανθρώπους, έχει συνθλίψει οικονομίες και συστήματα υγείας σε πολλές χώρες, με γεμάτα νοσοκομεία και άδειους δρόμους και γραφεία. Έχει χωρίσει ανθρώπους από τους συγγενείς και τους φίλους τους. Ένας άγνωστος μέχρι πριν λίγο καιρό ιός που έχει αλλάξει τον κόσμο όπως τον ξέραμε. Όπως ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, ή η 11η Σεπτεμβρίου, αυτή η πανδημία καταγράφεται ήδη στις σελίδες της Ιστορίας ως ΤΟ γεγονός του 2020.

«Ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος για μια πανδημία»

Οι προειδοποιήσεις ότι ο κόσμος δεν είναι έτοιμος για μια πανδημία, δεν ήταν λίγες. Ο Μπιλ Γκέιτς το είχε πει από το 2015, σε ομιλία του στο TED2015.

Τον Οκτώβριο, το Johns Hopkins έκανε μια προσομοίωση για το τι θα μπορούσε να συμβεί αν ένας νέος κορονοϊός εξαπλωνόταν σε ολόκληρο τον πλανήτη. Και τώρα έχει συμβεί. Τα υποθετικά σενάρια έγιναν πραγματικότητα. Το «κι αν;» έγινε «και τώρα τι;», γράφει το Atlantic.

Και τώρα τι; Πως θα τελειώσει όλο αυτό; Θα τελειώσει;

Όπως γράφει ο συντάκτης του Atlantic, οι ζωές των ανθρώπων της νέας γενιάς, των μωρών που γεννιούνται τώρα με τον φόβο του COVID-19 (ας την πούμε Generation C) θα εξαρτηθεί εν πολλοίς από τις αποφάσεις που θα ληφθούν τις επόμενες εβδομάδες και από τις απώλειες που θα υποστούμε ως συνέπεια.

Μια υπενθύμιση: Ο Δείκτης Παγκόσμιας Υγειονομικής Ασφάλειας, που βαθμολογεί κάθε χώρα σχετικά με την ετοιμότητά της για το ενδεχόμενο μιας πανδημίας, δίνει στις ΗΠΑ βαθμολογία 83,5 – την υψηλότερη στον κόσμο. Κράτος πλούσιο, ισχυρό, ανεπτυγμένο, οι ΗΠΑ υποτίθεται ότι ήταν το πιο έτοιμο κράτος στον κόσμο. Αυτή η ψευδαίσθηση έχει καταρριφθεί. Παρά τους μήνες που προηγήθηκαν με προειδοποιήσεις ότι ο ιός εξαπλώνεται και πέρα από την Κίνα, όταν τελικά έφτασε στην Αμερική, την βρήκε ανέτοιμη.Το φιάσκο δε με τα τεστ, ή μάλλον την έλλειψή τους, ήταν καθοριστικό γιατί δεν μπόρεσαν να εντοπιστούν τα κρούσματα και άρα η εξάπλωση του ιού.

Οι επόμενοι μήνες

Το βασικό τους επόμενους μήνες είναι το σύστημα υγείας. Δηλαδή η θωράκισή του. Μια μελέτη που έγινε από μια ομάδα στο Imperial College του Λονδίνου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι εάν η πανδημία αφεθεί ανεξέλεγκτη, τα κρεβάτια στα νοσοκομεία θα γεμίσουν μέχρι τα τέλη Απριλίου (αυτό βέβαια ανάλογα με τη χώρα και τη διαθεσιμότητα). Μέχρι τα τέλη Ιουνίου, για κάθε διαθέσιμο κρεβάτι ΜΕΘ, θα υπάρχουν περίπου 15 ασθενείς COVID-19 που θα χρειάζονται εντατική. Μέχρι το τέλος του καλοκαιριού, η πανδημία θα έχει σκοτώσει 2,2 εκατομμύρια Αμερικανούς (χωρίς να υπολογίζονται όσοι θα χάσουν τη ζωή τους από άλλα αίτια, όπως τροχαία, εγκεφαλικά, επειδή δεν θα έχουν δυνατότητα πρόσβασης στα νοσοκομεία). «Αυτό είναι το χειρότερο σενάριο», γράφει το Atlantic.
Για να το αποφύγουμε, πρέπει να συμβούν τα εξής – και γρήγορα.

1. Το πρώτο και σημαντικότερο είναι να παραχθούν γρήγορα μάσκες, γάντια και εξοπλισμός ατομικής προστασίας. Εάν οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης δεν μπορούν να παραμείνουν υγιείς, όλο το σύστημα θα καταρρεύσει. Σε πολλές χώρες, τα αποθέματα είναι ήδη ελάχιστα και οι γιατροί επαναχρησιμοποιούν μάσκες μεταξύ των ασθενών. Αυτές οι ελλείψεις συμβαίνουν επειδή ο ιατρικός εξοπλισμός γίνεται κατά παραγγελία και εξαρτώνται από τις διεθνείς αλυσίδες εφοδιασμού που βρίσκονται σήμερα σε δύσκολη θέση. Η επαρχία Χουμπέι στην Κίνα, το επίκεντρο της πανδημίας, ήταν επίσης κέντρο παραγωγής ιατρικών μασκών. Μια λύση -που ήδη γίνεται από κάποια κράτη- είναι παραγωγή μασκών από βιομηχανίες που πριν παρήγαγαν άλλα προϊόντα.
2. Το δεύτερο είναι η μαζική ανάπτυξη τεστ για τον COVID-19.Ο ΠΟΥ έχει προειδοποιήσει όλες τις χώρες ότι το βασικό είναι να γίνονται όλο και περισσότερα τεστ για να εντοπίζεται ο ιός. Στην Γερμανία εκτιμάται ότι υπάρχουν τόσοι λίγοι θάνατοι αναλογικά με τα κρούσματα γιατί γίνονται περισσότερα τεστ. Στην Ελλάδα, που τα τεστ γίνονται επιλεκτικά, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας για τον κορονοϊό, κ. Τσιόδρας, έχει αναφέρει ότι σήμερα εκτιμάται ότι τα κρούσματα στη χώρα μας ανέρχονται μεταξύ 8.000 και 10.000, τη στιγμή που τα επιβεβαιωμένα δεν έχουν ξεπεράσει τα 1.000.
3. Τα παραπάνω μέτρα θα πάρουν χρόνο, κατά τη διάρκεια του οποίου η πανδημία είτε θα επιταχυνθεί πέρα από την ικανότητα του συστήματος υγείας να ανταπεξέλθει ή αργά σε συγκρατημένα επίπεδα. Έτσι, η πορεία της – και η μοίρα των εθνών – εξαρτάται τώρα από το τρίτο πράγμα που συμβαίνει ήδη: η κοινωνική αποστασιοποίηση. Σκεφτείτε με αυτό τον τρόπο: Υπάρχουν τώρα μόνο δύο ομάδες στις κοινωνίες. Η ομάδα Α περιλαμβάνει όλους όσους εμπλέκονται στην υγεία, όσους μάχονται με τον ιό, είτε πρόκειται για τη θεραπεία ασθενών, είτε για δοκιμές θεραπειών και εμβολίων, είτε για προμήθειες προϊόντων. Η ομάδα Β περιλαμβάνει όλους τους υπόλοιπους. Η δουλειά της ομάδας Β είναι να βοηθήσει ώστε η ομάδα Α να «αγοράσει» περισσότερο χρόνο. Η ομάδα Β πρέπει τώρα να «αμβλύνει την καμπύλη» της μετάδοσης με φυσική απομόνωση από άλλους ανθρώπους.

ASSOCIATED PRESS – Υγειονομικό προσωπικό στη Γερμανία, 26 Μαρτίου 2020. 

Για να αποτραπεί η μελλοντική κατάρρευση του συστήματος υγείας, αυτά τα φαινομενικά δραστικά βήματα πρέπει να ληφθούν αμέσως. Ο Τραμπ έχει δείξει πρόθυμος να σταματήσει το μέτρο της κοινωνικής αποστασιοποίησης για χάρη της οικονομίας. Το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας εκτιμά ότι με τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης μπορεί να μειωθεί το ποσοστό μόλυνσης κατά 95%. «Η εγκατάλειψη της κοινωνικής αποστασιοποίησης θα ήταν ανόητη τακτική», γράψει το Atlantic. «Η εγκατάλειψη της κοινωνικής αποστασιοποίησης τώρα, που οι έρευνες και ο προστατευτικός εξοπλισμός είναι σε έλλειψη, θα ήταν καταστροφική».

Τα σενάρια για το μέλλον

Ακόμα και μια τέλεια απάντηση δεν θα σταματήσει την πανδημία, αναφέρει το Atlantic. Όσο ο ιός επιμένει σε κάποιο σημείο της γης, υπάρχει η πιθανότητα ένας μολυσμένος ταξιδιώτης να ξαναρχίσει νέες σπίθες σε χώρες που έχουν ήδη σβήσει τις πυρκαγιές τους. Αυτό συμβαίνει ήδη στην Κίνα, τη Σιγκαπούρη και άλλες ασιατικές χώρες που φαινόταν για λίγο ότι ο ιός ήταν υπό έλεγχο. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, υπάρχουν τρία πιθανά σενάρια για το μέλλον: ένα πολύ απίθανο, ένα πολύ επικίνδυνο και ένα πολύ μακροπρόθεσμο.
Το πρώτο σενάριο είναι ότι όλα τα κράτη θα καταφέρουν να θέσουν υπό έλεγχο τον ιό, όπως έγινε με τον SARS το 2003. Δεδομένης της έκτασης της πανδημίας, ωστόσο, και του πόσο άσχημα είναι τα πράγματα σε πολλές χώρες, οι πιθανότητες παγκόσμιου ταυτόχρονου ελέγχου του ιού, είναι ελάχιστες.
Το δεύτερο σενάριο είναι ότι και αυτός ο ιός θα κάνει ότι έκαναν και άλλοι ιοί που προκάλεσαν πανδημίες γρίπης στο παρελθόν: θα περάσει από τον παγκόσμιο πληθυσμό και θα αφήσει πίσω του αρκετούς επιζώντες με ανοσία πλέον και τελικά δεν θα μπορεί να βρει ξενιστή για να επιβιώσει. Αυτό είναι το γνωστό πλέον σενάριο της «ανοσίας της αγέλης». Είναι η πιο γρήγορη λύση και γι’ αυτό είναι ελκυστική σε κάποιους ηγέτες (βλέπε Μπόρις Τζόνσον). Αλλά είναι μια λύση με τρομερό κόστος: ο SARS-CoV-2 είναι πιο μεταδοτικός και θανατηφόρος από την γρίπη και πιθανόν να αφήνει πίσω του πολλά εκατομμύρια νεκρούς και πολλά κατεστραμμένα συστήματα υγείας. Εκτός από τη Βρετανία, και οι ΗΠΑ φλερτάρουν με αυτό το σενάριο.
Το τρίτο σενάριο είναι ότι ο κόσμος αντιδρά με λύσεις όπως αυτές που έχουμε δει μέχρι σήμερα για να κερδίσει χρόνο μέχρι να παραχθεί ένα εμβόλιο. Αυτή είναι η καλύτερη επιλογή, αλλά και η πιο περίπλοκη και χρονοβόρα.
Εξαρτάται, αρχικά, από την παρασκευή εμβολίου. Εάν επρόκειτο για πανδημία γρίπης, τα πράγματα θα ήταν ευκολότερα. Ο επιστημονικός κόσμος έχει εμπειρία στην παρασκευή εμβολίων γρίπης και το κάνει κάθε χρόνο. Αλλά δεν υπάρχουν τώρα εμβόλια για κορονοϊούς – μέχρι τώρα, αυτοί οι ιοί φαινόταν να προκαλούν ασθένειες που ήταν ήπιες ή σπάνιες – έτσι οι έρευνες  πρέπει να ξεκινήσουν από το μηδέν.
Τα πρώτα βήματα ήταν εντυπωσιακά γρήγορα. Την περασμένη Δευτέρα, ένα πιθανό εμβόλιο που δημιουργήθηκε από τη Moderna, μπήκε στη φάση των πρώιμων κλινικών ελέγχων. Αυτό σημαίνει ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον 63 ημέρες ώστε οι επιστήμονες να αναλύσουν τα γονίδια του ιού για πρώτη φορά και να γίνουν οι πρώτες δοκιμές σε ανθρώπους. Η αρχική δοκιμή θα πει απλά στους ερευνητές εάν το εμβόλιο φαίνεται ασφαλές και εάν μπορεί πραγματικά να ενεργοποιήσει το ανοσοποιητικό σύστημα. Μετά οι ερευνητές θα πρέπει να ελέγξουν ότι όντως αποτρέπει τη μόλυνση από τον SARS-CoV-2. Θα χρειαστεί να κάνουν δοκιμές σε ζώα και δοκιμές μεγάλης κλίμακας σε ανθρώπους για να διασφαλίσουν ότι το εμβόλιο δεν προκαλεί σοβαρές παρενέργειες. Θα χρειαστεί να μάθουν ποια δόση απαιτείται, πόσες δόσεις χρειάζονται οι άνθρωποι, αν το εμβόλιο λειτουργεί σε ηλικιωμένους και εάν απαιτεί κάτι άλλο για να γίνει πιο αποτελεσματικό.
Υπάρχει επίσης μια ακόμα διαφορά από τα άλλα εμβόλια. Τα υπάρχοντα εμβόλια δρουν παρέχοντας στο σώμα αδρανοποιημένους ή κατακερματισμένους ιούς, επιτρέποντας στο ανοσοποιητικό σύστημα να προετοιμάσει τις αμυντικές του μεθόδους, όταν και αν χρειαστεί. Αντίθετα, το εμβόλιο της Moderna περιλαμβάνει ένα στέλεχος του γενετικού υλικού του SARS-CoV-2 – το RNA του. Η ιδέα είναι ότι το σώμα μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτόν το φλοιό για να χτίσει τα δικά του ιικά τμήματα, τα οποία στη συνέχεια θα αποτελέσουν τη βάση προετοιμασίας του ανοσοποιητικού συστήματος. Αυτή η προσέγγιση λειτουργεί σε ζώα, αλλά δεν είναι αποδεδειγμένο ότι λειτουργεί στους ανθρώπους. Αντιθέτως, Γάλλοι επιστήμονες προσπαθούν να τροποποιήσουν το υπάρχον εμβόλιο της ιλαράς χρησιμοποιώντας στοιχεία του νέου κορονοϊού.
Όμως, όποιος από τους τρόπους αποδειχθεί ο πιο αποτελεσματικός, θα χρειαστούν 12 έως 18 μήνες για να αναπτυχθεί ένα εμβόλιο που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ευρεία κλίμακα.

PICTURE ALLIANCE VIA GETTY IMAGES

Πράγμα που σημαίνει ότι αυτός ο κορονοϊός θα είναι μέρος της ζωής μας για τουλάχιστον ένα χρόνο, αν όχι για πολύ περισσότερο. Εάν τα σημερινά περιοριστικά μέτρα δείχνουν να λειτουργούν, η πανδημία μπορεί να περιοριστεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να επιστρέψουμε σε κάτι που θα μοιάζει με ομαλότητα. Τα γραφεία θα μπορέσουν να γεμίσουν ξανά, το ίδιο και τα μπαρ και τα καφέ. Τα σχολεία θα μπορούσαν να ξανανοίξουν και οι φίλοι και συγγενείς να αγκαλιαστούν ξανά. Αλλά όσο το παλιό status quo επιστρέφει, το ίδιο θα κάνει και ο ιός. Αυτό δεν σημαίνει ότι η κοινωνία πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή απομόνωση μέχρι το 2022. Αλλά «πρέπει να είμαστε έτοιμοι να ζήσουμε πολλαπλές περιόδους κοινωνικής αποστασιοποίησης», λέει ο Στέφεν Κίσλερ του Χάρβαρντ.

Τι θα αφήσει πίσω της αυτή η πανδημία

Φυσικά το θέμα της υγείας όλων μας και το πως θα βγούμε από αυτή την πανδημία είναι μια μόνο πτυχή της νέας πραγματικότητας.

• Η οικονομία βιώνει ένα σοκ τόσο ξαφνικό και ολέθριο που λίγοι εν ζωή άνθρωποι έχουν βιώσει στο παρελθόν. Περίπου ένας στους πέντε Αμερικανούς έχουν χάσει είτε ώρες εργασίας είτε τις δουλειές τους. Τα ξενοδοχεία είναι άδεια. Οι αεροπορικές παλεύουν για την επιβίωση. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι κλειστές για άγνωστο χρονικό διάστημα. Οι ανισότητες θα διευρυνθούν.
• Μετά την πανδημία, αναμένεται και μια δεύτερη: αυτή της ψυχικής υγείας. Σε μια περίοδο έντονου στρες, φόβου και αβεβαιότητας, οι άνθρωποι αποκόπτονται από αυτό που έχουν περισσότερο ανάγκη, την καταπραϋντική ανθρώπινη επαφή. Οι αγκαλιές, οι χειραψίες, τα φιλιά είναι πλέον επικίνδυνα. Τα άτομα με άγχος ή ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή δυσκολεύονται περισσότερο. Οι ηλικιωμένοι, οι οποίοι είναι ήδη αποκλεισμένοι από μεγάλο μέρος της δημόσιας ζωής, καλούνται να αποστασιοποιηθούν ακόμη περισσότερο, εμβαθύνοντας τη μοναξιά τους. Οι Ασιάτες ήδη υποφέρουν από ρατσιστικές προσβολές, που τροφοδοτούνται και από τον ίδιο τον πρόεδρο των ΗΠΑ όταν μιλά για τον «κινεζικό ιό».  Τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας και κακοποίησης παιδιών είναι πιθανό να αυξηθούν, στα πλαίσια της καραντίνας. Τα παιδιά μπορεί να υποστούν ψυχικό τραύμα που θα μείνει μαζί τους μέχρι την ενηλικίωση. Οι επιζώντες του COVID-19 μπορεί να στιγματιστούν. Οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας θα χρειαστούν χρόνο για να ξεπεράσουν αυτό που βίωσαν: Ένα έως δύο χρόνια αφού ο SARS  χτύπησε το Τορόντο, γιατροί και νοσηλευτές που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή, μετά ήταν λιγότερο παραγωγικοί και αρκετοί ήρθαν αντιμέτωποι με το μετατραυματικό στρες. Οι άνθρωποι που θα έχουν περάσει μεγάλο διάστημα σε καραντίνα είναι πιθανό να εκδηλώσουν αγοραφοβία.
• Οι πανδημίες μπορούν επίσης να προκαλέσουν κοινωνική αλλαγή. Οι άνθρωποι, οι επιχειρήσεις και οι οργανισμοί μπόρεσαν εξαιρετικά γρήγορα να υιοθετήσουν νέες πρακτικές που μέχρι τότε δαιμονοποιούσαν, όπως η εργασία από το σπίτι, οι τηλεδιασκέψεις όπου μπορούν να συμπεριληφθούν και άτομα με αναπηρίες, σωστές άδειες ασθενείας και διευκολύνσεις για την φροντίδα των παιδιών. Ίσως ο κόσμος καταλάβει πόσο σημαντικό είναι ένα δίκαιο και προσβάσιμο από όλους σύστημα υγειονομικής περίθαλψης.

                                
                                                                                                     Πηγή: huffingtonpost.gr

COVID-19: 116.100 τα κρούσματα μέχρι στιγμής...

Ο αριθμός των κρουσμάτων του νέου κοροναϊού έφτασε τα 116.100 σε όλον τον κόσμο καθώς η επιδημία συνεχίζει να εξαπλώνεται σε ολοένα και περισσότερες χώρες. Οι νεκροί ξεπέρασαν τις 4.000, σύμφωνα με μια καταμέτρηση του πρακτορείου Reuters που βασίζεται στις επίσημες ανακοινώσεις των κυβερνήσεων.

ΓΑΛΛΙΑ: Τρεις εργαζόμενοι σε τρία εργοστάσια παραγωγής ενέργειας της Γαλλίας βρέθηκαν θετικοί στον νέο κοροναϊό και πολλοί άλλοι που ήρθαν σε επαφή μαζί τους θα τεθούν σε απομόνωση για τις επόμενες 14 ημέρες, ανακοίνωσε η εταιρεία EDF. Ένας εκπρόσωπος της εταιρείας είπε ότι δεν έχει επηρεαστεί η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος λόγω των κρουσμάτων αυτών και δεν έχει ενεργοποιηθεί κάποιο σχέδιο έκτακτης ανάγκης στους πυρηνικούς σταθμούς, η λειτουργία των οποίων συνεχίζεται με κανονικούς ρυθμούς.
Δύο επιβάτες σε κρουαζιερόπλοιο στα ανοιχτά της Μασσαλίας θεωρούνται ύποπτα κρούσματα και υποβάλλονται σε εξετάσεις.
ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Η εταιρεία τηλεπικοινωνιών Sky επιβεβαίωσε ότι ένας εργαζόμενός της στο τηλεφωνικό κέντρο της στο Κάρντιφ διαγνώστηκε με τον νέο κοροναϊό. Τα γραφεία αυτά εκκενώθηκαν προκειμένου να γίνει απολύμανση και αναμένεται να ξανανοίξουν την Πέμπτη.
Ένας εκπρόσωπος του πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον ζήτησε από τους Ιταλούς που φτάνουν στη χώρα να τίθενται αυτοβούλως σε απομόνωση.
ΗΠΑ: Περίπου 4.900 άνθρωποι είχαν εξεταστεί μέχρι την Δευτέρα από τα δημόσια εργαστήρια των ΗΠΑ, ανακοίνωσε ο Ρόμπερτ Ρέντφιλντ, ο διευθυντής των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειώνν (CDC). Στον αριθμό αυτόν δεν περιλαμβάνονται ότι εξετάστηκαν σε κλινικές ή σε ιδιωτικά εργαστήρια.
Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου προειδοποίησαν τις εταιρείες που πωλούν προϊόντα με τον ισχυρισμό ότι προλαμβάνουν ή θεραπεύουν τον Covid-19.
Ο υπουργός Άμυνας ανέβαλε την περιοδεία του σε Ινδία, Ουζμπεκιστάν και Πακιστάν.
ΙΟΡΔΑΝΙΑ: Το Αμάν αποφάσισε να απαγορεύσει την είσοδο στη χώρα σε όλους τους ταξιδιώτες από τη Γερμανία, την Ισπανία και τη Γαλλία από την επόμενη Δευτέρα, ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας. Επίσης, θα κλείσουν οι μεθοριακές διαβάσεις με την κατεχόμενη Δυτική Όχθη και απαγορεύονται στο εξής τα ταξίδια προς τον Λίβανο και τη Συρία.
ΛΔ ΚΟΝΓΚΟ: Το πρώτο κρούσμα του SARS-nCov-19 στη χώρα εντοπίστηκε στην πρωτεύουσα Κινσάσα, όπως έγινε γνωστό σήμερα από τον υπουργό Υγείας, Δρ. Ετένι Λονγκόντο. Πρόκειται για έναν Βέλγο πολίτη, ο οποίος έχει απομονωθεί σε ένα νοσοκομείο. Οι αρχές ιχνηλατούν τις επαφές του ώστε να εξετάσουν και να απομονώσουν όσους ήρθαν σε επαφή μαζί του.
Η Κινσάσα συνδέεται με απευθείας πτήσεις με το Παρίσι και τις Βρυξέλλες. Οι επιβάτες θερμομετρούνται μόλις κατεβαίνουν από το αεροπλάνο και καλούνται να απαντήσουν σε σειρά ερωτήσεων για την υγεία τους. Η Κινσάσα είναι η τρίτη σε μέγεθος πόλη της Αφρικής, με περίπου 10 εκατομμύρια κατοίκους.
ΟΗΕ: Μία εβδομάδα αφού έκλεισε για τους τουρίστες τα γραφεία του στη Γενεύη, ο ΟΗΕ αποφάσισε να λάβει το ίδιο μέτρο και για τις επισκέψεις στην έδρα του στη Νέα Υόρκη, λόγω της επιδημίας του νέου κοροναϊού. Μέχρι στιγμής δεν έχει αναφερθεί κανένα κρούσματα μεταξύ των περίπου 3.000 εργαζομένων που απασχολούνται στα γραφεία, διευκρίνισε ο εκπρόσωπος του Οργανισμούς, Στεφάν Ντουζαρίτς.
Περίπου 5.000 τουρίστες παρακολουθούν κάθε εβδομάδα τις ξεναγήσεις στην έδρα του ΟΗΕ, ιδίως στις αίθουσες του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης, εφόσον δεν είναι σε εξέλιξη κάποια συνεδρίαση. Αν συμπεριληφθούν και οι επισκέπτες που δεν ακολουθούν κάποια επίσημη ξενάγηση, κάθε χρόνο ο ΟΗΕ υποδέχεται σχεδόν 500.000 τουρίστες στην έδρα του.
ΕΛΒΕΤΙΑ: Ένας εργαζόμενος στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου προσβλήθηκε από τον Covid-19. Ο WTO λαμβάνει όλα τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα, ανέφερε ένας εκπρόσωπός του.
ΙΣΠΑΝΙΑ: Στη χώρα έχουν αναφερθεί πάνω από 1.200 κρούσματα και 30 θάνατοι. Σχολεία και πανεπιστήμια κλείνουν στη Μαδρίτη και τη Βιτόρια, την πρωτεύουσα της Χώρας των Βάσκων.
ΠΟΛΩΝΙΑ: Η Καθολική Εκκλησία θέλει να αυξήσει τις λειτουργίες που τελούνται τις Κυριακές ώστε να μην συγκεντρώνονται μεγάλα πλήθη πιστών και να τηρηθούν οι κυβερνητικές οδηγίες περί περιορισμού των μαζικών συναθροίσεων. Στη χώρα έχουν εντοπιστεί 17 κρούσματα.
ΡΩΣΙΑ: Οι αρχές συνέστησαν σήμερα στους πολίτες να αποφεύγουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα εμπορικά κέντρα και άλλους δημόσιους χώρους κατά τις ώρες αιχμής.
ΣΕΡΒΙΑ: Έκλεισαν τα σύνορα της χώρας για όσους προέρχονται από χώρες που έχουν πληγεί από την επιδημία.
ΜΟΛΔΑΒΙΑ: Η κυβέρνηση απαγορεύει την είσοδο στη χώρα με αεροπλάνο στους αλλοδαπούς που προέρχονται από πληγείσες περιοχές.
ΑΥΣΤΡΙΑ: Θα απαγορευτεί η είσοδος στη χώρα σε όσους αφίκνυνται από την Ιταλία. Απαγορεύονται επίσης οι εκδηλώσεις σε κλειστό χώρο με τη συμμετοχή περισσότερων από 100 ανθρώπων.
ΤΣΕΧΙΑ: Στη χώρα έχουν αναφερθεί 40 κρούσματα. Από αύριο Τετάρτη κλείνουν τα σχολεία –όχι όμως και τα Πανεπιστήμια– και απαγορεύονται οι συναθροίσεις άνω των 100 ατόμων.
ΚΑΝΑΔΑΣ-ΠΑΝΑΜΑΣ: Την Δευτέρα αναφέρθηκαν ο πρώτος θάνατος στον Καναδά και το πρώτο κρούσμα στον Παναμά.
ΜΠΡΟΥΝΕΪ: Στα έξι ανέρχονται τα επιβεβαιωμένα κρούσματα, μία ημέρα αφότου εντοπίστηκε ο πρώτος ασθενής.
ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ: Σε καραντίνα θα μπαίνουν όλοι οι επισκέπτες από την Ιταλία και περιοχές της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιαπωνίας, για δύο εβδομάδες αρχής γενομένης από την 13η Μαρτίου.
ΣΙΓΚΑΠΟΥΡΗ: Το μικρό ασιατικό κράτος άρχισε να χρεώνει τους επισκέπτες που χρειάζονται θεραπεία για τον κοροναϊό, αφού εντόπισε νέα, εισαγόμενα κρούσματα από τη γειτονική Ινδονησία.
ΙΡΑΝ: Ο αριθμός των νεκρών φτάνει τους 291 και τα κρούσματα ξεπερνούν τα 8.000. Ο ΟΗΕ κάλεσε την Τεχεράνη να αποφυλακίσει προσωρινά όλους τους κρατούμενους, μία ημέρα αφότου έγινε γνωστό ότι αφέθηκαν ελεύθεροι περίπου 70.000 άνθρωποι.
ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ: Την Δευτέρα εντοπίστηκαν πέντε νέα κρούσματα, ανεβάζοντας τον αριθμό των ασθενών στους 20.
ΙΣΡΑΗΛ: Με 42 καταγεγραμμένα κρούσματα, το Ισραήλ ζητά από όσους φτάνουν στη χώρα από το εξωτερικό να μπαίνουν εθελοντικά σε απομόνωση για 14 ημέρες.
ΑΛΓΕΡΙΑ: Ματαιώθηκαν όλες οι αθλητικές διοργανώσεις, οι πολιτιστικές εκδηλώσεις και οι πολιτικές συγκεντρώσεις, ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας.
ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: Τα κρούσματα αυξήθηκαν κατά 20, φτάνοντας συνολικά τα 100.

                                  
                                                                                                             Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Τα μικρόβια, τα ζώα κι εμείς: Πίσω από την εμφάνιση του κοροναϊού...

Θα μπορούσε να είναι ένας παγκολίνος. Ή μια νυχτερίδα ή, όπως ανέφερε μια άλλη θεωρία που γρήγορα απορρίφθηκε, ένα φίδι. Ο αγώνας για εντοπιστεί η ζωική προέλευση του Covid-19 ή του νέου κοροναϊού, όπως τον λέμε όλοι, έχει ξεκινήσει για τα καλά. Η πηγή από την οποία προήλθε ο ιός θεωρείται ένα κρίσιμο μυστήριο που πρέπει να λυθεί. Όμως η εικασίες σχετικά με το πιο άγριο ζώο αρχικά έφερε τον ιό αποκρύπτει τον θεμελιώδη λόγο για τον οποίο έχει αυξηθεί η ανθρώπινη ευπάθεια στις πανδημίες. Κι αυτός είναι ο επιταχυνόμενος ρυθμός της απώλειας των οικότοπων.

Από το 1940, εκατοντάδες παθογόνα μικρόβια εμφανίστηκαν ή επανεμφανίστηκαν σε εδάφη όπου ουδέποτε υπήρξαν πριν. Για παράδειγμα ο HIV, ο Έμπολα στη Δυτική Αφρική, ο Ζίκα στην Αμερική καθώς και αρκετοί νέοι κοροναϊοί. Η πλειοψηφία τους, το 60%, εμφανίστηκαν αρχικά σε ζώα. Σε ορισμένες περιπτώσεις σε κατοικίδια ή ζώα κτηνοτροφίας. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ωστόσο, πάνω από τα δυο τρίτα, εμφανίστηκαν σε άγρια ζώα. Αυτό φυσικά δεν είναι λάθος των άγριων ζώων.

Όπως σημειώνει η βραβευμένη συγγραφέας και δημοσιογράφος, ειδικευμένη σε θέματα επιστημών, Σόνια Σα σε άρθρο της στο «The Nation», αν και πολλά δημοσιεύματα συνοδεύονται από φωτογραφίες άγριων ζώων υποδηλώνοντας ότι αυτά είναι «πηγή» των θανατηφόρων επιδημιών, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Τα μικρόβια αυτά ζουν ακίνδυνα στα σώματα των ζώων. Το πρόβλημα είναι ότι η αποψίλωση των δασών και η επέκταση των πόλεων και των βιομηχανικών δραστηριοτήτων από τον άνθρωπο είναι αυτή που δημιουργεί το έδαφος για την προσαρμοστικότητα των μικροβίων στον ανθρώπινο οργανισμό.

Τα άγρια ζώα αντιμέτωπα με την εξαφάνιση 

Η καταστροφή των οικότοπων απειλεί μεγάλο αριθμό άγριων ειδών με εξαφάνιση. Ανάμεσα σε αυτά φυτά και ζώα από τα οποία εξαρτάται ιστορικά η φαρμακοποιία μας. Αναγκάζει επίσης τα άγρια είδη προκειμένου να επιβιώσουν να μετακινηθούν σε μικρότερα κομμάτια του φυσικού ενδιαιτήματος. Αυτό αυξάνει την πιθανότητα να έρθουν σε επαναλαμβανόμενη στενή επαφή με τους ανθρώπινους πληθυσμούς που έχουν επεκταθεί στο δικό τους φυσικό περιβάλλον. Είναι αυτό το είδος της επαναλαμβανόμενης και στενής επαφής που επιτρέπει στα μικρόβια να περάσουν στον άνθρωπο και τα μετατρέπει από καλοήθη ζωικά μικρόβια σε θανατηφόρα παθογόνα για τον άνθρωπο.

Αποψίλωση δασών και επιδημικές εκρήξεις 

Για παράδειγμα η περίπτωση του Έμπολα. Σύμφωνα με μια μελέτη του 2017, οι επιδημίες του Έμπολα που έχουν συνδεθεί με διάφορα είδη νυχτερίδας, είναι πιθανότερο να εμφανιστούν σε περιοχές της Κεντρικής και Δυτικής Αφρικής που έχουν πρόσφατα αποδασωθεί. Η μείωση των δασών αναγκάζει τις νυχτερίδες να πετάξουν και να αναζητήσουν καταφύγιο στα δέντρα κτημάτων και αυλών, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα ένας άνθρωπος να φάει, για παράδειγμα, ένα φρούτο καλυμμένο με σάλιο νυχτερίδας ή να κυνηγήσει το ζώο για να το διώξει και να το σκοτώσει εκθέτοντας έτσι τον εαυτό του στα μικρόβια που αυτό φέρει.

Τέτοιου είδους επαφές επιτρέπουν σε πολλούς ιούς που είναι ακίνδυνοι στις νυχτερίδες, όπως ο Έμπολα, ο Νίπα (κυρίως στη Μαλαισία και το Μπαγκλαντές) και ο Μάρμπουργκ, να εισέλθουν στους ανθρώπινους πληθυσμούς. Όταν αυτού του είδους τα γεγονότα «διασποράς» συμβαίνουν αρκετά συχνά, τα μικρόβια μπορούν να προσαρμοστούν στο σώμα μας και να εξελιχθούν σε παθογόνα για τον άνθρωπο.

Κατά παρόμοιο τρόπο, οι επιδημικές εκρήξεις που προέρχονται από τα κουνούπια έχουν συνδεθεί με την υλοτομία των δασών, αν και λιγότερο με την απώλεια του οικοτόπου και περισσότερο με τον μετασχηματισμό του. Μαζί με τα δέντρα εξαφανίζονται τα πεσμένα φύλλα και οι ρίζες. Έτσι το νερό και τα ιζήματα ρέουν ευκολότερα κατά μήκος του δάσους του δάσους, που παράλληλα είναι περισσότερο εκτεθειμένο στο ηλιακό φως. Τα κουνούπια που μεταφέρουν ελονοσία διαβιούν γενικά σε ηλιόλουστους βούρκους. Μια μελέτη που έγινε σε 12 χώρες διαπίστωσε ότι τα είδη κουνουπιών που μεταφέρουν στους ανθρώπους παθογόνα μικρόβια είναι δυο φορές πιο συνηθισμένα σε αποψιλωμένες περιοχές παρά σε δασικές.

Η καταστροφή των οικοτόπων καταστρέφει επίσης τα μεγέθη του πληθυσμού διαφόρων ειδών πράγμα που με τη σειρά του μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα εξάπλωσης ενός ιού. Ο ιός του Δυτικού Νείλου, που μεταφέρεται από μεταναστευτικά πτηνά, είναι ένα παράδειγμα. Οι πληθυσμοί των πτηνών στη Βόρεια Αμερική έχουν μειωθεί – εξαιτίας της απώλειας του τόπου διαβίωσής τους και άλλων ανθρώπινων παραγόντων – κατά περισσότερο από 25% τα τελευταία 50 χρόνια. Αλλά τα είδη δεν μειώνονται με ενιαίο συντελεστή. Ειδικά είδη (διαβιούν σε πολύ συγκεκριμένες περιβαλλοντικές συνθήκες), όπως οι δρυοκολάπτες και οι ράγες, έχουν πληγεί περισσότερο από τα γενικά είδη (μπορούν να επιβιώσουν σε μια μεγάλη ποικιλία περιβαλλοντικών συνθηκών), όπως τα ρομίνια και τα κοράκια. Αυτό συντελεί στην μετάδοση του ιού του Δυτικού Νείλου από σμήνη πουλιών, επειδή, ενώ οι δρυοκολάπτες είναι κακοί μεταφορείς του ιού, τα ρομίνια και τα κοράκια είναι καλοί φορείς. Γίνεται έτσι όλο και πιο πιθανό ένα κουνούπι να τσιμπήσει ένα μολυσμένο πουλί από τον ιό και στη συνέχεια έναν άνθρωπο.

Ο παράγοντας της κατανάλωσης κρέατος

Δεν είναι μόνο η καταστροφή των οικοτόπων που αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης των ασθενειών αλλά και αυτό με το οποίο οι άγριοι βιότοποι αντικαθίστανται. Για να εξυπηρετηθεί η κατανάλωση κρέατος, οι άνθρωποι έχουν ισοπεδώσει εκτάσεις στο μέγεθος της Αφρικής για να εκτρέφουν ζώα που προορίζονται για την αγορά κρέατος. Ορισμένα από αυτά τα ζώα παραδίδονται μέσω του παράνομου εμπορίου άγριας πανίδας. Εκεί βρίσκονται σε διπλανά κλουβιά με άγρια είδη που πολύ σπάνια θα συναντούσαν στη φύση κάτι που επιτρέπει στα μικρόβια να μεταφέρονται από το ένα είδος στο άλλο. Αυτή ήταν η διαδικασία που «γέννησε» τον  κοροναϊό που προκάλεσε την επιδημία SARS 2002-03 και ενδεχομένως τον νέο κοροναϊό που μας πλήττει σήμερα.

Πολλά ζώα εκτρέφονται σε εργοστασιακά αγροκτήματα, όπου κατά εκατοντάδες χιλιάδες περιμένουν τη σφαγή και όπου στριμωγμένα σε άθλιες συνθήκες παρέχουν πλούσιες ευκαιρίες στους μικροοργανισμούς να μετατραπούν σε παθογόνους. Οι ιοί της γρίπης των πτηνών, οι οποίοι προέρχονται από άγρια υδρόβια πτηνά, μεταδόθηκαν σε εργοστάσια με κοτόπουλα, μεταλλάχθηκαν και έγιναν πιο μολυσματικοί. Ένα στέλεχος που ονομάζεται H5N1 και το οποίο μπορεί να μολύνει τον άνθρωπο, σκοτώνει περισσότερα από τα μισά από αυτά που μολύνονται. Δεκάδες εκατομμύρια πουλερικά σφάχτηκαν επειδή βρέθηκαν θετικά σε άλλο στέλεχος, το οποίο έφτασε στη Βόρεια Αμερική το 2014.

Λίγη ιστορία των ιών 

Η διαδικασία μετασχηματισμού των ζωικών μικροβίων σε ανθρώπινα παθογόνα επιταχύνεται σήμερα, αλλά ξεκίνησε κατά τη νεολιθική επανάσταση, όταν ο άνθρωπος άρχισε να καταστρέφει τους οικότοπους της άγριας πανίδας για να δημιουργήσει καλλιέργειες και εκτροφεία. Σύμφωνα με τον ανθρωπολόγο Τζάρεντ Ντάιμοντ με αυτό τον τρόπο μεταδόθηκαν η ιλαρά και η φυματίωση από τις αγελάδες, ο κοκίτης από τους χοίρους και η γρίπη από τις πάπιες.

Φυσικά η διαδικασία αυτή συνεχίστηκε κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας. Οι Βέλγοι άποικοι στο Κογκό έχτισαν πόλεις και σιδηρόδρομους κάτι που επέτρεψε την μετάδοση και προσαρμογή ενός φακοϊού από μακάκες στον άνθρωπο. Βρετανοί άποικοι στο Μπαγκλαντές αποξήραναν υγροτόπους για τη δημιουργία οπωροφόρων καλλιεργειών. Η διαδικασία εξέθεσε τους ανθρώπους σε βακτήρια που διαβιούσαν στα υφάλμυρα νερά των υγροτόπων αυτών. Οι πανδημίες που δημιουργήθηκαν και στις δυο περιπτώσεις πλήττουν την ανθρωπότητα έως και σήμερα. Ο φακοϊός εξελίχθηκε στον HIV και τα βακτήρια των υγροτόπων στην γνωστή χολέρα, που έχει προκαλέσει επτά πανδημίες μέχρι στιγμής, την τελευταία στην Αϊτή.

Τι μπορούμε να κάνουμε

Τα καλά νέα είναι ότι επειδή δεν είμαστε παθητικά θύματα των μικροβίων που εισβάλλουν στο σώμα μας αλλά είμαστε εμείς που μετατρέπουμε τα αβλαβή μικρόβια σε παθογόνα που προκαλούν πανδημίες, μπορούμε να κάνουμε πολλά για να μειώσουμε τον κίνδυνο της εμφάνισής τους. Μπορούμε να προστατεύσουμε τα οικοσυστήματα της άγριας ζωής, έτσι ώστε να μην τα διασχίζουν οι επικίνδυνοι μικροοργανισμοί.

Μπορούμε επίσης να παρακολουθούμε ενεργά τα σημεία όπου τα μικρόβια των ζώων είναι πιο πιθανό να μετασχηματιστούν και να αντιμετωπίσουμε εκείνα που δείχνουν σημάδια προσαρμογής στο ανθρώπινο σώμα προτού αυτά προκαλέσουν επιδημίες. Αυτό είναι κάτι που έχει ήδη επιτευχθεί σε αρκετές περιπτώσεις. Ωστόσο, οι ανθρώπινες και – σε κρατικό επίπεδο – πολιτικές δεν δείχνουν να έχουν πάρει αυτόν τον προσανατολισμό. Έτσι, η σκιά της επόμενης πανδημίας, αρχίζει να διαγράφεται κι όχι μόνο λόγω του Covid-19.

Ο επιδημιολόγος Λάρι Μπρίλιαντ είχε πει κάποτε ότι «τα κρούσματα είναι αναπόφευκτα, αλλά οι πανδημίες είναι προαιρετικές». Αλλά οι πανδημίες παραμένουν προαιρετικές μόνο αν έχουμε τη βούληση να διαταράξουμε την πολιτική μας τόσο εύκολα όσο καταστρέφουμε τη φύση και την άγρια ζωή. Γιατί στο τέλος δεν υπάρχει πραγματικό μυστήριο σχετικά με την πηγή των πανδημιών. Δεν είναι ούτε ο παγκολίνος, ούτε η νυχτερίδα. Είναι ο πληθυσμός των πιο θερμόαιμων πρωτευόντων: είμαστε εμείς.

                                                                                                                     Πηγή: tvxs.gr

Κοροναϊός: Το λάθος «μηδέν» και οι πολιτικοί χειροτέρεψαν την κατάσταση στην Ιταλία...

Την ώρα που η διεθνής κοινή γνώμη παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τη δραματική έξαρση του κοροναϊού στην Ιταλία -με δεδομένο μάλιστα ότι αυτή επηρεάζει την εξάπλωση του ιού και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες- πολλοί είναι αυτοί που επιρρίπτουν σοβαρές ευθύνες στις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις αλλά και στην επιστημονική κοινότητα της χώρας. Ακόμη και η χθεσινή απόφαση της κυβέρνησης Κοντε να θέσει ολόκληρη την ιταλική επικράτεια σε «καραντίνα» φαντάζει για πολλούς too little, tooo late, τη στιγμή που η χώρα μετράει μέχρι αυτή τη στιγμή 463 θύματα και 7.985 πολίτες, οι οποίοι έχουν προσβληθεί από τον ιό. Επιπλέον, για πολλούς δεν έχει καταστεί σαφές πως ακριβώς ορίζονται οι «επαγγελματικές ή άλλες έκτακτες ανάγκες», που εξαιρούνται από την απαγόρευση μετακινήσεων.
Oι εν λόγω αποφάσεις φαίνεται πως θεωρήθηκαν επιβεβλημένες με βάση τις αναφορές, ότι -ενώ ο ιός εξαπλωνόταν με ραγδαίους ρυθμούς -πολίτες συνέχιζαν να συνωστίζονται σε μπαρ, να πηγαίνουν για εκδρομές για σκι στις Άλπεις ή σε παραθαλάσσια θέρετρα της χώρας.
Φαίνεται πάντως πως το μοιραίο λάθος έγινε σε νοσοκομείο της πόλης Κοντόνιο, όπου φέρεται να νοσηλεύτηκε ο λεγόμενος «ασθενής μηδέν». Επρόκειτο για έναν 38χρρονο άνδρα, ο οποίος εισήχθη με οξεία πνευμονία στα μέσα Φλεβάρη, με την περίπτωση του να υποτιμάται από τους ιθύνοντες με αποτέλεσμα να μείνει 36 ώρες εκτός καραντίνας.
Στο ζήτημα αναφέρθηκε και ο πρωθυπουργός, Τζουζέπε Κόντε, σε δήλωση που έκανε λόγο για απίστευτο μπάχαλο στην αντιμετώπιση του προβλήματος, που «δεδομένα οδήγησε στην ταχεία εξάπλωση του ιού» όπως είπε.Σε κάθε περίπτωση, η αναφορά στη συγκεκριμένη περίπτωση (θυμίζει έντονα την ελλιπέστατη αντιμετώπιση του 66χρονου ασθενούς σε νοσοκομείο του Πύργου) κατέδειξε διεθνώς την αδυναμία της Ιταλίας να αντιμετωπίσει την κατάσταση.
Από την άλλη, σε εκτενές άρθρο του το Foreignpolice σημειώνει τις σοβαρές ευθύνες και των πολιτικών στη διαχείριση της κρίσης. Μιλάει δε για απέλπιδες-σπασμωδικές κινήσεις των κυβερνώντων προκειμένου να αποσείσουν από πάνω τους τις ευθύνες για τη δραματική τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα. Κι αυτό γιατί τα ανησυχητικά μηνύματα είχαν φτάσει πολύ νωρίτερα. Κι όμως οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις (είτε της κυβέρνησης είτε της αντιπολίτευσης) όλο το προηγούμενο διάστημα διαγκωνίζονταν προκειμένου να αποκομίσουν όφελος, την ώρα που η Ιταλία έδειχνε να οδηγείται σε «εκατόμβη» νεκρών λόγω του ιού.
Το γεγονός και μόνο ότι -με βάση τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας- η Ιταλία διαθέτει μόλις 275 νοσοκομειακές κλίνες οξείας φροντίδας ανά 100 χιλιάδες κατοίκους, τη στιγμή που ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι 394, αποτελεί σαφή ένδειξη του πόσο απροετοίμαστη βρέθηκε η χώρα μπροστά σε μια τόσο κρίσιμη κατάσταση. Κάπως έτσι γιατροί σε νοσοκομεία της Λομβαρδίας (της περιοχής που έχει χτυπηθεί πιο άσχημα από τον ιό) βρίσκονται στη δραματική θέση να επιλέξουν ποιον ασθενή θα πρέπει να σώσουν, καθώς τα νοσοκομεία της περιφέρειας έχουν ξεπεράσει προ πολλού τα όριά τους.
Ταυτόχρονα υπάρχουν και πολλά άλλα στοιχεία στην μνημειώδη αποτυχία του ιταλικού πολιτικού συστήματος να προλάβει αλλά και να διαχειριστεί την κρίση. Σε ό,τι αφορά την κυβέρνηση Κόντε οι ευθύνες ξεκινούν από τον Ιανουάριο, όταν και αγνόησε τις εισηγήσεις για να υπάρξουν αυστηρά μέτρα -κάποιοι έκαναν λόγο ακόμη και για καραντίνα- για τους ταξιδιώτες από την Κίνα. Δυστυχώς, ο  πρώτος πολιτικός που έκανε σχετική πρόταση ήταν ο -μέχρι πρότινος κυβερνητικός εταίρος και νυν επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης- ακροδεξιός ηγέτης της Λέγκας του Βορρά, Ματέο Σαλβίνι, ο οποίος βρήκε μια ακόμη αφορμή να ενισχύσει την ξενοφοβική του ατζέντα.

Το πρόβλημα ήταν ότι οποιαδήποτε ανάλογη εισήγηση, όπως αυτή που έκανε ο επιδημιολόγος, Ρομπέρτο Μπουριόνι, δεν εισακούστηκε. Αρκετές βδομάδες αργότερα ήρθε το μέλος της Ευρωπαϊκής Συμβουλευτικής Επιτροπής του ΠΟΥ, Βάλτερ Ρικάρντι, για να παραδεχτεί ότι ήταν «μεγάλο λάθος» το γεγονός ότι δεν τέθηκαν αυστηροί κανόνες για ταξιδιώτες από την Κίνα, ιδιαίτερα από τη στιγμή που από τα ιταλικά αεροδρόμια υπήρχαν πάρα πολλές transit πτήσεις.
Παράλληλα, υπήρξαν αντιφατικά μηνύματα αναφορικά με την ενημέρωση των πολιτών, κάτι που συνέβαλε στη δημιουργία πανικού στους πολίτες. Κάπως έτσι προέκυψαν το βράδυ του Σαββάτου οι εικόνες πανικού με κατοίκους από τις πλέον πληττόμενες περιφέρειες  της Λομβαρδίας, του Βένετο και του Πιεμόντε να επιχειρούν -εις μάτην όμως- μαζικά να διαφύγουν προς τον Νότο, προκειμένου να αποφύγουν την «καραντίνα».
Όλα τα παραπάνω συνέβαιναν την στιγμή που όλοι οι ιθύνοντες αποδεικνύονταν πολλοί κατώτεροι των περιστάσεων, με τον προσκείμενο στη Λέγκα διοικητή της περιφέρειας της Λομβαρδίας, Ατίλιο Φοντάνα, να υποστηρίζει αρχικά πως «ο κοροναϊός είναι λίγο χειρότερος από ένα απλό κρύωμα», για να αποκαλύψει λίγες μέρες αργότερα σε δραματικούς τόνους ότι είχε κι ο ίδιος προσβληθεί από τον ιό. Ο δε περιφερειάρχης του Βένετεο, Λουκά Ζάια, έκανε πλειοδοσία ξενοφοβίας υποστηρίζοντας ότι «όλοι έχουμε δει Κινέζους να τρώνε ποντίκια».
Ανάλογη ευθύνη φέρουν πάντως, σύμφωνα με τον συντάκτη του άρθρου, και οι επιστήμονες. Όπως σημειώνει, γνωστοί επιδημιολόγοι διψασμένοι για προβολή, έκαναν την εμφάνισή τους από τις πρώτες εβδομάδες της κρίσης, διατυπώνοντας αντικρουόμενες και σε πολλές περιπτώσεις αντιεπιστημονικές απόψεις, συμβάλλοντας στη δημιουργία σύγχυσης στην ιταλική κοινή γνώμη. Είναι χαρακτηριστικό πως για αρκετές βδομάδες οι Ιταλοί ήταν διχασμένοι μεταξύ των υποστηρικτών του κάθε επιδημιολόγου, πολύ περισσότερο από ότι ήταν ακόμη κι από τους υποστηρικτές των ποδοσφαιρικών ομάδων.
Και ο καθένας επέλεγε τους ειδικούς του σύμφωνα με αυτό που ήθελε να ακούσει. «Ο πόλεμος μεταξύ των επιστημόνων σχετικά με τον ιό», έγραφε χαρακτηριστικά η La Stampa στο πρωτοσέλιδο τίτλο της στις 28 Φεβρουαρίου. Μόνο που τον πραγματικό πόλεμο, που έχει μέχρι στιγμής δεκάδες θύματα, η Ιταλία δείχνει να τον χάνει. Και οι ιθύνοντες φαίνεται μόλις τώρα να αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα της κατάστασης…

                                                                                                                Πηγή: tvxs.gr

Πάρνηθα στα λευκά!

Περιμένοντας τον Ηφαιστείωνα από απόψε, Κυριακή βράδυ, βλέπουμε τον Εθνικό Δρυμό μετά την Ζηνοβία! Κυριολεκτικά βούλιαξε στο χιόνι. Σε κάποια σημεία το ύψος του χιονιού άγγιξε τα τρία μέτρα δημιουργώντας ένα απίστευτο αλπικό τοπίο μια ανάσα από το κέντρο της Αθήνας.

Τα γνωστά σε όλους μας ορεινά καταφύγια Φλαμπούρι και Μπάφι κυριολεκτικά βούλιαξαν στο χιόνι και στο βίντεο μας καταγράφονται οι προσπάθειες των υπεύθυνων για απεγκλωβισμό με φτυάρια και ότι άλλο μπορεί να βοηθήσει σε αυτό.

Ο Πύργος του ΟΤΕ μοιάζει με γιγάντιο παγοκρύσταλλο ενώ το πρώην Σαλέ Κυκλάμινα και το πάλε ποτέ Σανατόριο μοιάζουν βγαλμένα από παραμύθι...Από το Up Stories, τους εξαιρετικούς φωτογράφους εναέριων λήψεων...

Η περιοχή του Αγίου Γερασίμου από ψηλά!

Ένα συγκινητικό Video με drone από τον Τζέρη Γασπαρινάτο ένα από τα πιο αγαπημένα παιδιά του Μακαριστού Μητροπολίτη Κεφαλληνιας Γεράσιμου Φωκά . Ο Τζέρη πέταξε drone πάνω από τη Μονή παραμονή της μεγάλης γιορτής ενώ στις ψαλμωδίες με τα εγκώμια του Αγίου ακούγεται και η φωνή του Μακαριστού Δεσπότη μας.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΝΗΣΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΟΥ!

Πολιτισμός είναι και η σωστή συμπεριφορά προς τα ζώα...

Ένα φρικιαστικό περιστατικό βίαιης κακοποίησης ζώου συνέβη πριν από λίγες μέρες. Αυτή τη φορά το περιστατικό καταγράφηκε στην Ξάνθη όπου ένα άτυχο σκυλάκι, μόλις δύο μηνών, βρέθηκε με ακρωτηριασμένο πόδι και αυτιά καθώς και διάφορες μαχαιριές στο σώμα του. Πιο συγκεκριμένα τα άκρα και τα αυτιά του σκύλου φαίνεται πως είχαν κοπεί με μαχαίρι. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα πέθαινε αν δεν τον έβρισκε μια φιλόζωη η οποία έσπευσε καλώντας φιλοζωική της περιοχής η οποία και ανέλαβε να το περιθάλψει. Ακόμα χαροπαλεύει και οι δράστες του εγκλήματος δεν εντοπίστηκαν ποτέ. Είναι συνηθισμένο φαινόμενο άλλωστε, ειδικά στις πιο μικρές κοινωνίες, οι τυχόν μάρτυρες να σιωπούν, συνήθως από φόβο «μην μπλέξουν»…

Λίγες μέρες νωρίτερα θύελλα αντιδράσεων είχε προκαλέσει μια φωτογραφία η οποία εικόνιζε ένα σκυλί δεμένο στον προφυλακτήρα ενός αυτοκινήτου εν κινήσει να σέρνεται από τον οδηγό του οχήματος στην Κρήτη. Οι φωτογραφίες τις οποίες τράβηξε αυτόπτης μάρτυρας οδήγησαν στην σύλληψη του ηλικιωμένου οδηγού του οχήματος ο οποίος ισχυρίστηκε πως με αυτό τον τρόπο ήθελε να απομακρύνει το αδέσποτο σκυλί από το χωράφι του…

Αυτά είναι μόνο δύο από τα πιο πρόσφατα περιστατικά κακοποίησης ζώων συντροφιάς- έτσι όπως χαρακτηρίζονται και από την νομοθεσία τα σκυλιά και οι γάτες- που έχουν καταγραφεί στη χώρα μας. Όμως είναι πολύ περισσότερα και ακούμε γι αυτά σχεδόν καθημερινά. Μαθητές που κλωτσάνε μέχρι θανάτου γάτα λες και είναι μπάλα του ποδοσφαίρου, οπλίτες που πετούν έναν σκύλο σε γκρεμό, σκυλίτσα με τα μωρά της που κάποιοι επιχειρούν να κάψουν ζωντανή μαζί με τα κουτάβια της, μαζικές δηλητηριάσεις ακόμα και σκοποβολή με καραμπίνα, λιντσαρίσματα, απαγχονισμοί, σεξουαλική κακοποίηση, ακρωτηριασμοί, σκυλιά που πετιούνται από το μπαλκόνι και άλλα πολλά. Η συμπεριφορά του να βλάπτει κανείς ζώα, είτε είναι παιδί είτε είναι ενήλικας, αποτελεί κλινικό σύμπτωμα συγκεκριμένων ψυχικών διαταραχών. Στην παιδική και εφηβική ηλικία οι παιδοψυχίατροι το χαρακτηρίζουν ως διαταραχή διαγωγής ενώ στους ενήλικες αποτελεί κύριο χαρακτηριστικό της αντικοινωνικής διαταραχής της προσωπικότητας. Υπάρχει βέβαια και η παθητική βία όπως το να έχει κανείς ένα ζώο στο σπίτι και να μην το φροντίζει σωστά, τα βαρελόσκυλα των νησιών που είναι δεμένα μέρα-νύχτα, η αμέλεια εκείνων που έχουν ένα ζώο περιορισμένο σε ένα μπαλκόνι ή μια ταράτσα, τα σκυλιά που πετιούνται στον δρόμο επειδή μεγάλωσαν και δεν είναι πια χαριτωμένα, όλα αυτά είναι περιπτώσεις που κανονικά διώκονται από τον νόμο. Δεν χρειάζεται να τα βασανίζει κανείς για να τιμωρηθεί.

Τα ζώα σε όλες αυτές τις περιπτώσεις φαίνεται να αντιμετωπίζονται ως «πράγματα» και όχι ως έμβια όντα τα οποία βιώνουν τον πόνο και το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό, ότι τα ζώα, σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν θεωρούνται αντάξια των ανθρώπων αλλά είναι τελείως ασήμαντα. Οι ενήλικες οι οποίοι συστηματικά κακοποιούν κατοικίδια μπορεί να ασκήσουν κάθε μορφής ενδοοικογενειακή και διαπροσωπική βία, ενώ συχνά εμπλέκονται και σε παραβατικές πράξεις που διώκονται ποινικά. Οι ενήλικες οι οποίοι συστηματικά κακοποιούν κατοικίδια μπορεί να ασκήσουν κάθε μορφής ενδοοικογενειακή και διαπροσωπική βία, ενώ συχνά εμπλέκονται και σε παραβατικές πράξεις που διώκονται ποινικά. Αν και στους περισσότερους από εμάς που ακούμε γι αυτά τα συμβάντα δημιουργούνται συναισθήματα φρίκης και αποτροπιασμού ωστόσο ως κοινωνία στο σύνολο φαίνεται ότι πάσχουμε από έλλειψη σεβασμού απέναντι στα ζώα και δη σε αυτά που ως είδος έχουμε επιλέξει να μας κάνουν συντροφιά- για να μη μιλήσουμε για τη βία που ασκείται στα παραγωγικά ζώα γιατί αυτή είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα.

Γιατί όμως κάποιος να κακοποιήσει ένα ανυπεράσπιστο ζώο; Τι είδους κίνητρα μπορεί να έχει; Πως σκέφτεται και τι νιώθει; (αν νιώθει). Και τελικά ποια είναι τα χαρακτηριστικά του ανθρώπου που κακοποιεί τα ζώα;

 

Η απάντηση που δίνει καθηγητής της Κτηνιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και κτηνιατροδικαστής κ. Δημήτρης Δούκας είναι αφοπλιστική. «Η συμπεριφορά του να βλάπτει κανείς ζώα, είτε είναι παιδί είτε είναι ενήλικας, αποτελεί κλινικό σύμπτωμα συγκεκριμένων ψυχικών διαταραχών. Στην παιδική και εφηβική ηλικία οι παιδοψυχίατροι το χαρακτηρίζουν ως διαταραχή διαγωγής ενώ στους ενήλικες αποτελεί κύριο χαρακτηριστικό της αντικοινωνικής διαταραχής της προσωπικότητας». Η αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας είναι ένας σχετικά πρόσφατος όρος, ο οποίος εισήχθη, την δεκαετία του 1980, με σκοπό την αντικατάσταση των όρων «ψυχοπάθεια» και «κοινωνιοπάθεια» που κυριαρχούσε στο νομικό πλαίσιο. Κύρια χαρακτηριστικά της αντικοινωνικής διαταραχής είναι η χρόνια και παντελής αδιαφορία για τις ανάγκες, τα συναισθήματα και τα δικαιώματα των άλλων ενώ χαρακτηριστική σε αυτά τα άτομα είναι η έλλειψη ενσυναίσθησης, η αδυναμία συμμόρφωσης με τους ηθικούς και κοινωνικούς κανόνες και η ασταθής, παρορμητική και πολλές φορές επιθετική συμπεριφορά, η οποία οδηγεί τους πάσχοντες σε εμπλοκή με τον νόμο.. Τέλος, απουσιάζει πλήρως η ενοχή και η μεταμέλεια για τις πράξεις.

 Ο κ. Δούκας του οποίου η διπλωματική εργασία άπτεται της σχέσης κακοποίησης ζώου και ψυχικής υγείας του θύτη σημειώνει ότι «Οι ενήλικες που κακοποιούν ζώα είναι πιο συχνά άνδρες και συνηθέστερα πρόσωπα με χαμηλά επίπεδα εισοδήματος και εκπαίδευσης. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία έχουν αυτή τη συμπεριφορά επειδή έμαθαν να αντιμετωπίζουν τα ζώα σαν εργαλεία, σαν αντικείμενα, χωρίς καμία συνέπεια για όλες αυτές τους τις πράξεις. Σημαντική συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ της κακοποίησης ζώων συντροφιάς με ελεγκτικές συμπεριφορές, π.χ. κακοποίηση του ζώου του (της) συντρόφου ως εργαλείου ελέγχου ή εκβιασμού. Μάλιστα, στις περιπτώσεις αυτές οι θύτες καθορίζουν εκ των προτέρων τα όρια για το πόσο θα βλάψουν το κατοικίδιο, ώστε να επιτύχουν τον σκοπό τους.  Η κακοποίηση των ζώων έχει αναγνωριστεί από τη δεκαετία του 1980 ως σοβαρή αντικοινωνική συμπεριφορά με ψυχοπαθολογικό υπόβαθρο. Η κακοποίηση των ζώων έχει αναγνωριστεί από τη δεκαετία του 1980 ως σοβαρή αντικοινωνική συμπεριφορά με ψυχοπαθολογικό υπόβαθρο. Επίσης, πολλές φορές συναντάμε περιπτώσεις ανθρώπων που σκοπός τους είναι να εξοντώσουν τα αδέσποτα στο πάρκο, έχοντας την λανθασμένη πεποίθηση ότι με αυτό τον τρόπο προασπίζουν τη δημόσια υγεία ή αποδίδουν δικαιοσύνη. Δηλαδή ότι επειδή θεωρούν πως τα ζώα είναι επιθετικά τα σκοτώνουν διότι πιστεύουν ότι με αυτόν τον τρόπο προστατεύουν άλλους ανθρώπους, ενώ αυτό είναι στην ουσία παράνομο. Oι ενήλικες οι οποίοι συστηματικά κακοποιούν κατοικίδια μπορεί να ασκήσουν κάθε μορφής ενδοοικογενειακή και διαπροσωπική βία, ενώ συχνά εμπλέκονται και σε παραβατικές πράξεις που διώκονται ποινικά».

Κοντολογίς, η κακοποίηση και θανάτωση ζώου είναι το προειδοποιητικό καμπανάκι για τα χειρότερα και θα μπορούσε κανείς να πει ότι τα ζώα είναι το πρώτο θύμα ενός βίαιου ανθρώπου. «Είναι αποδεδειγμένο ότι οι άνθρωποι που είναι βίαιοι έναντι των ζώων, κάποια στιγμή θα είναι βίαιοι και έναντι των ανθρώπων» τονίζει ο κ. Δούκας και συνεχίζει: «Τα παιδιά από την άλλη συχνά μιμούνται τους μεγάλους. Τα παιδιά που ζουν σε περιβάλλον βίας μιμούνται τους ενήλικες. Επίσης, πολλές φορές τα παιδιά που κακοποιούν ζώα έχουν πέσει τα ίδια θύματα ενδοοικογενειακής βίας ή bullying. Κι εδώ είναι το παράδοξο. Ο άνθρωπος που σ' αυτή την ευαίσθητη ηλικία έχει πέσει θύμα βίαιης συμπεριφοράς από άλλους ανθρώπους βρίσκει ακόμα πιο αδύναμα πλάσματα, όπως είναι τα ζώα, και ασκεί βία πάνω σ' αυτά, ως αντίδραση». Η κακοποίηση των ζώων έχει αναγνωριστεί από τη δεκαετία του 1980 ως σοβαρή αντικοινωνική συμπεριφορά με ψυχοπαθολογικό υπόβαθρο. Πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στην κακοποίηση ζώων και την επιθετικότητα κατά ανθρώπων και ειδικότερα, την κακοποίηση παιδιών κατά την παιδική και ενήλικη ζωή.

Οι έρευνες έχουν δείξει επίσης ότι ανήλικοι που κακοποιούν ζώα, αργότερα ως ενήλικοι, θα επιδείξουν κάποια μορφή διαπροσωπικής βίας. Η βία κατά των ζώων θεωρείται από κορυφαίους ψυχολόγους ως επαναλαμβανόμενη και κλιμακούμενης έντασης, μέχρι του σημείου που ο δράστης εξοικειωμένος με την απαξίωση της ζωής ως έννοια, μπορεί να στραφεί σε εγκλήματα κατά της ανθρώπινης ζωής. Τα δηλητήρια που χρησιμοποιούνται στις φόλες βρίσκονται εύκολα και παντού μια και στην Ελλάδα δεν είναι παράνομο να αγοράσει ο οποιοσδήποτε φυτοφάρμακα ή γεωργικά λιπάσματα. Κανείς δεν ελέγχει αν αυτός που αγοράζει κάποιο δηλητήριο είναι επαγγελματίας ή όχι. Τα δηλητήρια που χρησιμοποιούνται στις φόλες βρίσκονται εύκολα και παντού μια και στην Ελλάδα δεν είναι παράνομο να αγοράσει ο οποιοσδήποτε φυτοφάρμακα ή γεωργικά λιπάσματα. Κανείς δεν ελέγχει αν αυτός που αγοράζει κάποιο δηλητήριο είναι επαγγελματίας ή όχι. Όπως επισημαίνει ο αστυνόμος και κτηνίατρος, κ. Απόστολος Περιστέρης, η κακοποίηση ζώων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ενδοοικογενειακή βία. «Μάλιστα, αμερικανικές μελέτες έχουν δείξει πως υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας - σε ποσοστό 60%, ακόμη και 70% - συνδέονται με περιστατικά κακοποίησης ή και θανάτωσης ζώων συντροφιάς». Όμως και στη χώρα μας έχουμε τέτοιες υποθέσεις. «Υπάρχουν υποθέσεις, όπως για παράδειγμα διαζυγίων, όπου ο ένας από τους δύο συντρόφους, προκειμένου να εκδικηθεί τον άλλον, επιτίθεται, δηλητηριάζει ή ακόμη και σκοτώνει το ζώο συντροφιάς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το έγκλημα της Σαντορίνης. Ο δράστης μετά από διαπληκτισμό που είχε με τη σύντροφό του στο σπίτι τους, την μαχαίρωσε επτά φορές και ενώ ακόμη ήταν εν ζωή, την αποκεφάλισε, αφού πρώτα έκοψε το κεφάλι του σκύλου που είχαν ως κατοικίδιο».

 Όμως η σοβαρότερη και πιο ύπουλη μορφή κακοποίησης ζώων στην Ελλάδα, κατά τον κ. Δούκα, είναι η δηλητηρίαση. «Κι αυτό διότι σ' αυτές τις περιπτώσεις κάποιος βάζει φόλα, το ζώο την τρώει σε κάποια στιγμή που ο δράστης δεν είναι καν εκεί και βρίσκεται νεκρό έπειτα από αρκετές ώρες. Δεν υπάρχει δηλαδή μάρτυρας για την πράξη αυτή. Η διάγνωση μπορεί να βγει ως δηλητηρίαση, αλλά δεν υπάρχει ύποπτος, οπότε ακόμα και καταγγελία να γίνει στην αστυνομία, πρόκειται για μήνυση κατ' αγνώστω. Πρόκειται δηλαδή για ένα έγκλημα που γίνεται με διαφορά χρόνου». Τα δηλητήρια άλλωστε που χρησιμοποιούνται στις φόλες βρίσκονται εύκολα και παντού μια και στην Ελλάδα δεν είναι παράνομο να αγοράσει ο οποιοσδήποτε φυτοφάρμακα ή γεωργικά λιπάσματα. 

Κανείς δεν ελέγχει αν αυτός που αγοράζει κάποιο δηλητήριο είναι επαγγελματίας ή όχι. Επιστημονικά πάντως ως κακοποίηση των ζώων ορίζεται οποιαδήποτε, μη κοινωνικά αποδεκτή, ανθρώπινη συμπεριφορά που προκαλεί άσκοπη ταλαιπωρία, αγωνία, φόβο, πόνο, τραυματισμούς μέχρι και τον βίαιο θάνατο ενός ζώου. Στα Αρχεία της Ελληνικής Ιατρικής, στην Ανασκόπηση του 2018 πάνω στο θέμα της Κακοποίησης των Ζώων και της Ψυχικής Υγείας, «Η κακοποίηση των ζώων διακρίνεται σε σωματική και συναισθηματική ανάλογα με το αν βλάπτεται η σωματική υγεία ή η συναισθηματική ευεξία των ζώων, αν και σε πρακτικό επίπεδο η διάκριση μπορεί να είναι δύσκολη μερικές φορές, γιατί οι πράξεις σωματικής κακοποίησης, ειδικά όταν γίνονται κατ' εξακολούθηση, έχουν σοβαρή επίδραση και στη συναισθηματική υπόσταση των ζώων.

Υπάρχει βέβαια και η παθητική βία όπως το να έχει κανείς ένα ζώο στο σπίτι και να μην το φροντίζει σωστά. Τι αντανακλούν τελικά για την ίδια την κοινωνία όλες αυτές οι συμπεριφορές κακοποίησης και τα φρικαλέα εγκλήματα εναντίον των ζώων; Σίγουρα μια κοινωνία σε κρίση και με έλλειμμα φιλοζωικής κουλτούρας. Η ανοχή στη βία κατά των ζώων δείχνει ότι δεν καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει σύνδεση των διαφόρων μορφών βίας στην κοινωνία. «Αυτό που χρειάζεται να καταλάβουμε όταν είμαστε μάρτυρες σε τέτοια περιστατικά, είναι ότι αυτός που βλάπτει τους σκύλους και τις γάτες μπορεί ταυτόχρονα να είναι βίαιος στα παιδιά του, στη σύντροφό του, στους ηλικιωμένους, να είναι δηλαδή ένας άνθρωπος που συνιστά απειλή για τις αρμονικές κοινωνικές και διαπροσωπικές σχέσεις» συμπληρώνει ο κ. Δούκας.

Πάντως τα τελευταία χρόνια ο κόσμος καταγγέλλει όλο και περισσότερο περιστατικά κακοποίησης ζώων αν και εξακολουθεί να υπάρχει ένας αδικαιολόγητος φόβος για αντίποινα εκ μέρους των δραστών. Σύμφωνα με τα στοιχεία που μας δόθηκαν από την Ελληνική Αστυνομία για το 2018 καταγράφηκαν συνολικά σε όλη την χώρα 3391 καταγγελίες από ιδιώτες για κακοποίηση ζώων, ενώ οι 1053 από αυτές αφορούσαν μόνο την Αττική, έναντι 2499 και 841 καταγγελιών αντιστοίχως που καταγράφηκαν το 2017. Δικογραφία σχηματίστηκε για 1690 από αυτές το 2018 και 1531 από αυτές το 2017. Το 2018 συνελήφθησαν 267 άτομα ενώ το αμέσως προηγούμενο έτος δέκα άτομα λιγότερα. Σε πρόσφατη ημερίδα που διοργανώθηκε στο Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη με θέμα την προστασία, την ευζωία και την κακοποίηση των ζώων στην χώρα μας ο αν. καθηγητής κ. Δημήτρης Τόντης είχε πει ότι «Μία κοινωνία δεν κρίνεται από τη σχέση του ανθρώπου με τα ζώα, αλλά και από την απονομή δικαίου σε αυτούς που κακοποιούν τα ζώα ή σε αυτούς που δεν τηρούν τις συνθήκες ευζωϊας τους». Το Εργαστήριο Παθολογικής Ανατομίας του τμήματος Κτηνιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, του οποίου είναι διευθυντής, αποτελεί ορόσημο για την Ελλάδα, πραγματοποιώντας κτηνιατροδικαστικές εξετάσεις και διερεύνηση θανάτου τόσο για παραγωγικά όσο και για ζώα συντροφιάς.κτηνιατροδικαστική που είναι μία σχετικά καινούργια ειδικότητα στον χώρο της κτηνιατρικής, αναδεικνύονται περιστατικά κακοποίησης και προσδιορίζονται με ακρίβεια οι αιτίες θανάτου. Πάντως, για τον κ. Τόντη, το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι οι δηλητηριάσεις ζώων αλλά τα άψυχα κουφάρια τους που κείτονται νεκρά στην άσφαλτο ή σε διάφορες τοποθεσίες, χωρίς κανείς να τα περισυλλέγει. Αν και είναι ευθύνη των δήμων η περισυλλογή και η καύση τους σε κλιβάνους, εντούτοις ο κόσμος αδιαφορεί και δεν επικοινωνεί με τους αρμόδιους. Για μένα, η εικόνα αυτή, με τα παρατημένα κουφάρια, αποτελεί ένδειξη πολιτισμού μιας χώρας»…

                                       Πηγή: lifo.gr